Devri

Recherche 'sor...' : 61 mots trouvés

Page 1 : de sor-1 (1) à sorser (50) :
  • sor .1
    sor .1

    adj. Desséché, saur.

    ●(1650) Nlou 569. An tan glaou en effaou à dezraouo, / Han douar sor hac an mor à deuoro, / Dan Ifern à bern en em cerno, / He perzet du à remuo, tr. «Le feu de braise commencera aux cieux, / et il dévorera la terre desséchée et la mer ; / il s'enroulera en tas dans l'enfer, / dont il ébranlera les portes noires.»

    ●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. sor, tr. «desséché.»

  • sor .2
    sor .2

    s. Abri.

    ●(c.1718) CHal.ms i. a L'abri du vent, en abri ac en aüel. quelques uns disent, deit d'er sor. Il n'est pas-d'usage a sarzeau.

  • sorañ
    sorañ

    v. intr.

    (1) =

    ●(1936) IVGA 310. Seul-vui, avat, e chomi war da gein, en da wele, seul-vui e soro da izili.

    (2) Fainéanter.

    ●(1867) FHB 117/102b. chomet evelse da sora. ●(1868) FHB 193/295b. chom a reont da zonjal pe da sora.

    ●(1923) AAKE 93. n'eo ket dereat o (lire : e) ve tud a-hont oc'h en em ganna, ha ni aman o sora hag o sellet outo. ●(1923) ADML 110. n'o d'oa ket desket laerez an amzer, o chom da zora.

    (3) Se dorer au soleil.

    ●(1982) ENEU 44. (Eusa) n'eo ked da sora e rankent mond. ●49. sora : tommheolia. Se dorer e galleg.

  • sorb
    sorb

    m. Préoccupation.

    ●(1767) ISpour 179. unn isprit trevariet guet er sorbe ag er feste. ●(1790) MG 394. é creis er sorb hac en tracass ag ou affæerieu. ●401. é creis mem brassa sorb. ●409. Me mès hé groeit é creis er sorb a me ziegueah. ●(1790) Ismar 374. Eih-dé diambarassét ag er sorb ag er béd. ●(1792) CAg 33. ém sorb, ém ambarrasse. ●(17--) VO 19. dré er sorb e oai ar é speret.

    ●(1838) OVD 78. er sorbe ag en treu tamporel. ●194. hum denne ag er sorbe ag er bed. ●500. carguet a néhance, a sorbe. ●(1887) LZBg 45et blezad-3e lodenn 174. é creis er fatig hag er sorb e zou ar n'an.

    ●(1907) VBFV.bf 70b. sorb, m., tr. «peine, sourci (lire : souci), embarras, distraction.» ●(1934) BRUS 208. Des embarras, tr. «sorb (peine).»

  • sorbet
    sorbet

    adj.

    (1) Préoccupé.

    ●(1787) BI 98. Ur bedenn benac groeit guet ur speret sorbet. ●(1790) MG 2. quer sorbét vér que ne vai quet a ouar de bedein Doué.

    ●(1838) OVD 294. péh quer sorbet é ellehent bout a hènd aral.

    ●(1922) EOVD 70. rak hun spered e zou sorbetoh get un dra e vennamb chonjal én-hou.

    (2) Bout sorbet gant an danvez : ne penser qu'à amasser des biens.

    ●(1861) BSJ 303. Quer sorbet-oent guet en danné quen n'ou doé nag amzér na hoar de labourat eid ou salvedigeah.

  • sorbienn
    sorbienn

    f. –où (littérature) Conte.

    ●(1905) LZBg Meurzh 58. Én drespet d'er péh e lar er sorbien men. ●(1907) VBFV.bf 70b. sorbien, f. pl. neu, tr. «conte.» ●(1907) BSPD I 125. cheleu doh sorbienneu ha sorhenneu elsé. ●(1910) DIHU 60/88. Sorbienneu groagé eit miret doh ou goased a chom de laret kaer én tavarneu ! ●(1934) BRUS 289. Un conte, tr. «ur sorbien –neu, f.»

