Devri

Recherche 'reg...' : 56 mots trouvés

Page 1 : de reg-1 (1) à regredus (50) :
  • reg .1
    reg .1

    m. –où

    I. (agriculture)

    A.

    (1) Assolement.

    ●(1744) L'Arm 360b. Partage pour semer les differentes espèces, tr. «Réc.. égueu. m.»

    ●(1934) BRUS 278. L'assolement, tr. «er reg –eu.»

    (2) Reg-an-trevad : assolement.

    ●(1869) TDE.FB 65b. Assolement, terme d’agriculture, tr. « reg-ann-trevad » ●(1876) TDE.BF 540a. Reg-ann-trevad, s. m. C[ornouaille]. Assolement en agriculture, méthode pour tirer le meilleur parti des terres d’après le mode de culture » ●(1890) MOA 125b. Assolement, tr. «Reg ann trevad, m. (C[ornouaille]).»

    (3) Reg-an-trevad tri-bloaz : assolement triennal.

    ●(1869) TDE.FB 65b. Corn[ouaille]. L’assolement triennal, tr. « reg-ann-trevad tri bloaz »

    (4) Reg-an-trevad an eil goude egile : assolement alterné.

    ●(1869) TDE.FB 65b. L’assolement alterne, tr. « reg-ann-trevad ann eil goude egile T[régor] »

    (5) Cheñch ar regoù : dessoler.

    ●(1744) L'Arm 360b. Dessoler, tr. «Changein er régueu.»

    (6) Park e reg vat : champ qui a servi de pâture neuf années de suite.

    ●(1996) VEXE 154. eur park regl vad : cette expression désigne un champ qui a servi de pâture pendant neuf années de suite.

    B. Rayon, petit sillon.

    ●(1974) TDBP III 206. Sko ur baladenn douar amañ er reg, tr. « jette une bêchée de terre ici dans le rayon (le sillon) »

    II. (domaine maritime) Reg ar mor : rapport entre deux marées.

  • reg .2
    reg .2

    s. C'hoari reg : jouer à la marelle.

    ●(1982) PBLS 43. (Langoned) c'hoari reg, tr. «jouer à la marelle.»

  • reg-an-trevad
    reg-an-trevad

    voir reg .1

  • regal
    regal

    m. Ober ur regal : faire un bon repas.

    ●(1766) MM 47-48. edo oc'h ober eur regall / gant un trouncon bara segal.

    ●(1806) JOS 20. Oll e rejont gouscoude ur regal ar c'haerra.

  • regaladenn
    regaladenn

    f. =

    ●(1935) BREI 436/4a. da brena eun tamm regaladenn gant bilhed he Farizian. ●(1980) HYZH 136/62. (Treboull) an dra-se oa ur regaladenn, ur regaladenn, avaloù poazhet 'barzh ar forn.

  • regaliñ
    regaliñ

    v. tr. d.

    (1) (?) Payer (?).

    ●(1905) HFBI 158. Eném lakéat oun dioustu Yv, da régali ar pes am beus lakéat ober var dro da diégués.

    (2) Payer (un coup à boire).

    ●(1944) EURW I 163. pep kenvreur en doa urz da regali eur bannac'h d'eur c'hamarad ha ne oa ket ezel.

    (3) Payer à boire (à qqn).

    ●(1975) BAHE 87/10. regaliñ he fratikoù.

    ►absol.

    ●(1909) FHAB Mezheven 185. din-me eo regali. ●(1936) IVGA 25. Me 'zo va zro da regali !

  • regalis
    regalis

    m. (botanique) Réglisse.

    ●(1499) Ca 174a. Regalice. g. idem. ●(1633) Nom 104a. Clycyrrhiza, Scythica, radix dulcis : reclisse, regalisse, liquirice : regalis.

    ●(1732) GReg 795a. Reglisse, plante, tr. «Regalis.»

    ●(1847) MDM 242. eur bane tizan divar griziou treuziaud, pe regalis. ●(1870) FHB 292/244b. Kavout a reer ato er jardinou-ze, baljm, soc'h munud, kamailha, begar, citrouellez, tuellen ven (lire : huelen ven), lavand, regalis, betec daëlou job, a behini ar greunn a servich da ober chapeledou.

