Devri

Recherche 'richan...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de richan (1) à richaner (5) :
  • richan
    richan

    m. –où

    I. (en plt des animaux)

    (1) (en plt des bovins) Beuglement.

    ●(1732) GReg 91b. Beuglement, mugissement, tr. «richan.»

    (2) (en plt des oiseaux) Gazouillement.

    ●(1910) MAKE 61. mouez ar c'hleier ha richan an evned. ●(1919) MVRO 6/4d. richan an eostik. ●(1924) FHAB Kerzu 464. richan al labousedigou. ●(1933) MMPA 47. richan al lapoused er c'hoajou. ●(1933) BLGA 7. richan eun evnig.

    II. (en plt de qqn) Ricaner.

    ●(1732) GReg 822a. Ricanerie, ris immodeste, ou immoderé, & à plusieurs reprises, tr. «Richan. p. richanou.»

    III. par ext. Gazouillis (d'un ruisseau).

    ●(1949) SIZH 45. Ha chom a rae ar breur Arturo da alvaoniñ ouzh richanig an dour.

  • richanal
    richanal

    voir richanañ

  • richanañ / richanat / richanal
    richanañ / richanat / richanal

    v. intr.

    I. (en plt des animaux)

    (1) (en plt des bovins) Beugler.

    ●(1633) Nom 215b. Mugitus : buglement : brunçellat, rinchanat, bleugal.

    ●(1732) GReg 91b. Beugler, mugir, meugler ; c'est le cri des Taureaux, des Bœufs, & des Vaches, tr. «Richanat. p. richanet.»

    (2) (en plt des chevaux) Hennir.

    ●(1907) VBFV.fb 51a. hennir, tr. «richañnal.»

    (3) (en plt des oiseaux) Gazouiller.

    ●(1866) BOM 10. Al labouset laouën, / O richana dibled, / Ho zon d'ho farezed. ●(1889) SFA 99-100. Eno oa eur vandenn laboused (…) Kana ha richounat a reant a greiz ho c'haloun. ●108. ec'h en em lakachont adarre da richounat.

    ●(1924) FHAB Kerzu 467. al lapoused o richana war ar skourrou. ●(1961) LLMM 86/155. e oa dija splann an deiz hag a-heligentañ e richane an evnigoù er brankoù skav ha spern-gwenn.

    (4) (en plt des poules) Caqueter.

    ●(1732) GReg 135b. Caqueter, le bruit que font les poules quand elles veulent pondre, tr. «Richanat. pr. richanet.»

    ●(1890) MOA 195a. Crier comme les poules qui vont pondre, tr. «rinchanat, v. n.»

    II. (en plt de qqn) Ricaner.

    ●(1732) GReg 821b. Ricaner, rire avec éclat, rire par sotise, ou par malice, tr. «Richanat. pr. richanet. (…) se dit proprement des taureaux, &c., & par metaphore, des hommes qui rient immodestement.»

    ●(1907) FHAB Meurzh/Ebrel 38. ne gredont ket prezeg leiz ho ginou 'eneb ar religion ; mes pa gavont an tu, ne vankont ket da richanat divar he fenn.»

  • richanat
    richanat

    voir richanañ

  • richaner
    richaner

    m. –ion Ricaneur.

    ●(1732) GReg 822a. Ricaneur, tr. «Richanèr. p. richanéryen.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...