Devri

Recherche 'sourin...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de sourin (1) à sourinek (4) :
  • sourin
    sourin

    f. –où, –ed

    (1) Solive.

    ●(1633) Nom 143b. Publicæ : soliues : sourinet. ●Tignus, tignum, tigni : tout marain, soliue, cheuron : sourin. ●145a-b. Postis : posteau auquel l'huis est attaché : an sourin pe an post euit stagaf an nor.

    ●(1732) GReg 154a. Charpente, bois propre à la construction de Maisons, de Bateaux, de Navires, tr. «sourin. p. sourinou, sourined.» ●873b. Solive, pièce de mairin qui se pose de travers sur les poutres pour soutenir les planches, tr. « Sourin. p. sourinou.»

    (2) Sourin verr : soliveau.

    ●(1732) GReg 873b. Soliveau, solive courte ou foible, tr. «sourin verr.»

    (3) Sourinoù-dor : huisserie.

    ●(1732) GReg 503a. Huisserie, tr. «sourinou dor.»

  • souriñ
    souriñ

    v. intr.

    I.

    (1) Augmenter.

    ●(1932) GUTO 20. aveit torimellat barh el lenn, léh ma sourè hoah ou goalauzeu.

    (2) =

    ●(1939) KOLM 31. Sourein e hrè ataù én é galon ur chonj hag e zeliè bout dalbèh staget dohton : chonj é vro kollet.

    (3) Souriñ gant ub. : convenir à qqn.

    ●(1831) RDU 129. ne fal quet bout haval doh certæn tud, péré ne rant oræson, meit a pe sour guet-ai, revé ou himur.

    II. Souriñ àr.

    A. [sujet : qqn]

    (1) Souriñ àr ub. : vaincre, l’emporter sur, triompher de qqn.

    ●(1914) DIHU 108/87. Én Toulplouz ne oé ket groah erbet de sourein é kement-sé ar Fanchon Kerdoéré. ●(1919) DBFVsup 64a. sourein ar, tr. «l’emporter sur, triompher de.» ●(1937) TBBN 57. più anehé en dehé bet souret ar en aral. ●(1942) DHKN 70. Deu zén iouank… hag en em-gar kement, ma n’em-lakant de gevérein, de uélet più anehé e souro ar en aral aveit karout.

    (2) Souriñ àr udb. : prendre le dessus sur, vaincre qqc.

    ●(1825) COSp 16. sourein ar hun goal-inclinationeu er ré distéran. ●27. sourrein ar un tantation benac. ●(1839) BESquil 450. Deit-é de bèn a sourrein ar en ol diæzemanteu e gavé.

    ●(1916) LILH 14 a viz Genver. Me halon e vehè ré hoasket hag eun em es ne hellehen mui biken sourein ar me foén. ●(1919) DBFVsup 64a. sourein, v. n., tr. «prendre le dessus.»

    B. [sujet : qqc.]

    (1) Assaillir.

    ●(1825) COSp 114. er goal-inclinationeu peré e soure arnoh.

    (2) Prédominer sur.

    ●(1939) KOLM 30. Ol en treu e laka er spered de sourein ar er horv.

    (3) (en plt de la joie) Combler (qqn).

    ●(1939) RIBA 68. Tré ma sourè el leuiné ar ur rumad, éh arreihè en eil.

    (4) (en plt du sommeil) Gagner qqn.

    ●(1921) GRSA 13. Sourein e hrè er housked arnonn.

    (5) Abonder, être en nombre.

    ●(1936) DIHU 300/96. Sourein e hra er papérieu arnonn.

    III. Souriñ a : déborder de.

    ●(1932) GUTO 30. Hag ean hag e sourè à leùiné, chetu ean e sourein a hlahar.

    IV. Souriñ d’ober udb.

    (1) Faire qqc. de plus belle.

    ●(1921) GRSA 167. Ha Nasien sourein de ouilein muioh. ●(1929) DIHU 215/270. Sourein e hra nezé Fransuéz de hoari en dal d’Elen. ●(1939) KOLM 94. Kolmkel, a pe oè deit ar en oed, e sourè d’obér penijenneu rust ha kalet.

    (2) Souriñ da garout ub. : déborder d’affection pour qqn.

    ●(1914) DIHU 108/87. Nen dé ket ma sourant d’ou harein. Meit gouiet e fal dehé petra e hrant bamdé.

  • sourinañ
    sourinañ

    v. (charpenterie) =

    ●(1732) GReg 873b. Faires des solives ou les mettre en œuvre, tr. «Sourina. pr. sourinet.»

    ●(1876) TDE.BF 582b. Sourina, v. a., tr. «Mettre des poutres, des chevrons ; pl. et.»

  • sourinek
    sourinek

    adj. (charpenterie) Plein de solives.

    ●(1732) GReg 873b. Plein de solives, tr. «Sourineq.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...