    ●(1936) LVPR 91. e sav broustou regalis. An drailhou gwez-se, na dalvezont, kouls lavaret netra. ●(1955) STBJ 134. tammou rigaliz.

  • regañ
    regañ

    voir regiñ

  • regargañ
    regargañ

    v. tr. d. Trop charger.

    ●(1659) SCger 113a. souler, tr. «regarga.»

  • regarzherez
    regarzherez

    f. –ed Femme effrontée.

    ●(1744) L'Arm 182a. Harangere, tr. «Regarheréss.»

    ●(1904) DBFV 194b. regarheréz, f. pl. ed, tr. «harengère, effrontée.» ●(1907) VBFV.bf 65a. regarheréz, f. pl. ed, tr. «effrontée.»

  • regarzherezh
    regarzherezh

    m. Raillerie.

    ●(1792) CAg 67. Ind er stacg doh ur pilere / Guet dejann ha goapereh : / Ha Jesus quen dambonær / E souffr' hou regarhereah.

    ●(1904) DBFV 194b. regarhereh, –reah, tr. «rage, fureur, raillerie, outrage.»

  • regarzhiñ
    regarzhiñ

    v. tr. i.

    (1) Regarzhiñ gant ub. : railler qqn.

    ●(1767) ISpour 414. intt hou rebreiche, int é regarh guet-t'ai, int ou anjulie. ●(1790) Ismar 189. bugalé é tisprisein ou zad hac ou mam e (lire : é) regarh guet-'ai.

    ●(1856) GRD 115. Guet pihue é vé noézet, regarhet er peur ?

    (2) Regarzhiñ da ub. : se jeter sur qqn.

    ●(1904) DBFV 194b. regarhein, v. n., tr. «se précipiter, s'élancer, s'attaquer (de, à vers).» ●(1907) VBFV.bf 65a. regarhein de, v. n., tr. «se précipiter, s'élancer, se jeter sur.» ●(1925) VINV 57. ha ean regarhet d'ein get selleu divalaù.

    (3) Regarzhiñ ouzh ub. : se jeter sur qqn.

    ●(1856) GRD 175. eid un distérran tra e arrihue guet-hai, ind e saill hag e regarh doh ou nessan èl châss clan guet en arrage.

  • regas .1
    regas .1

    m. –où Dispute.

    ●(1744) L'Arm 112b. Dispute, tr. «Rigueasse.» ●253b. Noise, tr. «Riguiasse.»

    ●(1907) VBFV.bf 65a. regas, m. pl. eu, tr. «dispute, noise.» ●(1910) ISBR 142. hag e zas de ben a achiù er regas. ●169. Elsé e oé bet dihan alkent d'er regas hir-sé.

  • regas .2
    regas .2

    v. tr. d. Chasser, expulser (qqn).

    ●(1896) HIS 99. Regaset e oé Jésus ag é vro ; éan e zas nezé de chom devat en arvorizion. ●116. Jésus e regas er goal-spered. ●(1896) HISger 4. Regas, tr. «chasser.»

    ●(1904) DBFV 194b. regas, v. a., tr. «chasser, expulser (H. s. 99, 116).»

  • regas .3
    regas .3

    v. tr. d. Surmener.

    ●(1732) GReg 897a. Surmener un cheval, tr. «Re gaçz ur marc'h.»

    ●(1872) ROU 83b. Epuiser, tr. «Re-gass, qui veut dire aussi pousser à-bout.»

  • regas .4
    regas .4

    voir regasal

  • regasal / regasiñ / regas
    regasal / regasiñ / regas

    v.

    (1) Se disputer.

    ●(1744) L'Arm 112b. Disputer, tr. «Rigueassein ou sale.» ●(1767) ISpour 292. à pé zet dehi [d'enn Overenn] énn ur regueassal. ●(1790) MG 122. ur vandèn mèrhèt youanq, ha liès mat pautrèt guet-t'ai, e yei ul leàu pé dihue é perhindæd, en ur reguêssal, en ur hoarhein. ●(1790) Ismar 307. a pe zét dehi [d'en Ilis] en ur reguêassal.

    ●(1907) VBFV.bf 65a. regasal, –ein, v. n., tr. «disputer.»

    (2) Battre la semelle.

    ●(c.1718) CHal.ms i. battre la semelle, tr. «redec bro, ober hir beig' ar-droet, Rigassal, batteur de semelle rigassour.»

