Recherche 'rekis...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de rekis (1) à rekisin (2) :

• rekis
  rekis

  adj.

  I. Adj.

  A. Attr./Èpith.

  (1) Nécessaire.

  ●(1612) Cnf 3a. an holl traezou requis.

  ●(1659) SCger 83a. necessaire, tr. «requis.» ●(17--) TE 35. Ean e laquas er hoæd requis eid er Sacrifice.

  ●(1849) LLB 790. er hoedaj rekis eid sewel el lestri.

  ●(1907) VBFV.bf 65a. rekis, tr. «nécessaire.»

  (2) Obligatoire.

  ●(1907) VBFV.bf 65a. rekis, tr. «obligatoire.»

  (3) Indispensable.

  ●(1907) VBFV.bf 65a. rekis, tr. «indispensable.»

  B. Attr. Bezañ rekis : être indispensable.

  ●(1612) Cnf 31a. Eguit ober en mat an Iun eo requis dibriff hep muy quen vn guez en dez.

  ●(1790) MG 320. Ne gredan quet é ma requis conz ag er Sacremant-ce.

  ●(1849) LLB 630. Rékis é labourat.

  II. Adv. =

  ●(1896) LZBt Mae 36. bep zul, rekiz e teu d'an ofern.

• rekisiñ
  rekisiñ

  v. intr. Retentir, résonner.

  ●(1905) DIHU 5/90. Rekeinsein e hra boéh sklintin er sah-diaul.