Devri

Recherche 'stêrenn...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de sterenn (1) à sterennus (10) :
  • stêrenn
    stêrenn

    f. (hydrologie) Rivière.

    ●(1886) ADBr I 207. Pa oann war bontik ar sterenn, / Me 'rankontr ur c'har hag eun denn, tr. «sur le pont de la rivière.»

  • sterenn
    sterenn

    f. –où

    I.

    (1) (astronomie) Étoile.

    ●(1499) Ca 190a. Sterenn. g. estoille. ●(1530) Pm 5. Rosenn guenn ha sterenn quentel, tr. «Rose blanche et étoile de la doctrine.» ●(1633) Nom 217b. Stella, fidus : estoille : steren. ●(1650) Nlou 62. Ne guelat nep amser, / A scler quen bras steren, tr. «On ne vit en aucun temps / clairement une aussi grande étoile.»

    ●(1659) SCger 53b. etoile, tr. «steren.» ●173a. steren p. steret ou sterennou, tr. «estoille.» ●(c.1680) NG 74. vr steren ac en enf. ●265. Ur steren guen ha splan. ●(c.1718) CHal.ms I Estoile, tr. «stiren stir stiret stirenneu.» ●(1732) GReg 375a. Étoile, tr. «sterenn. p. sterennou. Van[netois] steren. stiren. p. stir, stirennëu. stér. p. stéry.» ●(1744) L’Arm 19a. Astre, tr. «Steirenn.. stir ou steirenneu ou steirétt. f.»

    ●(1876) TDE.BF 590a. Sterenn, s. f., tr. «Etoile quelconque.»

    ●(1907) BSPD I 220. 12 stiren e hré kouronen er voéz mistérius en Apokalips. ●(1912) AHBT 30. er stiren e zeli / (…) Rein de houiet (…). ●(1970) GSBG 202. (Groe) ster (coll.) sg. sterenn, tr. «étoiles.»

    (2) (géographie) Gwalarn-sterenn : nord-nord-ouest.

    ●(1744) L’Arm 398a. Nord-Ouest, tr. «Golêrne-Stirênn.»

    ●(1907) FHAB Du 261. Setu perag, ear al linen n’eo ket lazus, hag hini ar goalarn-steren a c’heller da c’houzanv. ●(1970) GSBG 95. (Groe) gwalarn-sterenn, tr. «nord-nord-ouest.»

    (3) Avel-sterenn : vent du nord, aquilon.

    ●(1732) GReg 660b. Vent de nord, tr. «avel sterenn.»

    ●(1876) TDE.BF 590a. Avel sterenn, tr. «le vent du nord.»

    II. Koll e sterenn : perdre le nord.

    ●(1732) GReg 933a. Perdre la tramontane, tr. G. Rostrenenn «Coll e sterenn.» Il a perdu la tramontane, il est démonté, déconcerté, tr. «collet èn deus e sterenn.»

    ●(1931) VALL 499. Perdre le nord, tr. F. Vallée «koll ar sterenn.»

  • Sterenn
    Sterenn

    f.

    (1) (astronomie) Étoile polaire.

    ●(1876) TDE.BF 590a. sterenn, tr. «étoile polaire.»

    (2) (religion) Gouel ar Sterenn : fête des Rois, épiphanie.

    ●(1612) Cnf 65b. da gouel an Rouanez, (alias) gouel an Sterenn.

  • Sterenn-an-deiz
    Sterenn-an-deiz

    f. (astronomie) Vénus.

    ●(1633) Nom 217b. Iubar, veneris stella, & phosphorus, hesperus : l'estoille du iour : steren an dez.

  • sterenn-red
    sterenn-red

    f. (astronomie) Planète.

    ●(1732) GReg 729a. Planete, Étoile errante, tr. «sterenn-red. p. stered-red.»

  • Sterenn-Wener
    Sterenn-Wener

    f. Vénus.

    ●(1876) TDE.BF 590a. Sterenn-wener, s. f., tr. «Planète Vénus.»

  • sterennek
    sterennek

    adj. Étoilé.

    ●(1876) TDE.BF 590a. Sterennek, adj., tr. «Etoilé.»

    ●(1906) HIVL 87. édan en nean stirennek. ●(1907) VBFV.bf 72b. stirennek, adj., tr. «étoilé.» ●(1923) SKET I 99. an noz sterennek. ●(1931) GUBI 50. De sellet en Nean stirennek.

  • sterennel
    sterennel

    adj. Astral.

    ●(1931) VALL 42b. Astral, tr. «sterennel.»

  • sterenniñ
    sterenniñ

    v. intr. Scintiller.

    ●(c.1718) CHal.ms i. bluetter ou Etinceler, tr. «fulennein, luguernein Eluennein, sterennein.»

    ●(1907) VBFV.bf 72b. stirennein, v. n., tr. «étinceler.»

  • sterennus
    sterennus

    adj. Étoilé.

    ●(1732) GReg 375a. Le ciel est ce soir fort étoilé, tr. «Sterennus eo meurbed an oabl henos.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...