Devri

Recherche 'sailh...' : 14 mots trouvés

Page 1 : de sailh-1 (1) à sailhour-kontell (14) :
  • sailh .1
    sailh .1

    f. –où

    I.

    (1) Seau.

    (1499) Ca 179a. Saill. g. ceau / a eaue. ●(1633) Nom 159b. Hydria, fitula, modiolus : seau : saill. ●159b-160a. Haustrum : seau à puiser l'eau : saill da tennaff dour.

    (1659) SCger 108b. seau d'eau, tr. «saill dour.» ●(1732) GReg 423a. Foncer un baquet, un seau, tr. «strada ur c'helorn, ur sailh, pr. et.» ●852b. Seau, vaisseau à puiser & à porter de l'eau, tr. «Sailh. p. sailhou. seilh. p. seilhou. Van[netois] seilh. p. seilhéü.» ●(1744) L'Arm 160b. Foncer un seau, un bacquet, tr. «Foncein ur seille, ur bailloc ou ranjott.»

    (1897) EST 75. get ur sailh koed don.

    (1925) FHAB Gouere 268. sailh an dour fank. ●(1926) FHAB Genver 27. podezou hudur, kirinennou pe zailhou louz.

    (2) Corps de pompe, cylindre de machine.

    (1920) KZVr 361 - 01/02/20. sailh, tr. «corps de pompe (Pleudaniel).» ●(1931) VALL 177b. Cylindre de machine à pistons, tr. «sailh m.» ●574b. corps de pompe, tr. «sailh m.»

    II. Leun evel ur sailh : très plein.

    (1766) (Li) C.-M. le Laé MM 1361-1362. edo gata e bistolen / carguet leun sail betec ar pen.

  • sailh .2
    sailh .2

    m. & adv. –où

    I. M.

    (1) Saut, bond.

    (1732) GReg 848b. Saut, tr. «sailh. p. sailhou.» ●(1744) L'Arm 33a. Bond, tr. «Sailleu.. eu. m.» ●350b. Saut, tr. «Saille.. leu

    (1907) VBFV.fb 12b. bond, tr. « saill, m. (pl. eu).» ●(1921) BUFA 140. Er lon gouiù (...) hag a dauleu sail e za aben de Franséz. ●(1931) DIHU 245/263. ur saill a drest er hoah.

    (2) Troc'hañ sailh : décamper par bonds.

    (1939) RIBA 40. Hag en tad-gad koutellein, trohein saill.

    (3) Lamm-sailh : bond.

    (1908) PIGO II 12. Itien a reas eul lamm-sailh. ●51. Ma c'halon a reas eur lamp-zailh 'n em c'hreiz. ●(1935) BREI 392/stag 6. oc'h ober eul lamm-sailh.

    (4) =

    (1744) L'Arm 291a. Petillement, tr. «Bouill ; berhuë ; Tarh : Saille. m.»

    (5) Plongeon.

    (1902) PIGO I 168. kemer a reaze lans, ha… bloump ! e reaz eur sailh en toull.

    (6) A-daoloù sailh : par des bonds répétés.

    (1921) BUFA 140. Er lon gouiù, p’en des ean guélet, e saù, e skrign é zent hag a dauleu saill e za aben de Franséz.

    II. Adv. Dañs, koroll a-sailhoù : danse sautée.

    (1939) RIBA 99. de gorol a sailleu. ●(1963) TDBB 143. Dans un petit terroir à l'est de Quimperlé (autour d'Arzano et Plouay) l'expression dañs a ruz (danse qui glisse) oppose la gavotte à la dañs a zailheu (danse qui saute) du proche Morbihan. ●295. En dro, avec son style a zailheu remonte au nord au moins jusqu'à Inguiniel.

  • sailh-pik
    sailh-pik

    m. =

    (1902) PIGO I 108. ober sailhou-pik.

  • sailh-touseg
    sailh-touseg

    m. Mauvais coup.

