Devri

Recherche 'skolp...' : 12 mots trouvés

Page 1 : de skolp-1 (1) à skolpin (12) :
  • skolp .1
    skolp .1

    coll.

    (1) Copeaux.

    ●(1866) FHB 64/91b. eur bern scolp ledet var an douar.

    (2) Mont e skolp : se rompre en éclats.

    ●(1732) GReg 317a. Se rompre en éclats, tr. «mônet ê scolp.»

  • skolp .2
    skolp .2

    m. –où

    (1) Copeau.

    ●(1659) SCger 33a. coupeau, tr. «scolp, pl. scolpou.» ●(1732) GReg 209b. Copeau, tr. «Scolpenn. p. scolpennou, scolpad, scolpou, scolp. Van[netois] scolpëen. p. scolpad.» ●Faire des copeaux, tr. «ober scolpou.»

    ●(1876) TDE.BF 574a. Skolp, s. m., tr. «Copeau de bois, éclat de pierre ou de bois.»

    (2) Éclat (d'obus, etc.).

    ●(1915) MMED 38. re zismantret eo an drevajou gant bress ar zoudardet ha skolpou an obuzou. ●(1919) BUBR 5/124. eur skolp houarn a zo aet en e c'har. ●(1919) BUBR 7/186. eur skolp obuz.

    (3) Écorce.

    ●(1970) GSBG 17. (Groe) skolp, tr. «écorce.»

    (4) Chaume arraché.

    ●(1907) VBFV.bf 69b. skolp, m. tr. «du chaume détaché.»

  • skolpad
    skolpad

    coll.

    (1) Copeaux.

    ●(1633) Nom 100a. Schidia vel schidiæ : des esclats, astelles, coupeaux : an scolpat, escleut.

    ●(1732) GReg 209b. Copeau, tr. «Scolpenn. p. scolpennou, scolpad, scolpou, scolp. Van[netois] scolpëen. p. scolpad.» ●Faire des copeaux, tr. «ober scolpad.»

    ●(1872) ROU 82a. Eclat, de bois, de pierre, tr. «Scolpad.» ●(1876) TDE.BF 574a. Skolpad, s. m., tr. «Copeau de bois, éclat de pierre ou de bois.» ●(1880) SAB 111. destum scolpad da ober tan.

    ●(1903) EGBV 86. skolpad, skolpeu, m. pl., tr. «copeaux de charpentier.» ●87. seienneu koed hanùet freluch : en tammeu distaget get er vohal e zou skolpad. ●(1907) VBFV.bf 69b. skolpen, f. pl. skolpad, tr. «copeau de charpentier.» ●(1934) BRUS 239. Des copeaux tr. «skolpad.»

    (2) Éclats (d'obus, etc.).

    ●(1919) BUBR 4/109. ar skolped dir strinket en aer.

    (3) (danse) Ober skolpad : faire des entrechats.

    ●(1957) DSGL 104. «Obér skolpad», tr. «Faire des entrechats.»

  • skolpadoù
    skolpadoù

    plur. Copeaux.

    ●(1659) SCger 33a. coupeau, tr. «scolp, pl. scolpou, scolpadou.»

    ●(1894) BUZmornik 364. Eunn devez m'edo he dad o labourat gant an daladur, hen a oa o c'hoari gant ar skolpachou.

  • skolpata / skolpatat
    skolpata / skolpatat

    v. =

    ●(1982) PBLS 629. (Langoned) skolpatad, tr. «détacher l'aubier par morceaux (charpentier).»

  • skolped
    skolped

    voir skolpad

  • skolpenn .1
    skolpenn .1

    f. –où, skolpad

    (1) Copeau.

    ●(c.1500) Cb 17a. ex lapidibus. b. scalpenn (lire : scolpenn). ●(1521) Cc. ex lapidibus. b. scolpenn.

    ●(1732) GReg 209b. Copeau, tr. «Scolpenn. p. scolpennou, scolpad, scolpou, scolp. Van[netois] scolpëen. p. scolpad.»

    ●(1876) TDE.BF 574a. Skolpenn, s. f., tr. «Copeau de bois, éclat de pierre ou de bois.»

    ●(1907) VBFV.bf 69b. skolpen, f. pl. skolpad, tr. «copeau de charpentier.»

    (2) Morceau d'écorce.

    ●(1970) GSBG 203. (Groe) skolp (coll.) sg. skolpenn, tr. «pièce d'écorce.»

    (3) Éclat (de pierre).

    ●(1732) GReg 317a. Éclat, partie d'un corps dur qui s'en separe avec violence, tr. «Skolpenn. p. scolpennou.» ●Éclat de pierre, pièce détachée, tr. «scolpenn væn.»

  • skolpenn .2
    skolpenn .2

    f. Flandrin.

    ●(1926) FHAB Meurzh 109. Eur mell skolpenn evelse, a zo o vont d'an arme dizale.

  • skolpennad
    skolpennad

    f. & adv.–où

    (1) F. Tranche, morceau, copeau.

    ●(1921) PGAZ 50. Marie-Jeanne a iea d'an dorz vara ha, goude beza trouc'het eur skolpennad, e roe an'ezhan d'ar iaouanka. ●(1925) BILZ 121. eur skolpennad bara hei. ●(1931) GWAL 136-137/431. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Skolpennad : jelkenn (gg.; liester : –ou).

    (2) Adv. A-skolpennadoù : par morceaux, par copeaux.

    ●(1924) BILZbubr 41/944. butun troc'het a-skolpennadou.

  • skolperenn
    skolperenn

    f. –où (marine) =

    ●(1978) ARVA I 48. par le terme de skolperennou, les marins désignent le couple serre/pièce de tour.

  • skolpetiñ
    skolpetiñ

    v. tr. d. = ober skolpad (gant udb.).

    ●(1924) SBED 68. Kustum d'hobér skolpad me skolpetou muioh.

  • skolpiñ
    skolpiñ

    v.

    (1) V. tr. d. Écobuer, couper.

    ●(1907) VBFV.bf 69b. skolpein, v. a., tr. «écobuer, couper.»

    (2) V. intr. Arracher le chaume.

    ●(1907) VBFV.bf 69b. skolpein, v. n., tr. «arracher le chaume.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...