Devri

Recherche 'ramp...' : 29 mots trouvés

Page 1 : de ramp-1 (1) à rampus (29) :
  • ramp .1
    ramp .1

    adj.

    I. (en plt de la marche de qqn)

    (1) Kerzhed ramp : démarche en écartant les genoux.

    ●(1931) VALL 196b. Démarche en écartant les genoux, les jambes, tr. «ramp.»

    (2) Glissant.

    ●(1919) BUBR 3/63. Ha n'eo a walc'h d'an arouden beza gleb ha ramp. ●(1927) GERI.Ern 497. ramp adj., tr. «Glissant.» ●(1935) BREI 424/3a. an hent goudronet lakaet ramp gant ar glao.

    II. sens fig. (en plt de qqn)

    (1) Insinuant.

    ●(1879) ERNsup 166. paut rañp, garçon insinuant, Trév[érec].

    ●(1927) GERI.Ern 497. ramp adj., tr. «insinuant.»

    (2) Lubrique.

    ●(1927) GERI.Ern 497. ramp adj., tr. «lubrique (T[régor]).»

    III.

    (1) Bezañ ramp e gorzailhenn : voir korzailhenn.

    (2) Bezañ ur c'hrog ramp war ub. : voir krog.

  • ramp .2
    ramp .2

    m. & prép.

    I. M.

    (1) Enjambée, écartement.

    ●(1927) GERI.Ern 497. ramp m., tr. «écartement des genoux en marchant.» ●(1977) PBDZ 800. (Douarnenez) ur mell ramp, tr. «une grande enjambée, un grand écart.»

    (2) Action de marcher les jambes écartées.

    ●(1931) VALL 449b. démarche de celui qui marche ainsi [les jambes écartées], tr. «ramp m.» ●(1977) PBDZ 704. (Douarnenez) ramp, tr. «action de marcher les jambes très écartées.»

    (3) Ramp gant ub. : (marcher) à grandes enjambées.

    ●(1877) EKG I 131. eun den hag a valee prim, ramp ganthan.

    II. Loc. prép. À califourchon.

    ●(1926) FHAB Du 415. skeudenn Sant Telo a-ramp war eur c'haro. ●(1927) FHAB Genver 6. eur marc'h hag eun den a-ramp warnan. ●(1938) WDAP 2/102. eul lunedou (...) a chome a-ramp war he fri. ●(1955) STBJ 144. a-ramp war dorn an diri. ●146. a-ramp war ar c'harz. ●148. a-ramp war gein eur marc'h.

    ►sens fig.

    ●(1926) FHAB Meurzh 99. diou ster, diou gear a-ramp warno. ●(1926) FHAB Kerzu 461. o c'her (…) a oa a-ramp war an diou ster.

  • ramp .3
    ramp .3

    s. Traoù war ar ramp : du pain sur la planche.

    ●(1924) NFLO (ms Rennes). j’ai beaucoup à faire, tr. «traou 'zo ganen war ar ramp.»

  • ramp .4
    ramp .4

    s. Hampe de bannière.

    ●(1979) BRUDn 27/26. hag a ree avel ha me diskenne ar « ramb » tre ma diharr b’lam’ ma grogche ket an avel enni.

  • rampadenn
    rampadenn

    f. –où

    (1) Glissade quand on écarte une jambe de l'autre.

    ●(1732) GReg 460a. Glissade, tr. «rampadenn. p. ou (ce dernier mot se dit, quand on écarte une jambe de l'autre).»

    ●(1876) TDE.BF 536b. Rampadenn, s. f., tr. «Glissade par plaisir sur la glace.»

    ●(1974) TDBP III 206. Ar saout a ra a-wechou peziou rampadennou aze er rozeier, tr. « les vaches font quelquefois de grandes glissades dans les pentes »

    (2) Enjambée.

