Devri

Recherche 'sor...' : 61 mots trouvés

Page 1 : de sor-1 (1) à sorser (50) :
  • sor .1
    sor .1

    adj. Desséché, saur.

    (1650) Nlou 569. An tan glaou en effaou à dezraouo, / Han douar sor hac an mor à deuoro, / Dan Ifern à bern en em cerno, / He perzet du à remuo, tr. «Le feu de braise commencera aux cieux, / et il dévorera la terre desséchée et la mer ; / il s'enroulera en tas dans l'enfer, / dont il ébranlera les portes noires.»

    (1920) KZVr 361 - 01/02/20. sor, tr. «desséché.»

  • sor .2
    sor .2

    s. Abri.

    (c.1718) CHal.ms i. a L'abri du vent, en abri ac en aüel. quelques uns disent, deit d'er sor. Il n'est pas-d'usage a sarzeau.

  • sorañ
    sorañ

    v. intr.

    (1) =

    (1936) IVGA 310. Seul-vui, avat, e chomi war da gein, en da wele, seul-vui e soro da izili.

    (2) Fainéanter.

    (1867) FHB 117/102b. chomet evelse da sora. ●(1868) FHB 193/295b. chom a reont da zonjal pe da sora.

    (1923) AAKE 93. n'eo ket dereat o (lire : e) ve tud a-hont oc'h en em ganna, ha ni aman o sora hag o sellet outo. ●(1923) ADML 110. n'o d'oa ket desket laerez an amzer, o chom da zora.

    (3) Se dorer au soleil.

    (1982) ENEU 44. (Eusa) n'eo ked da sora e rankent mond. 49. sora : tommheolia. Se dorer e galleg.

  • sorb
    sorb

    m. Préoccupation.

    (1767) ISpour 179. unn isprit trevariet guet er sorbe ag er feste. ●(1790) MG 394. é creis er sorb hac en tracass ag ou affæerieu. 401. é creis mem brassa sorb. 409. Me mès hé groeit é creis er sorb a me ziegueah. ●(1790) Ismar 374. Eih-dé diambarassét ag er sorb ag er béd. ●(1792) CAg 33. ém sorb, ém ambarrasse. ●(17--) VO 19. dré er sorb e oai ar é speret.

    (1838) OVD 78. er sorbe ag en treu tamporel. ●194. hum denne ag er sorbe ag er bed. ●500. carguet a néhance, a sorbe. ●(1887) LZBg 45et blezad-3e lodenn 174. é creis er fatig hag er sorb e zou ar n'an.

    (1907) VBFV.bf 70b. sorb, m., tr. «peine, sourci (lire : souci), embarras, distraction.» ●(1934) BRUS 208. Des embarras, tr. «sorb (peine).»

  • sorbet
    sorbet

    adj.

    (1) Préoccupé.

    (1787) BI 98. Ur bedenn benac groeit guet ur speret sorbet. ●(1790) MG 2. quer sorbét vér que ne vai quet a ouar de bedein Doué.

    (1838) OVD 294. péh quer sorbet é ellehent bout a hènd aral.

    (1922) EOVD 70. rak hun spered e zou sorbetoh get un dra e vennamb chonjal én-hou.

    (2) Bout sorbet gant an danvez : ne penser qu'à amasser des biens.

    (1861) BSJ 303. Quer sorbet-oent guet en danné quen n'ou doé nag amzér na hoar de labourat eid ou salvedigeah.

  • sorbienn
    sorbienn

    f. –(littérature) Conte.

    (1905) LZBg Meurzh 58. Én drespet d'er péh e lar er sorbien men. ●(1907) VBFV.bf 70b. sorbien, f. pl. neu, tr. «conte.» ●(1907) BSPD I 125. cheleu doh sorbienneu ha sorhenneu elsé. ●(1910) DIHU 60/88. Sorbienneu groagé eit miret doh ou goased a chom de laret kaer én tavarneu ! ●(1934) BRUS 289. Un conte, tr. «ur sorbien –neu, f.»

  • sorbiennek
    sorbiennek

    adj. =

    (1939) KOLM 58. sourgarein doéréieu sorbiennek.

  • sorbienner
    sorbienner

    m. –ion Rêveur, radoteur, visionnaire.

    (1907) VBFV.bf 70b. sorbiennour, m. pl. –erion, tr. «rêveur, radoteur, visionnaire.»

  • sorbiñ
    sorbiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Occuper, prendre, accaparer.