  • sorbiennek
    sorbiennek

    adj. =

    ●(1939) KOLM 58. sourgarein doéréieu sorbiennek.

  • sorbienner
    sorbienner

    m. –ion Rêveur, radoteur, visionnaire.

    ●(1907) VBFV.bf 70b. sorbiennour, m. pl. –erion, tr. «rêveur, radoteur, visionnaire.»

  • sorbiñ
    sorbiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Occuper, prendre, accaparer.

    ●(c.1802-1825) APS 146. En affærieu ag er vuhé, pé ag er bed, e sorb tout m'amzer. ●(1854) PSA I 252. Joéieu ha pligeadurieu er bed e hell erhoalh sorbein ur momand spered mab-dén. ●(1867) BSSo 8. Er sorcereaheu ag er ré vrassan e sorbé rah ou chonj.

    ●(1907) VBFV.bf 70b. sorbein, v. a., tr. «occuper, préoccuper, embarrasser.»

    ►[au passif]

    ●(1790) Ismar 130. Sorbét-è dalh-mat guet en hoand d'en devout.

    (2) Sorbiñ e spered : s'embarrasser l'esprit.

    ●(1838) OVD 64. hemb sorbein rai hou sperèd. ●203. Ul lod vad aral e sorbe ou sperèd (…) é filisofal ar imur er réral.

    (3) Sorbiñ ub. da =

    ●(1790) MG 138. a oudévéh ean em sorb de ziscoein dehou en Eutru-Doué.

    II. V. pron. réfl.

    (1) En em sorbiñ gant udb. : se préoccuper de.

    ●(1787) BI 183. hemb hum sorbein guet nitra.

    (2) En em sorbiñ o =

    ●(1838) OVD 228. er ré péré e hum sorbe é tésirein ur vacation, ur fæçon a vuhé.

  • sorbus
    sorbus

    adj. Préoccupant, absorbant, accaparant.

    ●(1790) MG 361. en affærieu sorbussan.

    ●(1934) BRUS 89. Absorbant, tr. «sorbus.»

  • sorc'h
    sorc'h

    = (?) coquille pour lorc'h (?).

    ●(1868) FHB 177/165a. gueach dre fouge, dre sorc'h, evit diskouez ez omp goazed.

  • sorc'henn
    sorc'henn

    f. –où

    (1) Rêve.

    ●(1659) SCger 172a. sorc'hen, tr. «réverie.» ●(1732) GReg 202b. Conte, rêverie, tr. «Sorc'henn. p. sorc'hennou.»

    ●(1838) OVD 64. er péh e laran d'oh amen nen dé quet ur sorhen, mæs un dra véritable. ●(1868) FHB 199/343a. marteze eo eur zorc'hen, eur froken benag...

    ●(1907) VBFV.bf 70b. sorhen, f. pl. neu, tr. «rêverie, imagination.» ●(1934) PONT 12. Rêve, songe, sorien en pays bigouden.

    (2) Sornette, radoterie.

    ●(1659) SCger 100b. radoterie, tr. «sorhenn.» ●(1732) GReg 7a. Abus, erreur, tr. «sorc'henn. p. sorc'hennou.» ●777a-b. Radoterie, tr. «sorc'henn. p. sorc'hennou. Van[netois] sorheenn. p. éü.» ●876b. Sornette, tr. «Van[netois] sorhenn. p. sorhennéü.» ●(17--) FG II 32. Emmouc'h bepret o gougouilla ar memes sorc'hen.

    ●(1877) EKG I 180. ho sorc'hennou lu. ●(1878) EKG II 193. ne deuio ken ar veleien da gounta d'eomp ho zorc'hennou diskiant. ●(1894) BUZmornik 76. rei skouarn d'ar seurt rambreou pe zorc'hennou-ze ?

