Recherche 'safar...' : 8 mots trouvés
Page 1 : de safar (1) à safarusaat (8) :- safarsafar
m. –ioù, –où
(1) Vacarme, paroles bruyantes.
●(1499) Ca 179a. Saffar sagaill ect. vide in murmur. ●(1557) B 77. Lest hoz saffar, ha darbaret, tr. «Ne faites plus de bruit, et aidez-nous.» ●(1650) Nlou 160. An Roue Baltasar, hep saffar tam, / A proffas spes dre doneson / Myr, tr. «Le roi Balthasar, sans le moindre éclat, / offrit brillamment en cadeau / de la myrrhe.»
●(1659) SCger 170a. safar, tr. «bruit.» ●(1732) GReg 123a. Bruit, grand bruit, crierie, tintamarre, tr. «safar. p. safarou. savar. p. savarou.» ●153b. Charivari, bruit confus fait en débauche, ou dans les querelles domestiques, tr. «safar p. safarou.» ●945a. Tumulte, tr. «savar.» ●945b. Vacarme, tr. «Safar. p. safarou.» ●(17--) TE 153. ur brud hac ur safar horrible.
●(1838) OVD 77. é creis er sermoul hag er safar ag é labourieu bras. ●(1841) IDH 49. Péh un trous ! péh ur safar ér bourheu. ●(1849) LLB 1113. Pel a zoh er hérieu, pel a zoh er safar.
●(1910) MAKE 60. ne oan ken evit serra lagad ebet, gant ar zavar hag ar jabadao a veze bep noz. ●(1954) VAZA 91. C'hoarzh, ha skrign, ha garm, ha youc'h, ne baouezent ket gant o safar.
(2) Langage (d'un métier).
●(1957) BRUD 2/30. Kemered ar hrad, e savar an noterien, a zo lakaad notennou war baper evid derhel soñj euz ar pez a vez da zougen e-barz eur hontrad.
(3) Bruit.
●(1908) PIGO II 178. An tôl fin, mezevennet gant safar an emgann, e stlapas e gleze. ●(1937) DIHU 310/253. É mant pardefi [er hanoñneu] de ouiet più anehè e hrei er muian a safar. ●(1978) BRUD à partir de janvier 1977).">BRUDn 19/19. a dorr an toennou, ar gwér, gand eur zafar skrijuz.
(4) Kaout safar ouzh ub. : parler à qqn.
●(1874) FHB 479/70a. ar re a felle dezho caout savar outha.
●(1958) BRUD 3/30. ouz hema hebken e falveze deañ kaoud savar.
(5) Kemer safar =
●(1880) SAB 182. arabat kemer re a dregass, re a nec'h ac a zafar er bed-ma.
(6) Reiñ safar da ub. =
●(1905) KANngalon Ebrel 376. ne m'euz ket da zourcial euz kement a draou a ro zafar d'an dud.
(7) Kas safar : faire du bruit en criant.
●(1744) L'Arm 60b. Clabauder, tr. «Casse trouss ou safar.»
●(1861) BSJ 238. en trous hag er safar e gassé er Juiffèd én dro dehou en trelaté tostig.
(8) (religion) Safar(où) ar bed : mondanités.
●(17--) VO 157. peèl doh safare er béd.
●(1860) BAL 11. Selaouomp petra a lavare [Sant Frances De Saal] da un den a veve e creiz savarou ar bed. ●179. o veza m'eo diez, etouez savariou ar bed, delher sonj mad evit petra eamoump var an douar. ●(1868) KMM 81. dreist savarou ar bed-ma.
●(1910) ISBR 54. chuéhet get safar er bed, monet e hras de guh pel doh en dud. ●(1922) EOVD 82. pèl doh safar er bed.
- safarersafarer
m. –ion
(1) Clabaudeur.
●(1732) GReg 171a. Clabaudeur, grand criailleur, tr. «safarer. p. yen.» ●(1744) L'Arm 60b. Clabaudeur, tr. «Safarour... rerion. m.»
●(1870) FHB 278/129a. Ar pez a glask ar safarerien-ze.