    ●(1923) KNOL 31. hag e diou rampaden e oa en tu all. ●(1941) FHAB Mae/Mezheven 51. Ar marmouz a reas teir rampadenn. ●(1977) PBDZ 704. (Douarnenez) rampadenn, tr. «un très grand pas, jambes tendues au maximum.»

    (3) fam. Diskalfañ rampadennoù hir : marcher à grandes enjambées.

    ●(1924) ZAMA 209. diskalfa rampadennou hir, ken hir ma kreden regi va bragou-bras. ●(1931) VALL 258b. marcher à grandes enjambées, tr. «diskalfa rampadennou (hir) fam.»

  • rampañ
    rampañ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Ramper.

    ●(1499) Ca 172b. Rampaff. g. ramper.

    (2) Tomber en glissant.

    ●(1925) FHAB Du 433. gant mein ar chiminal rampet er goanv tremenet. ●(1935) BREI 428/4b. lazet gant eun donell rampet diwar garr-tan an Ao. Perron. ●(1935) BREI 435/3c. Eur menez o rampan gant an doureier en deus distrujet lojeiz d'ar «Grande Chartreuse» e kichen Grenobl. ●(1936) BREI 442/4a. talbenn an ti a rampas hag e voe flastret ar bugel dindan ar vein.

    (3) Glisser.

    ●(1659) SCger 62b. glisser, tr. «rampa.» ●168b. rampa, tr. «glisser.» ●(1732) GReg 460a. Glisser en écartant les deux jambes, tr. «Rampa. pr. rampet.»

    ●(1919) BUBR 3/63. ar paour kaez soudard (…) a ramp hag a gouez bep momed. ●(1927) GERI.Ern 497. rampa, tr. «glisser (T[régor] ramplañ).» ●(1931) VALL 196b. avoir cette démarche [genoux écartés], tr. «rampa.» ●(1935) BREI 431/4a-b. Rampa a reas ha koueza dindan ar rod. ●(1954) LLMM 42/13. met kentizh ha ma fell dezhañ sevel ha kerzhout, raktal e ramp e droad ha kouezhet eo a-hed e gorf, met war e c’henou an dro-mañ.

    (4) Se glisser.

    ●(1902) PIGO I 29. e anken a greskaz, hag evit en em zisamman, e rampas er gleuzen dero.

    (5) Marcher en écartant les genoux pour se soutenir mieux.

    ●(1927) GERI.Ern 497. rampa, tr. «marcher en écartant les genoux (pour se soutenir mieux).»

    (6) Rampañ ken prim hag ur vaot : ramper/glisser très lentement.

    ●(1955) VBRU 22. Bez’oa e Landreger un trenig fentus a rampe ken prim hag ur vaot, met gant un talabao fromus war-du Ploueg.

    II. V. tr. d. Rampañ e c'henoù.

    (1) Écarquiller la bouche.

    ●(1909) KTLR 148. Rampa a rea he c'hinou dirag an traou kaer-ze. ●237. ar Roue bihan a rampe he c'hinou hag a ziskolpe e zaoulagad.

    (2) Se fendre la poire.

    ●(1943) FHAB Gwengole/Here 350. (Kleder) Rampa. Rampa 'ra e c'henou : c'hoarzin a ra a galon vat betek digeri bras e c'henou.

    III. V. pron. réfl. En em rampañ da lavarout : se laisser aller à dire.

    ●(1982) TKRH 68. Met ur beg-a-raok bennak oa 'n em rampet da lâret e veze dotuet gant he mab-kaer.

  • rampart
    rampart

    m. Rempart.

    ●(1633) Nom 238b-239a. Agger : trenchée, bouleuart, rampart : trancheou, rampart, creou. ●242a. Vallum : rampart de bois : vr rampart á coat.

  • ramparzh
    ramparzh

    m. –ioù Rempart.

    ●(1732) GReg 781a. Rampart, terme de fortification, tr. «Ramparz. p. ramparzyou.» ●Les ramparts de la Ville, tr. «Ramparzyou Kear.»

