Recherche 'sent...' : 17 mots trouvés
Page 1 : de sent (1) à sentvuhezouriezh (17) :- SentSent
n. de l. Ar Sent : Le Saint.
(1) Ar Sent.
●(1902) LZBg Mae 104. Er Sent. ●(1904) BMSB 89. Ar Zent, kanton Gourin. ●(1905) ALMA 70. Ar Zent.
(2) Proverbe.
●(2005) TAGW 182. Klec'hier ar Sent, glaw en hent, tr. « (quand on tentend les) cloches du Saint, la pluie (est) en chemin; se dit à Gourin et Langonnet. »
- sentsent
plur. sant
- sentapl
- sentek
- senterezh
- sentidigezhsentidigezh
f. Obéissance.
●(1732) GReg 665a. Obéissance, tr. «Séntidiguez.»
●(1907) PERS 122. Doue a ro atao he vennoz d'ar zentidigez. ●(1915) HBPR 20. toui sentidigez d'al lezen. ●23. ne hellan kemeret perz ebet er zentidigez a vo touet d'al lezennou-ze. ●39. Ma nac'hent rei sentidigez d'al lezen-ze. ●(1924) FHAB Kerzu 452. Heb ar zentidigez, netra vras ne c'hell beza graet e nep lec'h.
- sentif
- sentiñsentiñ
v.
I. V. intr.
A. Obéir.
●(14--) Jer.ms 305. Dyguemen a gra dyff syntyff, tr. «Il m’avertit d’obéir.» ●(1580) G 114. Houguen raeson eou dyf syntyf, tr. «Mais c’est raison pour moi d’obéir.»
●(1659) SCger 171b. senti, tr. «obeyr.»
●(1824) BAM 123. piou eo an hini a credo mancout da senti ? ●(1849) LLB 42. N’hun es chet ni sentet avel guir bugalé. ●(1862) JKS.lam 27. Senti a zo diazez ar peoc’h. ●(1877) EKG i 5. m’en diviche ranket ar veleien senti. ●(18--) SAQ ii 424. Ha senti a reomp-ni heb digarezi netra ?
●(1908) FHAB Here 314. Philip, er vech-man ne oue ket gourd o senti.
B. Sentiñ ouzh.
(1) Sentiñ ouzh ub., udb. : obéir (à qqn, qqc.).
●(14--) Jer.ms 55. Pan sentis a enep guyr rehyr ouz drouc pryent, tr. «Quand j’ai obéi contre la justice trop longtemps à un ordre mauvais.» ●56. Hac ouz drouc pryent ez sentsot, tr. «Et à un ordre mauvais tu as obéi.» ●(1575) M 1761. Rac se auys Cristen, oar penn tremen dren pont, / Sentyff ouz da Eneff, tr. «Pense donc, chrétien, avant de passer le pont / A obéir à ton âme.»
●(1659) SCger 85a. obeir, tr. «sinti oc’h.» ●(c.1680) NG 35. nou des e nep quis preset / Sentignë douh Map Doue. ●105-106. Adam, hon tat, drouc auiset / E sentin dou Eva e briet. ●(1732) GReg 665a. Obéir, se soumettre à la volonté de quelqu’un, tr. «Sénti oud ur re. sinti oud ur re. séntout ouc’h ur re-bennac. ppr. séntet.»
●(1821) SST 39. mar a hani e sentas doh-t-hou. ●(1877) EKG i 11. d’an denved senti ouc’h ho fastor. ●(1894) BUZmornik 370. evidon-me a ve joa ganen senti outhi. ●(1896) HIS 59. sentein doh Doué.
●(1909) FHB Gouere 198. senti a raio ous kement lustrugen a gomzo outan. ●(1915) HBPR 24. eb beza touet senti ouz al lezen-ze.
►[empl. comme subst.] Obéissance.
●(1928) LEAN 128. Dre garet ar senti, he doa roet pep tra.
(2) Se laisser aller (à).
●(18--) SAQ ii 435. Araog senti ouz he dech fall an den a zo enkrezet.
●(1926) FHAB Mae 174. e meur a barrez an dud a oa kristenien laosk, a zente ouz o youlou fall.
