Résultat de la recherche

Recherche 'rask...' : 14 mots trouvés

Page 1 : de rask (1) à raskognat (14) :

rask
rask
f. –où
(1) Plane.
●(1879) ERNsup 166. rask, fém. instrument à deux poignées recourbées pour polir le bois.
●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. rask, tr. «plane.» ●(1931) VALL 565a. Plane, de charron, etc., tr. «rask f.»
(2) Grattoir.
●(1969) BAHE 62/32. un tamm kozh rask a netra, un tamm binetenn reputet, a gredan.
raskadeg
raskadeg
f. –où Épluchage.
●(1965) BAHE 52/21. raskadeg patatez (…) Hiziv raskadeg.
raskadenn
raskadenn
f. –où

(1) Recalage.

●(1944) EURW I 108. Doan vihan ar raskadenn a voe skubet buan gant preder ar veaj kaer e oan o vont da ober.

(2) Perte.

●(1906-1907) EVENnot 30. (Landreger) 1400 lur a gle an dud ze d'ean – Neuze en evo eur raskaden ac'hane ma ne gar diwall, tr. «perte.»
raskañ
raskañ
v. tr. d.
(1) Polir.
●(1879) ERNsup 166. polir (raskañ) e bois.
●(1931) VALL 565a. Planer à la plane, tr. «raska(ñ).» ●(1983) PABE 82. (Berrien) raska, tr. «aplanir, raboter.»
(2) Éplucher en grattant.
●(1931) VALL 565a. raska(ñ), tr. «éplucher (carottes, etc.).» ●(1967) BAHE 52/21. Raskañ [patatez] n'eo ket peilhat. ●46. raskañ un nebeut patatez evit he lein.
(3) Gratter.
●(1936 BREI 457/3a. Ar gwez arru koz (…) eo ret raska ar ban diwarnê.
(4) Rayer (sur une liste de noms).
●(1908) PIGO II 75. hano ar «gwenn» a zo rasket, n'e ket gwir ?
(5) sens fig. Bezañ rasket : être recalé, refusé à un examen.
●(1896) GMB 561. au fig[uré] rasked e bet il a été recalé, c'est-à-dire refusé, ajourné, par exemple, un enfant qu'on ne laisse pas faire sa première communion ; pet[it] Trég[uier].
●(1931) VALL 635b. Refuser aux examens, pour l'absolution, tr. «raska fam.» ●(1983) PABE 82. (Berrien) raska, tr. «coller (examen).» ●(2003) TONKA 67. Mond da rei he fermi pe droad da gondui d'am gwreg ha raskañ ahanon. (…) Raskañ ahanon ha rei da bermi dit.
raskenn
raskenn
voir rasklenn
raskennañ
raskennañ
v. tr. d. Irriter physiologiquement.
●(1982) PBLS 75. (Langoned) raskennañ, tr. «irriter la bouche (aliment acide…).»
rasket
rasket
adj. [empl. comme subst.] Personne recalée à un examen.
●(1917) LZBt Gouere 25. An daou rasket a vouelas eun tam.
raskl
raskl
m. =
●(1907) AVKA 248. Diwea Rask ar Farizianet.
rasklañ / raskliñ
rasklañ / raskliñ
v.
(1) V. intr. Rasklañ d'an diaz : s'ébouler.
●(c.1718) CHal.ms i. esbouler, tr. «couehein é vnan, rasclein d'en dias bouluersein.»
(2) V. tr. d. Gratter, effacer.
●(1931) VALL 241b. Effacer (un mot écrit), tr. «raskla.»
rasklenn
rasklenn
f. –où

(1) (domaine maritime) Laisse de mer.

●(1955) STBJ 173. tammou spoue a gavemp war ar raskenn. ●224. Raskenn : ar roudenn a jom war an trêz goude ma vez en em dennet kuit ar mor. ●(1964) ABRO 131-132. pell a-walc'h diouzh ar raskenn, evit mirout ouzh ar mor d'he sammañ gantañ. ●(1965) BIBE 140. dda zastumm an tammoù koad peñse a laoske ar mor war ar raskenn. (…) Hedet he devoa ar raskenn gant ar soñj da gavout meur a dra dalvoudus. ●(1990) TTRK 92. Rasklenn a raed dre zu-mañ eus an holl draoù a veze degaset en aod gant al lanv, ha lezet war an aod d'an uhelvor. (…) Goude ar vezhinadeg ne veze ket kavet kalz a vezhin-torr er rasklenn, sklaer eo, met goude an hañv e kaved adarre stank a-walc'h.

(2) (phycologie) Bezhin rasklenn : goémon d'épave.

●(1985) OUIS 130. le chef de grève partageait la bande de goémon laissée par la mer (le bizin rasklenn). ●(1990) TTRK 91. Setu perak ez eo bezhin rasklenn eo a yaemp da zastum peurliesañ.

(3) (pathologie) Saburre.

●(1990) TTRK 92. Rasklenn a reer ivez eus ar gwiskad gwenn blaz fall a zeu war ho teod p'ho bez (lire : p'ho pez) terzhienn.
raskler
raskler
m. Boutoir de maréchal-ferrant.
●(1931) VALL 79a. Boutoir outil de maréchal, tr. «raskler m.»
rasklet
rasklet
adj. Recalé.
●(1924) BILZbubr 43-44/1022. aon d'ean da vea rasklet.
raskliñ
raskliñ
voir rasklañ
raskognat
raskognat
v. tr. d. Gratter, racler.
●(1908) PIGO II 20. raskognat ar beilhasken. ●(1926) FHAB Mae 191. klevet a ra ar zaoud o raskognat ar voger gant o c'herniou.