  • regaser
    regaser

    m. –ion

    (1) Celui qui bat la semelle.

    ●(c.1718) CHal.ms i. battre la semelle, tr. «redec bro, ober hir beig' ar-droet, Rigassal, batteur de semelle rigassour.»

    (2) Querelleur.

    ●(1934) BRUS 200. Un querelleur, tr. «ur regasour –erion.»

  • regaserezh
    regaserezh

    m. –où =

    ●(1767) ISpour 58. d'er hcrolleu ha regueassereaheu.

  • regaset
    regaset

    adj. Poussé à bout.

    ●(1872) ROU 96a. Poussé, à bout, tr. «Re gassed.»

  • regasiñ
    regasiñ

    voir regasal

  • regat
    regat

    v. tr. d.

    (1) Labourer légèrement.

    ●(1575) M 1003-1004. An nep en deffe quet, amprestet à prêt mat, / Chatal é amesec, hoantec eguyt reguat, tr. «Celui qui aurait emprunté de bonne heure / Du bétail de son voisin, le désirant pour faire un premier labour.»

    (2) Égaliser (la terre).

    ●(1984) EBSY 357. (Sant-Ivi) regat an douar, tr. «égaliser la terre.»

  • rege
    rege

    s. Haquenée.

    ●(1499) Ca 174a. Regue et hacane tout vng ibi vide.

  • regedenn
    regedenn

    voir regezenn

  • regemer
    regemer

    v. tr. d. Reprendre.

    ●(1844) LZBg 2l blezad-1añ lodenn 83. hun amièd a regueméras hardéhtæt. ●(1861) BSJ 11. Hag un tamig goudé, er Profæt e reguemér er gonz. ●138. Eurus ous-té, Simon, mab Jonas, e regueméras Jesus. ●231. ean e regueméras er gonz.

  • regenn
    regenn

    f. –où

    (1) Rang.

    ●(1879) ERNsup 166. rigenn, rang, Trév[érec]. ●(1896) LZBt Meurzh 33. a bep tu d'in eur rigen zoudarded.

    ●(1903) MBJJ 29. Neuze en em hadlakomp da gerzet war diou regen. ●(1910) MBJL 70. regenno tier ru. ●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. regen, rigen, tr. «rangée.» ●(1924) BILZbubr 43-44/1021. war ar regenn diwea. ●(1963) LLMM 99/263. a-dreñv div regennad soudarded war var da semplañ dindan bouez o zok arnoù.

    (2) Regenn ar blev : raie des cheveux.

    ●(1499) Ca 174a. Reguenn an bleu. l. hoc discrimen / inis. ●(c.1500) Cb. Reguenn an bleu. alias diforch. l. hoc discrimen / inis.

    ●(1931) VALL 618a. Raie des cheveux, tr. «regenn f.»

    (3) (agriculture) Andain.

    ●(1942) VALLsup 8b. Andain, tr. «regenn T[régor] f.»

    (4) Ce que raconte qqn.

    ●(1943) TRHS 19. hervez regenn ar re gozh, abred pe ziwezhat e vez lonket ar volkan gant ar mor.

    (5) Comptine.

    ●(1955) STBJ 159. Pa veze grignous ma breudeur bihan, e kane pe e tibune ma mamm, pe ma maeronez, regennou ar seurt-mañ da c'hlochat dezo. ●187. e tibunen dezo a-wechou ar regenn-mañ a oa bet desket din gant ma maeronez. ●(1956) LLMM 58/45. daoust ma'z eo disheñvel an tammig regenn-mañ diouzh ur c'hrennlavar.

  • regennad
    regennad

    f. –où

    (1) Rangée.

    ●(1879) ERNsup 166. regennad, rigennat, rangée, Trév[érec]. ●(1896) GMB 570. pet[it] tréc[orois] regennad, rigennat rangée.

    ●(1902) PIGO I 38. A bep tu d'ean e welaz diou regennad tud. ●(1903) MBJJ 21. eur regennad runio gweennek. ●(1905) BOBL 10 juin 38/2b. e listri a oa an eil var lerc'h egile o vond, en eur regennad. ●(1910) MBJL 81. eur regennad we. ●104. regennado kadorio. ●(1919) BUBR 4/106. eur rigennad boulejou 88 o koueza. ●(1936) BREI 457/2a. Eur regennad sac'hadou gwiniz.