    (c.1802-1825) APS 146. En affærieu ag er vuhé, pé ag er bed, e sorb tout m'amzer. ●(1854) PSA I 252. Joéieu ha pligeadurieu er bed e hell erhoalh sorbein ur momand spered mab-dén. ●(1867) BSSo 8. Er sorcereaheu ag er ré vrassan e sorbé rah ou chonj.

    (1907) VBFV.bf 70b. sorbein, v. a., tr. «occuper, préoccuper, embarrasser.»

    ►[au passif]

    (1790) Ismar 130. Sorbét-è dalh-mat guet en hoand d'en devout.

    (2) Sorbiñ e spered : s'embarrasser l'esprit.

    (1838) OVD 64. hemb sorbein rai hou sperèd. ●203. Ul lod vad aral e sorbe ou sperèd (…) é filisofal ar imur er réral.

    (3) Sorbiñ ub. da =

    (1790) MG 138. a oudévéh ean em sorb de ziscoein dehou en Eutru-Doué.

    II. V. pron. réfl.

    (1) En em sorbiñ gant udb. : se préoccuper de.

    (1787) BI 183. hemb hum sorbein guet nitra.

    (2) En em sorbiñ o =

    (1838) OVD 228. er ré péré e hum sorbe é tésirein ur vacation, ur fæçon a vuhé.

  • sorbus
    sorbus

    adj. Préoccupant, absorbant, accaparant.

    (1790) MG 361. en affærieu sorbussan.

    (1934) BRUS 89. Absorbant, tr. «sorbus

  • sorc'h
    sorc'h

    = (?) coquille pour lorc'h (?).

    (1868) FHB 177/165a. gueach dre fouge, dre sorc'h, evit diskouez ez omp goazed.

  • sorc'henn
    sorc'henn

    f. –où

    (1) Rêve.

    (1659) SCger 172a. sorc'hen, tr. «réverie.» ●(1732) GReg 202b. Conte, rêverie, tr. «Sorc'henn. p. sorc'hennou

    (1838) OVD 64. er péh e laran d'oh amen nen dé quet ur sorhen, mæs un dra véritable. ●(1868) FHB 199/343a. marteze eo eur zorc'hen, eur froken benag...

    (1907) VBFV.bf 70b. sorhen, f. pl. neu, tr. «rêverie, imagination.» ●(1934) PONT 12. Rêve, songe, sorien en pays bigouden.

    (2) Sornette, radoterie.

    (1659) SCger 100b. radoterie, tr. «sorhenn.» ●(1732) GReg 7a. Abus, erreur, tr. «sorc'henn. p. sorc'hennou.» ●777a-b. Radoterie, tr. «sorc'henn. p. sorc'hennou. Van[netois] sorheenn. p. éü.» ●876b. Sornette, tr. «Van[netois] sorhenn. p. sorhennéü.» ●(17--) FG II 32. Emmouc'h bepret o gougouilla ar memes sorc'hen.

    (1877) EKG I 180. ho sorc'hennou lu. ●(1878) EKG II 193. ne deuio ken ar veleien da gounta d'eomp ho zorc'hennou diskiant. ●(1894) BUZmornik 76. rei skouarn d'ar seurt rambreou pe zorc'hennou-ze ?

    (1900) KAKE i. Sorc'hennou ! a livirint, traou netra ! ●(1905) IVLD 185. ar sorc'hennou, ar marvaillou hag ar rimadellerez merc'hed a oa bet e Lourd. ●(1911) BUAZperrot 83. eleiz a zorc'hennou all ken dibenn pe dibennoc'h a oa c'hoaz en o c'hredo. ●323. ne varver ket abalamour da zorc'hennou goullo. ●(1921) LZBl Du 215. lavarou ar feticherien ne dint nemet sorc'hennou. ●(1923) KNOL 262. chom peoc'h gant e zorc'hennou. ●(1925) FHAB Kerzu 464. n'int na sorc'hennou gwrac'hed koz na c'hoantadennou tud dilerc'het. ●(1934) FHAB Gwengolo 364. Hag ar sorc'hennou fallakr bet hadet ganto 44 vloaz araok, evid ar brezel 70, a voe embannet a-nevez a-dreuz ar vro. ●(1935) SARO 18. redet da glevet sorc'hennou goullo.

    (3) Obsession.

