Recherche 'repu...' : 19 mots trouvés

• repu
  repu

  m.

  I. Refuge.

  ●(1867) LZBt Genver 232. ar repu-ze re diac'huz. ●(1872) ROU 99b. Refuge, tr. «Repu.»

  ●(1931) DIHU 245/263. ur repu diriskl. ●(1931) VALL 635b. Réfuge, tr. «repu m.» ●(1933) MMPA 134. Mari a zo bet hanvet repu ar bec'herien.

  II. [en locution]

  (1) Kemer repu =

  ●(1868) FHB 172/125a. goude beza kemeret eun tamm repu.

  (2) Kaout repu : trouver refuge.

  ●(1834) SIM 155. en tyez e pere ec'h elje caout repu. ●(1869) HTC 8. heñvel ous eun den hag a renk ato bale eb caout repu e nep leac'h.

  (3) Kaout repu digant ub. : trouver refuge chez qqn.

  ●(1880) SAB 191. en aviz caout repu diganto en o zi.

  (4) Klask repu : chercher refuge.

  ●(1908) PIGO II 66. An otrou person a glaskas repu er c'hoste-all d'ar barouz. ●(1957) AMAH 53. da glask repu en o c’hambrig.

  III. Mont da glask repu e ti ar gozed : voir gozed.

• repuad
  repuad

  m. repuidi Réfugié.

  ●(1931) VALL 635b. Réfugié, tr. «repuad pl. –üidi.» ●(1976) LLMM 176/202. Ar repuidi flandrezat.

• repuajoù
  repuajoù

  plur. Objets de rebut.

  ●(1931) VALL 627b. objets de rebut, tr. «repuajou, repuachou.»

• republik
  republik

  f. -où (politique) République.

  ●(1847) FVR 149. Antronoz e torraz ar Rouelez hag ec’h embannaz ar Republik, da c’houzout eo, ann amzer-ze e pehini e oa kement dismantret hor bro geaz.

• Republik
  Republik

  f.

  (1) (forme absolue) République française.

  ●(1878) EKG ii 55. soudarded ar Republik. ●276. Anzavit ouz-omp-ni ho torfed, hag ar Republik a vezo madelezuz enn ho kenver.

  ●(1909) FHAB Genver 30. Ha brema adarre a drugarez Clemenceau, ema ar Republik dres var he aelou.

  (2) Trede Republik : Troisième République.

  ●(1970) BRUD 35-36/148. e-neus aozet evid ar hadour-meur eun digemer stadel gand eur brezegenn e-giz an Drede Republik.

• republikan .1
  republikan .1

  adj. Républicain.

  ●(1877) FHB (3^e série) 28/219a. prest oant deuet da veza re republikan an oll. ●(1878) EKG II 54. beza dispac'her, pe republikan, mar kavit guell. ●(1891) AGB 26. kazetenn ar barti republikan e Brest.

  ●(1905) BOBL 14 octobre 56/1b. Beza republikan a zo c'hoantaad en defe ar bobl eur gwir c'halloud. ●(1907) BOBL 20 juillet 147/2f. deuz an tu republikan.

• republikan .2
  republikan .2

  m. –ed Républicain.

  ●(1866) HSH 275. Ar republicanet pere ne requentent nemet trouzal ha pilla. ●(1877) EKG I 35. ha rei a reant, dijipot avoualac'h, d'ar republikaned, ar pez a c'houlennent. ●289. ha lakaat a rechomp kemmesk, kabal ha skrab e touez ar republikaned. ●(1878) EKG II 16-17. An taol-ze a skuillaz ar spount etouez ar republikaned.

  ●(1925) FHAB Here 374. Republikaned, demokrated, rouelerien.

• repuet
  repuet

  adj. =

  ●(1909) FHAB C'hwevrer 57. gwisket, e giz ar pe vrasa eus ar beorien, gant kos tamouigou dillad a bep bro hag a bep liou, penseliet, repuet, mad ha netra ken da veza stlapet e sac'h ar C'herneod.

• repugniñ
  repugniñ

  v. Répugner.

  ●(1621) Mc 46. rac en lech ma repuing an volontez ne'n deux quet à pechet.

• repuiñ
  repuiñ

  v.

  I. V. tr. d.

  (1) Sustenter.

  ●(1576) Cath p. 18. he sãluer iesus-christ a digæce vn coullm guen an eff pehinyy he repue an bouet spirituel, tr. «son sauveur Jésus-Christ envoyait une colombe blanche du ciel, qui la soutenait de la nourriture spirituelle.» ●p. 18-19. ez deuz da estimi ez oa bezet repuet ha maguet gant vn re en prison, heuelep gant e furor maz gourhemenas ez vihe punisset ha tourmantet an goardou, tr. «il en vint à supposer qu’elle avait été sustentée et nourrie par quelqu’un de la prison, de sorte que dans sa fureur il ordonna qu’on punît et qu’on tourmentât les gardes.»

  (2) Donner asile à, réfugier.

  ●(1580) G 131. Uuel me en repuo em bro, pan vezo duet, tr. «Humblement, je le traiterai dans mon pays, quand il sera venu.»

