Devri

Recherche 'sailh...' : 14 mots trouvés

Page 1 : de sailh-1 (1) à sailhour-kontell (14) :
  • sailh .1
    sailh .1

    f. –où

    I.

    (1) Seau.

    ●(1499) Ca 179a. Saill. g. ceau / a eaue. ●(1633) Nom 159b. Hydria, fitula, modiolus : seau : saill. ●159b-160a. Haustrum : seau à puiser l'eau : saill da tennaff dour.

    ●(1659) SCger 108b. seau d'eau, tr. «saill dour.» ●(1732) GReg 423a. Foncer un baquet, un seau, tr. «strada ur c'helorn, ur sailh, pr. et.» ●852b. Seau, vaisseau à puiser & à porter de l'eau, tr. «Sailh. p. sailhou. seilh. p. seilhou. Van[netois] seilh. p. seilhéü.» ●(1744) L'Arm 160b. Foncer un seau, un bacquet, tr. «Foncein ur seille, ur bailloc ou ranjott.»

    ●(1897) EST 75. get ur sailh koed don.

    ●(1925) FHAB Gouere 268. sailh an dour fank. ●(1926) FHAB Genver 27. podezou hudur, kirinennou pe zailhou louz.

    (2) Corps de pompe, cylindre de machine.

    ●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. sailh, tr. «corps de pompe (Pleudaniel).» ●(1931) VALL 177b. Cylindre de machine à pistons, tr. «sailh m.» ●574b. corps de pompe, tr. «sailh m.»

    II. Leun evel ur sailh : très plein.

    ●(1766) (Li) C.-M. le Laé MM 1361-1362. edo gata e bistolen / carguet leun sail betec ar pen.

  • sailh .2
    sailh .2

    m. & adv. –où

    I. M.

    (1) Saut, bond.

    ●(1732) GReg 848b. Saut, tr. «sailh. p. sailhou.» ●(1744) L'Arm 33a. Bond, tr. «Sailleu.. eu. m.» ●350b. Saut, tr. «Saille.. leu.»

    ●(1907) VBFV.fb 12b. bond, tr. « saill, m. (pl. eu).» ●(1921) BUFA 140. Er lon gouiù (...) hag a dauleu sail e za aben de Franséz. ●(1931) DIHU 245/263. ur saill a drest er hoah.

    (2) Troc'hañ sailh : décamper par bonds.

    ●(1939) RIBA 40. Hag en tad-gad koutellein, trohein saill.

    (3) Lamm-sailh : bond.

    ●(1908) PIGO II 12. Itien a reas eul lamm-sailh. ●51. Ma c'halon a reas eur lamp-zailh 'n em c'hreiz. ●(1935) BREI 392/stag 6. oc'h ober eul lamm-sailh.

    (4) =

    ●(1744) L'Arm 291a. Petillement, tr. «Bouill ; berhuë ; Tarh : Saille. m.»

    (5) Plongeon.

    ●(1902) PIGO I 168. kemer a reaze lans, ha… bloump ! e reaz eur sailh en toull.

    (6) A-daoloù sailh : par des bonds répétés.

    ●(1921) BUFA 140. Er lon gouiù, p’en des ean guélet, e saù, e skrign é zent hag a dauleu saill e za aben de Franséz.

    II. Adv. Dañs, koroll a-sailhoù : danse sautée.

    ●(1939) RIBA 99. de gorol a sailleu. ●(1963) TDBB 143. Dans un petit terroir à l'est de Quimperlé (autour d'Arzano et Plouay) l'expression dañs a ruz (danse qui glisse) oppose la gavotte à la dañs a zailheu (danse qui saute) du proche Morbihan. ●295. En dro, avec son style a zailheu remonte au nord au moins jusqu'à Inguiniel.

  • sailh-pik
    sailh-pik

    m. =

    ●(1902) PIGO I 108. ober sailhou-pik.

  • sailh-touseg
    sailh-touseg

    m. Mauvais coup.

    ●(1879) ERNsup 160. lamm ou zaill tosek, (faire un) mauvais coup, St-M[ayeux].