C. Sentiñ da udb. : obéir (à qqc.).
●(14--) Jer.ms 54. Hep anoez nac ezur / Doz pryent ez sentyff ne fyllyff byzvyquen, tr. «Sans chagrin ni (?) … (?).» ●(1650) Nlou 3. Ouz sentiff re buhan, da saouzan Sathanas, tr. «en obéissant trop vite à la tromperie de Satan.»
II. V. tr. d. Obéir à.
●(1530) J p. 41a. Ha ho sintif, hep terrif quet / Ho gourchemenn, tr. «que je vous obéisse, sans violer vos commandements.» ●(1557) B I 56. Me menn pep hent hep nep fent hoz sentiff, tr. «Je veux de toute façon vous obéir sans feinte.» ●(1580) G 657. Ma sent presant gant hast, pe ny az dehasto, tr. «Obéis-moi à présent en hâte, ou nous te chasserons.»
III. Sentiñ evel deñved : voir dañvad.
- Sentiz
- sentoni
- sentorioùsentorioù
plur. Ober e sentorioù ouzh ub. : faire les volontés de qqn.
●(1914) FHAB Eost 240. Grêt e veze e holl zentoriou outan. ●(1958) ADBr lxv 4/526. (An Ospital-Kammfroud) Sentoriou : n. m. pl : Ne s'emploie pas au singulier. – Dérivé de senti (obéir). Ober d'eur hrouadur e oll zentoriou hag e lavarou : céder à tous les caprices d'un enfant.
- sentr
- sentursentur
s. Ober e sentur ouzh ub. : faire les volontés de qqn.
●(1940) SAV 18/69. (Pleiben...) Sentur (n'ouzon ket pe reiz en deus ar ger-se). Ober e c'hoant, e c'hrad, e did da unan bennak. E galleg : faire les volontés de quelqu'un. Sk. : Per a vez eur paotr mat pa vez graet e sentur outañ (E Kastellin ez eus tud hag a zo o ano Sentur). ●(1955) STBJ 32. eur penn kalet a vaouez ha diês a-walc'h ober he zentur outi. ●62. Eur pennhêr (...) hag a veze grêt e holl zentur outañ gant e dud. ●225. Sentur (ober e) ouz : ober e did da... ●(1962) GERV 131. Ankeniet e oa ar briñsezig o kuitaat palez Cornelius ha Patricia, e-lec'h ma veze graet he holl sentur outi.
- senturennsenturenn
f. –où
(1) (habillement) Ceinture.
●(1889) CDB 76. ma seturen geran, tr. «ma ceinture la plus belle.»
(2) (marine) Banquière.
●(1979) VSDZ 6. (Douarnenez) ni lak ar jambetennoù e-plas, a dachomp anezho, ha goude-se a lakomp ar senturennoù en diabarzh, tr. (p. 175) «nous fixons les jambettes puis les banquières à l'intérieur.» ●10. goude-se vie lakaet ur mempr bennak ha goude-se vie lakaet ur senturenn el laez, tr. (p. 179) «Quand c'était fait, on fixait les membrures et une banquière en haut.»
- sentussentus
adj.
I.
(1) Obéissant.
●(1732) GReg 665b. Obéissant, ante qui fait ce qu'on lui commande, tr. «Séntus.»
●(1862) JKS 179. beza sentuz e pep tra. ●(1878) EKG II 109. ni a vezo sentuz.
●(1911) BUAZperrot 722. Sentus, speredek ha poellet mat evel ma 'z oa. ●(1921) PGAZ 22. bugale fur ha sentuz.
(2) Sentus ouzh : obéissant à.
●(1877) BSA 21-22. sentus ouz cannad Doue. ●(1877) EKG I 236. belek sentuz ouc'h lezennou he vro. ●(1883) MIL 23. senthus ous he gerent.
●(1900) MSJO 38. bezit sentus ous ho pried.
II. Sentus evel ur c'hleuz ouzh ur park : voir kleuz.
- sentvuhezoursentvuhezour
m. –ion Hagiographe.
●(1931) VALL 351b. Hagiographe, auteur de vies de saints, tr. «sentvuhezour pl. ien.»
- sentvuhezouriezh