Devri

Recherche 'skign...' : 11 mots trouvés

Page 1 : de skign-1 (1) à skignus (11) :
  • skign .1
    skign .1

    adj.

    I. Épith. (phycologie) Bezhin-skign, taol skign : algues détachées par le mauvais temps (en général, frondes de laminaires).

    ●(1968) NOGO 219. Laminaria hyperborea. bezin ski, «goémon éparpillé» : Guisseny. ●(1980) PLNN 5/28. (Plouider) Aet da gerc'had ur c'harrad bezhin skign. ●(1987) GOEM 112. A cette époque [avril, mai], les frondes de la laminaire se renouvellent, les anciennes se détachent des stipes et sont rejetées à la côte. Cet arrivage (...) En pays pagan, il porte le nom de taol skign.

    II. Adv.

    (1) War-skign : éparpillé.

    ●(1575) M 138. Ha quement so ho lignn, oar sqygnn bet' Auygnon, tr. «Et tous ceux dont la lignée s'étend jusque Avignon.»

    ●(1659) SCger 172b. ema ar foen voar squign, tr. «le foin est étendu.»

    ●(1857) CBF 91. Red eo d'inn lakaat ar foenn war skign, tr. «Il me faut faner le foin puisqu'il y a du soleil.»

    (2) A-skign : éparpillé.

    ●(1933) BRND 101. Beva a-skign a reont en arvor hanternoz Norz-Amerika. ●(1981) ANTR 65. Deñved a zo ama hag a-hont a-skign war ar mêziou tro-war-dro.

  • skign .2
    skign .2

    m.

    I. Éparpillement, dispersement.

    ●(1876) TDE.BF 571a. Skign, s. m., tr. «Ce mot, auquel on peut donner le sens de dispersion, éparpillement, n'est pas plus usité en breton qu'en français. Toutefois, il s'emploie très-bien dans la phrase suivante : lakaat ar foznn war skign, éparpiller le foin coupé pour le faire sécher.

    II. (phycologie)

    (1) Algues détachées par le mauvais temps (en général, frondes de laminaires).

    ●(1968) NOGO 219. Laminaria hyperborea. ski, «éparpillement», les thalles seulement : Karreg-Hir en Kerlouan, Meneham en Kerlouan, Kerhurus en Plouneour-Trez. ●(1980) PLNN 5/28. (Plouider) Pa vese skign, pa vese bezhin distaget gant awel, gant ar gwall vor. ●(1994) BRRI 8. Nemet ur c’houer bennak o tastum skign gant e garr hag e loan.

    (2) Laminaria hyperborea.

    ●(1980) PLNN 5/36. (Kerlouan) An dra-se oa, neuse, sañset, skign. Ar re-se n'int ket bezhin du int. Ar re-se 'zo skign, sañset. Hag ar re-se 'deu war an aod, ur wech ar bloaz hepkén, med a-wechoù e teu diw pe deir gwech iwe. E mis Ebrel kea, eo 'vez skign. ●(1987) GOEM 131. Leur appellation varient selon les lieux. Laminaria hyperborea porte en général le nom de tali penn en Bas-Léon et skign en Haut-Léon.

    (3) Kalkudenn skign : stipe de Laminaria hyperborea.

    ●(1968) NOGO 219. Laminaria hyperborea. er gelkoden'ski, le stipe seulement. Karreg-Hir en Kerlouan, Meneham en Kerlouan, Kerhurus en Plouneour-Trez.

  • skign-gwele
    skign-gwele

    m. Courtine, rideau de lit. cf. stign-gwele

    ●(1732) GReg 822b. Rideau de lit, tr. «sqign guële. p. sqignou guële.»

  • skignadenn
    skignadenn

    f. –où Dispersion.

    ●(1920) MVRO 36/1b. Ped vloaz pe bed kant-vloaz e padas ar skignadennou-ze ? N'ouzer dare, rak an histor a zo evit c'hoaz mud warze.

