Devri

Recherche 'reud...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de reud (1) à reudin-reudan (7) :
  • reud
    reud

    s. –où Drôme de goémon.

    ●(1857) CBF 104. Ober eur reud, tr. «Faire un radeau de goemon.»

    ●(1915) KZVr 113 - 02/05/15. Breuriez-Vreiz donne : tonn-ebrel, amas naturel de goémon que la mer pousse à la côte en avril ; les amas artificiels de goémon coupés que l'on pousse à la côte s'appellent reut, plur. reujou. ●(1987) GOEM 169. Encore heureux si le vent ne l'emporte pas au large [la drôme de goémon] ! Cela est arrivé. A Plouescat on disait alors : «Eat ar roj ga'd ar c'hi.

  • reudadenn
    reudadenn

    f. –où Raidissement.

    ●(1914) DFBP 72a. crispation, tr. «Reudaden.»

  • reudañ
    reudañ

    voir reudiñ

  • reudennañ
    reudennañ

    v. intr. Défaillir.

    ●(1499) Ca 176b. Roedennaff. g. defaillir.

  • reuderisañ
    reuderisañ

    v. intr. Être sur le point de bouillir.

    ●(1931) VALL 75b. être sur le point de bouillir, tr. «reuderisañ T[regor] (et faire bouillir légèrement, donner un premier bouillon à).»

  • reudet
    reudet

    adj. Raidi.

    ●(17--) ST 114. ma zreid a zo ouz-in reudet, tr. «mes jambes sont roides.»

    ●(1927) LZBt Genver 17. e vuzellou a chom klozet hag e elvaj reudet. ●(1955) STBJ 175. En dro d'am gar, eeunet ha reudet mat, e oa eur stelenn blastr.

  • reudiñ / reudañ
    reudiñ / reudañ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Se raidir (de rire).

    ●(1892) CDFi 22 octobre 1d. Tud Plougonvelin ho deuz ranket reuti o c’harzin (lire : c’hoarzin) er sizun dremenet.

    ●(1924) BILZbubr 43-44/1022. Hag ar bôtred da c'hoarzin, da c'hoarzin ken a reudent.

    (2) Mourir.

    ●(1866) BOM 102. Al loenik paour zo el langiz ; / Reudi renko ! tr. «Le pauvre animal est éreinté, il va crever.» ●(1868) FHB 163/52b. Kerkent an aneval bilimuz a zeu euz he doull, hag a reut var an heur.

    (3) Engourdir.

    ●(1872) ROU 83a. Engourdire, tr. «reudi.»

    II. V. tr. d.

    (1) Raidir.

    ●(1659) SCger 106a. roidir, tr. «reuda.» ●(1732) GReg 639a. La mort te roidisse, tr. «er marv d'e reudo». ●827a. Roidir, devenir roide, tr. «reudi. pr. reudet. Van[netois] redeiñ. reudeiñ.»

    ●(1902) TMJG 348. ha da reudi he ziouc'har a-rôk. ●(1904) DBFV 42a. er marù d'e redo, tr. «la mort te roidisse (Gr[oix]).» ●(1907) VBFV.bf 65a. redein, v. a., tr. «raidir.»

    ►[au passif]

    ●(1935) ANTO 26. o daouarn reudet gant ar maro.

    (2) Dresser (l'oreille).

    ●(1907) VBFV.bf 65a. redein, v. a., tr. «dresser (l'oreille).»

    III. V. pron. réfl. En em reudiñ.

    (1) Se raidir.

    ●(18--) SAQ II 265. Pelloc'h e veler an hini klanv oc'h en em reuda.

    ●(1942) FHAB Du/Kerzu 225b. o klevout mouez o mignoned ouz o brouda e teu ar baotred d'en em eeuna c'hoaz, d'en em reuda…

    (2) S'étirer.

    ●(1866) BOM 96. Kaer zo frinkal, en em reudi, tr. «elles ont beau regimber et s'étirer.»

    (3) sens fig. En em reudiñ ouzh : se rebeller, se raidir contre.

    ●(1829) IAY 11. an droet d'en em reudin ous ho c'hinstructiono.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...