Recherche 'rav...' : 40 mots trouvés
Page 1 : de rav (1) à ravoltin (40) :- ravrav
f.
I.
(1) Lien d'attelage.
●(1499) Ca 177a. Rou. g. idem.
●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. raou, tr. «grosse corde qui relie au train le cheval de devant (e kambreeg rhau, chadenn ; ar ger «raou» a dle beza implijet ivez e Kerne vit chadenn.» ●(1932) FHAB Gouere 279. peder zugell ha diou raou. ●(1982) PBLS 74. (Langoned) raou, tr. «chaîne de fer.» ●(1984) HYZH 154-155/. Hag ar marc'h gant ur rahou staget dac'h an arar.
(2) Cable.
●(1866) FHB 80/224a. Ar gorden, pe ar raou, e pehini ez eus eun neuden orjal da zervichout da delegraf electric, a zo lakeat penn da benn etre Brosaoz hag an Americ. Eur pennadic brao a raou eo ; var dro eiz kant leo ed en deus.
●(1919) DBFVsup 79. reu, tr. « cable. »
II.
(1) Foerañ ouzh ar raou : perdre le fil de son discours.
●(1732) GReg 412b. Il a perdu le fil de son discours, et est demeuré court, tr. G. Rostrenenn «collet eo bet penn e neudeñ gandhã, hac èn deus foëret ouc'h ar raou.»
(2) Lakaat raou da ub. : donner du fil à retordre à qqun.
●(1924) NFLO (ms Rennes). Donner du fil à retordre à qq'un, tr. «lakât raou da u.b.»
- ravacholravachol
m. –ed Vaurien.
●(1977) PBDZ 143. (Douarnenez) ravachol, tr. «personne bruyante.» ●1217. Aze zo ravacholed, tr. «Là il y a trop de vauriens bruyants.»
- ravailhon .1
- ravailhon .2
- ravailhoniñ
- ravaj
- ravajiñ
- raval .1raval .1
m.
(1) Rabais.
●(1732) GReg 775a. Rabais, diminution de valeur, de prix, ou de quantité, tr. «Raval.» ●Il y a du rabais sur la monnoie, tr. «Raval a so var ar mouneiz.» ●Il y a du rabais sur la somme sur laquelle je faisais fond, tr. «Raval a so var ar somm.» ●(1744) L'Arm 319a. Rabais, tr. «Reval.. eu. m.»
(2) Rabaissement.
●(1732) GReg 775a. Rabaissement, abaissement, parlant des personnes, tr. «Raval.» ●(1744) L'Arm 324a. Ravalement, tr. «Revale.. eu. m.»
(3) Action de se ravaler, de se rabaisser.
●(1872) ROU 99a. C'est se ravaler, tr. «An dra-ze a zo ur raval.»
- raval .2raval .2
s. = (?) Rafut (?).
●(1984) ECDR 25. e tistagent ar chas hag e veze ur raval er c'hoad ! Ma veze ar bleiz pe an hoc'h gouez er c'hoad e ranke dont er-maez.
- ravaladoùravaladoù
plur. Rebut.
●(1958) ADBr lxv 4/520. (An Ospital-Kammfroud) Ravalachou : n. pl. ; sing. inusité. – Le rebut, les laissés pour compte. Dastumet piz awalh eo an avalou, ne jom nemed ar ravalachou dindan ar gwez.
- ravalañ / ravaliñravalañ / ravaliñ
v.
I. V. tr. d.
(1) Rabaisser (qqn).
●(1732) GReg 3a. Abaisser, ravaler l'orgueil de quelqu'un, tr. «Ravali ur re-bennac. pr. ravalet. Van[netois] Ravaleiñ.» ●775a. Rabattre, humilier, tr. «Ravali. pr. ravalet.» ●785a. Ravaler, rabaisser, avilir, tr. «Ravali. pr. ravalet.» ●(1744) L'Arm 319a. Rabaisser, tr. «Revalein.» ●324a. Ravaler, tr. «Revalein.»
(2) Diminuer (un prix).
●(1732) GReg 775a. Rabaisser, diminuer en valeur, ou en quantité, tr. «Ravali. pr. ravalet.» ●(1744) L'Arm 11b. Amander de prix, tr. «Revalein.»
II. V. pron. réfl. Em ravalañ : se ravaler, se rabaisser.
●(1575) M 350. daz em raualaff, tr. «de t'humilier.»
- ravalet
- ravalidi
- ravaliñravaliñ
voir ravalañ
- ravalinkravalink
m. (marine)
(1) Ralingue.
●(1744) L'Arm 322a. Ralingues, tr. «Ravelingue.. eu. m.»
