Devri

Recherche 'sit...' : 26 mots trouvés

Page 1 : de sit (1) à situin (26) :
  • Sit
    Sit

    m. –ed Scythe.

    ●(1866) HSH 118. ar Sarmathed, ar Scythed, ar Getuled ha cals a re-all.

  • sit .1
    sit .1

    voir sistr

  • sit .2
    sit .2

    s. =

    ●(1744) L’Arm 433a. Déliter, tr. «Dissiancein ur mein ; Lacad ur mein ar é cid.»

  • sitadell
    sitadell

    f. Femme originale, qui ne conduit pas comme les autres.

    ●(1977) PBDZ 539. (Douarnenez) ur sitadel, tr. «une femme originale, qui ne se plie pas aux normes de la communauté.»

  • sitañ
    sitañ

    v. tr. d. Citer.

    ●(1499) Ca 37a. Citaff. g. citer.

  • sitasion
    sitasion

    f. Citation.

    ●(1633) Nom 1a-b. Libellus : vn adiournement, ou vne citation : vn adiournamant pe citation, da lauaret eo, gueruel vnan bennac.

  • site
    site

    s. Cité.

    ●(1499) Ca 37a. Cite. g. idem. ●(1530) Pm 43. En cite se, tr. «En cette cité.» ●(1576) Cath p. 17. e creis an citte, tr. «au milieu de la cité.» ●(1633) Nom 241a. Ciuitas, conuenticulum hominum : collecta ciuium multitudo : cité, bourgeoisie : citè, an læch ma vez an bourchisyen.

  • sitern
    sitern

    voir sistern

  • sitet
    sitet

    adj. Cité, nommé.

    ●(1499) Ca 37b. Citet. g. citez.

  • sitoian
    sitoian

    m. –ed Citoyen.

    ●(1792-1815) CHCH 132. D’it bonjour, citoien joéius. ●(1847) FVR 40. Ne oant heskinet ha redet nemed e leac’h ma oa Sitoianed vraz. ●214. Ober dizaoun al Le, bezan sitoien mad. ●270. Ann holl dud vad euz ar vro, koulz Sitoianed evel Istokraded, a welaz ar bugel mad-ma. ●(1877) EKG i 283. ar re n’o doa nemed ferier, eskennou-prad pe filc’her, a lamme var ar zitoianed.

    ●(1909) BOBL 03 avril 223/1a. sitoaianed vad, sitoaianed dinask. ●(1925) FHAB Genver 4. sevel, mar gellont, ar sitoyan a eneb ar c'hristen.

  • sitr
    sitr

    s.

    (1) Ludu-sitr : excréments humains employés comme engrais.

    ●(1864) KLV 44. Eunn nebeudik ludu keuneud, touesied gand ludu-du mad pe ludu-sitr. ●58. Al ludu-sit (hanvoesiou ann dud).

    (2) Teil-sitr : excréments humains employés comme engrais.

    ●(1864) KLV 10. ann teil-sitr euz ar c'heriou braz. ●57. Ann teil-sit (...) klasket e bet neuze evit he vadelez vraz.

    ●(1910) BOBL 01 janvier 262/2b. an teil sid, (euz ar c'habinejou).

  • sitre
    sitre

    m. –où Région, endroit.

    ●(1956) BAHE 9/5. Ur sitre goloet a lann, hag a vrug. ●(1964) BAHE 41/34. Me 'gomz eus va c'hornad-bro hag a zo ur sitre paour. ●(1982) TKRH 39. Evel ma oa pri e douaroù er sitre, e chome an dour da stankañ.

  • sitread
    sitread

    m. –où Région.

    ●(1964) BAHE 38/34. ar reier a zo ken stank er sitread-mañ. ●(1967) BAHE 52/16. e sitreadoù zo. ●(1977) BAHE 95/22b. Marteze avat, ne oa ennañ nemet eskern, evel ma oa bet kavet dija er sitread-se, eskern hag a gouezhe e ludu kerkent ha la veze stoket outo. ●23a. Joa ha levenez a bare e sitread Sant Izuned (St Iened), rak un eured a oa da vezañ.

  • sitron
    sitron

    coll. Aval-sitron : citron.

