Recherche 'sank...' : 9 mots trouvés

• sank .1
  sank .1

  adj. Bourr-sank : plein à craquer.

  ●(1909) KTLR 84. teir gambr bour-sank. ●(1934) PONT 150. Bemdez ha bep noz, dreist-holl, an iliz a vije bour-sang. ●192. D'an eur merket, an iliz oa bour-sang.

• sank .2
  sank .2

  adj. Libre, franc.

  ●(1931) VALL 318b. Franc (…) libre, tr. «dizank, zank.»

• sankadenn
  sankadenn

  f. –où Pénétration.

  ●(1890) MOA 144a. Blessure faite avec un instrument qui pique, tr. «sankadenn.» ●389b-390a. Piqûre faite avec un instrument quelconque, tr. «sankadenn, f. pl. ou.»

• sankañ
  sankañ

  v.

  I. V. intr.

  A. S'enfoncer, pénétrer.

  ●(1864) SMM 143. Hag ar c'hleze a gueuz a zanclas doun e calon ar Verc'hez. ●(1872) FHB 405/319a. Ar bouliji-ze (…) a zancl en douar.

  B. sens fig.

  (1) S'enfoncer.

  ●(1889) ISV 191. en em hisa a reont da zancla dounoc'h c'hoaz er fallagriez.

  (2) Pénétrer.

  ●(1911) BUAZperrot 210. Ar c'homzou-ze a zankas doun e spered hag e kalon ar pôtrik. ●344. Ar gentel a zankas hag a zougas frouez. ●385. evit lakât eur wirionez vras da zanka e sperejou an dud. ●(1932) FHAB Meurzh 90. lakat menoziou nevez da zanka er sperejou.

  II. V. tr. d.

  (1) Enfoncer, planter.

  ●(1659) SCger 94a. poindre, piquer, tr. «sanca.» ●170b. sanca, tr. «piquer.» ●(1732) GReg 724b. Piquer bien avant, tr. «Sancqa. pr. sancqet.»

  ●(1868) FHB 203/374b. sacla he zaouarn en he c'hodellou. ●(1877) BSA 75. an taoliou morzol a zanke an tachou en he zaouarn.

  ●(1904) KANNgwital 22/169. evit sanka doun eun tach. ●(1909) FHAB Gwengolo 266. sanka e zouc'h doun en douar. ●(1929) MANO 93. Troad ar groaz a zo sanket er maen-badez. ●(1961) LLMM 86/154. Hag a-dro jouez e sankas lavnenn ar goustilh e koadenn an daol.

  (2) Flanquer (un coup).

  ●(1936) IVGA 210. gouren ha sanka yennou. ●(1982) HYZH 147/25. (Treboull) Sank dezhañ un atouzenn, d'ar fri-lous-se !

  (3) Sankañ mani en ub. : faire bouger qqn.

  ●(1952) LLMM 34/45. (Douarnenez) Evit sankañ mane en ho korf bras.

  (4) [au passif] Bezañ sanket gant : être pénétré de.

  ●(1847) BDJ 91. Mar doa sanket gant keûz he ene, tr. (GMB 596) «(âme) pénétrée de douleur.»

  III.

  (1) Sankañ e gontell er voger : voir kontell.

  (2) Sankañ e gontell er c'hleuz : voir kontell.

• sanket
  sanket

  adj. Enfoncé.

  ●(1866) FHB 79/210a. he zaoulagad a voa brondu ha sanklet en he benn.

• Sankian
  Sankian

  n. de l. Shangchuan (île chinoise).

  ●(1752) BS 754. Oc’h en em santout clàn e enesen sancian, en em dennas en ul logig distruich.

• sanklañ
  sanklañ

  voir sankañ

• sankoù
  sankoù

  plur. = (?) Cent coups (?).

  ●(1908) FHAB Here 310. Dioual da veza sammet gant Paolik. Vardro eno eman oc'h ober sankou var a glevan. ●313. chom da c'hoari sankou. ●(1910) FHAB Kerzu 371. Al leue a gendalc'he da ober sankou el liorz.

• sankus
  sankus

  adj. Poignant, douloureux.

  ●(1732) GReg 734a. Poignant, ante, tr. «sancqus.» ●Les douleurs de la goutte sont poignantes, tr. «An ancqenn a souffrér gand ar goutaou, a so sancqus.»