    (1879) ERNsup 160. lamm ou zaill tosek, (faire un) mauvais coup, St-M[ayeux].

  • sailh-ujeni
    sailh-ujeni

    f. Pod de chambre.

    (1974) SKVT III 82. memes er sailh-ujeni.

  • sailhad
    sailhad

    f. –où Contenu d'un seau.

    (1732) GReg 852b. Un seau d'eau, tr. «Ur sailhad dour. ur seilhad dour. (Van[netois] ur seilhad déür.» ●Des seaux d'eau, tr. «Seilhadou dour. (Van[netois] seilhadéü déür.»

    (1910) MAKE 12. tenna sailhadou dour. ●(1935) SARO 29. ar sailhad dour.

  • sailhadenn
    sailhadenn

    f. –où

    (1) Saut.

    (c.1718) CHal.ms i. bond rejaillissement, tr. «sailladen, sailladenneu

    (1906) DIHU 11/190. Pipi (...) e geméré é randon, hag é hé en ur sailladen én tu ral d'er pont.

    (2) En ur sailhadenn : en un rien de temps.

    (1866) FHB 100/380a. em beuz sternet ma marc'h en eur zailladenn, ha setu me en hent.

  • sailhadur
    sailhadur

    adj. Rejaillissement.

    (c.1718) CHal.ms iii. reiaillissement, tr. «strinquadur sailladur

  • sailhañ / sailhiñ / sailhal / sailhat
    sailhañ / sailhiñ / sailhal / sailhat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Sauter, bondir.

    (1499) Ca 179a. Saillaff. g. saillir. ●(1580) G 1176. sayllet dyambaf en scaff se, tr. «Sautez sans hésiter dans cette barque»

    (1659) SCger 15b. bondir, tr. «sailla.» ●107b. saillir, tr. «sailla.» ●108b. sauter, tr. «sailla.» ●(1732) GReg 848b. Sauter, tr. «sailha. pr. sailhet. Van[netois] sailheiñ.» ●(1744) L'Arm 33a. Bondir, tr. «Saillein.» ●351a. Sauter, tr. «Saillein

    (1834) SIM 146. sailla rê dreist ar c'hleuyou. ●(1849) LLB 725-726. Lausket hou marh dihaud (…) / de saillal. ●1202. saillal ar er ponteu risklus. ●(1857) HTB 123. Na daolas ket evez ouz eun toull braz doun hag en em gavas euen war he hent, ha dre drouk-eur e eas da salat ebarz. ●220. sallat gant joa.

    (1906) HIVL 145. Deruder hum laka de saillar. ●(1907) VBFV.fb 12b. bondir, tr. «saillal.» ●(1942) DADO 10. ha kaer ho po lammat ha sailhat, e klevot ho kentel penn-da-benn.

    (2) Sortir.

    (c.1500) Cb. g. entree et issue secrette. b. lech secret da antren ha da saillaff.

    (3) Commencer, éclater (révolte, etc.).

    (1915) HBPR 33. Pa saillaz ar Revolusion. ●244. araog ma saillaz ar Revolusion.

    (4) (en plt de paroles) Sailhañ digant ub. =

    (1907) AVKA 320. Me am eus gwelet an Aotro, a saillas diganthi, ha setu ar pez am eus klevet ganthan.

    (5) S'élancer.

    (1872) ROU 82b. S'élancer, tr. «sailla.» ●102a. Saillir, sortir brusquement, s'élancer, tr. «Sailla

    (6) (en plt du cœur) Battre fort.

    (1744) L'Arm 33a. Le cœur me bondit, me palpite, tr. «Saillein a-ra me halon énn an, quena eelan m'emm bout me henale.»

    (1907) BSPD I 135. kalon er sant e saill get er joé. ●(1925) VINV 51. um dapet me halon de saillein én-an.

    (7) Jaillir.

    (1633) Nom 259b. Profiuuium natium, cruptio sanguinis è naribus : saillie de sang hors du nez : pa saill an goat ves an fry.

