Devri

Recherche 'saotr...' : 9 mots trouvés

Page 1 : de saotr-1 (1) à saotrus (9) :
  • saotr .1
    saotr .1

    adj.

    (1) Sale.

    ●(1877) BSA 32. He daoulagad a ioa ive ken reizet, ma ne barent morse var an distera tra zaotr.

    (2) (en plt d'une chienne) E saotr : en chaleur.

    ●(1659) SCger 167b. quiés lupr ou sautr, tr. «chienne chaude.» ●(c.1718) CHal.ms i. Chienne chaude, tr. «quiés lupr' quiés é saudr'.» ●(1732) GReg 165a. Chienne en queuë, tr. «Qyès sautr.»

    (3) (en plt d'un cerf) E saotr : en rut.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. Rut cerf en Rut, tr. «ur haru' é saudr'.»

  • saotr .2
    saotr .2

    m. –où

    (1) Tache salissante.

    ●(1868) FHB 198/335b. na rog, na saotr, na dizurz e-bed enn he dillad. ●(1891) MAA 25. keit a ma chomo eur saotr benag var an ene da bura, keit a ma vo kavet enni an disterra intr.

    ●(1927) FHAB Gouere 146. saotrou bihan, ruz-velen, graet gant eul louedenn (moisissure, champignon). ●(1931) VALL 703a. Souillure, tr. «saotr m.»

    (2) Pollution.

    ●(1907) FHAB Gwengolo 202. ar punsou disolo a zigemer an oll saotr a zo var nij en ear

    (3) sens fig. Défaut moral.

    ●(1893) IAI 38. Ren a reont eur vuez zantel, ha ne gaver saotr ebet enno.

    ●(1912) MMPM 86. C'hwi zo dinam oll, o va merc'h, ha ne euz saotr ebet ennoc'h !

  • saotradur
    saotradur

    m. –ioù

    (1) Souillure.

    ●(1911) BUAZperrot 844-854. Ne vije ket bet dereat gwelet enni, e mare ebet eus he buez, an distera saotreadur. ●(1931) VALL 703a. Souillure, tr. «saotradur.»

    (2) Pollution.

    ●(1931) VALL 574a. Pollution, tr. «saotradur m.»

  • saotrañ / saotriñ
    saotrañ / saotriñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Souiller.

    ●(1612) Cnf 57a. sotraff paper dré traezou à quen nebut exempl mat d'on nessaff.

    ●(1659) SCger 112b. souiller, tr. «sautra.» ●170b. sautra, tr. «salir.» ●(1697) CN 694. sotret pünz et amezec, tr. «souillé le puit de son voisin.» ●(1732) GReg 451a. Gâter, soüiller, tacher, tr. «sautra. pr. sautret. Treg[or] sautrañ.»

    ●(1907) FHAB Gwengolo 205. ar c'hreziou saotret gant ar re glanv.

    (2) Répandre, renverser (qqc. de solide, de liquide).

    ●(1732) GReg 956a. Verser, répandre quelque chose de solide, tr. «sautra. pr. sautret.» ●Il verse de la cendre, du grain, tr. «sautra a ra ludu, greun.»

    ●(1896) LZBt Mae 42. sethu torret ar pod ha zotret ar mel.

    ●(1907) BOBL 01 juin 140/3b. e devoa sôtet var e ben eur c'helorniad dour. ●(1935) BREI 392/stag 3. Garn ! Saotret am eus eur bannac'h ! ●(1982) PBLS 209. (Langoned) saortañ, tr. «renverser (un liquide). Il y a eu métathèse à Lg.» ●(1983) PABE 122. (Berrien) saotra, tr. «verser.»

    (3) Polluer.

    ●(1907) FHAB Mae 95. saotri an ear. ●(1931) VALL 574a. Polluer, tr. «saotra.» ●(1932) KWLB 20. saotra dour ar puñs, dour ar feunteun, dour ar goueriou a zo a-zindan.

    ►absol.

    ●(1896) LZBt Mae 8. o treuzi ar vro, en eur skraba, tana, zaotra, ha lac'ha en pep tachen.

    (4) Gaspiller.

    ●(1983) PABE 122. (Berrien) saotra, tr. «gaspiller.»

    (5) Dégâter.

    ●(1659) SCger 38a. degater, tr. «sautra.»

    (6) (religion) Profaner.

    ●(1866) FHB 97/356b. an neb a zeuze da zaôtri, da broffani an deiz benniguet-se dre labourou difennet. ●(1867) FHB 104/412b. sklabeza, mastara, saôtra, goalla eun dra zakr. ●(1869) FHB 223/105a. saotri an deis santel euz ar sul.

    II. V. pron. réfl. En em saotrañ.

    (1) Se souiller.

    ●(1907) FHAB Kerzu 295. ar goad en em zaotr dre ma' z a. ●(1925) FHAB C'hwevrer 62. kentoc'h mervel eged en em zaotra.

    (2) Se vautrer.

    ●(1659) SCger 123a. se vautrer, tr. «en em sautra.»

    (3) sens fig. =

    ●(1877) EKG I 237-238. tud hag a felle d'ezho en em binvidikaat divar goust an nesa ha divar goust an ilizou, pe en em zaotri e pep viltansou.

    ●(1911) BUAZperrot 743. hag en em zaotri a reont e kement a anavezont. ●(1924) ZAMA 167. Kredi o dije great en em izelaat, en em zaotri, m'o dije sikouret d'ober eun dra bennak war-dro an tiegez.

  • saotredigezh
    saotredigezh

    f. –ioù (religion) Profanation.

    ●(1866) FHB 96/ 349a. pec'hed a zaôtrediguez pe a brofanasion euz an deiz santel.

  • saotrer
    saotrer

    m. –ion Profanateur.

    ●(1847) BDJ vi. Saotrerien deiz ar Suliou. ●(1866) FHB 97/357a. al lezenn a varo a zougaz a eneb saotreryen pe proffanatouryen an deiz santel dre labourou difennet.

  • saotrerezh
    saotrerezh

    m. –ioù

    (1) Sacrilège.

    ●(1847) FVR 231. Saotrereziou pe sakrilajou. ●232. saotrereziou euz ar re argarzusa.

    (2) =

    ●(1907) AVKA 255. ar saotrerez hag an dismantr diouganet gan Daniel.

  • saotret
    saotret

    adj. Souillé.

    ●(1901) FHAB Mae 262. lacât (…) traou neat ha digatar el leac'h ar pez a ioa saotret. ●(1903) MBJJ 68. da zellet al loar o sevel a-uz da Gret : ru-tan eo, nemet eo sautret gant tammo melg. ●(1924) ZAMA 168. gant e zilhad saotret.

  • saotrus
    saotrus

    adj. Qui souille.

    ●(1931) VALL 703a. qui souille, tr. «saotrus.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...