Devri

Recherche 'sasun...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de sasun-1 (1) à sasunin-sasunan (6) :
  • sasun .1
    sasun .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de nourriture)

    (1) Bien assaisonné.

    ●(1659) SCger 9b. assaisonné, tr. «saçun.» ●108a. sauoureux, tr. «saçuñ.» ●(1732) GReg 55b. Assaisonne, bien assaisonné, tr. «Saçzun.» ●(1752) PEll 772. Saçun, & Saçon, en Bas Léon, & ailleurs (...) On le dit (...) des viandes bien assaisonnées.»

    ●(1866) LZBt Du 218. eur c'hroac'h koz, deut di da wersan bara sasun. ●(1866) FHB 81/228b. ma o deus bevans chassun ha nema ket dioc'h ar scort.

    ●(1931) VALL 40a. Assaisonné, tr. «sasun.» ●(1935) KANNgwital 387/37. Epad ma liper ar mourrou diwar ar boued sasun servichet epad lein.

    (2) Délicieux.

    ●(1659) SCger 108a. sauoureux, tr. «saçunn.»

    ●(1889) ISV 103. Ar Bugel avad en doa debret diou guign chasun, hag a c'houlenne eun all.

    (3) Sain.

    ●(1872) ROU 93a. Nourriture réparatrice, saine, tr. «Sassun.»

    (4) Mûr.

    ●(1752) PEll 772. Saçun, & Saçon, en Bas Léon, & ailleurs (...) On le dit des fruits de la terre, qui sont venus à parfaite maturité.

    B.

    (1) Confortable, qui convient.

    ●(1907) KORN 10-11. plijaduriou (…) sasunoc’h d’o spered ha c’houekoc’h d’o c’halon eget ar re a vez kavet en tavarniou. ●(1931) FHAB Gwengolo 338. En hanv, kentoc'h eget kousket en tiez, e kaved sasunoc'h kousket er maez, etouez ar foenn pe etouez ar c'holo. ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 104. ar vuhez sasun ha kristen a rener e maeziou Breiz-Izel ?

    (2) (Vêtement) Propre.

    ●(1659) SCger 170a. saçun, tr. «sobre, propre & net.» ●(1752) PEll 772. Saçun, & Saçon, en Bas Léon, & ailleurs (...) On le dit (...) des habits propres & bien ajustez.»

    (3) (Excuse, prétexte) valable.

    ●(1847) BDJ 294. Hep eun habec benhac saçzun.

    (4) Yac'h ha sasun : de bon aloi.

    ●(18--) SAQ I 334. ar plijaduriou a gaver gant an Aotrou Doue a zo iac'h ha sansun bepred.

    (5) Délectable.

    ●(1647) Am.ms 499. Deiz mat à sazsçun deomp compagnunez, / Pa zouc'h deuvet peruez querz don evezzat, tr. « Bonne et délectable journée à nous, compagnie, / Puisque vous êtes venus soigneusement, certes, nous observer »

    II. Adv.

    (1) Debriñ sasun : manger de bon appétit.

    ●(1868) FHB 167/87a. en em lakeas da zibri chassun. ●(1871) FHB 312/404b. en eur gas buhan ar bara d'he c'hinou hag o chocat varnezhan chasun. ●(1872) ROU 74b. Manger avec appétit, tr. «dibri sasun.» ●(1874) FHB 474/32b. bara mad oa avad hag he zibri a rea chasun. ●(1874) FHB 512/334a. ar prins Breiz a zebras chasun. ●(1889) ISV 135. Alina a zebras chasun eun tam bouet.

    (2) Bevañ ub. sasun : nourrir correctement qqn.

    ●(1911) BUAZperrot 168. n'int ket bet bevet na kreñv, na sasun awalc'h epad ma oant oc'h ober o c'hresk !

    (3) Hunañ sasun : dormir profondément.

    ●(1732) GReg 302b. Dormir d'un profond sommeil, tr. «hunya micq. hunya saçzun.»

    (4) Comme il faut, comme il convient.