  • ramparzhiñ
    ramparzhiñ

    v. tr. d. Remparer.

    ●(1732) GReg 781a. Se ramparer, se fortifier, tr. «Ramparzi ul leach, ou, ur plaçz. pr. ramparzet.» ●Se ramparer contre les attaques du demon, tr. «Ramparzi e ene açzailhou an droucq-spered.»

  • rampeg
    rampeg

    m. Homme qui a les jambes écartées.

    ●(1958) BLBR 113/11. A-veh ma chome en e zav… eur rampog… eur maltroun !...

  • rampek
    rampek

    adj. Penché en avant les jambes écartées.

    ●(1995) BRYV IV 114. (Milizag) setu e oam rampog aze… (…) rampog : daoubleget hag eur harr a beb tu en eur blanta diou rouden asamblez.

  • rampenn
    rampenn

    f. –ed Putain.

    ●(1838) CGK 4. Insultet gant cos rampenned. ●11. Bea zo en oll Keriou cals a gos rampenned / O deus roët da Zoue pes a zispris ar bed.

  • ramper
    ramper

    m.

    (1) Ramper bihan : celui marche à petits pas.

    ●(1908) FHAB Genver 30. Paotred ar Japon n'int ket tud vraz, nan, ramperien bian, stampet ma deuz o douar.

    (2) Homme qui marche à grandes enjambées.

    ●(1977) PBDZ 524. (Douarnenez) ramper, tr. «homme qui marche à grandes enjambées.»

  • ramperez
    ramperez

    f. –ed Femme qui marche à grandes enjambées.

    ●(1977) PBDZ 524. (Douarnenez) ramperez.

  • rampet
    rampet

    adj.

    I.

    (1) Qui a les jambes écartées.

    ●(1890) MOA 227b. Qui a les jambes écartées, tr. «rampet.»

    ●(1929) FHAB Genver 29. hag eno e kavas eur paotr koz rampet e kichen an tan. ●(1977) PBDZ 800. (Douarnenez) rampet, tr. «les jambes écartées.»

    (2) =

    ●(1710) IN I 4. ar bec'heryen ne nigeont quet etreze Doue, atao int rampet ouz an Douar ec'his an Autruchet.

    II. Rampet evel ur gilhor : voir kilhor.

  • rampev
    rampev

    s.

    (1) Terrain.

    ●(1921) DIHU 124/333. Rampèu = En dachen.

    (2) Àr ar rampev : sur le carreau.

    ●(1910) ISBR 312. Deuzek kant ag er ré divroet e chomas ar er rampèu. ●(1921) DIHU 124/333. Chomel ar er rampèu = chomel astennet ar er bratel. ●(1928) DIHU 207/131. Rampèu (chomel ar er) : rester sur le carreau, rester étendu après une chute. ●(1934) DIHU 275/79. astennet ar er rampèu. ●(1935) DIHU 285/236. er jao ahetet ar er rampèu. ●(1935) DIHU 294/379. Un noz éh araokér pemp paz ; en dé arlerh e kiler pemp aral ha sel taol, é chom ar er rampèu un nebed tud iouank ag en deu du, lahet eit ket. ●(1939) ANNI 51. Nag e gaderion kalonek e goéhas ar er rampèu dirakzè ! ●(1941) DIHU 364/345. én ur lezel unan anehè ar er rampèu.

  • rampichonek
    rampichonek

    adj. Qui marche comme un canard.

    ●(1982) PBLS 92. (Sant-Servez-Kallag) rampichonek, tr. «qui marche comme un canard.»

  • rampikat
    rampikat

    v. tr. d. (argot de Pont-l'Abbé) Baiser (une femme).

    ●(1960) LLMM 82/311. Langach-chon ar vilajenn gran. Rampikat = C'hoari (ur vaouez). ●(1973) HYZH 85/54. Rampikat = C’hoari (eur vaouez).

  • rampikulot
    rampikulot

    m. Gamin, morveux.

