Devri

Recherche 'salm...' : 17 mots trouvés

Page 1 : de salm (1) à salmondra (17) :
  • salm
    salm

    m. –où (religion) Psaume.

    (1499) Ca 179a. Salm g. pseaulme. ●(1633) Nom 213b. Psalmus, oda seu carmen : vn pseaume : vn Salm.

    (1659) SCger 98b. psalme, tr. «salm.» ●(1727) HB 621. ho pevar Salm guenta. ●(1732) GReg 467b. Les psaumes Graduels, tr. «Ar salmou grazual. ar pemzecq salm grazual.» ●763b. Pseaume, tr. «Salm. p. salmou.» ●(1761) HBrezonec prefaç [2]. hac ar seiz-Salm.

    (1894) BUZmornik 159. epad m'edot o kana salmou enn dro d'he vele.

  • salmadeg
    salmadeg

    f. –où Psalmodie (par une foule).

    (1931) VALL 602a. Psalmodie, tr. «salmadeg (par une foule).»

  • salmadenn
    salmadenn

    f. –où Psalmodie.

    (1931) VALL 602a. (une) psalmodie, tr. «salmadenn f.»

  • salmadenniñ
    salmadenniñ

    v. intr. Psalmodier.

    (1973) SKVT II 30. gant o «muezzin» o salmadenniñ.

  • salmantenn
    salmantenn

    f. –où Scène de ménage.

    (1896) GMB 591. pet[it] tréc[orois] zalmañten, zalabañten, scène, par exemple d'un ivrogne à sa femme.

  • salmantenniñ
    salmantenniñ

    v. intr. Jurer, blasphémer.

    (1896) GMB 591. pet[it] tréc[orois] zalmañtenein, jurer, blasphémer.

  • salmantiñ
    salmantiñ

    v. Jurer, blasphémer. cf. salamantenniñ

    (1896) GMB 591. pet[it] tréc[orois] zalmañtein, jurer, blasphémer.

  • salmeg
    salmeg

    f. –où Psautier.

    (1974) SALM 4. Pemp levrenn a gaver er Salmeg.

  • salmenn
    salmenn

    f. –où

    (1) Injure.

    (1732) GReg 26b. Algarade, sorte d'insulte, tr. «psalménn. p. psalménnou.» ●532a. Injure, tr. «psalmenn. p. psalmennou

    (1870) FHB 297/286a. ma sonjas mont do guelet evit o goapaat ha o fouillea a zalmennou mezus.

    (2) Kanañ salmennoù : dire des injures.

    (1732) GReg 26b. Faire une algarade, tr. «cana psalménnou da ur re.» ●532a. Dire des injures, tr. «cana salmennou

  • salmenniñ
    salmenniñ

    v. tr. d.

    (1) Injurier.

    (1732) GReg 763b. Psalmodier, tr. «On a dit salmenni. mais ce mot, aussi bien que cana salmennou, n'a plus d'usage que pour dire : chanter des injures de harangeres.»

    (2) (religion) Psalmodier.

    (1945) GPRV 10. ar re-mañ [ar veleien] a zeu neuze, diouz an abardaez, da di an hini tremenet da salmenni gousperou an Anaon.

  • salmer
    salmer

    m. –ion Psalmiste.

    (1732) GReg 763b. Le psalmiste, tr. «Psalmèr. ar salmèr

    (1931) VALL 602a. Psalmiste, tr. «salmer, salmour

  • salmerezh
    salmerezh

    m. Psalmodie.

    (1931) VALL 602a. Psalmodie, tr. «salmerez m.»

  • salmigondi
    salmigondi

    m. (cuisine) Salmigondi.

    (1766) MM 960-970. brava tam gat ! / (…) / E lacât tout e salmigondi, tr. «prépare un salmigondis.»

  • salmiñ
    salmiñ

    v. tr. d. (religion) Psalmodier.

    (1732) GReg 763b. Psalmodier, tr. «salmi. pr. salmet

    (1934) DIHU 273/48. boéh er beleg é salmein goustadik er pedenneu.

  • salmodiañ
    salmodiañ

    v. Psalmodier.

    (1499) Ca 179a. Salmodiaff. g. psalmodier.

  • salmon
    salmon

    m. –ed (ichtyonymie) Saumon.

    (1732) GReg 847b. Saumon, poisson qui naît dans la mer, & qui au printemps remonte dans les rivieres jusqu'à leur source, tr. «samon. p. samoned.» ●Un suamon, tr. «ur penn-samon. ur samon

    (1974) YABA 23.03. deluhed, bekedi ha salmoned.

  • salmondra
    salmondra

    s. (botanique) Salmondre.

    (1633) Nom 85a. Geum, Plinio, caryophyllata. Barbaris. Auancia, sanamunda, oculus leporis, benedicta : herbe benoiste, galios, salmondre : salmondra.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...