    (1912) MMPM 85. Eun den a ioa dallet gant tech an dastum arc'hant, n'en doa nemet ur zorc'hen : bernia arc'hant. ●98. El leac'h goulen pardoun ha poania da zistrei d'ar vad e lakeaz en he fenn en em veuzi. Nasket gant ar zorc'hen-ze ec'h en em daol er ster.

    (4) Bezañ sorc'henn (ub., udb.) war ub. =

    (1969) BAHE 60/41. Blejal ha trepasiñ a rae an div vihan gaezh [div annoar] er c'harr da c'hortoz o renk, sorc'henn o mamm warno.

    (5) Bezañ e sorc'henn eus udb. : rêver de qqc., en avoir grande envie.

    (1935) BREI 436/1b. implia eul levr, a oad en sorc'henn anezan 'baoe keit 'zo.

  • sorc'hennañ / sorc'henniñ
    sorc'hennañ / sorc'henniñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) =

    (1913) FHAB Genver 27. Diou pe deir gwech eo deuet d'am zi da zorc'henna ac'hanon.

    ►absol.

    (1907) AVKA 119. Mac'h eas an Ebestel a geriaden da geriaden, en ur embann dre oll ar C'helo Mad hag en ur dougen ha sorc'heni d'ar binijen.

    (2) Tromper.

    (1896) GMB 634. pet[it] tréc[orois] zorc'heniñ tromper.

    II. V. intr.

    (1) Rêver.

    (1659) SCger 105a. resuer, tr. «sorc'henni.» ●172a. sorc'henni, tr. «réver.»

    (2) Radoter.

    (1659) SCger 100b. radoter, tr. «sorhenni.» ●(1732) GReg 777a. Radoter, tr. «sorc'henni. pr. sorc'hennet

    (1976) HYZH 108/44 (Douarnenez) Lavert 've : «O, ar re gouzh a voar sorienniñ egise.» Nann, n'e ke sorienniñ.

  • sorc'henner
    sorc'henner

    m. –ion Radoteur.

    (1732) GReg 777b. Radoteur, tr. «sorc’hennèr. p. sorc’hennéryen. Van[netois] sorhennour. p. sorhenneryon, sorhennouryan.» ●(17--) TE 31. mæs ind e ras goab a nehou hag er seèllas èl ur sorhènnour.

    (1876) TDE.BF 580b. Sorc’henner, s. m. V[annetais] C[ornouaille], tr. «Radoteur ; pl. ien

    (1907) VBFV.bf 70b. sorhennour, m. pl. –erion, tr. «rêveur, radoteur, visionnaire.»

  • sorc'henner
    sorc'henner

    m. –ion Radoteur.

    (1732) GReg 777b. Radoteur, tr. «sorc’hennèr. p. sorc’hennéryen. Van[netois] sorhennour. p. sorhenneryon, sorhennouryan

    (1876) TDE.BF 580b. Sorc’henner, s. m. V[annetais] C[ornouaille], tr. «Radoteur ; pl. ien

  • sorc'hennerez
    sorc'hennerez

    f. –ed =

    (1732) GReg 777b. Radoteuse, tr. «sorc’hennerès. p. sorc’henneresed. Van[netois] sorhennoures. p. ed

    (1861) BSJ 259. ne oent meit sorhennourésèd.

  • sorc'hennerez
    sorc'hennerez

    f. –ed Radoteuse.

    (1732) GReg 777b. Radoteuse, tr. «sorc’hennerès. p. sorc’henneresed. Van[netois] sorhennoures. p. ed

  • sorc'hennet
    sorc'hennet

    adj. Bezañ sorc'hennet da : avoir grande envie de.

    (1982) LLMM 210/26. daou baotr yaouank hag a zo sorc'hennet pell'zo da gomz ganeoc'h.

  • sorc'hennus
    sorc'hennus

    adj.

    I. (en plt de qqn)

    (1) Qui radote.

    (1732) GReg 777a. Qui est sujet à radoter, tr. «sorc'hennus

    (1878) BAY 19. sorhennus, tr. «Sujet à radoter.»

    (2) Fantasque.

    (c.1718) CHal.ms i. boutadeus, tr. «pennadus, sorhennus.» ●capricieus, tr. «pennadus, fantasius, capricius, sorhennus, Ie crois que ce dernier signifie plustost radotteus.»

    II. Trompeur.

    (1920) FHAB Genver 195-196. buez kêr a zo ken sorc'hennus, ken touellus.

  • sorc'hienn
    sorc'hienn

    f. –où (littérature) Histoire, conte.

