Devri

Recherche 'rekinat...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de rekinat-rekinal-rekinin (1) à rekinat-rekinal-rekinin (1) :
  • rekinat / rekinal / rekiniñ
    rekinat / rekinal / rekiniñ

    v. intr.

    (1) Rechigner.

    (1732) GReg 787b. Rechigner, être de mauvaise humeur, &c., tr. «rinqinat. pr. rinqinet

    (1919) DBFVsup 59a. rekinat, rekinal, rekinein, v. n., tr. «réchigner, contredire, ergoter.» ●(1931) VALL 629a. Rechigner, tr. «rekinat V[annetais].» ●(1932) BRTG 88. Perak sourein de rekinat, de échevéat ? ●(1934) BRUS 79. Rechigner, tr. «rekinat.» ●(1939) RIBA 139. Diùéléein e hra Olier én ur rekinal. ●(1942) VALLsup 67b. Ergoter, contredire malicieusement, tr. «Rekinat.» ●93b. se mettre de mauvaise humeur, tr. «rekinat

    (2) Rekinat ouzh udb. : rechigner contre qqc.

    (1838) OVD 167. rechinnein doh en diæemanteu ag er beuranté.

    (3) Rekinat ouzh ub. : se quereller contre qqn.

    (1974) YABA 08/09. Dré gement-sé e kavè ur pèh rekinat doh en oll. ●(1974) LIMO 07 décembre. Rekinat, tr. «chercher noise.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...