  • sailh-ujeni
    sailh-ujeni

    f. Pod de chambre.

    ●(1974) SKVT III 82. memes er sailh-ujeni.

  • sailhad
    sailhad

    f. –où Contenu d'un seau.

    ●(1732) GReg 852b. Un seau d'eau, tr. «Ur sailhad dour. ur seilhad dour. (Van[netois] ur seilhad déür.» ●Des seaux d'eau, tr. «Seilhadou dour. (Van[netois] seilhadéü déür.»

    ●(1910) MAKE 12. tenna sailhadou dour. ●(1935) SARO 29. ar sailhad dour.

  • sailhadenn
    sailhadenn

    f. –où

    (1) Saut.

    ●(c.1718) CHal.ms i. bond rejaillissement, tr. «sailladen, sailladenneu.»

    ●(1906) DIHU 11/190. Pipi (...) e geméré é randon, hag é hé en ur sailladen én tu ral d'er pont.

    (2) En ur sailhadenn : en un rien de temps.

    ●(1866) FHB 100/380a. em beuz sternet ma marc'h en eur zailladenn, ha setu me en hent.

  • sailhadur
    sailhadur

    adj. Rejaillissement.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. reiaillissement, tr. «strinquadur sailladur.»

  • sailhañ / sailhiñ / sailhal / sailhat
    sailhañ / sailhiñ / sailhal / sailhat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Sauter, bondir.

    ●(1499) Ca 179a. Saillaff. g. saillir. ●(1580) G 1176. sayllet dyambaf en scaff se, tr. «Sautez sans hésiter dans cette barque»

    ●(1659) SCger 15b. bondir, tr. «sailla.» ●107b. saillir, tr. «sailla.» ●108b. sauter, tr. «sailla.» ●(1732) GReg 848b. Sauter, tr. «sailha. pr. sailhet. Van[netois] sailheiñ.» ●(1744) L'Arm 33a. Bondir, tr. «Saillein.» ●351a. Sauter, tr. «Saillein.»

    ●(1834) SIM 146. sailla rê dreist ar c'hleuyou. ●(1849) LLB 725-726. Lausket hou marh dihaud (…) / de saillal. ●1202. saillal ar er ponteu risklus. ●(1857) HTB 123. Na daolas ket evez ouz eun toull braz doun hag en em gavas euen war he hent, ha dre drouk-eur e eas da salat ebarz. ●220. sallat gant joa.

    ●(1906) HIVL 145. Deruder hum laka de saillar. ●(1907) VBFV.fb 12b. bondir, tr. «saillal.» ●(1942) DADO 10. ha kaer ho po lammat ha sailhat, e klevot ho kentel penn-da-benn.

    (2) Sortir.

    ●(c.1500) Cb. g. entree et issue secrette. b. lech secret da antren ha da saillaff.

    (3) Commencer, éclater (révolte, etc.).

    ●(1915) HBPR 33. Pa saillaz ar Revolusion. ●244. araog ma saillaz ar Revolusion.

    (4) (en plt de paroles) Sailhañ digant ub. =

    ●(1907) AVKA 320. Me am eus gwelet an Aotro, a saillas diganthi, ha setu ar pez am eus klevet ganthan.

    (5) S'élancer.

    ●(1872) ROU 82b. S'élancer, tr. «sailla.» ●102a. Saillir, sortir brusquement, s'élancer, tr. «Sailla.»

    (6) (en plt du cœur) Battre fort.

    ●(1744) L'Arm 33a. Le cœur me bondit, me palpite, tr. «Saillein a-ra me halon énn an, quena eelan m'emm bout me henale.»

    ●(1907) BSPD I 135. kalon er sant e saill get er joé. ●(1925) VINV 51. um dapet me halon de saillein én-an.

    (7) Jaillir.

    ●(1633) Nom 259b. Profiuuium natium, cruptio sanguinis è naribus : saillie de sang hors du nez : pa saill an goat ves an fry.