    ●(1659) SCger 26b. citron, tr. «aual citron.»

    ●(1876) TDE.BF 567a. Sitron, s. m., et mieux, aval-sitron, tr. «citron, fruit ; pl. avalou-sitron.»

    ●(1920) LZBl Gouere 351. evel ma vez taolet an aval-sitron eur veach m'eo bet goasket an dour an'ezhan. ●(1920) FHAB Here 476. goude beza diveret ebarz eun tam aval oranjez pe eun tam aval sitron. ●(1930) FHAB Kerzu 443. dour eun aval sitron. ●(1955) MIPO 8. daou aval «sitron».

  • sitronadez
    sitronadez

    f. Citronnade.

    ●(1943) TRHS 77. Limonadez ha sitronadez.

  • sitronelez
    sitronelez

    s. (botanique) Citronelle.

    ●(1870) FHB 292/244b. Kavout a reer ato er jardinou-ze, baljm, soc'h munud, kamailha, begar, citrouellez, tuellen ven (lire : huelen ven), lavand, regalis, betec daëlou job, a behini ar greunn a servich da ober chapeledou.

  • sitronella
    sitronella

    s. (botanique) Mélisse.

    ●(1732) GReg 612a. Melice, melisse, plante, tr. «citronnella.»

  • sitroñs
    sitroñs

    coll. (botanique)

    (1) Citrons.

    ●(1633) Nom 67b. Malum hesperium, medicum, assyrium, citreum. citron & limon : cittrouns, pe limes.

    ●(1732) GReg 170b. Citron, fruit, tr. «Citronçz.» ●318b. Écorce de citrons, tr. «Plusq citronçz.»

    ●(1903) MBJJ 355. figez, sitrons hag all.

    (2) Aval-sitroñs : citron.

    ●(1732) GReg 170b. Citron, fruit, tr. «aval-citronçz.»

  • sitroñsadez
    sitroñsadez

    f. Citronnade.

    ●(1931) VALL 125b. Citronnade, tr. «sitroñsadez f.»

  • sitroñsenn
    sitroñsenn

    f. –où, sitroñs (botanique) Citron.

    ●(1834) SIM 134. ar ju demeus un anter citroncen.

  • sitrouilh
    sitrouilh

    coll. (botanique) Citrouilles.

    I.

    ●(1907) VBFV.bf 69a. sitrouillen, f. pl. sitrouill, tr. «citrouille.»

    II. Nag andouilh na sitrouilh : voir anduilh.

  • sitrouilhenn
    sitrouilhenn

    f. (botanique) Citrouille.

    ●(1659) SCger 26b. citrouille, tr. «citrouillen.»

    ●(1856) VNA 21. une Citrouille, tr. «ur Citrouillen.»

    ●(1907) VBFV.bf 69a. sitrouillen, f. pl. sitrouill, tr. «citrouille.» ●(1931) GUBI 32. Er Sitrouillen hag er Vézen.

  • sitrouilhez
    sitrouilhez

    coll. (botanique) Citrouilles.

    ●(1732) GReg 170b. Citrouille, gros fruit rampant par terre, tr. «Citroüilhesen. p. citroüilhes.»

    ●(1836) FLF 28. Hac ar citrouillez er brouvo.

    ●(1910) MAKE 52. eun den o werza sitrouilhez.

  • sitrouilhezenn
    sitrouilhezenn

    f. –où, sitrouilhez (botanique) Citrouille.

    ●(1732) GReg 170b. Citrouille, gros fruit rampant par terre, tr. «Citroüilhesen. p. citroüilhes.»

    ●(1836) FLF 28. Ar citrouillezen hag ar mez.

    ●(1910) MAKE 53. eur goz sitrouilhezen.

  • situañ / situiñ
    situañ / situiñ

    v. tr. d. Situer.

    ●(1499) Ca 186a. Situaff. g. situer. ●(1633) Nom 241a. Vrbs maritima, oppidum maritimum : ville près de la mer, ou située sur la mer : vn kær maritim, á ve situet è quichen an mor.

    ●(1659) SCger 111a. situer, tr. «situi.»

  • situiñ
    situiñ

    voir situañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...