Devri

Recherche 'salv...' : 11 mots trouvés

Page 1 : de salv (1) à salvus (11) :
  • salv
    salv

    adj.

    I. Adj.

    (1) Sauf.

    (1499) Ca 179b. Salu. g. sauue. ●(1575) M 1518. Engalu nez groay salu quet, tr. «Un appel ne te sauvera pas.» ●(1612) Cnf 71a. eguit bezaff græt saleu. ●(1650) Nlou 206. Hon gueureu salo à pep baluent, tr. «nous rendit saufs de toute mortalité.»

    (1659) SCger 108a. sauue, tr. «salo.» ●(1710) IN I 137. ar c'hlènvet peveus a hini e fell dezo beza rentet salo. ●(1727) HB 573. renta salo ar c'horfou languisset. ●(1732) GReg 847a. Sauf, sauve, ce qu'on met en sureté ; ce qui est hors de péril, tr. «Salo. salf.» ●(1792) BD 662. ase nel den ochober salo, tr. «De cela personne ne peut vous sauver.» ●2466. me ray salo an ympotantet, tr. «Je rendrais la santé aux impotents.» ●3156. an jneo santel aray salo, tr. «il sauvera les âmes saintes.»

    (1869) SAG 218. ne deo ket an doare soudard-ze a deu salo euz an emgann.

    (2) Rentañ salv ub. : guérir qqn.

    (1732) GReg 477a. Guerir, rendre la santé à quelqu'un, tr. «renta salo ur re-bennac

    II. Loc. opt.

    (1) Pourvu que.

    (1878) EKG II 73. Salo o diviche gellet dont a-benn euz ho zaol.

    (1909) HBAL 54. salo e teufe ar gentel-ma da zioriba en hor bro an heritourien divergount ha digaloun...

    (2) Salv e ve : fasse que.

    (1905) KANngalon Here 510. Sal' e ve, e kement parrez 'zo, galvet, dastumet an oll baotred iaouank.

    (3) Salv da =

    (1872) ROU 102a. Salo d'it e vez ker fur-se, tr. «tu serais heureux d'être si sage.» ●103b. Il est à souhaiter pour lui, tr. «salo deza.» ●(1890) MOA 213b. Il serait à désirer que vous en fussiez jugé digne, tr. «salo d'e-hoc'h e vec'h kavet mad da [?] gant kement-se.»

    III. Loc. adv. Salv resped : sauf votre respect.

    (1896) GMB 615. On se sert d'une façon singulière, en petit Tréguier, du mot skritur, dans des phrases comme celle-ci : hon c'hochon (sal resped) ra ket skritur vad, tr. «notre pourceau ne profite pas, litt. «ne fait pas de bonne écriture.»

  • salvasion
    salvasion

    f. (religion) Salut.

    (1612) Cnf 34a. necesser dezo eguit ho saluation. ●72b. eguit an Saluation dam eneff.

  • salvatourez
    salvatourez

    f. –ed =

    (1869) FHB 227/143a. salvatourez ar vro.

  • salvder
    salvder

    m. (religion) Salut.

    (1530) Pm 237. Hac engalu saluder daz speret, tr. «Et appelle le salut pour ton esprit.»

  • salver
    salver

    m. –ion

    I. M.

    (1) Sauveteur, sauveur.

    (1456) Credo 4-5. Hac in Ihesucrist emap quer hon / autrou vnan asaluer, tr. «Et en Jésus-Christ son fils chéri, / notre seigneur unique et (notre) sauveur.» ●(1499) Ca 179b. Saluer. g. saulueur. ●(1650) Nlou 412. Saluer an bedis, tr. «le sauveur des humains.»

    (1659) SCger 108b. Sauueur, tr. «Saluer.» ●170a. Saluer, tr. «Sauueur.» ●(1732) GReg 849b. Sauveur, le Sauveur du monde, tr. «Salver. salver ar bed.»

    (1935) BREI 436/1a. bezit eta salverien ar brezoneg.

    (2) Hor Salver : notre Sauveur.

    (1689) DOctrinal 152. meurbet à garuu eo guelé hon Salver, tr. (GMB 412) «le lit de notre Sauveur est bien dur.»

    (1727) HB 183. en em antreteni ur maread gant hor Salver.

    (3) Labous Hor Salver : rouge-gorge.

    (1877) FHB (3e série) 3/22a. Al labous-se, hanvet boc'hruz abalamour da liou plun he c'houzoug, a c'halver ive labousik hor Zalver.

    (1911) SKRS II 57. Boc'h-ruz pe labous Hor Zalver.

    II. Épith. Sauveur.

    (1889) ISV 17. an Doue Salver-ze.

    (1906) KANngalon Mae 100. Map eun Doue Salver, eun Doue Prener.

    III. Interj.

    (1) =

    (1924) BILZbubr 43-44/1025. Hag e dok ? Salver ! e dog ! tok eured eur maltoutier !

    (2) Salver Benniget =

    (1910) MAKE 52. «Petra ? Salver benniget ! eme ar C'haper ; viou kezeg eo ar re-ze ?