●(1944) GWAL 163/160. (Ar Gelveneg) Gwriet ez eus, tro-war-dro d'ar gouelioù, ur gordenn anvet ravalink gant Gelvenegiz. ●(1978) BZNZ 102. (Lilia-Plougernev) Me 'm eus bet griet ar rañvaliked ha neuze lakeat kerdin d'ober an dro dezho tout. (…) Ar rañvalik zo an tu diaveaz tout ac'h al lien. Ur gordenn eo. ●(1979) VSDZ 20. (Douarnenez) Ar ravalenk n'eo ket hiroc'h eget al lien pa vie gwriet. Er c'hontrol, ar vec'h 'gasez war ar ravalenk atav… Kentoc'h berroc'h eo ar ravalenk atav, tr. (p. 189) «Il y a une ralingue au bas de ta voile, mais elle n'est pas plus longue que la voile ; au contraire : tout l'effort porte sur la ralingue, celle-ci est donc toujours plus courte.»
(2) Ravalink foñs : ralingue de bordure, de fond.
●(1979) VSDZ 20. (Douarnenez) Ar ravalenk zo en-traoñ al lien zo ar ravalenk foñs.
- ravalinkañ / ravalinkiñravalinkañ / ravalinkiñ
v. tr. d. (marine) Ralinguer.
●(1744) L'Arm 322a. Ralinguer, tr. «Ravelinguein.»
●(1944) GWAL 163/160. (Ar Gelveneg) emaon o ravalinka ul lien nevez. ●(1977) PBDZ 808. (Douarnenez) ravalinkiñ, tr. «monter une ralingue sur.» ●(1978) BZNZ 102. (Lilia-Plougernev) Ar rañvalik zo an tu diaveaz tout ac'h al lien. Ur gordenn eo. Hag e veze griet… «Mat, amañ poent rañvalikañ ar gouel…» ●(1979) VSDZ 30. (Douarnenez) an nadozioù ravalinkiñ, tr. (p. 199) «Les grandes aiguilles servent à ralinguer.»
- ravalinkiñravalinkiñ
voir ravalinkañ
- ravañravañ
v. tr. d. Racler.
●(1972) SKVT I 105. Chwi (lire : c'hwi) 'ravo an tammou louedet gant ur gontell. ●Ravañ, m'hel lavar, me !
- ravaneravane
voir renavi
- ravanell
- ravanelliñravanelliñ
v. tr. d. (pêche) Draguer.
●(1732) GReg 306b. Draguer, tr. «Ravanelli. pr. Ravanellet.» ●Draguer des huitres, tr. «Ravanelli hystr.»
●(1876) TDE.BF 538a. Ravanelli, v. a., tr. «Draguer en mer.»
►absol.
●(1924) BILZbubr 47/1121. Homan, he-unanik, gwreg aketus, a heuilh a lagad hag a galon bag he fried, pleget dindan an avel, eman du-hont o ravanelli war al Leo-Drêz.
- ravasal
- ravaserezhravaserezh
m. =
●(17--) FG II 4. seurt ravassérés. ●38. Ravasserez èo quement ze. ●50. Ravasserez eo quement ze.
- raventravent
m. –où Sentier.
●(1732) GReg 859a. Sentier, ou sente, petit chemin battu, tr. «Ravénd. p. ravénchou.» ●Prendre le sentier, tr. «Mont dre ar ravénd.»
●(1876) TDE.BF 538a. Raveñt, s. m., tr. «Sentier, chemin de servitude à travers les champs ; pl. raveñchou.» ●(1890) MOA 166b. Chemin a travers les champs, tr. «ravent m.»
●(1905) IVLD 30. dre henchou ha ravanchou pe guenodennou ar menez. ●(1907) KANngalon Gouere 449. o pignat afo dre ranvajou ar menez. ●(1907) KANngalon Here 519. ne gavchont ravent ebet. ●(1920) AMJV 82. guenodennou pe ravanchou striz. ●(1922) EMAR 19. kemerit ravent ar meneziou.
- ravis
- ravisamant
- ravisañravisañ
v. tr. d. Ravir, dérober.
●(1499) Ca 173a. Rauissaff. g. rauir. ●(1612) Cnf 40a. AN heny à dirob pé à rauiss dré nerz vn gruec. ●79a. ma na dihun an pastor ez rauisser an deuet.
●(1659) SCger 51a. enleuer vne fille, tr. «rauissa vr plac'h.» ●101b. rauir, tr. «rauissa.» ●120b. transporter, tr. «rauissa.» ●(1732) GReg 785a. Ravir, tr. «Raviçza. pr. raviçzet.»
●(1847) FVR 245. Ema o vont da veza ravisset deza.
- ravisant
- raviser
- ravisetraviset
adj. Hors de lui.
►[empl. comme subst.]