    ●(1900) KAKE i. Sorc'hennou ! a livirint, traou netra ! ●(1905) IVLD 185. ar sorc'hennou, ar marvaillou hag ar rimadellerez merc'hed a oa bet e Lourd. ●(1911) BUAZperrot 83. eleiz a zorc'hennou all ken dibenn pe dibennoc'h a oa c'hoaz en o c'hredo. ●323. ne varver ket abalamour da zorc'hennou goullo. ●(1921) LZBl Du 215. lavarou ar feticherien ne dint nemet sorc'hennou. ●(1923) KNOL 262. chom peoc'h gant e zorc'hennou. ●(1925) FHAB Kerzu 464. n'int na sorc'hennou gwrac'hed koz na c'hoantadennou tud dilerc'het. ●(1934) FHAB Gwengolo 364. Hag ar sorc'hennou fallakr bet hadet ganto 44 vloaz araok, evid ar brezel 70, a voe embannet a-nevez a-dreuz ar vro. ●(1935) SARO 18. redet da glevet sorc'hennou goullo.

    (3) Obsession.

    ●(1912) MMPM 85. Eun den a ioa dallet gant tech an dastum arc'hant, n'en doa nemet ur zorc'hen : bernia arc'hant. ●98. El leac'h goulen pardoun ha poania da zistrei d'ar vad e lakeaz en he fenn en em veuzi. Nasket gant ar zorc'hen-ze ec'h en em daol er ster.

    (4) Bezañ sorc'henn (ub., udb.) war ub. =

    ●(1969) BAHE 60/41. Blejal ha trepasiñ a rae an div vihan gaezh [div annoar] er c'harr da c'hortoz o renk, sorc'henn o mamm warno.

    (5) Bezañ e sorc'henn eus udb. : rêver de qqc., en avoir grande envie.

    ●(1935) BREI 436/1b. implia eul levr, a oad en sorc'henn anezan 'baoe keit 'zo.

  • sorc'hennañ / sorc'henniñ
    sorc'hennañ / sorc'henniñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) =

    ●(1913) FHAB Genver 27. Diou pe deir gwech eo deuet d'am zi da zorc'henna ac'hanon.

    ►absol.

    ●(1907) AVKA 119. Mac'h eas an Ebestel a geriaden da geriaden, en ur embann dre oll ar C'helo Mad hag en ur dougen ha sorc'heni d'ar binijen.

    (2) Tromper.

    ●(1896) GMB 634. pet[it] tréc[orois] zorc'heniñ tromper.

    II. V. intr.

    (1) Rêver.

    ●(1659) SCger 105a. resuer, tr. «sorc'henni.» ●172a. sorc'henni, tr. «réver.»

    (2) Radoter.

    ●(1659) SCger 100b. radoter, tr. «sorhenni.» ●(1732) GReg 777a. Radoter, tr. «sorc'henni. pr. sorc'hennet.»

    ●(1976) HYZH 108/44 (Douarnenez) Lavert 've : «O, ar re gouzh a voar sorienniñ egise.» Nann, n'e ke sorienniñ.

  • sorc'henner
    sorc'henner

    m. –ion Radoteur.

    ●(1732) GReg 777b. Radoteur, tr. «sorc’hennèr. p. sorc’hennéryen. Van[netois] sorhennour. p. sorhenneryon, sorhennouryan.» ●(17--) TE 31. mæs ind e ras goab a nehou hag er seèllas èl ur sorhènnour.

    ●(1876) TDE.BF 580b. Sorc’henner, s. m. V[annetais] C[ornouaille], tr. «Radoteur ; pl. ien.»

    ●(1907) VBFV.bf 70b. sorhennour, m. pl. –erion, tr. «rêveur, radoteur, visionnaire.»

  • sorc'henner
    sorc'henner

    m. –ion Radoteur.

    ●(1732) GReg 777b. Radoteur, tr. «sorc’hennèr. p. sorc’hennéryen. Van[netois] sorhennour. p. sorhenneryon, sorhennouryan.»