    ●(1973) SKVT II 153. d'ar c'hentañ rampikulot a gavin o vourouzenniñ war vord an hentoù bras.

  • rampladenn
    rampladenn

    f. –où Écartement de jambes.

    ●(1889) ISV 344. eun doare delez hag a zo eur rampladen hir pep pazen anezhi.

  • ramplañ
    ramplañ

    v. intr. cf. rampañ

    (1) Tomber en glissant.

    ●(1912) BUAZpermoal 926. Hag er mor kerkent da ramplan.

    (2) Glisser.

    ●(1924) BILZbubr 38/844. Rampla a ra ho troad. ●(1927) GERI.Ern 497. rampa, tr. «glisser (T[régor] ramplañ).»

    (3) S'écarter.

    ●(1889) ISV 208. lakit-hen er c'hefiou ha grit d'he zivesker rampla beteg ar pevare toull.

  • ramplis
    ramplis

    adj. Plein.

    ●(1895) GMB 16. On dit en trécorois (…) rañplis, plein, de rañpliset, rempli.

  • rampliset
    rampliset

    adj. Rempli.

    ●(1633) Nom 167a. Culcitra lanea, vel tomentitia : lict remply de bourre, matelas : guelè ramplisset á bourr, matalas.

    ●(1895) GMB 16. On dit en trécorois (…) rañplis, plein, de rañpliset, rempli.

  • ramplus
    ramplus

    voir rampus

  • rampo
    rampo

    adj., prép. & adv.

    I. Attr./Épith.

    (1) Ex æquo.

    ●(1907) KANngalon Gouere 456. Red mad eo d'in evelato / Diskleria ne doc'h ket rampo. ●(1935) BREI 406/3c. «Rampo» e vezo moarvat meur a gannad.

    II. Adv.

    A. À égalité.

    ●(1890) MOA 231a. Égalité (à), par égalité, adv., tr. «rampo.»

    B. Loc. adv.

    (1) War ar rampo : à égalité.

    ●(1890) MOA 231b. Se mettre à égalité (au jeu de quilles, de boules), tr. «mont war ar rampo, etc.»

    (2) A-rampo : nul.

    ►[empl. comme épith.]

    ●(1944) ARVR 167/3a. Stad Lannuon ha Steredenn Sant-Brieg a ra ur gevezadenn a-rampo.

    III. Loc. prép. Bezañ a-rampo gant ub. : être à l'égal de qqn.

    ●(1905) ALLO 31. Gwelet a reoc'h / E vezin a rampou ganeoc'h. ●(1924) NFLO (ms Rennes). valoir. je v[ous] vaut, tr. «rampou ganeoc’h.»

  • ramponiñ
    ramponiñ

    v. Radoter.

    ●(1983) PABE 52. (Berrien) ramponi, tr. «radoter, casser les oreilles.»

  • rampono
    rampono

    m. –ed Bouffon, histrion, paillasse.

    ●(1927) GERI.Ern 498. rampono m., tr. «Bouffon, histrion.» ●(1931) VALL 75a. Bouffon, tr. «rampono pop[ulaire].» ●523b. Paillasse, tr. «(un) paillasse m. rampono.»

  • rampoüs
    rampoüs

    adj. (Coup) nul.

    ●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. rampaous, tr. «coup nul, égal, aux quilles.»

  • rampus / ramplus
    rampus / ramplus

    adj.

    (1) Glissant.

    ●(1732) GReg 460a. Glissant, tr. «rampus.»

    ●(1834) SIM 146. rac ar plaç-se so ramplus. ●(1838) CGK 6. var un doën ramplus.

    ●(1924) BILZbubr 38/844. hent (…) ramplus ar blijadurezou !

    (2) Qui n’offre pas de prise.

    ●(1925) BILZ 111. brec’hiou gwevn ha ramplus evel kroc’hen eur zilienn, oc’h astenn o spegou yen war ho troad pe war ho kof-gar ?

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...