Recherche 'rabot...' : 10 mots trouvés
Page 1 : de rabot (1) à rabotus (10) :- rabotrabot
m. –où
I.
(1) Rabot.
●(1499) Ca 172a. Rabot. g. idem. ●(1633) Nom 196a. Dolabella, dolatorium : doloir, rabot : rabot. ●196a. Rancina : rabot : rabot da rabotiff.
●(1659) SCger 100a. rabot, tr. «item.» ●(1732) GReg 775b. Rabot, outil de menuisier, tr. «Rabod. p. rabodou.» ●Petit rabot, tr. «Ar rabod bihan.»
●(1907) VBFV.bf 64a. rabot, m. pl. eu, tr. «rabot.» ●(1934) BRUS 276. Un rabot, tr. «ur rabot –ed.» ●(1939) KOLM 5. un tarér, ur rabot hag ur vohal.
(2) Bruit des sabots qui vont et viennent.
●(1963) EGRH II 169. rabot m., tr. « bruit des sabots de gens qui vont et viennent. »
II. Pakañ e rabotoù : aller chercher fortune ailleurs, faire son sac pour partir ailleurs. Cf. MKRN 178 : Rabotou, outils. Pako e rabotou : aller chercher fortune ailleurs.
●(1889) SKG 35 (K) P. Martin. Didan eunn nebeud déveziou, / Mal vo paka va rabotou, tr. «il sera temps pour moi de faire mon sac.»
●(1927) GERI.Ern 495. paket ho rabotou C[ornouaille], tr. « allez-vous en vite ! » ●(1929) MKRN 82 (K) P. Martin. Un deiz, o welet ne gerze ket founnus walc'h an traou, Job a goll kalon. N'am eus, emean, met pako va rabotou ha kemer hent Rochall-Skeul ma ne ta an diaoul da rei eun tammig skoaz din !
- rabotadur
- rabotat .2rabotat .2
v. intr. Farfouiller.
●(1958) ADBr lxv 4/519. (An Ospital-Kammfroud) Rabotad : v. – Fouiller, farfouiller, fourgonner. Ne gavan netra ken em arbell, sur awalh out bet o rabotad ebarz.
- rabotat / rabotiñ .1rabotat / rabotiñ .1
(1) V. tr. d. Raboter.
●(1499) Ca 172a. ga. raboter planer. ou appennir. b. rabotat. ●(1633) Nom 196a. Rancina : rabot : rabot da rabotiff.
●(1659) SCger 100a. raboter, tr. «rabota.» ●(1732) GReg 775b. Raboter, unir avzzc le rabot, tr. «Rabodta. pr. rabodtet. Van[netois] rabodteiñ. rabodtat.»
●(1906) HIVL 140. ean e rid d'é vased labour, e gemér ur blanken vras hag hum laka d'he rabotat. ●(1907) VBFV.bf 64a. rabotat, –ein, tr. «raboter.»
►absol.
●(1912) BUEV 66. é feutein koed, é rabotat. ●(1955) STBJ 91. an Derreina oa oc'h heskenna pe o rabota.
(2) V. intr. Faire du bruit avec ses sabots.
●(1963) EGRH II 169. rabotat v., tr. « faire du bruit (de sabots…) en allant e[t] venant. »
- raboter
- raboterezh
- rabotet
- rabotiñrabotiñ
voir rabotat .1
- rabotoùrabotoù
voir rabot
- rabotus