    ●(1876) TDE.BF 580b. Sorc’henner, s. m. V[annetais] C[ornouaille], tr. «Radoteur ; pl. ien.»

  • sorc'hennerez
    sorc'hennerez

    f. –ed =

    ●(1732) GReg 777b. Radoteuse, tr. «sorc’hennerès. p. sorc’henneresed. Van[netois] sorhennoures. p. ed.»

    ●(1861) BSJ 259. ne oent meit sorhennourésèd.

  • sorc'hennerez
    sorc'hennerez

    f. –ed Radoteuse.

    ●(1732) GReg 777b. Radoteuse, tr. «sorc’hennerès. p. sorc’henneresed. Van[netois] sorhennoures. p. ed.»

  • sorc'hennet
    sorc'hennet

    adj. Bezañ sorc'hennet da : avoir grande envie de.

    ●(1982) LLMM 210/26. daou baotr yaouank hag a zo sorc'hennet pell'zo da gomz ganeoc'h.

  • sorc'hennus
    sorc'hennus

    adj.

    I. (en plt de qqn)

    (1) Qui radote.

    ●(1732) GReg 777a. Qui est sujet à radoter, tr. «sorc'hennus.»

    ●(1878) BAY 19. sorhennus, tr. «Sujet à radoter.»

    (2) Fantasque.

    ●(c.1718) CHal.ms i. boutadeus, tr. «pennadus, sorhennus.» ●capricieus, tr. «pennadus, fantasius, capricius, sorhennus, Ie crois que ce dernier signifie plustost radotteus.»

    II. Trompeur.

    ●(1920) FHAB Genver 195-196. buez kêr a zo ken sorc'hennus, ken touellus.

  • sorc'hienn
    sorc'hienn

    f. –où (littérature) Histoire, conte.

    ●(1924) SBED 57. Chetu hoah un eil sorhien. ●(1925) SFKH 3. Sorhienneu ha farseu kôh er Hornad. ●Guel é dein laret sorhienneu. ●4. Laret ur sorhienn d'emb, me zad koh.

  • sordañ
    sordañ

    v. tr. d. Ensorceler.

    ●(1896) GMB 634. pet[it] tréc[orois] jordañ.

  • sordet
    sordet

    adj. Ensorcelé.

    ●(1900) KZVr 101 - 25/03/00. (Lannuon) Jordet, kelc'hiet. Da skouer : Jordet on, ne deu man vad ganin – ar plac'h tiegez eo jordet he c'hrampoez feteiz, na zeu hini vad ebed ganti.

  • sordour
    sordour

    m. –ion Sorcier.

    ●(1530) J p. 82a. Dan sordour han achantour yen, tr. «à ce sorcier, à ce froid enchanteur.»

    ●(1732) GReg 876b. Sorcier, tr. «Sordour. Sourdour. pp. yen.»

  • sordourez
    sordourez

    f. –ed Sorcière.

    ●(1732) GReg 876b. Sorciere, tr. «sordourès. sourdourès. pp. ed.»

  • sordourezh
    sordourezh

    f. Sorcellerie.

    ●(1732) GReg 876b. Sorcellerie, tr. «Sordourez. Sourdourez. pp. ou.»

  • sorediñ
    sorediñ

    v. intr. (en plt de végétaux) Végéter, cesser de pousser.

    ●(1990) TTRK 152. Ha tro em eus bet ivez meur a wech da welout ar c'hleuzioù o c'hlazañ pe ar geot o kreskiñ e miz C'hwevrer pe e penn kentañ miz Meurzh, hag o chom da sorediñ e-pad pell amzer goude pa zegouezhe amzer yen ha barroù kazarc'h.

  • sorenn
    sorenn

    f. –où Somme.

    ●(1931) VALL 698b. somme de théologie, tr. «morenn T[regor].»

  • sorennet
    sorennet

    adj.

