Recherche 'skragn...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de skragn (1) à skragnet (5) :

• skragn
  skragn

  adj.

  I.

  (1) Avare.

  ●(1879) BMN 49. beza piz ha scraign. ●(1890) MOA 132a. Avare, tr. «skragn (C[ornouaille]).»

  ●(1942) FHAB Mae/Mezheven 171. Skrangn (en bigoudennie) = avare. ●(1947) BIKA 43-44. Marianna skragn he deus kavet an tu da zerc'hel ac'hanout er c'hloz. ●(1958) BRUD 3/48. Ma ne vefe bet nemed skragn, hoaz ! ●(1960) BLBR 128/21. skrangn ha piz. ●(1972) SKVT I 75. skragn e-giz m'eo ar Saozon. ●(1973) LBFR 64. Re baol oa neuze an dud hag alies skrangn. ●(1970) GSBG 5. (Groe) skragn, tr. «avare.» ●(1982) TKRH 122. tud pizh ha skragn.

  (2) Toull skragn : personne avare.

  ●(1936) IVGA 238. toull-skragn ma zo ac'hanout.

  II.

  (1) Skragn evel an avel nord : voir avel.

  (2) Skragn evel ar bleiz : voir bleiz.

  (3) Skragn evel un touseg rous : voir touseg.

• skragnadenn
  skragnadenn

  f. Personne avare.

  ●(1936) IVGA 101. ar skrañgnadenn goz. ●(1947) YNVL 54. Amzer din frotañ c'hwec'h «graf» da skrañgnadenn. ●(1972) SKVT I 32. N'oa ket pizh e vamm e-giz ar skrañgnadenn-se a C'haidig. ●(1973) SKVT II 118. «Ec'h ! skrañgnadenn botoù kaoc'h saout !

• skragnañ
  skragnañ

  v. Cf. skrign

  (1) V. tr. d. Skragnañ e zent : grincer des dents.

  ●(1923) ADML 45. a skragne ho dent gant disesper. ●en eur gounta an darvoud e skrâne he zent.

  (2) V. pron. réfl. En em skragnañ : s'acharner.

  ●(1903) BTAH 366. daoust hag hen eun tonkad kri / En em skraign tro war dro d'am zi, tr. «est-ce le destin cruel qui s'acharne contre mon toit.»

• skragneg
  skragneg

  m. –gneion Personne avare.

  ●(1958) BRUD 3/48. Setu on chomet en toull da vaga an diou skragneg.

• skragnet
  skragnet

  adj.

  (1) =

  ●(1913) FHAB Kerzu 376. e izili a zo sonnet, hag e zent skrangnet.

  (2) = (?).

  ●(1935) BREI 392/stag 2. Mari Pitot a zo ter ha skraingnet.