    (3) Salver Doue =

    (1910) MAKE 54. «Salver Doue ! eme ar C'haper, eamoun rivinet !

    (4) Salver Jezuz =

    (1924) BILZbubr 42/947-948. Hag eñ da respont : Ho ! ho ! hooop !... N'oa ket peurechu gantañ e hopadenn, an hoper en e gichen. Salver Jezus ! Santez Anna Wened ! Piv ne vije ket bet spontet ? ●(1924) BILZbubr 43-44/1033. e c'hinou leun a hañvouez, hag e vleo, e vleo, Salver Jezuz ! ●(1925) BILZ 150. Eur martolod, Salver Jezuz ! a jale ar vamm.

    (5) Salver Jezuz 'ta va Doue =

    (1925) BILZ 129. Mestr al laeron !... Muntrer bras al Lev-Drêz !... Salver Jezuz 'ta va Doue !

  • salvet
    salvet

    adj.

    (1) (religion) Sauvé.

    (1530) Pm 103. Heman he galu a voe saluet, tr. «Celui-ci par son appel fut sauvé.»

    (1659) SCger 170a. saluet, tr. «sauué.» ●(1732) GReg 849b. Les sauvez & les damnez, tr. «Ar re salvet, hac ar re gollet.»

    (1824) BAM 39. ar re salvet. ●(1864) SMM 57. pe c'hui a varvo evel eun den collet, pe c'hui a varvo evel un den salvet. ●(18--) SAQ II 226. Eskern tud salvet pe zaonet ?

    (1904) SKRS I 219. e lavaro d'an dud salvet.

    (2) Guéri.

    (14--) N 1012. vn dall so saluet, tr. «Un aveugle a été guéri.»

  • salveteiñ
    salveteiñ

    v. tr. d. Sauver.

    (18--) SAQ I 48. salveteï hoc'h ene.

  • salveter
    salveter

    m. –ion Sauveteur.

    (1732) GReg 849b. Sauveur, terme de marine, tr. «Saveteër. p. saveteéryen

  • salvidigezh / salvedigezh
    salvidigezh / salvedigezh

    f. (religion) cf. silvidigezh

    (1) Salut.

    (c.1680) NG 1923. seluidigueh map-din. ●(1767) ISpour 9. salvedigueah enn inéanneu. ●(1787) BI 39. Ean ë ouyai é-ma enn dalh à hunn salvedigueah staguet à-greihuë doh er choise-zè. ●(1790) PEdenneu 109. enemisèt me salvedegueah.

    (1821) SST iii. Desiret e mès a groidur er science a me salvedigueah. ●(1855) BDE 29. er haliçad-zé a salvedegueah.

    (1905) IMJK 83. kerhet guel-d'er-huel én hent d'er salvedigeh.

    (2) Ober ar salvidigezh : œuvrer pour le salut de son âme, sauver son âme.

    (1790) Ismar 56. Labouramb quêntoh d'obér hur salvedigueah.

    (1821) SST 89. eit gober hun salvedigueah.

  • salviñ / salvañ
    salviñ / salvañ

    v. cf. selvel

    I. V. tr. d.

    (1) Sauver.

    (1936) BREI 454/2d. Salvi an «artizaniez».

    (2) (religion) Sauver.

    (c.1680) NG 88. Ma vihem an de-sé saluet. ●(1732) GReg 849b. Se sauver, faire son salut, tr. «salvi e ene. Van[netois] salveiñ e ineaén.» ●(1790) PEdenneu 205. salvein me inean.

    (1872) ROU 102a. Sauver, tr. «Salva

    (1907) AVKA 16-17. Setu ur bugel, hag a zo graet evid daoni ha salvi ar c'halz en Israel.

    II. V. pron. réfl. En em salviñ : se sauver.

    (1790) PEdenneu 194. sourci de hum salvein.

    (1855) BDE 748. Er hroaidur-cé evout en arbenn ma hum gollou ha ma hum salvou hilleih a Israël. ●(1879) GDI 1. hemb-zhi n'end é quet possibl hum salvein.

    (1905) IMJK 304. eit hum salvein get un ajadig tud.

  • salvus
    salvus

    adj. Salutaire.

    (1732) GReg 842a. Salutaire, utile, necessaire, tr. «Salvus.» ●Salutaire pour la santé du corps, tr. «Salvus.» ●Salutaire pour l'âme, tr. «Salvus.» ●(1790) Ismar 542. ur remæd salvus. ●(17--) TE 180. hum zerhel affiét mat én un humilité salvus.

    (1855) BDE 810. Péh profit e huès-hui tennet ag en aviseu salvus-zé ? ●(1856) GRD 352. er pénigenneu salvussan. ●(1857) LVH 352. hou secour salvus. ●84. reit t'emb hou cræce salvus.

    (1921) BUFA 168. ol ou des golhet ou féhedeu én deur salvus ag er Benijen. ●(1931) GUBI 147. hou mamen salvus.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...