    (1924) SBED 57. Chetu hoah un eil sorhien. ●(1925) SFKH 3. Sorhienneu ha farseu kôh er Hornad. ●Guel é dein laret sorhienneu. ●4. Laret ur sorhienn d'emb, me zad koh.

  • sordañ
    sordañ

    v. tr. d. Ensorceler.

    (1896) GMB 634. pet[it] tréc[orois] jordañ.

  • sordet
    sordet

    adj. Ensorcelé.

    (1900) KZVr 101 - 25/03/00. (Lannuon) Jordet, kelc'hiet. Da skouer : Jordet on, ne deu man vad ganin – ar plac'h tiegez eo jordet he c'hrampoez feteiz, na zeu hini vad ebed ganti.

  • sordour
    sordour

    m. –ion Sorcier.

    (1530) J p. 82a. Dan sordour han achantour yen, tr. «à ce sorcier, à ce froid enchanteur.»

    (1732) GReg 876b. Sorcier, tr. «Sordour. Sourdour. pp. yen

  • sordourez
    sordourez

    f. –ed Sorcière.

    (1732) GReg 876b. Sorciere, tr. «sordourès. sourdourès. pp. ed

  • sordourezh
    sordourezh

    f. Sorcellerie.

    (1732) GReg 876b. Sorcellerie, tr. «Sordourez. Sourdourez. pp. ou

  • sorediñ
    sorediñ

    v. intr. (en plt de végétaux) Végéter, cesser de pousser.

    (1990) TTRK 152. Ha tro em eus bet ivez meur a wech da welout ar c'hleuzioù o c'hlazañ pe ar geot o kreskiñ e miz C'hwevrer pe e penn kentañ miz Meurzh, hag o chom da sorediñ e-pad pell amzer goude pa zegouezhe amzer yen ha barroù kazarc'h.

  • sorenn
    sorenn

    f. –où Somme.

    (1931) VALL 698b. somme de théologie, tr. «morenn T[regor].»

  • sorennet
    sorennet

    adj.

    (1) Endormi.

    (1902) PIGO I 202. a-boan e oe sorennet. ●(1917) KZVr 225 - 24/06/17. Sorennet, tr. «endormi, lambin, Bas-Tréguier, Loeiz ar Floc'h.»

    (2) Menel sorennet : s'endormir.

    (1908) PIGO II 17. Itien, trec'het gant ar c'housked, a vanas sorennet.

  • sorenniñ
    sorenniñ

    v. intr. S'endormir.

    (1931) VALL 699a. Sommeiller, tr. «morenni.» ●(1955) VBRU 42. e sorennen adarre. ●92. sorenniñ da vihanañ ur pennadig.

  • soret
    soret

    adj.

    (1) Qui a une démarche lourde, lente.

    (1917) KZVr 225 - 24/06/17. Eun den soret, tr. «qui a la démarche lourde, lambin, Haut-Léon. Loeiz ar Floc'h.»

    (2) (en plt des membres) =

    (1936) IVGA 275. Soret e oa e izili. ●(1972) SKVT I 176. da reiñ un tammig repoz d'e izili, a oa soret, e gwirionez.

  • Sorn
    Sorn

    n. de l. Ar Sorn : Le Sourn.

    (1) Ar Sorn.

    (1897) EST 55. E chom é ti hé gouard, ér Sorn, étal Mikel.

    (1902) LZBg Mae 104. Er Sourn.

    (2) Nom de famille.

    (1970) NFBT 260 N° 2043. Sourn (Le).

  • sorn .1
    sorn .1

    m. Glace.

    (1659) SCger 62b. glace, tr. «sorn

  • sorn .2
    sorn .2

    s. -où, -ioù, -eier (géographie maritime) Plateau rocheux affleurant.

    (1971) TONA.morl 7. Sorn, roche plate, fait au pluriel sornou (…) tandis que, aux abords de l’île Vierge, sourn, plateau rocheux, roche affleurante, fait au pluriel sourniou (…) et sourneier (…). ●(1994) BRRI 41. Un druez ! ha koulskoude nag a vezhin ouzh ar c’harregi hag ar sourneier.

  • sorniñ
    sorniñ

    v. Glacer.

    (1659) SCger 62b. glacer, tr. «sorni

  • soroc'h
    soroc'h

    m.

    (1) Bruit sourd et confus.

    (1732) GReg 123a. Bruit sourd, & confus, tr. «soroc'h

    (1876) TDE.BF 580b. Soroc'h, s. m., tr. «Bruit sourd en général.»