●(1633) Nom 268a. Fanaticus, numine afflatus, Bacchabundus : rauy : vn rauisset, æt a nezaff è vnan.
- ravodal / ravodiñravodal / ravodiñ
v.
I. V. intr. Radoter.
●(1867) FHB 102/399b. Mes na deuez mui da ravodi din. ●(1872) ROU 98a. Radoter, tr. «ravodi.»
●(1920) FHAB C'hwevrer 242. Eur vran goz hag a vije 'pad an deiz o vranskellat hag o ravodal e beg eur wezenn ivin sec'h. ●(1938) BRHI 147. avec du temps et des redites, tr. «gand an amzer ha dre ravodi.» ●(1944) EURW I 132. oc'h eva hag o ravodal.
II. V. tr. d.
(1) Radoter.
●(17--) EN 2807. Petra rauodes te ? tr. «Que radotes-tu là ?»
(2) Ressasser, rabâcher.
●(1909) KTLR 242. ne rez ken nemet ravodi ar memez tra.
- ravoder
- ravoderezhravoderezh
m. –ioù
(1) Radotement.
●(1869) SAG 115. ravoderez an dud koz. ●(18--) SAQ II 39. ar zakramanchou a zo ravoderez.
●(1922) FHAB Gwengolo 278. ne deuoc'h ket a-benn eus a netra gant ho ravoderez.
(2) Radotage.
●(1867) FHB 123/148a. dilotet divar eur ravoderez. ●(18--) SAQ II 101. Grac'herez, koumerachou, ravodereziou.
(3) Babioles, puérilités.
●(1890) MOA 135a. Babioles, Puérilités, tr. «ravoderez.»
- ravodiñravodiñ
voir ravodal
- ravoltravolt
f. –où
(1) Révolte.
●(1857) LVH 10. èl m'hi scandalisé (…) dré ou revolt hag ou dirollereaheu. ●(1866) HSH 239. ar ravolt a gommanç. ●(1870) FHB 273/93a. ar ravolt vras.
●(1906) KANngalon Here 236. ne doump ket tud a ravolt. ●(1915) HBPR 155. plega ar ravolt a zo dre ama.
►[empl. sans article]
●(1869) FHB 233/187b. Eni egis ma ouzoc'h e zo bet ravolt.
●(1915) HBPR 104. Aon hon deuz na zavfe ravolt.
(2) Grand bruit de voix, tapage.
●(1868) FHB 176/158b. daoust petre eo ar pez a ra ar ravolt-ze.
●(1977) PBDZ 805. (Douarnenez) ravolt, tr. «bruit de personnes qui se disputent, grand bruit de voix.»
- ravoltad
- ravoltadenn .1ravoltadenn .1
f. –ed Personne révoltée, frondeuse.
●(1955) STBJ 181. eur ravoltadenn, evel ma ree ma mamm outi.
- ravoltadenn .2
- ravoltetravoltet
adj. Révolté.
●(1727) HB 620. Lucifer hac e Elez revoltet.
●(1824) BAM 279. ar re revoltet. ●(1869) FHB 231/170b. an dud ravoltet.
●(1915) HBPR 152. mond a reaz gand daou c'hant soudard ha tri bez kanol var an dud ravoltet. ●155. ar pemp pe c'huec'h parrez ravoltet.
►[empl. comme subst.]
●(17--) TE 69. N'en doh, é-m'ean, meid ur révoltét pehéni e glasq distroein en dud-ce ag ou labour.
●(1824) BAM 264. ur revoltet hac un aheurtet.
- ravoltiñravoltiñ
v.
I. V. intr.
(1) Se révolter.
●(c.1718) CHal.ms iii. Cette prouince est suiette aus remuements, tr. «taulet é er prouinç er urou ma de reuoltein.»
●(1821) SST 2. en ur revoltein doh en Ilis.
(2) Mener grand tapage.
●(1977) PBDZ 805. (Douarnenez) ravoltiñ, tr. «s'exprimer bruyament, mener grand tapage.»
II. V. tr. d. Faire se révolter.
●(1846) DGG 215. oc'h hon ravolti a-enep hor C'hrouer.
III. V. pron. réfl. En em ravoltiñ : se révolter.
●(1790) MG 184. èl pe vennehai hum revoltein dohein.
●(1839) BSI 310. lucifer, en em ravoltas oc'h Doue. ●(1846) DGG 215-216. lacat a ra cals a re-all d'en em ravolti assamblez ganthan.
●(1905) HFBI 64. ar bobl â bès a deuas da énem révolti à hènep da eur seurt tud-sé, péré abaoué pell amser â voa, â yoa ous ho férsécuti, ous ho flastra, ous ho c'hignat. ●(1907) BSPD I 153. Eun en doé ne vezé deit er bobl, doh hum revoltein, hag hi lemel adré é zehorn.