Devri

Recherche 'sklisenn...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de sklisenn (1) à sklisennin (6) :
  • sklisenn
    sklisenn

    f. –où

    I.

    (1) Spatule de cuisine.

    ●(1499) Ca 181b. Scliscenn crampoez. g. […]. ●(c.1500) Cb. Sclizcenn crampoez. alias spanell an crampoez. ga. listrument a tourner les bingnes : ou crespes.

    ●(1732) GReg 60a. Attelle, espatelle pour tourner les crêpes sur la galetoire, tr. «scliçzéñ. p. scliçzénnou.» ●446b. Sorte de grande espatule de bois pour tourner les crêpes & les galettes sur la galettoire, tr. «scliçzenn.»

    ●(1924) BILZbubr 38/843. Madelen a ziskroge ar sklisenn eus an tach. ●(1968) BAHE 58/25. pa gemere he c'hleurc'h, he skliñsenn hag he rozell.

    (2) Panier rond sans anse.

    ●(1907) VBFV.bf 69b. sklisen, f. pl. neu, tr. «panier à rebords très ouverts.» ●(1934) BRUS 276. Un panier, tr. «ur sklisen (rond sans anse).» ●(1942) DIHU 370/63. E sklisenneu vras, staget doh er hein, èl ur sah soudard, é kasant en teil, étré er rankadeu rezin.

    (3) Éclat, esquille (bois, os, etc.).

    ●(1499) Ca 181b. Sclizcenn diouch prenn. g. escly.

    ●(1659) SCger 170b. sclicen, tr. «éclat de bois.» ●(c.1718) CHal.ms i. Eclat ou ecli d'os, tr. «sclissen, scliuen ascourn'.» ●ibid. un ecli de bois, tr. «sclissen coet.» ●chicot de bois, tr. «sclissen coet.»

    ●(1905) IVLD 111. pa veler skeudenn ann eskern-ze (…) Guelet a rer eaz e pe leac'h eo bet an torr, ha dre m'enn doa ar medisin tennez euz an torr-ze sklissennou brevet (…). ●(1907) VBFV.bf 69b. sklisen, f. pl. neu, tr. «éclat (de bois), éclisse.» ●(1919) TOBB 37. e kemeran eun tamm lien evit lakat en dro da benn va bugale, evit o zioual euz ar sklissennou guer.

    (4) Attelle pour fracture, éclisse.

    ●(1732) GReg 59b. Attelle, pour penser & tenir les fractures des os, tr. «Scliçzeñ. p. scliçzennou.» ●317b. Éclisse, petit ais fort délié pour retenir des os rompus, tr. «Scliçzenn. p. scliçzennou. scliçzennicq. p. scliçzennouïgou.»

    ●(1907) VBFV.fb 34a. éclisse, tr. «sklisen, f. (pl. neu).»

    (5) fam. Rang dans la société, couche, classe.

    ●(1869) FHB 228/151a. Eur gall euz ar sklisenn-ze. ●(1870) FHB 277/124a. he vam, euz ur sklizen izeloc'h, a voa guinidic a du e mam a Landerne. ●(1870) FHB 286/196b. beza euz izili ar sklissen-ze ken istimet gand an Iliz.

    (6) Étincelle.

    ●(1633) Nom 249b. Stricturæ : les estincelles du fer chaud : sclissennou an ouarn tomm.

    ●(1732) GReg 99b. Bluette, ou étincelle de feu, ou petits éclats qui sortent du fer chaud quand on le bat, tr. «Sclizzenn-dan (lire : scliçzennn-dan) p. scliçzennou-tan. scliçzenn-hoüarn-tom. p. scliçzennou-hoüarn-tom.»

    (7) Morceau.

    ●(1934) FHABvug Kerzu 13. Seza Zimsan a azezas ouz taol hag a gemeras eur sklisenn eus ar gouignenn ; mat her c'havas hag e kemeras eur sklisenn all.

    II.

    (1) Treut evel ur sklisenn : très maigre.

    ●(1957) AMAH 233 (T) *Jarl Priel. Ken kastiz ha ma'z oan e oa aet va zor em c'hein ha war a gave din treutoc'h e oan eget ur sklisenn.

    (2) Darc'haouiñ an trebez war-lerc'h ar sklisenn : voir trebez.

  • sklisennad
    sklisennad

    f. –où Contenu d'une «sklisenn».

    ●(1913) AVIE 151. pet sklisennad lan a dammeu. ●(1940) DIHU 354/186. héh iliz diazéet é kalon kér, èl ur boket é kreiz ur sklisennad hoarielleu. ●187. Unan ag hor soudarded en des tapet ur sklisennad pisked-lén.

  • sklisennañ / sklisenniñ
    sklisennañ / sklisenniñ

    v.

    (1) V. tr. d. Éclisser.

    ●(1732) GReg 317b. Éclisser, mettre des éclisses le long d'une fracture, tr. «Scliçzenna. pr. scliçzennet. Van[netois] scliçzenneiñ.»

    ●(1907) VBFV.bf 69b. sklisennein, v. a., tr. «éclisser.» ●(1978) BAHE 97-98/60. Sklisenniñ : sklisaouiñ (un ezel) kentoc'h e Treger.

    (2) V. intr. S'éclisser.

    ●(1732) GReg 317b. Éclisser, parlant du bois qui s'éclisse, tr. «Scliçzenna. pr. et. Van[netois] scliçzenneiñ.»

    ●(1907) VBFV.bf 69b. sklisennein, v. n., tr. «s'éclisser.»

  • sklisenner
    sklisenner

    m. –ion Vannier.

    ●(1934) BRUS 271. Un vannier, tr. «ur sklisennour.»

  • sklisennet
    sklisennet

    adj. Éclaté.

    ●(1910) ISBR 21. Ou benùegér ne oent nameit tammeu mein sklisennet. ●374. slisennet, tr. «éclaté.»

  • sklisenniñ
    sklisenniñ

    voir sklisennañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...