Devri

Recherche 'skalf...' : 9 mots trouvés

Page 1 : de skalf-1 (1) à skalfet (9) :
  • skalf .1
    skalf .1

    m. –où

    (1) (botanique) Enfourchure, fourchon d'arbre, etc.

    ●(1633) Nom 101b. Palmes focaneus : le reietton qui croist entre la fourchure de la vigne : an iettoun á cresq en scalf an guynien.

    ●(1659) SCger 59b. fourchon d'vn arbre, tr. «sclaf (lire : scalf) ar vezen.» ●(1732) GReg 430b. Fourchon d'un arbre, l'endroit où les branches se divisent, autrement, le fourc d'un arbre, tr. «Sclaff ur vezen. scalf ur vezen. pp. ou.»

    ●(1876) TDE.BF 568a. Skalf, s. m., tr. «fourchure des arbres.» ●(1890) MOA 238b. Enfourchure, tr. «skalf, m. (parlant des arbres).» ●(18--) SAQ I 79. skalf ar vezen.

    ●(1928) KANNkerzevod 21/7. skalf ar ween vras. ●(1983) PABE 74. (Berrien) skalf, tr. «fourche d'arbre.»

    (2) (anatomie) Espace interdigital.

    ●(1876) TDE.BF 568a. Skalf, s. m., tr. «Séparation des doigts entr'eux.» ●(1877) BSA 48. En he veg hag etre scalfou he dreid. ●(1890) MOA 223a. Fourchure des doigts, tr. «skalf ar bizied.» ●238b. Enfourchure, tr. «skalf, m. (parlant des doigts).»

    (3) (dans le balancier d'une horloge) =

    ●(18--) SAQ II 11. dant skalfek ael ar momenter. – «Sell, emezhan, mont a raan da denna 'r skalf kuit.

    (4) Fente.

    ●(1983) PABE 74. (Berrien) skalf, tr. «fente.»

    (5) Crevasse, gerçure.

    ●(1732) GReg 233b. Crevasse qui vient aux mains par l'engelure. sqalf. p. sqalfou. (…) sqalf, crevasse, & sqalfa, crevasser, sont de Leon & de la basse Cor[nouaille]. ●457a. Gerçure, crevasse sur la peau par le froid, tr. «Leon. sqalf. p. sqalfou.»

  • skalf .2
    skalf .2

    m. –ed (argot de Pont-l'Abbé)

    (1) Service militaire, sapin.

    ●(1936) IVGA 119. pa oan er «skaff» er Marok. ●188. mont d'ar «skalf». ●189. Ne welan er «skalf» nemet dismegañs. ●190. Amañ 'z eus da «vazeñgi» araok mont d'ar «skalf». ●(1960) LLMM 82/311. Langaj-chon ar vilajenn gran. Mont d'ar skalf = Mont da soudard. ●(1974) SKVT III 86. Ar chon, pa oa er skalf.

    (2) Soldat, bidasse, troufion, gus.

    ●(1960) LLMM 82/311. Langaj-chon ar vilajenn gran. Skalf = Soudard. ●(1973) SKVT II 26. Ma ne vije ket bet ken tenn ar vicher evit ar «skalfed» a oa ac'hanomp.

  • skalf .3
    skalf .3

    voir skoelf

  • skalfañ .1
    skalfañ .1

    v. intr.

    (1) Gercer.

    ●(1732) GReg 233b. Crevasser, parlant de la peau, tr. «sqalfa. p. sqalfet.»

    (2) Fourcher.

    ●(1732) GReg 430a. Mes cheveux se fourchent, tr. «Scalfa a ra va bleau.»

    (3) Crevasser, lézarder.

    ●(1732) GReg 233b. sqalf, crevasse, & sqalfa, crevasser, sont de Leon & de la basse Cor[ouaille].

    ●(1905) BOBL 18 novembre 61/3e. Eur strak spontus, c'hoarveet dre dorridigez eur gorzen gaz, a zo erruet en apotikerez Guillevic, en Oriant. Ar mogeriou a zo bet skalfet. ●(1909) BOBL 23 janvier 213/1a. kreun an douar a want (…) hag ar c'hreûn a zeu da skalfa. ●(1931) VALL 170a. Crevasser, tr. «skalfa.»

  • skalfañ .2
    skalfañ .2

    voir skarvañ

  • skalfant
    skalfant

    adj. (Goémon) qui se fend.

    ●(1942) VALLsup 9a. skalfant, tr. «(goémon) fendif, qui se fend.»

  • skalfek
    skalfek

    adj.

    (1) Espacé d'un cran.

    ●(18--) SAQ II 11. dant skalfek ael ar momenter.

    (2) Fourchu.

    ●(1867) MGK 43. korn skalfek [ar c'haro].

    ●(1905-1906) BOBL Kerzu-Genver. eur wezenn skalfek. (d'après KBSA 173). ●(1933) OALD 45/206. a goadennou dero digeit, skalfek ha ruskennek.

  • skalfenn
    skalfenn

    f. –où Enfractuosité, fente.

    ●(1924) BILZbubr 42/975. holen dastumet war ar c'herreg er skalfennigou dizec'het gant an heol. ●(1931) VALL 299b. Fente, tr. «skalfenn f.»

  • skalfet
    skalfet

    adj.

    (1) Gercé.

    ●(1732) GReg 404a. Le froid me fend la peau des mains, tr. «scalfet eo va daouarn gand ar riou.»

    ●(1923) LZBt Gouere 14. hon muzellou skalfet.

    (2) Fendillé, craquelé.

    ●(1970) BHAF 237. eul lihidenn disehet, skalfet.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...