Recherche 'pusun...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de pusun (1) à pusunius (10) :

• pusun
  pusun

  m. –ioù

  (1) Poison.

  ●(1744) L'Arm 292b. Poison, tr. «Pussune. m.»

  ●(1904) DBFV 191b. pusun, m., tr. «poison.»

  (2) Venin.

  ●(1921) GRSA 273. pusun naeron, pusun loñned aral.

  (3) Enfant insupportable.

  ●(1904) DBFV 191b. pusun, m., tr. «enfant insupportable.»

• pusun-mor
  pusun-mor

  m. Araignée de mer.

  ●(1902) LZBg Gwengolo 219. treid pusuned-mor.

• pusunenn-vor
  pusunenn-vor

  f. pusuned-mor (ichtyonimie) Araignée de mer.

  ●(1904) DBFV 191b. pusunen-mor. f. pusuned-mor, tr. «araignée de mer.»

• pusuniañ / pusuniiñ
  pusuniañ / pusuniiñ

  v.

  (1) V. tr. d. Empoisonner.

  ●(1744) L'Arm 130a. Empoisonner, tr. «Pussuniein.. pussuniétt.» ●(17--) TE 479. Ur uéh m'en doai en diaul pussuniét er vamèn.

  ●(1825) COSp 83. pussumein e ra non pas hemp quin er volanté. ●(1849) LLB 1917. Er hartouzed (...) E busuni er mél.

  ●(1901) LZBg 59 blezad-2^l lodenn 80. en hani en doé pusuniet en deur. ●(1904) DBFV 191b. pusuniein, v. a., tr. «empoisonner.» ●(1912) DIHU 82/49. pusuniein (empoisonner) e hra korv mab dén. ●(1939) RIBA 59. pusuniein me huén.

  ►[au passif]

  ●(1767) ISpour 60. Hou diffrenn e vou pussuniet guet er goal vlaze hac en ampoëson ag en Ihuern.

  ●(1838) OVD 100. pussuniet é inean dré en ampouison.

  ►absol.

  ●(1745) BT 342. Ou hanhueu a bussun...

  (2) V. pron. réfl. En em busuniañ : s'empoisonner.

  ●(1790) Ismar 217. péré e hum bussuni en eil-éguilé dré ou discourieu.

  ●(c.1802-1825) APS 137. guet eun ne hum bussuniehen guet fal langageu.

• pusunier
  pusunier

  m. –ion Empoisonneur.

  ●(1744) L'Arm 130a. Empoisoneur, tr. «Pussuniour.. unerion.»

  ●(1904) DBFV 191b. pusuniour, m. pl. –ierion, tr. «empoisonneur.»

• pusunierez
  pusunierez

  f. –ed Empoisonneuse.

  ●(1904) DBFV 191b. pusunieréz, f. pl. –ed, tr. «empoisonneuse.» ●(1929) DIHU 211/196. Laret e zo bet anehi [Elen Jégadeu] éh oè ur busuneréz. ●(1967) LIMO 04 février. Laret e zo bet anehi [Elen Jegadeu] eh oé ur busunerez.

• pusunierezh
  pusunierezh

  m. Empoisonnement.

  ●(1744) L'Arm 130a. Empoisonnement, tr. «Pussunereah.. heu. m.»

  ●(1904) DBFV 191b. pusunereh, pusunereah, m. pl. eu, tr. «empoisonnement.»

• pusuniet
  pusuniet

  adj.

  (1) Empoisonné.

  ●(1790) MG 413. Réd-è enta tènnein dalh-mad el lezeu pussuniét-ce, a vusul ma crésqant.

  ●(1838) OVD 96. ne lausquet hou calon de vout pêl pussuniet. ●(1849) LLB 1912. bouid pusuniet.

  (2) sens fig. =

  ●(1934) DIHU 280/149. un tead pusuniet.

• pusuniiñ
  pusuniiñ

  voir pusuniañ

• pusunius
  pusunius

  adj. Vénéneux, venimeux.

  ●(1744) L'Arm 397b. Veneneux (se dit des plantes & venimeux des animaux), tr. «Pussuniuss.» ●(17--) VO 105. pussunius deværrance. ●109. ur vlas pussunius, tr. (GMB 502) «une odeur empoisonnée.»