Recherche 'segal...' : 12 mots trouvés
Page 1 : de segal (1) à segalus (12) :- segalsegal
coll. & m. –où
I.
(1) (botanique) Seigle sur pied.
●(1499) Ca 178b. Saegal. gallice saigle ou / ou segourgon.
●(1659) SCger 109a. seigle, tr. «segal.» ●171b. segal, tr. «segle.» ●(1732) GReg 854b. Ségle, où, seigle, tr. «Segal. p. segalou. Van[netois] id[em] p. segaléü.» ●Les ségles sont beaux, tr. «Caër eo ar segalou. Treg[or] caër e ar segalo.» ●(1790) MG 153. un doëzèn-segal.
●(1849) LLB 93. Segal arlerh segal. ●137. Er segal ha guneh. ●(1877) FHB (3e série) 22/184a. Ar zegal hag ar c'herc'h a zo bet gouall ranvet gant an avel hag ar glaoeier.
●(1903) JOZO 23. me segal iohet ne chomeint ket ér lér. ●(1909) DIHU 45/236. trohein segal. ●(1929) FHAB 328. met ar gwiniz hag ar zegal a veze poan ganto. ●(1939) RIBA 12. Esteu kaer a segal, a gerh, a uénih, a vel, a uhénihtu.
(2) Seigle en grain.
●(14--) N 1552. Vn res leal a segal glan, tr. «Une mesure plein de bon seigle.» ●(1499) Ca 178b. Saegal. gallice saigle ou / ou segourgon. ●1587-1588. Nem boe netra digant Alan / Na segal glan na nep danuez, tr. «Je n'ai rien eu d'Alain, / Ni seigle pur ni aucune marchandise.» ●(1633) Nom 57a. Panis secalicius : pain de seigle, pain brun : bara segal, bara brun. ●74b. Secale, farragor : sigle, segle : segal.
●(1792) BD 327. eur renat segal, tr. «un quarteron de seigle.»
●(1909) KTLR 124. boued bara segal.
(3) Bara-segal : pain de seigle.
●(1838-1866) PRO.tj 184. Bara segal na zebrin mui. ●(1863) GBI II 486. Bara segal a vô mad d'hê.
(4) Yann ar bara-segal hag amann : celui qui aime le pain de seigle et le beurre gagnés facilement.
●(1927) GERI.Ern 535-536. Yann ar bara segal hag amann, tr. «celui qui aime le pain de seigle et le beurre (gagnés sans peine).»
(5) (argot de Pont-l'Abbé) Argent.
●(1960) LLMM 82/311. Langaj-chon ar vilajenn gran. Segal = Arc'hant.
II.
(1) Reiñ segal : battre. Cf. reiñ kerc’h.
●(1690) Qu 35 (MELU XI 371). Rei segal, battre.
(2) Melen evel ar segal : très jaune.
●(1909) (L) K. Jezegou KTLR 186. An hini oa mestr var-n-ho, hen doa bleo melen evel ar zegal pa vez dare, var meneziou kerne.
(3) Bout kerc'h e-mesk e segal : voir kerc'h.
(4) Kouezhañ e gerc'h war e segal : voir kerc'h.
- segal-losksegal-losk
coll. Seigle écobué.
●(1857) CBF 88. Ho segal losk a vezo dare dizale, tr. «Votre seigle écobué sera mûr bientôt.»
- segal-marr
- segal-medsegal-med
coll. Seigle à couper en vert.
●(1931) VALL 683a. Seigle à couper en vert, tr. «segal-med.»
- segal-winizhsegal-winizh
coll. (botanique) Blé méteil.
●(1732) GReg 98a. Blé méteil, tr. «Segal-viniz.» ●621a. Meteil, blé mêlé de fromet & de seigle, tr. «ségal viniz.» ●854b. Ségle & froment mêlez, tr. «Ségal-viniz.»
●(1870) FHB 300/309b. eur zac'had segal-vinis. ●(1876) TDE.BF 561a. Segal-winiz, s. pl. m., tr. «Méteil, mélange de seigle et de froment.»
●(1949) KROB 13/11. kerc'h, eiz, segal, segal-winiz, gwiniz-du...
- segalegsegaleg
f. –i, –où Champ de seigle.
●(1659) SCger 109a. champs de seigle, tr. «segalec.» ●171b. segalec, tr. «champs de segle.» ●(1732) GReg 654a. De la nége au commencement de l'hyver fait du bien au blez, tr. «Erc'h qent nedelecq, / Teil èr segalecg.» ●854b. Champ semé de ségle, tr. «Segalecg. p. segalegou.»
●(1849) LLB 73. Ur segaleg hum blij én doar skan hag ihuel. ●(1878) BAY 13. segalek, tr. «Lieu plein de seigle.»
●(1907) VBFV.bf 68a. segaleg, f. pl. i, tr. «champ de seigle.» ●(1916) KZVr 163 - 16/04/16. Segaleg, park segal.
- segalek
- segalenn .1segalenn .1
f. –ed (entomologie) Grosse sauterelle verte.
●(1947) TNOG 5/24. (Tregor ha Goelo) Lamperez, -ed, ak. gg. : petite sauterelle grise. Ar c'hilhog-raden a zo ul loen all, grosse sauterelle verte, anvet ivez e lec'hioù 'zo segalenn eus ar galleg cigale. E Kernev ivez evit petite sauterelle grise e vez implijet ur ger hañval, Lampikerez, –ed.
- segalenn .2segalenn .2
f. –où
I. (botanique) Brin de seigle, grain de seigle.
●(1872) ROU 99a. Les rares brins de seigle restés, tr. «ar zegalennou choumed.»
II. sens fig.
(1) Femme manièrée.
●(1927) GERI.Ern 536. segalenn f., tr. «femme maniérée.»
(2) Segalenn diwanet re abred : enfant conçu avant le mariage.
●(1978) PBPP 2.1/9. (Plougouskant) ur segalenn diwanet re abred, tr. «un enfant né trop tôt /conçu avant le mariage, lit. un grain de seigle germé trop tôt/.»
- segalenn .3segalenn .3
f. –où Cigare.
I.
●(1867) FHB 104/410b. mont d'an hostaliriou da zevi eur segalen bennag. ●(1868) FHB 192/288a. pep a segalen gantho en ho bek. ●(1869) FHB 222/104a. eur segalen en he c'hinou. ●(1889) ISV 313. tokou goazed var ho fenn, eur gorzen en ho dorn hag eur segalen en ho ginou.
●(1954) VAZA 96. nann da, gaou eo ar vartezeadenn-se ha ken ker he n’eus forzh pelec’h e vez gwerzhet du-hont ar segalennoù a dalv ar boan bezañ tanet.
II. Butuniñ e segalenn ziwezhañ : mourir. Cf. casser sa pipe.
●(1967) BAHE 54/27 (T) E. ar Barzhig. Met Fourkad a vutunas e ziwezhañ segalenn e 1939.
- segaliñ
- segalus