Devri

Recherche '"rezoniñ"...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de rezonin-1 (1) à rezonin-rezonal-2 (2) :
  • rezoniñ .1
    rezoniñ .1

    v. intr. Résonner.

    ●(1633) Nom 171b. Bractea : fueille d'or resonante : delien aour á resounnè.

    ●(1659) SCger 104b. resonner, tr. «resonni.»

  • rezoniñ / rezonal .2
    rezoniñ / rezonal .2

    v.

    I. V. intr.

    (1) Raisonner, méditer.

    ●(1732) GReg 779b. Raisonner, discourir de bon sens, tr. «Résouni. pr. résounet.»

    (2) =

    ●(18--) CST 70. C'hoaz e rezono !

    (3) =

    ●(1925) BILZ 123. darn all o rezoni, o toui, o sulbedi.

    II. V. tr. i.

    A. Rezoniñ ouzh ub.

    (1) =

    ●(1818) HJC 189. ur boble vras ha Scribet i hræsonnale doh té.

    (2) = (?) Argumenter (?).

    ●(1790) Ismar 384. Mæs mar ræzonét doh hou Covezour, mar refusét er benigén.

    ●(1829) HBM 12. na servich qet rêzoni ouzoc'h.

    (3) =

    ●(1846) DGG 172. en amzer drist e pehini e vevomp e veler, siouas ! cals a vugale o ræsoni oc'h o zud en o bisach. ●183. o tizenti pe o ræsoni ouzoc'h.

    B.

    (1) Rezoniñ war udb. : raisonner, méditer sur qqc.

    ●(1857) HTB 58. ret mad resoni war gement-ze dre suppoz muioc'h eget dre wiziegez.

    (2) Rezoniñ gant ub. : disputer avec, contre qqn.

    ●(1825) COSp 246. er goal-isprit pehani en dès intantion dréno d'hou c'ambarassein ha d'hou laquad de ræsonnal guetou.

    III. V. pron. En em rezoniñ.

    (1) V. pron. réci. S'engueuler.

    ●(1920) FHAB Genver 204. selaou ar varc'hadourezed d'en em rezoni war ar blasen.

    (2) V. pron. réfl. En em rezoniñ ouzh ub. =

    ●(1906) KANngalon Genver 17. Kaer e moa pourchu varn-han, ober dezhan randael, en em rezouni outhan, goasoc'h goaz ez ea.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...