Recherche 'relach...' : 5 mots trouvés
Page 1 : de relach-1 (1) à relachin-relachan-2 (5) :- relach .1relach .1
m. Relâche.
●(1575) M 2434. nedeux hel nep relaig, tr. «il n'y a assurément aucune relâche.»
- relach .2relach .2
m. –où Bord non labouré d'un champ, bordure d'herbe entre le talus et le dernier sillon.
●(1876) TDE.BF 541a-b. Relach, s. m. tr. «(…) bande de terre couverte d'herbes que les agriculteurs de la Basse-Bretagne laissent subsister entre la haie et le dernier sillon. C'est un lieu de pâture pour les bestiaux gardés.» ●(1890) MOA 136b. Bande de terre pour faire paître les chevaux, tr. «relach.»
●(1927) GERI.Ern 507. relach m., tr. «Bande de terre couverte d'herbes, qu'on laisse entre la haie et le dernier sillon.» ●(c.1930) VALLtreg 1049. Grenen : On appelle à Trég. "ar c'hrenen", la lisière du champ ; "an drolien" à Ploumagoar", "ar goulien" à Goudelin; "ar wrimen" Bas-Trég. ; ar relach, ar c'hrizien. (Léon). ●(1931) VALL 72b-73a. Bord non labouré d'un champ, tr. «relach L[éon] m.» ●(1936) FHAB C'hwevrer 57. War ar relachou oa aet gand ar zaoud. ●(1991) MARV v 21. (Kleder) da vond war ar park-letoniou pe ar relajou.
- relachañrelachañ
voir relachiñ .2
- relachiñ .1relachiñ .1
v.
(1) V. tr. d. Relâcher, relaxer.
●(1710) IN I 315. da relachi ha da recraï hor speret.
►absol.
●(1633) Nom 275b. Med. relaxans, rorefaciens : remede relascant : vn remed pehiny á relaig.
(2) V. pron. réfl. En em relachiñ : se relâcher.
●(1710) IN I 308. d'en em relachi ha d'en em laoscaat.
- relachiñ / relachañ .2relachiñ / relachañ .2
v.
(1) V. tr. d. Faire paître le bord de champ nommé «relach».
●(1867) FHB 116/94a. o vessa, pe o relachi ar zaout. ●(1890) MOA 136b. Bande de terre pour faire paître les chevaux, tr. «relach (d'où vient le verbe relachi ar zaout.»
●(1927) GERI.Ern 507. relacha v. a., tr. «mettre à paître sur la bordure du champ.» ●(1949) KROB 15-16/13. Ouspenn-ze, diouz ar pardaez, Soaz peurliesa a yelo ganto da relachi ar zaout-laez, a vez lart-toaz.
(2) V. intr. Paître sur la bordure du champ.
●(1927) GERI.Ern 507. relachi v. n., tr. «être à paître sur la bordure du champ.»