  • skignadur
    skignadur

    m. Épanchement.

    ●(1732) GReg 247a. Debordement, épanchement, effusion de bile, &c., tr. «sqignadur apotum pe umoriou all.» ●258a. Degorgement d'humeurs, de bile &c., tr. «Sqignadur. sqignadur umoryou.»

  • skignan
    skignan

    m. –ed

    I. (zoologie)

    (1) Grenouille rousse.

    ●(1744) L'Arm 62a. Coacement des grenouilles, tr. «Cri er squinagnétt.» ●177a. Grenouille, tr. «Squignan.. nnétt. m.»

    ●(1904) DBFV 37b. chignan, chegnan, skignan, m. pl. –ñned, tr. «grenouille (verte).» ●(1907) VBFV.fb 49b. grenouille des champs, tr. «chignan, m. (pl. ñned).» ●(1924) SBED 43. Meit ur zors hag ur chignan. ●(1931) GUBI 13. er chignan amoèd e zalhé de foènein.

    (2) Skignan-glas : grenouille verte.

    ●(1790) MG 125. Reit oai bet teign doh en derhian ur chinnan-glas én un tam-lién eit laquad doh men goug.

    II. (blason populaire) Skignaned : surnom des habitants de Lanvaudan.

    ●(1911) DIHU 71/255. Tud Lovedañn e gar en deur péchans, pen dé guir é hrér chignañned anehé.

  • skignañ
    skignañ

    v.

    I. V. tr. d.

    A. Dissiper, disperser.

    ●(1499) Ca 189b. Squingnaff g. cest dessiper.

    ●(1659) SCger 103b. repandre, tr. «squigna.» ●172b. squigna, tr. «étendre.»

    ●(1876) TDE.BF 571a. Skigna, v. a., tr. «Eparpiller, épandre.»

    ►absol.

    ●(1732) GReg 294a. Disperser, répandre, mettre en divers lieux, tr. «Sqigna tu-hoñt ha tu-mâ.» ●805b. Répandre çà & là, disperser, tr. «Sqigna. pr. sqignet. sqigna a bep tu.»

    B.

    (1) Diffuser (des écrits).

    ●(1874) FHB 476/41a. ar scridou fall a skigner a zruil etouez an dud.

    ●(1911) SKRS II 103. skriva leoriou fall ha skigna anezho. ●(1914) FHAB Meurzh 74. skigna ar skridou-ze dre an departamant. ●(1928) KANNgwital 312/220. skigna kazetennou ha skridou kristen.

    (2) par ext. Diffuser (des idées, des dires, des bruits, etc.).

    ●(1870) FHB 298/290b. Evit golo varnezho ho unan, an dud fallacr-ze a skign ar brud ar re zo e relijion an Env ha dreist oll ar vissionierien eo a laer ar vugale-ze. ●(1893) IAI 53. dre ma skigne nouspet diotach.

    ●(1913) KANNgwital 122/228. da skigna ha da grenvaat an emgleo en ho farreziou. ●(1924) BILZbubr 42/977. skigna ar brud eus an eil ti d’egile.

    (3) Répandre, propager (la foi, des mensonges).

    ●(1868) FHB 201/353a. skigna gueier dre ar bed oll. ●(1893) IAI 173. skigna an Aviel e pevar c’horn ar bed.

    ●(1911) BUAZperrot 139. o skigna ar feiz nevez a bep tu d’ezan. ●(1925) BUAZmadeg 651. Epad ma laboure Denis, a vir vella, evit skigna ar feiz. ●(1929) FHAB Eost 307. Rak, pep seurt geier a oa bet skignet en e eneb.

    (4) Semer (la terreur).

    ●(1912) MMPM 8. en eur skigna penn da benn an hent ar spount hag ar maro.

    (5) Disperser, éparpiller.

    ●(1893) IAI 265. skignet ha feltret ho gragez hag o bugale e pevar c’horn ar bed.

    (6) Épandre.