    (1) Endormi.

    ●(1902) PIGO I 202. a-boan e oe sorennet. ●(1917) KZVr 225 - 24/06/17. Sorennet, tr. «endormi, lambin, Bas-Tréguier, Loeiz ar Floc'h.»

    (2) Menel sorennet : s'endormir.

    ●(1908) PIGO II 17. Itien, trec'het gant ar c'housked, a vanas sorennet.

  • sorenniñ
    sorenniñ

    v. intr. S'endormir.

    ●(1931) VALL 699a. Sommeiller, tr. «morenni.» ●(1955) VBRU 42. e sorennen adarre. ●92. sorenniñ da vihanañ ur pennadig.

  • soret
    soret

    adj.

    (1) Qui a une démarche lourde, lente.

    ●(1917) KZVr 225 - 24/06/17. Eun den soret, tr. «qui a la démarche lourde, lambin, Haut-Léon. Loeiz ar Floc'h.»

    (2) (en plt des membres) =

    ●(1936) IVGA 275. Soret e oa e izili. ●(1972) SKVT I 176. da reiñ un tammig repoz d'e izili, a oa soret, e gwirionez.

  • Sorn
    Sorn

    n. de l. Ar Sorn : Le Sourn.

    (1) Ar Sorn.

    ●(1897) EST 55. E chom é ti hé gouard, ér Sorn, étal Mikel.

    ●(1902) LZBg Mae 104. Er Sourn.

    (2) Nom de famille.

    ●(1970) NFBT 260 N° 2043. Sourn (Le).

  • sorn .1
    sorn .1

    m. Glace.

    ●(1659) SCger 62b. glace, tr. «sorn.»

  • sorn .2
    sorn .2

    s. -où, -ioù, -eier (géographie maritime) Plateau rocheux affleurant.

    ●(1971) TONA.morl 7. Sorn, roche plate, fait au pluriel sornou (…) tandis que, aux abords de l’île Vierge, sourn, plateau rocheux, roche affleurante, fait au pluriel sourniou (…) et sourneier (…). ●(1994) BRRI 41. Un druez ! ha koulskoude nag a vezhin ouzh ar c’harregi hag ar sourneier.

  • sorniñ
    sorniñ

    v. Glacer.

    ●(1659) SCger 62b. glacer, tr. «sorni.»

  • soroc'h
    soroc'h

    m.

    (1) Bruit sourd et confus.

    ●(1732) GReg 123a. Bruit sourd, & confus, tr. «soroc'h.»

    ●(1876) TDE.BF 580b. Soroc'h, s. m., tr. «Bruit sourd en général.»

    (2) Grognement (de porc).

    ●(1872) ROU 87b. Grognement, tr. «Soroc'h.» ●Var dro ar moc'h e vez soroc'h, tr. «où il y a des cochons il y a des grognons.» ●(1876) TDE.BF 580b. Soroc'h, s. m., tr. «grognement des pourceaux.» ●(1890) MOA 40a. Où il y a des cochons, il y a des grognons, tr. «Var-dro ar moc'h / E vez soroc'h.»

    ●(1907) DRSP 48. soroc'h ar wiz koz o rodella er fank.

    (3) Grognement de qqn de mécontent.

    ●(1876) TDE.BF 580b. Soroc'h, s. m., tr. «murmure.»

    ●(1909) FHAB Gwengolo 276. a fors da glevet soroc'h. ●(1932) ALMA 130. List ho soroc'h, ha chachit. ●(1943) FATI 45. Da genta e komzas brao outi... buan avat e teuas adarre ar soroc'h... hag an taoliou troad-balaenn.

  • soroc'hadenn
    soroc'hadenn

    f. –où Engueulade.

    ●(1922) FHAB Here 312. ar pez a dalvezas d'in eur soroc'hadenn vat euz a-berz va mamm.

  • soroc'hal / soroc'hat / soroc'hañ
    soroc'hal / soroc'hat / soroc'hañ

    v. intr.