    (2) Tapout ur regennad : chuter lourdement.

    ●(1934) BRUS 218. Une chute, tr. «ur regennad (étendre entièrement).» ●(1976) LIMO 24 juillet. bout tapet ohpenn ur regennad. ●Regennad, tr. «lourde chute.»

  • regennañ / regenniñ
    regennañ / regenniñ

    v. tr. d. (agriculture) Faire les aindains.

    ●(1942) VALLsup 8b. Faire les andains, tr. «regenna (de foin foenn) ; regenni.»

  • regennerez
    regennerez

    f. –ed = (?) Bavarde (?).

    ●(1942) VKST Du/Kerzu 192. – Mamm, me'zo o vont d'an ti all. –D'obeer petra adarre d'an ti all, regennerez ?

  • regennet
    regennet

    adj. Rangé, en rang(s).

    ●(1910) MBJL 66. En heman ec'h ê izel an tier : daou estaj d'ar muian. Regennet int evel eur voger hag oll hanval an eil ouzh egile. ●129. 10.000 bugel regennet.

  • regenniñ
    regenniñ

    voir regennañ

  • regentat
    regentat

    voir regentrat

  • regentrat / regentat
    regentrat / regentat

    adj. & adv. cf. kentrat & re-

    (1) Adj. Prématuré.

    ●(1931) VALL 586a. Prématuré, tr. « re-gentrat. » ●(1968) OGAD 362. He dremmig lent ha disneuz / O c’hedal gant hirnezh an Nevez-hañv / Gant mousc’hoarzh kizidik ur bugel klañv / Bleuñvennig regentat !

    (2) Adv. Prématurément.

    ●(1931) VALL 586a. Prématurément, tr. « re-gentrat. »

  • regester
    regester

    m. –ed (religion) Sacristain.

    ●(1867) BUE 105. regester iliz vraz Landreger.

    ●(1935) ANTO 48. kaozeal fraez a rae, ne droe ket e deod e-goullo, evel hini Gwill-Vras, ar regester (sacristain) d’al lun ar beure.

  • reget
    reget

    voir redek

  • regez
    regez

    coll. Braises.

    ●(1499) Ca 174a. Reguez. g. bresse.

    ●(1659) SCger 169a. reguezen p. reguez, tr. «braise.» ●(1732) GReg 114a. Braisier, brasier ardent, tr. «Reguezenn. p. reguez.» ●115b. Brasier, la braise du feu, tr. «Reguezen. p. reguez.»

  • regezenn
    regezenn

    f.

    (1) Ensemble de braises, la braise.

    ●(1633) Nom 165a. Pruna, carbo : braise : glaou, reguezen.

    ●(1659) SCger 16b. braize, tr. «reguezen.» ●169a. reguezen p. reguez, tr. «braise.» ●(1710) IN I 370. Ha c'hui hoc'h eus guelet biskoaz (…) ur regueden-dan goloet a ludu ? ●(1732) GReg 114a. Braisier, brasier ardent, tr. «Reguezenn. p. reguez.» ●115b. Brasier, la braise du feu, tr. «Reguezen. p. reguez.»

    ●(1868) FHB 153/386b. Ar goanv zo brema, c'houi vel ervad ; ha ien ma'z eo an amzer, ne ra ket a zroug da zaou zen, deut var an oad, en em gaoud dirak eur regeden. ●(1868) FHB 176/157a. hag e voa tan hag eur reguezen gaer en oalet.

    ●(1925) FHAB Ebrel 137. e lakeat (lire : lakeot) ho ribot war an oaled e-tal ar regedenn.

    (2) Morceau de braise.

    ●(1949) KROB 14/7. goude beza strinket ar regedenn en êr da ober stered.

  • regiñ / regañ / rogiñ / rogañ / roegiñ
    regiñ / regañ / rogiñ / rogañ / roegiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Déchirer.

    ●(1499) Ca 176b. Roegaff. g. dessirer / ou desrompre. ●(c.1500) Cb (d’après GMB 566). Reguiff découper.