    (2) Grognement (de porc).

    (1872) ROU 87b. Grognement, tr. «Soroc'h.» ●Var dro ar moc'h e vez soroc'h, tr. «où il y a des cochons il y a des grognons.» ●(1876) TDE.BF 580b. Soroc'h, s. m., tr. «grognement des pourceaux.» ●(1890) MOA 40a. Où il y a des cochons, il y a des grognons, tr. «Var-dro ar moc'h / E vez soroc'h

    (1907) DRSP 48. soroc'h ar wiz koz o rodella er fank.

    (3) Grognement de qqn de mécontent.

    (1876) TDE.BF 580b. Soroc'h, s. m., tr. «murmure.»

    (1909) FHAB Gwengolo 276. a fors da glevet soroc'h. ●(1932) ALMA 130. List ho soroc'h, ha chachit. ●(1943) FATI 45. Da genta e komzas brao outi... buan avat e teuas adarre ar soroc'h... hag an taoliou troad-balaenn.

  • soroc'hadenn
    soroc'hadenn

    f. –où Engueulade.

    (1922) FHAB Here 312. ar pez a dalvezas d'in eur soroc'hadenn vat euz a-berz va mamm.

  • soroc'hal / soroc'hat / soroc'hañ
    soroc'hal / soroc'hat / soroc'hañ

    v. intr.

    (1) Bruire.

    (1732) GReg 123a. Bruire, faire un petit bruit sourd & confus, tr. «Soroc'hat. pr. soroc'het

    (1866) FHB 53/2b. An avel a soroc'he hag a lakea pep tra da stracal.

    (2) Gronder, ronchonner.

    (1927) FHAB Meurzh 58. ne rae ket kalz a van evit klevet Janned o soroc'hat p'en em gave er ger.

    (3) Soroc'hat da ub. : quereller qqn.

    (1943) FATI 43. He c'hoar gaer ne ehane ket da soroc'hat da Lusia.

    (4) (en plt d'un porc) Grogner.

    (1847) FVR 122. ar moc'h enn touez pere e oa en em dennet, a doc'he, a soroc'he, hag a hoc'he. ●(1866) BOM 26. Al loen a zoroc'h enn he graou. ●(1876) TDE.BF 580b. Soroc'ha, soroc'hat, v. n., tr. «Bruire, grogner comme font les pourceaux.» ●(1877) EKG I 125. Mez ar moc'h (...) a doc'he, a zoroc'he hag a oc'he.

    (1928) BFSA 82. eur vandenn moc'h (...). Ar re-man a oc'he, a zoroc'he.

    (5) Faire des borborygmes.

    (1732) GReg 265a. Crier, parlant des boyaux, tr. «Soc'horat. pr. soc'horet

    (1876) TDE.BF 580b. Soroc'ha, soroc'hat, v. n., tr. «crier comme font les boyaux.»

  • soroc'hell
    soroc'hell

    f. –où

    I.

    (1) (anatomie) Vessie.

    (1521) Cc. Sorochell vessie. (d’après GMB 634).

    (1659) SCger 172a. soroc’hel, tr. «vescie.» ●(1732) GReg 957a. Vessie de porc, tr. «Soroc’hell. p. soroc’hellou.» ●(1774) AC 32. ar c’han asquornec eus ar vassin etre ar sorohel ac ar vouzellen diveza, tr. «le canal osseux du bassin, entre la vessie & le rectum.»

    (1933) OALD 45/217. pa vezer taget gant grouan pe mein er soroc’hell.

    (2) Vessie de porc remplie de pois secs.

    (c.1500) Cb (d’après GMB 634). Sorochell vessie pleine de pois.

    (1876) TDE.BF 580b. Soroc’hell, s. f., tr. «Vessie de porc que l’on gonfle après y avoir introduit quelques pois secs ; c’est un jeu d’enfants.»

    (1911) BUAZperrot 11. n’eo ket gant soroc’hellou eo mont da dapa kezeg spontet. ●(1985) OUIS 190. des rabatteurs qui en criant et en agitant les soroc’hellou les [moutons] poussent dans les enclos. ●note. Soroc’hell : vessie de porc gonflée où l’on a mis des petits pois pour faire du bruit.

    (3) (en plt de qqn) Femme qui rouspète tout le temps.

    (1867) MGK 75. Eunn dervez abafet gant trouz ar zoroc’hel, / He ozac’h he c’has kuit da ober he zrabel.

    (4) [au plur.] sens fig. Paroles vides de sens, balivernes.

