Devri

Recherche 'skoed...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de skoed (1) à skoedus (6) :
  • skoed
    skoed

    m. –où, –eion, –ion

    (1) (armement) Bouclier.

    (1939) ANNI 44. é krog én é skoued (…) diskar e hra arnehon ur skouedad ken tér, ma torras er skoued a dammeu.

    (2) (armoirie) Écusson, armes.

    (1732) GReg 322a. Écusson, écu chargé d'armoiries, tr. «Scoëd. p. scoëjou

    (1926) FHAB Mezheven 224. skouedou an Otronez Furik a Geramaner. ●(1929) FHAB C'hwevrer 73. skoued Jaffrez de la Coudraie.

    (3) (numismatique) Écu.

    (1499) Ca 181b. Scoet aour. g. escu dor. ●(1612) Cnf 44a. cãt scouet. ●(1633) Nom 208b. Coronatus : vn escu : vn scouet.

    (1659) SCger 48a. ecu, tr. «scoet.» ●111b. la somme de cent escus, tr. «ar som cant scoet.» ●125a. combien auez vous d'escus ? tr. «pet scoet oc'heus-v ?» ●171a. scoet p. scoegeou, tr. «escu.» ●(1732) GReg 321a. Écu, pièce de monnoïe, valant ordinairement soixante sous, tr. «Scoëd. p. scoëjou, scoëdéyen.» ●(1744) L'Arm 150b. Fabricateur (…) De monnoye, tr. «A ra er scoédion hag en argand aral.» ●(1790) MG 159. seih pé eih-scouét.

    (1834) SIM 159. Daou c'hant scoët a voa eus anezo. ●(1847) FVR 6. Nao skoed bemde n'ed-eo ket fall. ●(1856) VNA 175. six cent francs, tr. «deu-gand scouéd.» ●(1867) LZBt Gouere 327. da c'houlenn digant-han eunn nebeut skoedeien enn prest. ●(1878) EKG II 310. daou skoued enn he c'hodel.

    (1907) PERS 40. ar skoejou kenta. ●(1924) FHAB Gwengolo 338. war bouez rei d'ezan 20.000 skoed hag eun dra bennak.

    (4) (numismatique) Écu sol, écu au soleil.

    (1647) Am 805. (a) Ur-Scoet heoll. (b) Me a m’böa carguet leun va bougeden a Scoetyou heoll meur a pistolet, tr. « (a) Un écu au soleil. (b) J’avais rempli complètement ma bougette d’écus au soleil, (de) bien des pistoles »

  • skoedad
    skoedad

    m. –où

    (1) Coup de bouclier.

    (1939) ANNI 44. é krog én é skoued (…) diskar e hra arnehon ur skouedad ken tér, ma torras er skoued a dammeu.

    (2) Pour un écu de.

    (1924) FHAB Genver 39. 20 luriad levriou nevez flamm d'ar c'hentan ; 5 skoejad d'an eil. ●(1931) VALL 240b. la valeur d'un écu, tr. «skoedad m.»

  • skoedeg
    skoedeg

    m. –ed (ichtyonymie) Torpille.

    (1931) VALL 744a. Torpille, poisson, tr. «V[annetais] skoedeg m.» ●(1934) BRUS 258. Une torpille, tr. «ur skoedeg –ed, m.»

  • skoeder
    skoeder

    m. –ion

    (1) Fabricant d'écussons.

    (1732) GReg 322a. Celui qui fait des écussons en gravure, ou en peinture, tr. «Scoëder. p. scoëdéryen

    (2) Écuyer.

    (1909) NOAR 9. Setu ma oe digaset ar skoueder, dre urz kontez Monfort. ●(1913) FHAB Kerzu 357. nao marc'heg hag ugent skouejer. ●(1924) FHAB Genver 15. skouejer bras Frans.

  • skoedour
    skoedour

    m. –ion Écuyer.

    (1732) GReg 321b. Écuier, titre de noblesse, au-dessous de celui de Chevalier, qui donne droit de porter un écu armorié, tr. «ãls. scuedour. p. yen

    (1931) VALL 241a. Écuyer, titre, tr. «skoedour pl. ien

  • skoedus
    skoedus

    adj. Riche d'écus.

    (1732) GReg 321a. Qui a bien des écus, tr. «Scoëdus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...