  ●(1911) BUAZperrot 510. divroad oan, hag ho peus va repuet. ●(1915) HBPR 194. n'he doa keuz ebet da veza repuet beleien vad.

  (3) Loger.

  ●(1829) HBM 5. ho repui evit fennos. ●(1848) GBI I 14. Ur paour aman 'oa repuet, tr. «Un mendiant avait été logé dans la maison.» ●(1868) KTB.ms 14 p 13. Ar prins a oa skuiz (…) hag a c'houlennaz beza repuët ewit an noz. ●ni n'hon euz ket a eaz ewit ho repuï. ●(18--) BSG 80. Ha na ouzomp ket piou breman hon repuo.

  ●(1900) MSJO 86. Joseph a repuas eno an azen en doa douget he bried santel ed an hent.

  (4) Abriter.

  ●(1902) MBKJ 173. Pa ziroll eur barr arne ha pa darz ar gurun, neuze e kavomp gras kaout eun ti pe eul laborenn d'hon repui.

  II. V. pron. réfl. En em repuiñ : se réfugier.

  ●(1888) SBI II 306. da Vethleem da em repuï, tr. «à Béthléem chercher hospitalité.»

  ●(1905) KANngalon Genver 305. e ti he dad eun hanter leo ac'hano, e felle d'ezhan en em repui. ●(1931) VALL 635b. Réfugier (se), tr. «en em repui.»

• reput
  reput

  s. Réputation.

  ●(1575) M 1682. Eguile entre tut, heruez reput, prudant, tr. «L'autre sage, d'après sa réputation parmi les gens.»

• reputailhoù
  reputailhoù

  plur.

  (1) Objets de rebut.

  ●(1931) VALL 627b. objets de rebut, tr. «reputailhou.»

  (2) sens fig. En parlant d’écrits : des écrits non retenus (pour la publication).

  ●(1978) LLMM 191/429. Hag eñ ken dichek en e varnedigezhioù e Gwalarn diwar-benn al levrioù nevez-moulet, a oa prest bepred da lenn ha da sellout tostoc’h ouzh kement a veze kinniget dezhañ evit e gelaouenn. Evel just, ur bern reputailhoù a ranke bezañ.

• reputañ .1
  reputañ .1

  v. Réputer.

  ●(1575) M 1291. Ouz barnou doue re tut, so astut reputet, tr. «En regard des jugements de Dieu, ceux des hommes sont rejetés comme misérables.»

• reputañ / reputiñ .2
  reputañ / reputiñ .2

  v.

  (1) V. tr. d. Rebuter, rejeter, repousser, refuser (qqn, qqc).

  ●(c.1680) NG 693. En Uzeuion er rebutas. ●(1790) MG 71. deusto m'hé rebutènt. ●(1792) CAg 56. Jesus, / E zou (…) Rebuttet guet peb unan. ●(1792) HS 53. éan é rebuttass el ur vizérabléze.

  ●(1829) CNG 85. Tud a Vethléem, petra ret-hui ? / rebutein Jojeb ha Mari ! ●(1846) BAZ 331. e voa gouscoude rebutet, casseet ha goal-dretet bras gant he vam.

  ●(1900) MSJO 70-71. Alies e vezent rebutet en hostaleriou abalamour d'ho faourentez. ●(1947) YNVL 163. O ! Fañch !... va muiañ-karet-me !... Bremañ, pa'z out marv, ne vin ket mui reputet ganit. ●(1973) SKVT II 20. Veig, eñ, ne gave ket e oa ur «chamo» da reputiñ evit ken dister dra. ●(1973) SKVT II 141. c'hoarielloù mazaouet – marc'h koad kollet ur pav gantañ, ur wetur dirodet, ur fuzul gwariet… – ha reputet gant ar marc'hadour.

  (2) V. pron. réfl. En em reputiñ : se rebuter, décourager.

  ●(1821) SST 97. Derhel mat de houlen, hemp hum rebutein.

• reputasion
  reputasion

  f. Réputation.

  ●(1710) IN I 182 [lire : 192]. quer guiridic-se e quènver o reputation. ●(17--) VO 80. é ronguein reputation ou nessan.

  ●(1838) CGK 29. Collet va reputation.

• reputet
  reputet

  adj. Mis au rebut.

  ●(1969) BAHE 62/32. un tamm kozh rask a netra, un tamm binetenn reputet, a gredan. ●38. ur c'hozh tamm benveg reputet.

• reputiñ
  reputiñ

  voir reputañ .2

• reputuiñ
  reputuiñ

  v. tr. d.

  (1) Mettre au rancart, au rebut, à la réforme.

  ●(1896) GMB 571. pet[it] Trég[uier] repetuiñ mettre au rancart, part. repetuet.

  ●(1931) VALL 627b. mettre, jeter au rebut, tr. «reputui(ñ) T[régor].»

  (2) Bezañ reputuet eus : être mis à la réforme par.

  ●(1978) 99-100/68. Sot e oa avat, gant kezeg, ha deuet e oa a-benn da gaout ur marc’h, bet reputuet eus an arme.

• reputus
  reputus

  adj. Rédhibitoire.

  ●(1872) ROU 99b. Redhibitoire, tr. «Rebutuz.»