    (1959) BRUD 10/14. Diotachou, sorohellou, a leverot.

    II.

    (1) Plantañ c'hwezh en e soroc'hell : se vanter.

    (1959) (L) *Mab an Dig BRUD 10/11. Bleizi a vandennadou a deuas da redeg mêzeier Gwitalmeze, ar menez, evel ma lavaront, o planta evel bepred c'hwez en o zorohell.

    (2) Tapañ kezeg spontet gant soroc’helloù :

    (1911) (L) BUAZperrot 11. n’eo ket gant soroc’hellou eo mont da dapa kezeg spontet.

  • soroc'hellat
    soroc'hellat

    v.

    (1) V. intr. Dire des balivernes.

    (1922) IATA 19. erru Iann ar Rimadeller da zoroc'hellat du-man. ●(1924) NFLO. balivernes. que te sert de dire des b[alivernes] ? tr. «petra 'dalv d'it soroc'hellat

    (2) V. tr. d. =

    (1922) IATA 24. e klaske sorroc'hellat eur ger benag.

  • soroc'hellet
    soroc'hellet

    adj. Qui a la tête vide.

    (1958) BRUD 1/55. eun amziod e benn sorohellet.

  • soroc'her
    soroc'her

    m. –ion Grondeur.

    (1872) ROU 87b. Grondeur, tr. «soroc'heur.» ●(1876) TDE.BF 580b. Soroc'her, s. m., tr. «Grogneur, qui murmure d'habitude ; pl. ien

  • soroc'herezh
    soroc'herezh

    m. Bruit sourd et confus.

    (1732) GReg 123a. Bruit sourd, & confus, tr. «soroc'herez

  • soroc'hus
    soroc'hus

    adj. Grondeur.

    (1872) ROU 87b. Grondeur, tr. «soroc'huz

  • sorodenn
    sorodenn

    f. & adj.

    (1) F. Radotage.

    (1936) SAV 3/29. skuiz o klevout atao an hevelep sarodenn. ●(1960) PETO 21. Tav, eta, gant da sorodenn ! ●87. Sorodenn : Randonerez. ●(1964) LLMM 106/330. Hag e kendalc'he klemmus gant an hevelep sorodenn.

    (2) Adj. Radoteur.

    (1976) LLMM 179/407. Hogen ar c'hure, ken sorodenn hag ur wrac'h kozh...

  • sorol
    sorol

    adv. intens. Bouzar sorol : très sourd.

    (1930) FHAB Gouere 252. gwelout a vis (lire : ris) e oa ivez bouzar-sorol.

  • sors
    sors

    m. (zoologie) Salamandre.

    (1982) PBLS 155. (Langoned) sors, tr. «salamandre.»

  • sors-dour
    sors-dour

    m. (zoologie) Triton.

    (1924) SBED 43. Meit ur zors hag ur chignan. ●(1972) LIMO 06 mai. me vezè mé ardro er chignaned hag er sorsed deur. ●Sorsed deur, tr. «tritons.»

  • sorsañ
    sorsañ

    voir sorsiñ

  • sorsellerezh
    sorsellerezh

    m. Sorcellerie.

    (1914) LZBl Mae 419. o komz d'in euz he daoliou sorsellerez.

  • sorser
    sorser

    m. –ion Sorcier.

    (1499) Ca 186b. Sorcer. g. sorcier.

    (1659) SCger 112a. sorcier, tr. «sorser.» ●172a. sorcer, tr. «sorcier.» ●(1710) IN I 258. ar vouez eus ar chalmeur pe ar sorseur-se pehini a fell dezàn e sorci hac e chalmi gant finessa. ●(1732) GReg 876b. Sorcier, tr. «Sorcér. p. Sorcéryen. Van[netois] Sorcér. p. yon, yan.» ●(1744) L'Arm 22a. Augure, tr. «Sorcére.. sorcerion. m.» 135a. Ensorceleur, tr. «Sorcérr.. erion

    (1849) LLB 897. É houié er seih ard hag é oé ur sorser. ●(1870) FHB 284/178b. An den-ze a ioa sorser, pe mar kirit eur furlukin a rea simillerez. ●(1879) GDI 45. En dud-cé e hanhuér sorcerion, rac ma pratiquant er sorcereah.

    (1907) PERS 302. eur sorser benag (…) ne'z ache ken da gaout sorserien. ●(1934) BRUS 271. Un sorcier, tr. «ur sorsér –ion

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...