Devri

Recherche 'saotr...' : 9 mots trouvés

Page 1 : de saotr-1 (1) à saotrus (9) :
  • saotr .1
    saotr .1

    adj.

    (1) Sale.

    (1877) BSA 32. He daoulagad a ioa ive ken reizet, ma ne barent morse var an distera tra zaotr.

    (2) (en plt d'une chienne) E saotr : en chaleur.

    (1659) SCger 167b. quiés lupr ou sautr, tr. «chienne chaude.» ●(c.1718) CHal.ms i. Chienne chaude, tr. «quiés lupr' quiés é saudr'.» ●(1732) GReg 165a. Chienne en queuë, tr. «Qyès sautr

    (3) (en plt d'un cerf) E saotr : en rut.

    (c.1718) CHal.ms iii. Rut cerf en Rut, tr. «ur haru' é saudr'

  • saotr .2
    saotr .2

    m. –où

    (1) Tache salissante.

    (1868) FHB 198/335b. na rog, na saotr, na dizurz e-bed enn he dillad. ●(1891) MAA 25. keit a ma chomo eur saotr benag var an ene da bura, keit a ma vo kavet enni an disterra intr.

    (1927) FHAB Gouere 146. saotrou bihan, ruz-velen, graet gant eul louedenn (moisissure, champignon). ●(1931) VALL 703a. Souillure, tr. «saotr m.»

    (2) Pollution.

    (1907) FHAB Gwengolo 202. ar punsou disolo a zigemer an oll saotr a zo var nij en ear

    (3) sens fig. Défaut moral.

    (1893) IAI 38. Ren a reont eur vuez zantel, ha ne gaver saotr ebet enno.

    (1912) MMPM 86. C'hwi zo dinam oll, o va merc'h, ha ne euz saotr ebet ennoc'h !

  • saotradur
    saotradur

    m. –ioù

    (1) Souillure.

    (1911) BUAZperrot 844-854. Ne vije ket bet dereat gwelet enni, e mare ebet eus he buez, an distera saotreadur. ●(1931) VALL 703a. Souillure, tr. «saotradur

    (2) Pollution.

    (1931) VALL 574a. Pollution, tr. «saotradur m.»

  • saotrañ / saotriñ
    saotrañ / saotriñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Souiller.

    (1612) Cnf 57a. sotraff paper dré traezou à quen nebut exempl mat d'on nessaff.

    (1659) SCger 112b. souiller, tr. «sautra.» ●170b. sautra, tr. «salir.» ●(1697) CN 694. sotret pünz et amezec, tr. «souillé le puit de son voisin.» ●(1732) GReg 451a. Gâter, soüiller, tacher, tr. «sautra. pr. sautret. Treg[or] sautrañ

    (1907) FHAB Gwengolo 205. ar c'hreziou saotret gant ar re glanv.

    (2) Répandre, renverser (qqc. de solide, de liquide).

    (1732) GReg 956a. Verser, répandre quelque chose de solide, tr. «sautra. pr. sautret.» ●Il verse de la cendre, du grain, tr. «sautra a ra ludu, greun.»

    (1896) LZBt Mae 42. sethu torret ar pod ha zotret ar mel.

    (1907) BOBL 01 juin 140/3b. e devoa sôtet var e ben eur c'helorniad dour. ●(1935) BREI 392/stag 3. Garn ! Saotret am eus eur bannac'h ! ●(1982) PBLS 209. (Langoned) saortañ, tr. «renverser (un liquide). Il y a eu métathèse à Lg.» ●(1983) PABE 122. (Berrien) saotra, tr. «verser.»

    (3) Polluer.

    (1907) FHAB Mae 95. saotri an ear. ●(1931) VALL 574a. Polluer, tr. «saotra.» ●(1932) KWLB 20. saotra dour ar puñs, dour ar feunteun, dour ar goueriou a zo a-zindan.

    ►absol.

    (1896) LZBt Mae 8. o treuzi ar vro, en eur skraba, tana, zaotra, ha lac'ha en pep tachen.

    (4) Gaspiller.

    (1983) PABE 122. (Berrien) saotra, tr. «gaspiller.»

    (5) Dégâter.

    (1659) SCger 38a. degater, tr. «sautra

    (6) (religion) Profaner.

    (1866) FHB 97/356b. an neb a zeuze da zaôtri, da broffani an deiz benniguet-se dre labourou difennet. ●(1867) FHB 104/412b. sklabeza, mastara, saôtra, goalla eun dra zakr. ●(1869) FHB 223/105a. saotri an deis santel euz ar sul.

    II. V. pron. réfl. En em saotrañ.

    (1) Se souiller.

    (1907) FHAB Kerzu 295. ar goad en em zaotr dre ma' z a. ●(1925) FHAB C'hwevrer 62. kentoc'h mervel eged en em zaotra.

    (2) Se vautrer.

    (1659) SCger 123a. se vautrer, tr. «en em sautra

    (3) sens fig. =

    (1877) EKG I 237-238. tud hag a felle d'ezho en em binvidikaat divar goust an nesa ha divar goust an ilizou, pe en em zaotri e pep viltansou.

    (1911) BUAZperrot 743. hag en em zaotri a reont e kement a anavezont. ●(1924) ZAMA 167. Kredi o dije great en em izelaat, en em zaotri, m'o dije sikouret d'ober eun dra bennak war-dro an tiegez.

  • saotredigezh
    saotredigezh

    f. –ioù (religion) Profanation.

    (1866) FHB 96/ 349a. pec'hed a zaôtrediguez pe a brofanasion euz an deiz santel.

  • saotrer
    saotrer

    m. –ion Profanateur.

    (1847) BDJ vi. Saotrerien deiz ar Suliou. ●(1866) FHB 97/357a. al lezenn a varo a zougaz a eneb saotreryen pe proffanatouryen an deiz santel dre labourou difennet.

  • saotrerezh
    saotrerezh

    m. –ioù

    (1) Sacrilège.

    (1847) FVR 231. Saotrereziou pe sakrilajou. ●232. saotrereziou euz ar re argarzusa.

    (2) =

    (1907) AVKA 255. ar saotrerez hag an dismantr diouganet gan Daniel.

  • saotret
    saotret

    adj. Souillé.

    (1901) FHAB Mae 262. lacât (…) traou neat ha digatar el leac'h ar pez a ioa saotret. ●(1903) MBJJ 68. da zellet al loar o sevel a-uz da Gret : ru-tan eo, nemet eo sautret gant tammo melg. ●(1924) ZAMA 168. gant e zilhad saotret.

  • saotrus
    saotrus

    adj. Qui souille.

    (1931) VALL 703a. qui souille, tr. «saotrus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...