Recherche 'ribotat...' : 1 mots trouvés

• ribotat / ribodat / ribotañ
  ribotat / ribodat / ribotañ

  v.

  I. V. tr. d.

  A. Baratter.

  ●(1659) SCger 12b. barater, tr. «ribota.» ●(1732) GReg 79a. Baratter, battre le beurre, tr. «Ribotat. pr. ribotet.» ●(1744) L'Arm 26a. Baratter, tr. «Ribotatt.»

  ●(1907) VBFV.bf 66a. ribotat, v. a., tr. «baratter.» ●(1910) YPAG 4. peilhât pato, birvi dour, ribotât lêz, lakat lêz da zevel, skotan podou. ●(1934) BRUS 47. Baratter, tr. «ribotat.» ●(1935) BREI 410/1b. ribotat laez. ●(1959) TGPB 99. Gwashoc’h eget ur varazad laezh fourdouilhet ha ribotet gant ur vazh dreist-ment e stagas ar mor da grozal ha da bennfolliñ.

  ►absol.

  ●(1910) YPAG 1. en eur baouez da ribotât. ●(1926) FHAB Genver 27. ribotat a-raok ma vez trenk an dienn. ●(1928) TAPO 8. Kas an arreval d’ar vilin, ribotat, sila ar yod.

  B. fam.

  (1) Agiter.

  ●(1970) BHAF 21. e vikinik trouzus (…) a lakae (…) ar rod-viñs, da ribota an dour.

  (2) Ribotat dour : parler pour ne rien dire.

  ●(2003) ENPKP 60. (Ploueskad) Ribotat dour. Baratter de l'eau : parler pour ne rien dire.

  II. V. intr.

  (1) (en plt d'une baratte) Baratter, faire du beurre.

  ●(1993) MARV xii 5-6. Abaoe ar beure-mañ emaon o trei ar ribod-mañ ha ne ribod ket ganin.

  (2) sens fig. Faire ribote.

  ●(1907) VBFV.bf 66a. ribotat, v. n., tr. «faire ribote.»