Devri

Recherche 'rañj...' : 11 mots trouvés

Page 1 : de ranj (1) à ranjodad (11) :
  • rañj
    rañj

    m. & prép.

    I. M.

    (1) Ordre.

    ●(1925) SFKH 22. karget de lakat ranj ha peah pe saùé béh.

    (2) Kavout rañj en ub. : réduire, corriger qqn.

    ●(1872) ROU 79b. Laissez-moi, le le corrigerai, tr. «lizt-en ganen-me ; me gavo ranj enna.»

    (3) Ober ur rañj da ub. : réprimander qqn.

    ●(1932) DIHU 248/26. Obér ur rañj dehon, tr. «lui «laver la tête» (réprimander fortement.» ●(1934) MAAZ 124. éh an de zavé me Iannig-mé d'obér un tam ranj deoh hou tiù.

    (4) Lakaat rañj da ub. Mettre de l’ordre chez qqn (de manière autoritaire).

    ●(1906) BOBL 21 avril 83/1a. Poent eo lakaat renj d'ar re binvidik, d'ar veleien, ha da gement hini a zo e karg uhel. ●(1907) BOBL 11 mai 137/1a. abalamour ma veze kaset soudarded da lakaat renj d'ar grevisted.

    (5) Ober ur rañj d'udb. : arranger, mettre qqc. en ordre.

    ●(1942) DHKN 16. Goudé bout groeit ur ranj d'hé blèu guen.

    II. Loc. prép. Rañj da : près de.

    ●(1908) AVES 44. ean e huélas diù vag évoret ranj d'en aud.

  • rañjamant
    rañjamant

    m. Arrangement.

    ●(1879) GDI 149. pe ne hellehé quet en dud cavouèt na ranjemant, na peah, na fianç erbet.

  • rañjenn
    rañjenn

    f. –où

    (1) (harnachement) Rêne.

    ●(1499) Ca 174b. Rengenn. g. renge. ou resne de cheual / ou de frain. ●(1633) Nom 181a. Habena, retinaculum : la rene d'vne bride : rangen an brid.

    ●(1732) GReg 118b. Renne de bride, tr. «Rangenn. p. rangennou.»

    ●(1872) ROU 78b. Guide, lanière, tr. «ranjenn.» ●(1879) ERNsup 165. rañjenn, guides, corde, Trév[érec].

    ●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. renjen, tr. «guide (ranjen e Gwened).»

    (2) Chaîne.

    ●(1790) MG 52. èl tud garottét guet ur rangèn-houarn. (…) Rét vehai torrein er rangèn-ze.

    ●(1838) OVD 172. er mailleu ag ur rangen houarne. ●(1839) BESquil 46. hé sammein a rangenneu. ●(1849) LLBg III 50. torein ou ranjeneu. ●(1861) BELeu 47-48. ur hy ariet guet ur rangen. ●116. stâguet forh sterd gued credad ha rangenneu hoarn. ●(1879) ERNsup 165. rañjenn, à St-M[ayeux], chaîne.

    ●(1907) VBFV.bf 64b. ranjen, f. pl. neu, tr. «chaîne.» ●(1907) BSPD I 162. ur hristén ha gur morillon, sammet a ranjenneu.

  • rañjennañ / rañjenniñ
    rañjennañ / rañjenniñ

    v. tr. d.

    (1) Tenir haut les rênes, brider.

    ●(1732) GReg 118b. Brider, mettre une bride à un cheval &c., tr. «rangenna urf marc'h.»

    ●(1872) ROU 100a. Tenir haut les rênes, tr. «Ranjenna ur marc'h.»

    (2) Enchaîner.

    ●(1744) L'Arm 131a. Enchaîner, tr. «Rangeennein.»

    ●(1849) LLBg III 101-102. Doué ged ur sel en des (…) / Ranjenet en ahuel. ●(1861) BSJ 206. ind ou devehé caret aben quemér Jesus hag er rangennein.

    ●(1907) VBFV.bf 64b. ranjennein, v. a., tr. «enchaîner.» ●(1913) AVIE 310. er Juifed e grog enta é Jézus hag er ranjen. ●(1931) GUBI 179. ranjennein / Er Fidélet.

  • rañjennet
    rañjennet

    adj. Enchaîné.

    ●(1838) OVD 172. rangennet en eil doh éguilé. ●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 46. Rangennet-é.

    ●(1921) BUFA 190. un dén ranjennet.

  • rañjenniñ
    rañjenniñ

    voir rañjennañ

  • rañjerezh
    rañjerezh

    m. Rangement.

    ●(1744) L'Arm 17a. Arrangement, tr. «Rangereah.. heu. m.»

  • rañjet
    rañjet

    adj.

    (1) Rangé.

    ●(1790) MG 145. rangettoh vehai m'affærieu.

    (2) (en plt de qqn) Rañjet mat : bien élevé.

    ●(1906) DIHU 6/161. Ur skolaér sentus e oé hag apert ha ranjet mat. ●(1907) VBFV.bf 64b. ranjet mat, tr. «rangé dans sa conduite, bien élevé.»

  • rañjiñ
    rañjiñ

    v. tr. d.

    (1) Ranger, arranger.

    ●(1744) L'Arm 17a. Arranger, tr. «Rangein.»

    (2) Rañjiñ ub. : réduire qqn.

    ●(1872) ROU 99b. Réduire, en parlant des êtres indociles, tr. «ranji.»

  • rañjod
    rañjod

    m. –où

    (1) Baquet.

    ●(c.1718) CHal.ms i. bacquet, si on parle de ces Cuuiers ou les poissonniers gardent leur poisson c'est baguic, ur vaguic. Si l'on parle d'un meuble de ménage, c'est rangeot barrot. ●(c.1718) CHal.ms i. cuuette, tr. «rangeottic.» ●(c.1718) CHal.ms ii. Iale, tr. «rangeot, barrot.» ●(1732) GReg 74a. Bacquet, ou, baquet, cuvier fait d'une futaille sciée, tr. «rangeod.» ●(1744) L'Arm 24a. Bacquet, tr. «Rangeott.. odeu.» ●160b. Foncer un seau, un bacquet, tr. «Foncein ur seille, ur bailloc ou ranjott.»

    ●(1849) LLB 1180. Taillein e hrer er foen, er ranjot zou goulé.

    ●(1931) VALL 57b. Baquet, tr. «rañjod m.»

    (2) Auge.

    ●(1941) DIHU 361/288. é ranjod er moh !

  • rañjodad
    rañjodad

    m. –où Contenu d'un baquet.

    ●(1931) VALL 57b. Baquet [le contenu], tr. «rañjodad m.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...