    (1907) BSPD II 10. ur fetan deur biù e sail ag er roh-sé. ●(1921) BUFA 122. ur vammen kriù e saillas ag er roh.

    (8) Sailhañ da c'hoarzhin : éclater de rire.

    (1910) MAKE 30. Kement-hini a oa en ti a zailhas da c'hoarzin e walc'h.

    (9) triv. Baiser, coïter.

    (1947) LEBR (d’après SONE n° 249 1979, [p. 2], et voir PLNN 6/1980-1981, p. 54). Re ledan ma reor, ma bitouzenn re moan, / Met daoust da ze me ’gar sailhañ ! ●note à me ’gar : pe : me oar.

    II. V. tr.

    A. V. tr. i.

    (1) Sailhañ gant udb. : sauter, se jeter sur qqc.

    (1642) CAntiquou 83/10. An Azier à saill gant ar boet.

    (2) Sailhañ gant ub. : sauter, se jeter sur qqn.

    (1893) IAI 98. An diskolperien milliget ne reant forz gant piou sailla.

    (3) Sailhañ war ub. : sauter, se jeter sur qqn.

    (1868) KMM 173. mall ganto sailla varna. ●(18--) SAQ II 254. an den diskrouget a saillaz var an hini hen doa he zoveteet.

    (4) Sailhañ war : attaquer.

    (1894) BUZmornik 131. ha setu hema ha dastum eun arme evit sailla var Rom.

    (1911) BUAZperrot 77. ar bleizi a glaskas sailha varnan. ●221. eur strollad Saozon gouez o sailha war e vro.

    (5) sens fig. Sailhañ war : fondre sur.

    (1907) KANngalon Gwengolo 494. nag a valeuriou zo saillet var ar Franz !

    (6) Sailhañ ouzh : assaillir.

    (1659) SCger 9b. assaillir, tr. «sailla oc'h

    B. V. tr. d.

    (1) Sauter par-dessus.

    (1849) LLB 1259. saillal ur harh.

    (2) Couvrir, saillir.

    (1931) VALL 167a. Couvrir ; saillir, tr. «sailha (taureau).»

    III. Sailhañ er bailh : voir bailh.

  • sailher
    sailher

    m. –ien

    (1) Sauteur.

    (1732) GReg 849a. Sauteur, tr. «sailhèr. p. sailhéryen. Van[netois] sailhour. p. yon, yan.» ●(1744) L'Arm 351a. Sauteur, tr. «Saillour.. lerion. m.»

    (1907) VBFV.bf 67a. saillour, m. pl. –erion, tr. «sauteur.»

    (2) Marc'h-sailher : étalon.

    (1732) GReg 162a. Cheval entier, tr. «marc'h sailher

    (1931) VALL 806. Etalon, tr. «marc'h sailher

  • sailherez
    sailherez

    f. –ed (entomologie) Sauterelle.

    (c.1718) CHal.ms iv. sauterelle, tr. «h/carués, caruigueu, saillerés, saillerezet, caruet ur c'haruet, caruedeu.»

    (1867) FHB 118/107a. Eizved Gouli. – Ar C'hilleïen-raden, pe ar zaillerezed.

  • sailherezh
    sailherezh

    m. Action de sauter.

    (1732) GReg 447b. Gambade, tr. «sailhérez. p. ou

    (1904) LZBg Gouere 152. un taul deverans get postereh ha saillereh er vugalé. ●(1939) RIBA 38. É saillereh e rekè bout tré de ruzereh é gousteléour.

  • sailhet
    sailhet

    adj. Qui a explosé.

    (1941) DIHU 357/233. Ur spont é guélet, én amen dehon, berneu obuseu saillet.

  • sailhour-kontell
    sailhour-kontell

    m. (entomologie) Grande sauterelle verte Tettigonia viridissima.

    (1925) DIHU 172/343. (Groe) Saillour, saillour-koutel, tr. «(s. m.) sauterelle.» Dastumet de Vleimor.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...