Devri

Recherche 'rahouenn...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de rahouenn (1) à rahouennour (7) :
  • rahouenn
    rahouenn

    f. –où

    I. Empan.

    (1499) Ca 177b. Rouhenn. g. espan. de la main. ●(c.1500) Cb 17a. ad vlnam mensurare. b. musuraff ouch rouhenn.

    (1659) SCger 6b. ampan, tr. «raouenn.» ●49a. empan, tr. «raouen.» ●170a. rouhen, tr. «ampan.» ●(1732) GReg 334a. Empan, tr. «Raouënn. p. raouënnou. Van[netois] Rohan. p. rohanëu.» ●Un empan, tr. «Ur raouënn. Van[netois] ur rohan.» ●Deux empans font un pied & demi, tr. «Diou raouënn a dal un troadad-hanter.» ●(1744) L'Arm 129a. Empan, tr. «Rohann.. neu. m.» ●273b. Ampan, tr. «Rohann

    (1868) FHB 159/19b. eur raouenn ledanded a bep tu. ●(1896) GMB 584. pet[it] tréc[orois] rowen.

    (1907) VBFV.bf 66a. rohann, m. pl. eu, tr. «empan.» ●(1934) BRUS 288. Un emapn (0 m 20), tr. «ur rohann.» ●(1939) ANNI 8. Deu rohan a zigorded en doè goaf Siefrid.

    II. plais.

    (1) Rahouenn c'henoù : grande bouche.

    (1633) Nom 270a. Bucco, bucculentus : iouflu, ou gueulard, qui a la bouche grande : guenaouec, en deus guenou bras ; raouen guenou.

    (2) Rahouenn vragoù : sobriquet de nain.

    (1732) GReg 648a. Nabot, nabote, petit ; presque nain, tr. «raouënn-vragou

    (1977) DAHG 25. Ac'hanta, Rahouenn-Vragoù, evel-se e ra ac'hanon, kae da c'hortoz e traoñ diri sal ar warded.

    III. sens fig. Personne qui radote.

    (1952) LLMM 34/48. (Douarnenez) Rañhouenn : randoner.

  • rahouennad
    rahouennad

    f. –où Longueur d'un empan.

    (1659) SCger 49a. vn empan, tr. «vr raouennat.» ●170a. rouhenat, tr. «vn ampan.» ●(1732) GReg 334a. La mesure, la longueur d'un empan, tr. «Ur raouënnad. p. raouënnadou

    (1921) GRSA 366. un tachad ne oè ket ohpen deu rohannad deur ar en dan.

  • rahouennañ / rahouenniñ
    rahouennañ / rahouenniñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Mesurer par empans.

    (1732) GReg 334a. Mesurer par empans, tr. «Raouënna. pr. raouënnet. Van[netois] Rohañneiñ

    (1907) VBFV.bf 66a. rohannein, v. a., tr. «mesurer par empans.»

    (2) Rosser.

    (1732) GReg 83a. Il a été bâtonné qu'il n'y manquoit rien, tr. «raouënnet eo bet a-dailh.» ●334a. Raouënna. van[netois] Rohañneiñ. Ces deux mots signifient aussi par metaphore, bien batre quelqu'un.

    (1931) VALL 664b. Rosser, tr. «rahouenna

    II. V. intr.

    (1) Rahouenniñ kuit : filer, décamper.

    (1958) ADBr lxv 4/520. (An Ospital-Kammfroud) Rahouenna, Rahouenni : Verbe dérivé de rahouenn (n. f. : emapn). Signifie décamper, filer à toutes jambes. Ema ar zaout o laerez ; gortoz'ta ma vo grêt deo rahouenni kuit !

    (2) sens fig. Radoter.

    (1952) LLMM 34/48. (Douarnenez) Rañhouenniñ : randoniñ.

  • rahouennata
    rahouennata

    v. tr. d. Rahouennata bro : courir du pays.

    (1872) GAM 7. tremen va buez o raouennata bro.

  • rahouenner / rahouennour
    rahouenner / rahouennour

    m. –ed

    I.

    (1) Celui qui mesure par empans.

    (1732) GReg 334a. Celui qui mesure par empans, tr. «Raouënner. p. yen. Van[netois] Rohanour

    (2) Celui qui rosse qqn.

    (1732) GReg 334a. Celui qui bat un autre, tr. «Raouënner. p. yen. Van[netois] Rohanour

    II. (entomologie)

    (1) Charançon.

    (1732) GReg 216a. Cosson, ver qui gâte les blez, les pois, les fèves, tr. «rouëner. p. rouënerien

    (2) Chenille arpenteuse.

    (1659) SCger 23a. chate-pelouse, tr. «raouenner.» ●170a. rouener, tr. «chate pelouse.»

    (1931) VALL 117a. Chenille arpenteuse, tr. «rahouenner m. pl. ed

  • rahouenniñ
    rahouenniñ

    voir rahouennañ

  • rahouennour
    rahouennour

    voir rahouenner

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...