Recherche 'sall...' : 12 mots trouvés
Page 1 : de sall-1 (1) à sallouer (12) :- sall .1sall .1
adj.
I.
(1) Salé.
●(1499) Ca 179a. Sall. g. salle. ●(1580) G 799. Mor sall na da pellouch nemet bede an roch man, tr. «Mer salée, ne vas pas plus loin que jusqu'à ce rocher.» ●(1633) Nom 65b. Salgama : toutes choses salées & confites : pep tra sal ha counfitet.
●(1732) GReg 91b. Beurre sallé, tr. «Amann sall.» ●840b. Salé, ée, qui a un goût de sel, tr. «Sall.»
(2) Kig-sall : lard salé.
●(1659) SCger 170a. quic sall, tr. «lard.»
●(1857) CBF 5. Kik sall pe gik bevin, tr. «du lard ou de la viande de bœuf.»
II. [suivi d'un adv.]
(1) Sall-put : très salé.
●(1882) CDFi 150-25 novembre p 3. Sall-put.
(2) Sall-brout : très salé.
●(1882) CDFi 150-25 novembre p 3. Sall-broud.
(3) Sall-pik : très salé.
●(1732) GReg 840b. Fort salé, tr. «Sall-picq.»
III. Bezañ sall ar soubenn : voir soubenn.
- sall .2sall .2
m.
(1) Ce qui est salé.
●(1557) B 484. Nouzeux (variante : nouzeux) huy gouly quen bihan / Na sant glan a breman an sall, tr. «vous n'avez si petite plaie qui ne sente tout à fait le sel, maintenant.»
●(1878) SVE 221. Kement 'zo fall / A gar ar zall, tr. «Tout ce qui est mauvais demande à être salé.»
●(1908) FHAB Genver 5. Skiant an tanva. An dous, an trenk, ar c'huero, ar sall, ar goular, a zo discuillet ganthi. ●(1908) FHAB C'hwevrer 40. ar sall pe ar goular.
(2) Lakaat (kig) e sall : mettre en saumure.
●(1969) BAHE 60/30. gallout lakaat e sall ar c'hig-moc'h.
- salladur
- salladurezh
- sallañsallañ
v.
I. V. tr. d.
(1) Saler.
●(1499) Ca 179a. Sallaff. g. saller.
●(1659) SCger 107b. saler, tr. «salla.» ●170a. salla, tr. «saler.» ●(1732) GReg 91b. Saller le beurre, tr. «Salla an amann.» ●840b. Saler, tr. «Salla. pr. sallet. Van[netois] saleiñ.» ●Saller du poisson, de la chair, tr. «Salla pesked, salla qicq.»
●(1906) BOBL 25 août 101/3b. en he zi o sala amann ebarz ar bel. ●(1911) BOBL 21 octobre 356/2d. En eur salla ar meskaj ze e welleer c'hoaz anez'han hag al loaned a zreb anez'han gant muioc'h a c'houd. ●(1914) DFBP 296a. saler, tr. «Salla.» ●(1926) FHAB Meurzh 95. salla ar c'hig. ●(1969) BAHE 60/30. peadra da sallañ ur pemoc'h.
►absol.
●(1612) Cnf 79b. mar deu an holen da neant, pegant tra ez saller ?
●(1929) MANO 10. Ma'z eo fall an holenn, gant petra e vo gellet salla ? ●(1967) BAHE 54/50. Sallañ ha pebrañ.
(2) sens fig. Saler, assaisonner.
●(1838) OVD 209. er goal-gonzereah, péhani e sallér dré vourdeu fin pé finoh.
II. V. intr. Prendre le sel.
●(1894) BUZmornik 821. lakeat ho c'horfou da zalla enn eur jarnel.
III.
(1) Sallañ ar wiz : voir gwiz.
(2) Sallañ ar yod : voir yod.
- sallded
- salldersallder
m. Salure.
●(1732) GReg 841b. Salure, qualité de la chose salée, tr. «Salder.» ●La salure de la chair, tr. «Ar salder eus ar c'hicq.» ●Les philosophes n'ont pû encore découvrir la cause de la salure de la mer, tr. «Ar Philosophed n'o deus qet cavet beta-hen ar pencaus eus ar salder vès an dour mor.»
- saller
- sallerezh
- sallet
- sallidigezh
- sallouersallouer
m. –où Saloir.
●(1732) GReg 841a. Saloir, petit vaisseau à mettre du sel, tr. «Sallouër. p. sallouërou.»