    ●(1955) STBJ 190. Antronoz e skigne ar prener al ludu war e barkeier, ha, d’ar zul war-lerc’h, e pêe ar priz d'an aotrou person.

    (7) Étendre.

    ●(1659) SCger 53b. etendre, tr. «squigna.» ●53b. l’arbre etend ses branches, tr. «ar vezen a squign he scourou.»

    II. V. intr.

    (1) (en plt d’un liquide) Se répandre.

    ●(1732) GReg 247a. Déborder, s’épancher, se répandre. (parlant de la bile, & des autres humeurs qui sortent de leurs vaisseaux, tr. «Sqigna. pr. sqignet.»

    (2) sens fig. (en plt de réputation, etc.) Se répandre.

    ●(1866) FHB 87/275a. Er broiou a bell (…) e skign ive ar feiz.

    ●(1911) BUAZperrot 200. ma skignas ar vrud anezan a bep tu, en eun doare souezus.

    (3) S’en aller.

    ●(1575) M 296. Guelet e rancquer squynn, ha lesel an lignnez, tr. «Vu qu’on doit s’en aller et laisser la famille.»

    III. V. pron. réfl. En em skignañ.

    (1) (en plt d’un liquide) Se répandre.

    ●(1847) MDM 293. An dour-koll-se, o vont da en em skigna var ar prajeier.

    (2) (en plt de plusieurs personnes) Se répandre.

    ●(1907) FHAB Eost 164. perag an hironed-se ne badont-hi ket d’en em skigna ?

    (3) sens fig. Se répandre.

    ●(1878) EKG II 177. ne zaleaz ket [an dispac’h] d’en em skigna e Breiz-Izel. ●(1884) BUZmorvan v. Diarbenn an dizursiou : miret outho d’en em skigna. ●(1894) BUZmornik 234. Ann Urs-ma a zo striz meurbed, ha goulskoude ec’h en em skignaz buhan.

    ●(1909) FHAB Here 293. Daoust da ze ar skoliou dizoue zo en em skignet dre ar vro. ●(1921) FHAB Ebrel 88. Ouspenn, ar c’hemwerz hezeg (lire : kezeg) a en em skigne en hor bro, a gemere stag muioc’h mui. ●(1924) BILZbubr 39/867. An neventi-man en em skignas dre ar bourk. ●(1939) MGGD 66. ar brud anezañ a zo en em skignet e pep lec’h. ●(1942) DRAN 79. Gant sked an heol ez en em skign an emgann en oabl.

    (4) Se tendre. (?) cf. en em stignañ (?).

    ●(18--) SAQ I 113. Dija d’ar mare-ze, oa en em skignet bolz steredennuz an Envou.

    IV. Skignañ polos war ar c’harotez : voir polos.

  • skignenn
    skignenn

    f. =

    ●(1980) PLNN 5/37. (Kerlouan) [ar skign] Ar re-se 'vez isel. Isel 'vez, med neuse 'vez, ar re-se 'zo kelkwed. An dra-se 'zo 'gis d'ur blantenn, a vez ur galkodenn hag a ra apepre tro ur metr ugent, ur metr tregont, kea. Hag er penn neuse e sav ur feuilhenn da gentañ, kwa. Da lavared eo e sav ur bod, da gentañ. Hag ar skignenn, neuse, a deu war c'horre, ez eus diw neuse.

  • skignerezh
    skignerezh

    m. Paper skignerezh : tract de propagande.

    ●(1920) MVRO 28/2b. E toull an nor ez eus tri baotr yaouank eus U. Y. B. o rei paperou skignerez, merket warno e lizerennou bras «Aux Bretons».

  • skignet
    skignet

    adj. Éparpillé.

    ●(1870) FHB 262/7b. eun antercant denved treud touzet ber ha skignet du ma ha du hont var ar peurvan voutin.

  • skignus
    skignus

    adj. =

    ●(18--) SAQ II 434. Eur stad skignus – subtilité.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...