    ●(1907) BSPD II 10. ur fetan deur biù e sail ag er roh-sé. ●(1921) BUFA 122. ur vammen kriù e saillas ag er roh.

    (8) Sailhañ da c'hoarzhin : éclater de rire.

    ●(1910) MAKE 30. Kement-hini a oa en ti a zailhas da c'hoarzin e walc'h.

    (9) triv. Baiser, coïter.

    ●(1947) LEBR (d’après SONE n° 249 1979, [p. 2], et voir PLNN 6/1980-1981, p. 54). Re ledan ma reor, ma bitouzenn re moan, / Met daoust da ze me ’gar sailhañ ! ●note à me ’gar : pe : me oar.

    II. V. tr.

    A. V. tr. i.

    (1) Sailhañ gant udb. : sauter, se jeter sur qqc.

    ●(1642) CAntiquou 83/10. An Azier à saill gant ar boet.

    (2) Sailhañ gant ub. : sauter, se jeter sur qqn.

    ●(1893) IAI 98. An diskolperien milliget ne reant forz gant piou sailla.

    (3) Sailhañ war ub. : sauter, se jeter sur qqn.

    ●(1868) KMM 173. mall ganto sailla varna. ●(18--) SAQ II 254. an den diskrouget a saillaz var an hini hen doa he zoveteet.

    (4) Sailhañ war : attaquer.

    ●(1894) BUZmornik 131. ha setu hema ha dastum eun arme evit sailla var Rom.

    ●(1911) BUAZperrot 77. ar bleizi a glaskas sailha varnan. ●221. eur strollad Saozon gouez o sailha war e vro.

    (5) sens fig. Sailhañ war : fondre sur.

    ●(1907) KANngalon Gwengolo 494. nag a valeuriou zo saillet var ar Franz !

    (6) Sailhañ ouzh : assaillir.

    ●(1659) SCger 9b. assaillir, tr. «sailla oc'h.»

    B. V. tr. d.

    (1) Sauter par-dessus.

    ●(1849) LLB 1259. saillal ur harh.

    (2) Couvrir, saillir.

    ●(1931) VALL 167a. Couvrir ; saillir, tr. «sailha (taureau).»

    III. Sailhañ er bailh : voir bailh.

  • sailher
    sailher

    m. –ien

    (1) Sauteur.

    ●(1732) GReg 849a. Sauteur, tr. «sailhèr. p. sailhéryen. Van[netois] sailhour. p. yon, yan.» ●(1744) L'Arm 351a. Sauteur, tr. «Saillour.. lerion. m.»

    ●(1907) VBFV.bf 67a. saillour, m. pl. –erion, tr. «sauteur.»

    (2) Marc'h-sailher : étalon.

    ●(1732) GReg 162a. Cheval entier, tr. «marc'h sailher.»

    ●(1931) VALL 806. Etalon, tr. «marc'h sailher.»

  • sailherez
    sailherez

    f. –ed (entomologie) Sauterelle.

    ●(c.1718) CHal.ms iv. sauterelle, tr. «h/carués, caruigueu, saillerés, saillerezet, caruet ur c'haruet, caruedeu.»

    ●(1867) FHB 118/107a. Eizved Gouli. – Ar C'hilleïen-raden, pe ar zaillerezed.

  • sailherezh
    sailherezh

    m. Action de sauter.

    ●(1732) GReg 447b. Gambade, tr. «sailhérez. p. ou.»

    ●(1904) LZBg Gouere 152. un taul deverans get postereh ha saillereh er vugalé. ●(1939) RIBA 38. É saillereh e rekè bout tré de ruzereh é gousteléour.

  • sailhet
    sailhet

    adj. Qui a explosé.

    ●(1941) DIHU 357/233. Ur spont é guélet, én amen dehon, berneu obuseu saillet.

  • sailhour-kontell
    sailhour-kontell

    m. (entomologie) Grande sauterelle verte Tettigonia viridissima.

    ●(1925) DIHU 172/343. (Groe) Saillour, saillour-koutel, tr. «(s. m.) sauterelle.» Dastumet de Vleimor.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...