Devri

Recherche 'roudenn...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de roudenn (1) à roudennet (7) :
  • roudenn
    roudenn

    f. & adv. –où

    I. F.

    (1) Galerie (de taupes, etc.).

    (1910) MBJL 76. evel eur go en he rouden.

    (2) Trace, sentier.

    (1732) GReg 832b. Route, sentier, tr. «Roudenn. p. roudennou. Van[netois] roudeenn. rontenn. pp. éü

    (1896) GMB 584. pet[it] tréc[orois] roudien trace, sentier (dans la neige, etc.).

    (3) Trace.

    (1659) SCger 169b. rouden, tr. «vestige.»

    (4) Marque.

    (1732) GReg 778a. Raie, ligne tirée, marque, tr. «roudenn. p. roudennou

    (1911) BUAZperrot 241. ec'h azezas e tal eur puns hag e selle ouz ar roudennou kleuzet gant an amzer er mean-barlen.

    (5) Lettre, écrit.

    (1872) GAM 63. Penaoz neuze, pa deu eur rouden euz a Roum, gouzout hag all lizer a zo evel m'eo great gant ar Pab. ●(1874) FHB 477/55b. ar rouden deut gant he vap evit he dri mis diveza, eleac'h ma voa merket he notennou fall ha mad.

    (1906) FHAB Gwengolo/Here 351. Distro d'an eskopti e kavaz eur rouden, skrivet a ziaraog, evit he gass d'al lezvarn.

    (6) Extrait (de texte).

    (1900) MSJO 89. Setu ama eur rouden benag eus ar pes a skriv santes Theresa.

    (7) (marine) Sillage, houache.

    (1732) GReg 867b. Sillage, la trace du cours d'un vaisseau, tr. «Roudenn ul lestr.»

    (1963) LLMM 99/266. E-keit ma lovee al lestr en ul leuskel war e lerc’h div roudenn arc’hant en dour pounner ha fankek ar stêr.

    (8) Tourment.

    (17--) ST 80. Mont a ra mad peb tra, n'am euz bec'h na rouden, tr. «Tout va bien ; je n'ai ni fardeau ni tourment.»

    (9) Ligne.

    (1659) SCger 73b. ligne, tr. «rouden.» ●(1732) GReg 934b. Trace, lignes qui marquent le dessein d'un ouvrage, tr. «roudenn. p. roudennou

    (1872) ROU 38. roudenn, tr. «ligne.»

    (1923) KTKG 32. dre roudennou an dorn. ●(1955) STBJ 165. Diskouez a ree din Steredenn an Hanter-Noz ha Karront Sant Jakez, ar roudenn lugernus-se, rannet ganti an oabl hag o tiskenn war-zu ar C'hreisteiz.

    ►sens fig.

    (1911) SKRS II 178. Ar pec'hed-man zo brassoc'h pe vihannoc'h, diouz ma'z ear muioc'h pe nebeutoc'h en tu all d'ar rouden merket gant ar rezoun.

    II. Adv. A-roudennoù =

    (1864) KLV 16. Evit skora ive labour ann ostillou, ann hada zo bet great a roudennou.

    III.

    (1) Mont dreist ar roudenn : excéder, passer les bornes. Cf. mont dreist ar yev.

    (1866) FHB 64/91b (L) Gel Morvan. Etouez al labourerien baour, etouez ar re n'int eat morse dreist ar roudenn e tu ebet, e o e caver an darn vuia eus an dud o deus bevet ouspen cant vloaz. Ouspen en em zivoal evelse da vont dreist ar roudenn e nep fesoun. ●(1872) ROU 76a (L). Il passe les bornes, tr. V. Roudaut «Dreist ar roudenn.» ●(1872) ROU 84 (L). Excéder, tr. V. Roudaut «Mont dreist ar roudenn.» ●(1894) BUZmornik 225. Pa vele unan bennag o vont eunn tammik dreist ar roudenn pe o koueza enn eur faot bennag.

    (1942) VALLsup 98 (L). Il est insolent, il ne garde pas la mesure dans ses propos, tr. F. Vallée «mont a ra dreist ar roudenn. (Perrot).»

    (2) Distreiñ d'e roudenn : revenir à son penchant.

    (1942) VALLsup 131. Revenir à son penchant, tr. F. Vallée «distrei d'e roudenn

  • roudenn-an-heol
    roudenn-an-heol

    f. Équateur.

    (1868) FHB 173/130a. unan euz ar barrou avel-ze ha ne veler nemeur nemet a dost da rouden an heol.

    (1909) BOBL 04 décembre 258/1b. seulvuia ma pellaer euz rouden an heol (équateur).

  • roudenn-gi
    roudenn-gi

    f. Arc-en-ciel.

    (1942) VALLsup 11b. Arc-en-ciel, tr. «roudenn-gi (Ouess[ant]).»

  • roudennad
    roudennad

    f. –où

    (1) (marine) Sillage, houache.

    (1870) FHB 284/179a. ne velet nemet eur roudennad eonen eleac'h ma voa bet treuzet an tarziou gant kein al lestr.

    (2) Ligne.

    (1905) HFBI 102. â véac'h ma en dévoa lennet pemp pé c'huac'h roudennat.

  • roudennañ
    roudennañ

    v. tr. d.

    (1) Rayer, marquer de raies.

    (1732) GReg 778a. Raïer, marquer des raies, tr. «roudenna. pr. et

    (1872) ROU 38. roudenna, tr. «tracer des barres.»

    (2) Marquer, indiquer, écrire.

    (1893) IAI 201. roudennet en deuz just ha just petra zo pec'hed bian pe bec'hed bras.

    (3) Sillonner, marquer de raies plus ou moins profondes.

    (1906) KANngalon Genver 21. P'e guir an dour, en eur goueza a veradou, zo deuet a benn da roudenna eun dra ken kalet. ●(1925) BUAZmadeg 213. eur mean roudennet mad gant ar beradou dour a oa koezet warnan.

    ►sens fig.

    (1935) BREI 426/4a. saonennou niverus o roudennan dremm karet hon Bro Breiz.

    (4) Faire une raie (dans les cheveux).

    (1911) BUAZperrot 118. bleo a c'hellont da roudenna.

    (5) Marquer.

    (1911) BUAZperrot 698. Maxim a reas roudenna divesker ar merzer gant an houarn ruz.

  • roudenner
    roudenner

    m. -ion Dessinateur.

    (1900) KEBR 60. Eur roudenner, tr. « Un dessinateur » ●Ar roudennerien, tr. « Les dessinateurs ».

  • roudennet
    roudennet

    adj.

    (1) Marqué d'une empreinte.

    (1896) GMB 584. pet[it] tréc[orois] (…) roudienet marqué d'une empreinte.

    (2) Marqué d'une ligne, d'un trait, etc.

    (1889) ISV 422. Un all hag en doa a veac'h an doare euz a eun den; bras ha cre evel eur marc'h, lijer evel eur c'haz, hag he vizach roudennet oll e guer, ruz ha glaz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...