Recherche 'sourin...' : 4 mots trouvés
Page 1 : de sourin (1) à sourinek (4) :- sourinsourin
f. –où, –ed
(1) Solive.
●(1633) Nom 143b. Publicæ : soliues : sourinet. ●Tignus, tignum, tigni : tout marain, soliue, cheuron : sourin. ●145a-b. Postis : posteau auquel l'huis est attaché : an sourin pe an post euit stagaf an nor.
●(1732) GReg 154a. Charpente, bois propre à la construction de Maisons, de Bateaux, de Navires, tr. «sourin. p. sourinou, sourined.» ●873b. Solive, pièce de mairin qui se pose de travers sur les poutres pour soutenir les planches, tr. « Sourin. p. sourinou.»
(2) Sourin verr : soliveau.
●(1732) GReg 873b. Soliveau, solive courte ou foible, tr. «sourin verr.»
(3) Sourinoù-dor : huisserie.
●(1732) GReg 503a. Huisserie, tr. «sourinou dor.»
- souriñsouriñ
v. intr.
I.
(1) Augmenter.
●(1932) GUTO 20. aveit torimellat barh el lenn, léh ma sourè hoah ou goalauzeu.
(2) =
●(1939) KOLM 31. Sourein e hrè ataù én é galon ur chonj hag e zeliè bout dalbèh staget dohton : chonj é vro kollet.
(3) Souriñ gant ub. : convenir à qqn.
●(1831) RDU 129. ne fal quet bout haval doh certæn tud, péré ne rant oræson, meit a pe sour guet-ai, revé ou himur.
II. Souriñ àr.
A. [sujet : qqn]
(1) Souriñ àr ub. : vaincre, l’emporter sur, triompher de qqn.
●(1914) DIHU 108/87. Én Toulplouz ne oé ket groah erbet de sourein é kement-sé ar Fanchon Kerdoéré. ●(1919) DBFVsup 64a. sourein ar, tr. «l’emporter sur, triompher de.» ●(1937) TBBN 57. più anehé en dehé bet souret ar en aral. ●(1942) DHKN 70. Deu zén iouank… hag en em-gar kement, ma n’em-lakant de gevérein, de uélet più anehé e souro ar en aral aveit karout.
(2) Souriñ àr udb. : prendre le dessus sur, vaincre qqc.
●(1825) COSp 16. sourein ar hun goal-inclinationeu er ré distéran. ●27. sourrein ar un tantation benac. ●(1839) BESquil 450. Deit-é de bèn a sourrein ar en ol diæzemanteu e gavé.
●(1916) LILH 14 a viz Genver. Me halon e vehè ré hoasket hag eun em es ne hellehen mui biken sourein ar me foén. ●(1919) DBFVsup 64a. sourein, v. n., tr. «prendre le dessus.»
B. [sujet : qqc.]
(1) Assaillir.
●(1825) COSp 114. er goal-inclinationeu peré e soure arnoh.
(2) Prédominer sur.
●(1939) KOLM 30. Ol en treu e laka er spered de sourein ar er horv.
(3) (en plt de la joie) Combler (qqn).
●(1939) RIBA 68. Tré ma sourè el leuiné ar ur rumad, éh arreihè en eil.
(4) (en plt du sommeil) Gagner qqn.
●(1921) GRSA 13. Sourein e hrè er housked arnonn.
(5) Abonder, être en nombre.
●(1936) DIHU 300/96. Sourein e hra er papérieu arnonn.
III. Souriñ a : déborder de.
●(1932) GUTO 30. Hag ean hag e sourè à leùiné, chetu ean e sourein a hlahar.
IV. Souriñ d’ober udb.
(1) Faire qqc. de plus belle.
●(1921) GRSA 167. Ha Nasien sourein de ouilein muioh. ●(1929) DIHU 215/270. Sourein e hra nezé Fransuéz de hoari en dal d’Elen. ●(1939) KOLM 94. Kolmkel, a pe oè deit ar en oed, e sourè d’obér penijenneu rust ha kalet.
(2) Souriñ da garout ub. : déborder d’affection pour qqn.
●(1914) DIHU 108/87. Nen dé ket ma sourant d’ou harein. Meit gouiet e fal dehé petra e hrant bamdé.
- sourinañ
- sourinek