    ●(1659) SCger 40b. dechirer, tr. «regui, pr. roguet.» ●169a. regui p. roguet, tr. «deschirer.» ●(1732) GReg 250a. Dechirer, tr. «Roga. pr. roguet. roëga. roëgui. reuga. regi. ppr. roëguet. Van[netois] rogueiñ. roëgueiñ. rougueiñ.»

    ●(1790) MG 103. punissét vehai un dén péhani e ronguehai porteræd er Roué. ●(1792) CAg 78. Er segousseu hag en heinge / E h'roeign hoah é oulieu.

    ●(1846) BAZ 153. regui ha dispen a rejont he sae. ●(1872) GAM 30. regi he zillad. ●(1893) IAI 266. reuga sae stamm ha dic'hri or Zalver.

    ●(1907) VBFV.bf 66a. roegein, rogein, rougein, tr. «déchirer.» ●(1907) BSPD I 249. rougein hé dillad. ●(1913) AVIE 313. Roegein en dillad. ●(1915) MMED 258. roga a reas ar paper dirak an oll. ●(1942) DHKN 75. é roegein gron el lihér get he hroched.

    (2) Déchiqueter.

    ●(1849) LLB 1857. Ind memb e bill er mél, e roeg en tereneu.

    ●(1949) KROB 12/9. an dachenn, reuglet ha mac'hagnet gant an obusiou kouezet warni.

    (3) (Prlt des porcs) Fouir la terre.

    ●(1821) GON 384a. Rega, v. a. et n., tr. « Fouir la terre à la manière des cochons. »

    (4) (agriculture) Travailler légèrement la terre avec la charrue.

    ●(1821) GON 384a. Rega, v. a. et n., tr. « C’est (…) travailler légèrement la terre avec la charrue. »

    (5) (agriculture) Faire des rigoles ou petits sillons.

    ●(1821) GON 384a. Rega, v. a. et n., tr. « En Cornouailles, c’est faire des rigoles ou petits sillons. »>

    B. sens fig.

    (1) Regiñ hent : marcher vite, abattre du chemin.

    ●(1870) MBR 84. Ar mor hag ann avel a ioa mad, ma reugjont hent eunn drugar.

    ●(1914) MAEV 143. Epad an amzer-ze, an aotrou Abgrall en doa reuget hent ha kavet plas d'en em guzet. ●(1923) ADML 41. ar botred ïaouank a rog hent.

    (2) Regiñ mor : fendre les flots.

    ●(1869) BEN 914a. Endra edo ar vag o regi mor.

    ●(1923) ADML 55. al listri divent a rog hirio ar mor.

    (3) Regiñ an oabl : fendre les cieux, les nues.

    ●(1906) KPSA 96. evel eun er (aigle e Gallek), a rog an oabl.

    (4) Regiñ an douar : fendre, déchirer la terre.

    ●(1923) ADML 112. an alar o regi an douar.

    (5) Enfreindre (un ordre).

    ●(1911) BUAZperrot 620. an hardiziegez da regi e urziou.

    (6) Défaire (la réputation de qqn).

    ●(17--) VO 80. é ronguein reputation ou nessan.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 12. er ré e falle dehai rouguein buhé en nessan. ●(1879) GDI 262. roénguein en nessan é nul lemel guet-hou é vrud-mad.

    (7) absol. (en plt des relations humaines) Séparer.

    ●(1864) SMM 19. Petra eo ar maro ? (...) Eur rann hag eun disparti c'huêro. Regui a ra dizamant.

    II. V. intr.

    (1) (en plt de tissu, de papier, etc.) Se déchirer.

    ●(1790) MG 74. halein e rér ar nehou que ne rong. ●(17--) TE 437. er gouile ag en Tampl e rougas.

    ●(1818) HJC 73. hint e atrapas quement à besquet, ma hroèguai ou rouid. ●(1868) FHB 161/38a. Ar vanden (…) a deu en un taol da regui.

    ●(1911) BUAZperrot 170. En he lamm, he saë a rogas hag he bleo a fuilhas. ●195. pallen an Templ a rogas etre daou damm. ●(1913) AVIE 60. ind e zalhas un nivér ken bras a besked ma roengé er rouedeu geté.

    (2) par métaph. (Prlt de la mer) Être agitée. cf. rakal

    ●(18--) MIL.ms (d’après BUBR 31/610). trouz ar mor o reuga a bep tu, evel un ero gant eun alar.