    (1) Bruire.

    ●(1732) GReg 123a. Bruire, faire un petit bruit sourd & confus, tr. «Soroc'hat. pr. soroc'het.»

    ●(1866) FHB 53/2b. An avel a soroc'he hag a lakea pep tra da stracal.

    (2) Gronder, ronchonner.

    ●(1927) FHAB Meurzh 58. ne rae ket kalz a van evit klevet Janned o soroc'hat p'en em gave er ger.

    (3) Soroc'hat da ub. : quereller qqn.

    ●(1943) FATI 43. He c'hoar gaer ne ehane ket da soroc'hat da Lusia.

    (4) (en plt d'un porc) Grogner.

    ●(1847) FVR 122. ar moc'h enn touez pere e oa en em dennet, a doc'he, a soroc'he, hag a hoc'he. ●(1866) BOM 26. Al loen a zoroc'h enn he graou. ●(1876) TDE.BF 580b. Soroc'ha, soroc'hat, v. n., tr. «Bruire, grogner comme font les pourceaux.» ●(1877) EKG I 125. Mez ar moc'h (...) a doc'he, a zoroc'he hag a oc'he.

    ●(1928) BFSA 82. eur vandenn moc'h (...). Ar re-man a oc'he, a zoroc'he.

    (5) Faire des borborygmes.

    ●(1732) GReg 265a. Crier, parlant des boyaux, tr. «Soc'horat. pr. soc'horet.»

    ●(1876) TDE.BF 580b. Soroc'ha, soroc'hat, v. n., tr. «crier comme font les boyaux.»

  • soroc'hell
    soroc'hell

    f. –où

    I.

    (1) (anatomie) Vessie.

    ●(1521) Cc. Sorochell vessie. (d’après GMB 634).

    ●(1659) SCger 172a. soroc’hel, tr. «vescie.» ●(1732) GReg 957a. Vessie de porc, tr. «Soroc’hell. p. soroc’hellou.» ●(1774) AC 32. ar c’han asquornec eus ar vassin etre ar sorohel ac ar vouzellen diveza, tr. «le canal osseux du bassin, entre la vessie & le rectum.»

    ●(1933) OALD 45/217. pa vezer taget gant grouan pe mein er soroc’hell.

    (2) Vessie de porc remplie de pois secs.

    ●(c.1500) Cb (d’après GMB 634). Sorochell vessie pleine de pois.

    ●(1876) TDE.BF 580b. Soroc’hell, s. f., tr. «Vessie de porc que l’on gonfle après y avoir introduit quelques pois secs ; c’est un jeu d’enfants.»

    ●(1911) BUAZperrot 11. n’eo ket gant soroc’hellou eo mont da dapa kezeg spontet. ●(1985) OUIS 190. des rabatteurs qui en criant et en agitant les soroc’hellou les [moutons] poussent dans les enclos. ●note. Soroc’hell : vessie de porc gonflée où l’on a mis des petits pois pour faire du bruit.

    (3) (en plt de qqn) Femme qui rouspète tout le temps.

    ●(1867) MGK 75. Eunn dervez abafet gant trouz ar zoroc’hel, / He ozac’h he c’has kuit da ober he zrabel.

    (4) [au plur.] sens fig. Paroles vides de sens, balivernes.

    ●(1959) BRUD 10/14. Diotachou, sorohellou, a leverot.

    II.

    (1) Plantañ c'hwezh en e soroc'hell : se vanter.

    ●(1959) (L) *Mab an Dig BRUD 10/11. Bleizi a vandennadou a deuas da redeg mêzeier Gwitalmeze, ar menez, evel ma lavaront, o planta evel bepred c'hwez en o zorohell.

    (2) Tapañ kezeg spontet gant soroc’helloù :

    ●(1911) (L) BUAZperrot 11. n’eo ket gant soroc’hellou eo mont da dapa kezeg spontet.

  • soroc'hellat
    soroc'hellat

    v.