    ●(14--) Jer.ms 443. Ret eu seder ez fosser oll d'o caffout saczun en ur roll, tr. «Il faut certes qu'on les creuse tous, pour les avoir comme il faut ensemble.» ●(1622) Do 64. Ha pan duy monet an bet man / Gryt don anaffon ytron glan / Monet saccun guytibunan / Dan Barados dan reposuan, tr. «Et quand viendra [le moment de] quitter ce monde, / Faites que nos âmes, pure Dame, / Aillent, comme il convient, toutes / Au Paradis, au repos.»

  • sasun .2
    sasun .2

    f. –ioù

    (1) Saison.

    ●(1732) GReg 839b. Saison, tr. «Van[netois] saçzun. p. saçzunyéü.» ●856a. Semailles, tems de semer les grands blez, tr. «Van[netois] saçzun de hadeiñ.» ●(1752) PEll 772. Le P. Grégoire, & un petit, mais bon, Diction. m'ont appris qu'au pays de Vannes Saçun est saison, soit de semer, soit autre ; mais principalement celle de semer les bleds : & le pluriel Saçuniou. ●(1767) ISpour 327. petra é larreheoh-hui ag ul labourérr ne berzehai quet hadein d'ur sasuhunn vatt ? ●(1790) MG 2. goulèn e rér glàu én ur sasun ; en dougein e rér én ur sasun-aral. ●(1792) CAg 187. Er Vertuyeu ë regle ér bed / Er sassuhunieu, en æd. ●(17--) TE 2. er blæyeu, er sasunieu, er mizieu hac en déieu.

    ●(1818) HJC 278. pe oai arriue er sassun de chareign er fréh. ●(1838) OVD 33. hag ean-vou d'er gouyan pé d'en han, pé d'ur sasuhun aral ? ●271. a sassunieu hac a amzérieu différant. ●(1844) LZBg 2l blezad-1añ lodenn 62. Peb saçun a zoug fréh. ●(1856) VNA 105. Tout fleurit en cette saison, tr. «Peb tra e vleu ér sassun-men.» ●106. Les saisons sont bouleversées, tr. «Direihet-é er sassunieu.» ●(1891) CLM 15. goudé sassun er glàu.

    ●(1907) VBFV.bf 67b. sasun, f. pl. ieu, tr. «saison.» ●(1922) EOVD 36. d'er gouian, pé d'ur sasun aral ? ●(1942) DHKN 62. Ne sonjè ket é tè aveit en had-hont er sasun de sapein.

    (2) Engrais.

    ●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. sasun, tr. «engrais.»

  • sasun .3
    sasun .3

    s. Fils de la Vierge.

    ●(1932) DIHU 257/173. Er sasun, seblant a hadereh hag a amzér gaer, e holé en doar, é kiz ur gerheg nédet eit spontein en éned. ●174. sasun, fils de la Vierge.

  • sasunadur
    sasunadur

    m. Assaisonnement.

    ●(1931) VALL 40a. Assaisonnement, tr. «sasunadur m.»

  • sasuniezh
    sasuniezh

    f. Assaisonnement.

    ●(1732) GReg 55b. Assaisonnement, manière de preparer les viandes, tr. «Saçzunyez.»

  • sasuniñ / sasunañ
    sasuniñ / sasunañ

    v. tr. d.

    (1) Assaisonner.

    ●(1659) SCger 9b. assaisonner, tr. «saçuni.» ●(1732) GReg 46a. Apprêter, assaisonner, tr. «Saçzuni. pr. saçzunet.» ●55b. Assaisonner, tr. «Saçzuna. saçzuni. pr. saçzunet.» ●359b. Épicer, assaisonner avec des épices, tr. «saçzuni gad spiçzou.» ●840a. Faire la salade, tr. «Saçzuni ar saladenn.»

    ●(1824) BAM 93. pere a laque sussuni ar c'hic a veze offret da Zoue e sacrifiç.

    ●(1931) VALL 40a. Assaisonner, tr. «sasuna.»

    (2) (cuisine) Farcir.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. farcir des œufs, tr. «saçunein üieu.»

    (3) (agriculture) Fumer, engraisser (la terre).

    ●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. sasuni, tr. «comme temzi ; fumer.» ●(1931) VALL 323a. Fumer la terre, tr. «sasuna, sasuni.»

    (4) Savourer.

    ●(c.1718) CHal.ms iv. sauourer, tr. «sasunein, tanuat, blasein.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...