Recherche 'rach...' : 11 mots trouvés
Page 1 : de rach-1 (1) à rachus (11) :- rach .1rach .1
adj. Rétif.
●(1958) ADBr lxv 4/519. (An Ospital-Kammfroud) Rach : adj. – Désigne le défaut des chevaux têtus et récalcitrants qui reculent au lieu d'avancer : Ar gazeg-se n'he-deus ket a zamant o vont d'he gwakoliou, n'eo ket rach anei.
- rach .2rach .2
m. Rétivité.
●(1958) ADBr lxv 4/519. (An Ospital-Kammfroud) Rach : n. – Désigne le défaut des chevaux têtus et récalcitrants qui reculent au lieu d'avancer : Ar gazeg-se n'he-deus ket a zamant o vont d'he gwakoliou, n'eus ket a rach enni.
- rach .3
- rachadrachad
m. Rachat.
●(1621) Mc 51. Il baille à fort vil prix le rachat si precieux faict de son ame par nostre Seigneur, tr. «Reiff à gra à marchat mat, an rachat quen precieux, gret é ves é eneuff gand hon saluer.»
- rachañ / rachiñ
- racherezracherez
m. Cheval rétif.
●(1978) BZNZ 71. (Lilia-Plougernev) O ! me'm eus bet mizer gant hennezh, al loan-se ! Ur rajeureuz kwa.
- rachiñrachiñ
voir rachañ
- rachous
- rachouzrachouz
m. Homme teigneux.
●(c.1718) CHal.ms i. boutefeu qui excite des seditions, tr. «ur rachous, ur boutfeu, ne oura meit allum' en Taan.»
- rachouzell
- rachus