    (1) V. intr. Dire des balivernes.

    ●(1922) IATA 19. erru Iann ar Rimadeller da zoroc'hellat du-man. ●(1924) NFLO. balivernes. que te sert de dire des b[alivernes] ? tr. «petra 'dalv d'it soroc'hellat ?»

    (2) V. tr. d. =

    ●(1922) IATA 24. e klaske sorroc'hellat eur ger benag.

  • soroc'hellet
    soroc'hellet

    adj. Qui a la tête vide.

    ●(1958) BRUD 1/55. eun amziod e benn sorohellet.

  • soroc'her
    soroc'her

    m. –ion Grondeur.

    ●(1872) ROU 87b. Grondeur, tr. «soroc'heur.» ●(1876) TDE.BF 580b. Soroc'her, s. m., tr. «Grogneur, qui murmure d'habitude ; pl. ien.»

  • soroc'herezh
    soroc'herezh

    m. Bruit sourd et confus.

    ●(1732) GReg 123a. Bruit sourd, & confus, tr. «soroc'herez.»

  • soroc'hus
    soroc'hus

    adj. Grondeur.

    ●(1872) ROU 87b. Grondeur, tr. «soroc'huz.»

  • sorodenn
    sorodenn

    f. & adj.

    (1) F. Radotage.

    ●(1936) SAV 3/29. skuiz o klevout atao an hevelep sarodenn. ●(1960) PETO 21. Tav, eta, gant da sorodenn ! ●87. Sorodenn : Randonerez. ●(1964) LLMM 106/330. Hag e kendalc'he klemmus gant an hevelep sorodenn.

    (2) Adj. Radoteur.

    ●(1976) LLMM 179/407. Hogen ar c'hure, ken sorodenn hag ur wrac'h kozh...

  • sorol
    sorol

    adv. intens. Bouzar sorol : très sourd.

    ●(1930) FHAB Gouere 252. gwelout a vis (lire : ris) e oa ivez bouzar-sorol.

  • sors
    sors

    m. (zoologie) Salamandre.

    ●(1982) PBLS 155. (Langoned) sors, tr. «salamandre.»

  • sors-dour
    sors-dour

    m. (zoologie) Triton.

    ●(1924) SBED 43. Meit ur zors hag ur chignan. ●(1972) LIMO 06 mai. me vezè mé ardro er chignaned hag er sorsed deur. ●Sorsed deur, tr. «tritons.»

  • sorsañ
    sorsañ

    voir sorsiñ

  • sorsellerezh
    sorsellerezh

    m. Sorcellerie.

    ●(1914) LZBl Mae 419. o komz d'in euz he daoliou sorsellerez.

  • sorser
    sorser

    m. –ion Sorcier.

    ●(1499) Ca 186b. Sorcer. g. sorcier.

    ●(1659) SCger 112a. sorcier, tr. «sorser.» ●172a. sorcer, tr. «sorcier.» ●(1710) IN I 258. ar vouez eus ar chalmeur pe ar sorseur-se pehini a fell dezàn e sorci hac e chalmi gant finessa. ●(1732) GReg 876b. Sorcier, tr. «Sorcér. p. Sorcéryen. Van[netois] Sorcér. p. yon, yan.» ●(1744) L'Arm 22a. Augure, tr. «Sorcére.. sorcerion. m.» ●135a. Ensorceleur, tr. «Sorcérr.. erion.»

    ●(1849) LLB 897. É houié er seih ard hag é oé ur sorser. ●(1870) FHB 284/178b. An den-ze a ioa sorser, pe mar kirit eur furlukin a rea simillerez. ●(1879) GDI 45. En dud-cé e hanhuér sorcerion, rac ma pratiquant er sorcereah.

    ●(1907) PERS 302. eur sorser benag (…) ne'z ache ken da gaout sorserien. ●(1934) BRUS 271. Un sorcier, tr. «ur sorsér –ion.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...