  • regizidigezh
    regizidigezh

    f. Trop grande sensibilité.

    ●(1960) BAHE 23/32. bindederezh ha regizidigezh.

  • regl
    regl

    s. Règle de conduite.

    ●(1790) MG 114. Ne hoès quin regl de héli.

    ●(1831) RDU 86. accouragein er ré-ral de viret ou règl.

    ●(1907) BSPD I 168. ur regl a vuhé hanval pedost doh en hani e virèt én é urh.

  • reglenn
    reglenn

    f. –où

    (1) Règle de conduite.

    ●(1874) FHB 491/163b. ar reglen, evit doare, a zifenne outho mont er meaz euz ho c’hlos.

    (2) Règle (monastère, couvent).

    ●(1863) GOM 56. er c’houenchou (…) caret ar retret hac ar silanç, miret mad ar reglen.

    (3) Reglenn sant Bruno : règle de l’Ordre des Chartreux.

    ●(1889) ISV 269. reglen sant Bruno.

  • reglet
    reglet

    adj. Réglé.

    ●(1852) MML 167. eur vue reglet mad ha christen.

  • regn
    regn

    voir regnañ

  • regnañ / regn
    regnañ / regn

    v. intr. Régner.

    ●(1499) Ca 174a. Regnaff. g. regner. ●(1575) M 3369-3370. eno ez vezo æs, / Plen ouz regnaf gantaf hep santaf gæs, tr. «il sera à l'aise, / Régnant pleinement avec lui sans éprouver de gêne.»

    ●(1659) SCger 169a. regn, tr. «regner.»

  • regnet
    regnet

    = (?).

    ●(1854) MMM 374-375. Distrei a reas d’ar guear en eur stad qer mad, ma oue ê brec[e]pteur ac ê vignonet mui regnet jamæs e poan da c’housout petra a yoa bet caos eus ê glenved.

  • regofad
    regofad

    m. –où Abus (de table, de boisson).

    ●(1890) MOA 121a. Après avoir trop mangé, on a le ventre trop tendu, tr. «goude (gant) re gofad, e vez korn korf.»

    ●(1907) BOBL 19 janvier 121/2d. memez goude re govad. ●(1907) BOBL 26 janvier 122/3c. marvet dre re govad boëson. ●(1923) SKET I 69. an evadegou-ze ma ev an den enno, diezomm ha dizec'hed, ma tiskianta diwar re-gofad. ●(1931) VALL 777a. Ventrée, tr. «re-gofad m.»

  • regorfad
    regorfad

    m. –où

    (1) Abus (de table, de boisson), indigestion.

    ●(1790/94) PC I 206. E rear alies re gorfajou – En assamble national.

    ●(1834) SIM 133. tud cazi maro gant re gorfad. ●(1859) SAVes 7. Goude eur re gorfad, / E fritt mizer, e za goustad.

    ●(1911) FHAB Kerzu 346. Ha n'eo ket brao, Jakou / Ober re-gorvajou. ●(1958) BAHE 16/6. Pariz gant re-gorfad, ha Frañs gant kof-moan. ●(1974) DIGE. (Youenn Gwernig) maro d'an eil a viz genver / diouzh ur re gorfad hini berr.

    (2) Blaz ar regorfad : goût particulier du beurre.

    ●(1963) EGRH II 172. blaz ar regorfad, tr. « certain goût que prend le beurre quand les vaches ont eu une nourriture trop abondante. »

  • regraet
    regraet

    part. reober

  • regred
    regred

    m. –où

    (1) Regret.

    ●(1575) M 3344. Hep nep regret na doet, tr. «Sans aucun regret ni doute.» ●(1621) Mc 6. regret ves am fautou.

    (2) Doléance.

    ●(1530) J p. 25a. Me venn cleuet ho regretou / So en ho calon ouz fonnaf, tr. «je veux ouïr les doléances qui débordent de votre cœur.»

    (3) Dégoût.

    ●(1732) GReg 65b. Aversion de quelques mets, tr. «regred.» ●(1744) L'Arm 96b. Dégoût provenant de la malpropreté ou de la qualité des alimens, tr. «Regrêtt.»

  • regredus
    regredus

    adj. Répugnant.

    ●(1927) GERI.Ern 505. regredus V[annetais], tr. «répugnant.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...