Recherche 'skalf...' : 9 mots trouvés
Page 1 : de skalf-1 (1) à skalfet (9) :- skalf .1skalf .1
m. –où
(1) (botanique) Enfourchure, fourchon d'arbre, etc.
●(1633) Nom 101b. Palmes focaneus : le reietton qui croist entre la fourchure de la vigne : an iettoun á cresq en scalf an guynien.
●(1659) SCger 59b. fourchon d'vn arbre, tr. «sclaf (lire : scalf) ar vezen.» ●(1732) GReg 430b. Fourchon d'un arbre, l'endroit où les branches se divisent, autrement, le fourc d'un arbre, tr. «Sclaff ur vezen. scalf ur vezen. pp. ou.»
●(1876) TDE.BF 568a. Skalf, s. m., tr. «fourchure des arbres.» ●(1890) MOA 238b. Enfourchure, tr. «skalf, m. (parlant des arbres).» ●(18--) SAQ I 79. skalf ar vezen.
●(1928) KANNkerzevod 21/7. skalf ar ween vras. ●(1983) PABE 74. (Berrien) skalf, tr. «fourche d'arbre.»
(2) (anatomie) Espace interdigital.
●(1876) TDE.BF 568a. Skalf, s. m., tr. «Séparation des doigts entr'eux.» ●(1877) BSA 48. En he veg hag etre scalfou he dreid. ●(1890) MOA 223a. Fourchure des doigts, tr. «skalf ar bizied.» ●238b. Enfourchure, tr. «skalf, m. (parlant des doigts).»
(3) (dans le balancier d'une horloge) =
●(18--) SAQ II 11. dant skalfek ael ar momenter. – «Sell, emezhan, mont a raan da denna 'r skalf kuit.
(4) Fente.
●(1983) PABE 74. (Berrien) skalf, tr. «fente.»
(5) Crevasse, gerçure.
●(1732) GReg 233b. Crevasse qui vient aux mains par l'engelure. sqalf. p. sqalfou. (…) sqalf, crevasse, & sqalfa, crevasser, sont de Leon & de la basse Cor[nouaille]. ●457a. Gerçure, crevasse sur la peau par le froid, tr. «Leon. sqalf. p. sqalfou.»
- skalf .2skalf .2
m. –ed (argot de Pont-l'Abbé)
(1) Service militaire, sapin.
●(1936) IVGA 119. pa oan er «skaff» er Marok. ●188. mont d'ar «skalf». ●189. Ne welan er «skalf» nemet dismegañs. ●190. Amañ 'z eus da «vazeñgi» araok mont d'ar «skalf». ●(1960) LLMM 82/311. Langaj-chon ar vilajenn gran. Mont d'ar skalf = Mont da soudard. ●(1974) SKVT III 86. Ar chon, pa oa er skalf.
(2) Soldat, bidasse, troufion, gus.
●(1960) LLMM 82/311. Langaj-chon ar vilajenn gran. Skalf = Soudard. ●(1973) SKVT II 26. Ma ne vije ket bet ken tenn ar vicher evit ar «skalfed» a oa ac'hanomp.
- skalf .3skalf .3
voir skoelf
- skalfañ .1skalfañ .1
v. intr.
(1) Gercer.
●(1732) GReg 233b. Crevasser, parlant de la peau, tr. «sqalfa. p. sqalfet.»
(2) Fourcher.
●(1732) GReg 430a. Mes cheveux se fourchent, tr. «Scalfa a ra va bleau.»
(3) Crevasser, lézarder.
●(1732) GReg 233b. sqalf, crevasse, & sqalfa, crevasser, sont de Leon & de la basse Cor[ouaille].
●(1905) BOBL 18 novembre 61/3e. Eur strak spontus, c'hoarveet dre dorridigez eur gorzen gaz, a zo erruet en apotikerez Guillevic, en Oriant. Ar mogeriou a zo bet skalfet. ●(1909) BOBL 23 janvier 213/1a. kreun an douar a want (…) hag ar c'hreûn a zeu da skalfa. ●(1931) VALL 170a. Crevasser, tr. «skalfa.»
- skalfañ .2skalfañ .2
voir skarvañ
- skalfantskalfant
adj. (Goémon) qui se fend.
●(1942) VALLsup 9a. skalfant, tr. «(goémon) fendif, qui se fend.»
- skalfek
- skalfenn
- skalfet