(2) = (?) Agitateur (?).
●(1861) BSJ 231. péhani-é ennta en torfæt e demalet de Jesus ? Ur saffarour-é, emé-ind, ne glasq meit laquat trous é mis er bobl.
●(1913) AVIE 321-322. Um gavein e hré nezen ér prizon un torfetour bras hanùet Barabbas. Lakeit e oé bet abarh ar un dro get safarerion aral.
- safaretsafaret
adj. Préoccupé. (?) cf. dafaret, darbaret (?).
●(1872) GAM 44. Ar re-ze n'int ket safaret kalz gant eneou ar zoudardet.
- safari
- safariñ / safarat / safarsafariñ / safarat / safar
v.
I. V. intr.
(1) Faire du bruit.
●(1659) SCger 170a. safari, tr. «faire bruit.» ●(1732) GReg 123a. Faire un grand bruit, tr. «safari. pr. et.» ●171a. Clabauder, criailler, faire grand bruit, comme les chiens clabauds, ou, à grandes oreilles, tr. «Safari. pr. safaret.» ●234b. Criailler, gronder, tempéter souvent, tr. «saffari. pr. saffaret. Van[netois] saffareiñ. pr. et.» ●945b. Faire un vacarme, tr. «safari.» ●(1744) L'Arm 60b. Clabauder, tr. «Casse trouss ou safar : Safarein.»
●(1908) FHAB Gouere 202. safari gwalc'h o c'halon, eb ma ve den aliès da lakat urs varno.
(2) par ext. Parler.
●(1869) FHB 243/268b. Savaret mad a ra, ac eun den tre eo. ●(1874) FHB 474/31b. Epad ma safare ar re goz. ●(1889) ISV 2. Aliez e komzer pe e savarer divar benn hema, divar benn enhont, hag e koezer peurliesa en drouk-prezegerez. ●(1905) KZVr Eost-Gwengolo. o savarat e yez va mamm. (d'après KBSA 73). ●(1913) FHAB Mezheven 187. Etre ma savarent. ●(1927) KANNkerzevod 12/9. daou vartolod koz a oa o savaret e tal an ôd. ●(1957) BRUD 1/107. A-vouez uhel e savaren ha ma homzou, dientent d'am gwreg ha da dud-all an ti, n'o devoa na penn na lost. ●(1957) BRUD 2/29. Hag a-greiz savarad an eil gand egile.
II. V. tr. d. Parler (une langue).
●(1978) BRUDn 19/11. Pa errufent, cholori vraz ganto o safari brezoneg, e lammfe war an hent evel eur jañbleo o sailla euz e voest. ●(1984) EBSY 139. (Sant-Ivi) n'hor boa ket droad da safar brezhoneg, tr. «Nous n'avions pas le droit de parler breton.»
- safaroursafarour
m. –ion (?) Agitateur (?).
●(1861) BSJ 231. Ur saffarour-é, émé-ind, ne glasq meit laquat trous é misq er bobl. ●233. deli e hra bout condannet d'er marhue, ur saffarour-é, ne glah meit roein penneu en dud.
- safarussafarus
adj.
(1) Bruyant.
●(1732) GReg 122b. Bruiant, ante, tr. «safarus.» ●(1767) ISpour 184. enn æredeu brass ha saffaruss. ●(1790) MG 266. gobér festeu saffarus. ●(1792) HS 255. unn æredeu saffaruss.
●(1804) RPF 67. en divertissemanteu saffarussa. ●(1855) BDE 827. er vuhé saffarus-hont.
●(1921) BUFA 4. é vonet d'en deverranseu safarus. ●94. en énéd safarus. ●(1925) FHAB Mae 187. goueliou safarus ha dizurziou stronsus. ●(1961) LLMM 86/155. ken safarus ma krene war an daol mouchenn ar c’hantolioù-gouloù en arvar da vougañ.
(2) (en plt de qqn) =
●(1932) BRTG 16. tud safarus.
- safarusaatsafarusaat
v. intr. Devenir de plus en plus bruyant.
●(1939) RIBA 75. Dé ha dé eùé é safarusè darempredeu en davarn.