Devri

Recherche '"profañ"...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de profan (1) à profanin (6) :
  • profan
    profan

    adj. Profane.

    ●(1499) Ca 165b. Proffan. g. idem / non sacre. ●(1612) Cnf.epist. 22. comediennou profan, bancquedou, mascaradennou, hoariou, danczou, gourenerez, chasceal, festou dez, ha festou nos.

    ●(1659) SCger 97b. profane, tr. «profan.» ●166a. profan, tr. «non sacré.»

  • profañ / profiñ / prof
    profañ / profiñ / prof

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Offrir.

    ●(1499) Ca 165b. g. offrir. b. proff.

    ●(1732) GReg 671a. Donner en offrande, tr. «Profa. pr. profet. Van[netois] proveiñ.» ●(1787) BI 240. Mari-Anna-à Autriche (...) ë-rass prohein ag er hairran mehier.

    ●(1879) GDI 75. Pe brohamb un dra benac d'ur sant.

    ►absol.

    ●(c.1680) NG 340. De proh hem hem quet abus. ●(1790) MG 36. péré e changehai liardèt eit pehieu aral, d'er-ré e ya de brov.

    ●(18--) GBI II 392. D'hoc'h offern genta me 'ielo, / Ha bars ar prad me a brofo, tr. «A votre première messe j'irai, / Et je mettrai dans le plat.»

    (2) Mont da brofañ : aller à l'offrande.

    ●(1732) GReg 671a. Aller à l'offrande, tr. «Van[netois] Moñnet de broveiñ.»

    II. V. pron. réfl. En em brofañ.

    (1) S'offrir.

    ●(1856) GRD 42. nag en hum brovehent é sacrefice.

    (2) Se recommander, se vouer.

    ●(1856) VNA 168. on ne sait plus à quel Saint se vouer, tr. «ne houyér mui de béh Sant hum brovein.»

    ●(1906) HIVL 134. Makari ne houié ket de bé sant hum hloestrein, pé kentoh n'hum brovas de sant erbet.

  • profanasion
    profanasion

    f. –où Profanation.

    ●(1866) FHB 96/ 349a. pec'hed a zaôtrediguez pe a brofanasion euz an deiz santel.

  • profanatour
    profanatour

    m. –ion Profanateur.

    ●(1866) HSH 94. profanatourien ar plaçou santel. ●(1866) FHB 97/357a. al lezenn a varo a zougaz a eneb saotreryen pe proffanatouryen an deiz santel dre labourou difennet.

  • profanet
    profanet

    adj. Profané.

    ●(1906) KANngalon Gwengolo 204. Ar zul profanet.

  • profaniñ
    profaniñ

    v. tr. d. Profaner.

    ●(1821) SST 141. profanein en hanv adorable a Zoué. ●(1866) FHB 97/356b. an neb a zeuze da zaôtri, da broffani an deiz benniguet-se dre labourou difennet.

    ●(1904) KANngalon Du 261. profani an traou santel. ●(1935) ADBr xlii 3&4/410. Ouh o guelet laouenamant / O profani ar sacramant.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...