Recherche '"stambouc'h"...' : 5 mots trouvés
Page 1 : de stambouch (1) à stambouc_hus (5) :- stambouc'hstambouc'h
m.
I. Gonflement, réplétion.
●(1732) GReg 462b. Gonflement, tr. «stambouc'h. stamboh.» ●807b. Repletion d'avoir trop mangé, tr. «Stambouc'h. stamboh.»
●(1876) TDE.BF 587a. Stambouc'h, s. m., tr. «Mal causé par l'enflure de l'estomac à la suite de repas trop copieux, réplétion, gonflement d'un mets dans l'estomac.»
II. sens fig.
(1) Stambouc'h ar galon = (?) Vanité, orgueil (?).
●(1862) JKS 179. Me a zo en em lekeat ann distera hag ar bihana e-touez ann holl evit ma teuot, o welet ac'hanoun-me ken izel, da drec'hi stambouc'h ho kaloun. ●316. Ann den hep ar c'hras a zo douget d'ann traou krouet, da blijaduresiou ar c'hik, da stambouc'h ar galoun. ●(1862) JKS.lam 209. stambouc'h ar galoun a zo ar penn-kenta euz a bep drouk. ●368. List ar wiziegez a zigas stambouc'h ar galoun.
(2) (littérature) Enflure de style.
●(1931) VALL 257a. Enflure du style, etc., tr. «stambouch m.»
- stambouc'hadur
- stambouc'hañ / stambouc'hiñstambouc'hañ / stambouc'hiñ
v.
I. V. intr.
A. (en plt de qqn)
(1) = (?).
●(1933) ALBR 28. Krog eo ar berr-alan warnan ; prest eo da stamboc'ha pa deul ar gordenn-garr e toull an ti-forn.
(2) S'engouer.
●(1896) GMB 649. pet[it] Trég[uier] stañbouc'hañ, stañbouc'hein, tr. «s'engouer.»
●(1907) VBFV.fb 36b. engouer (s'), tr. «stanbohein.»
(3) Stambouc'hañ gant : s'étouffer en mangeant.
●(1939) RIBA 151. hag er oei e stambouhè get er cherraj kerh.
(4) Stambouc'het gant al lart : gras-fondu.
●(1732) GReg 469b. Gras-fondu, cheval gras-fondu, tr. «Marc'h stambouc'het gad al lardt.»
B. (en plt d'aliments) Bourrer, gonfler (l'estomac).
●(1732) GReg 462b. Gonfler, enfler, remplir, tr. «Stambouc'ha. p. stambouc'het.» ●462b. Le millet gonfle, tr. «Ar yod mell a stambouc'h.»
●(1876) TDE.BF 587a. Stambouc'ha, v. n., tr. «Gonfler dans l'estomac, parlant d'un mets.» ●(1896) GMB 649. pet[it] Trég[uier] stañbouc'hañ, stañbouc'hein, tr. «bourrer, en parlant d'un aliment.»
●(1910) EGBT 54. stambouc'hañ, tr. «gonfler, dégoûter.»
II. V. tr. d. =
●(1927) DIHU 191/260. Monet doñnoh ar iéh er vro ! Meit bout e zo kement a dreu de zeskein ér skol ! N'hellér ket kargein muioh ; hemb stambouhein er gèh vugalé vihan… Er brehoneg, studiet e vo arlerh ol en treu aral, mar bé hoar.
- stambouc'hetstambouc'het
adj.
(1) Engoué.
●(1910) EGBT 55. C'hwi a ziwallo da hastan re 'n eur zibri ha da lonkan re war eun dro, pe c'hwi a chomo stambouc'het.
(2) Rassasié à en être écœuré.
●(1931) GUBI 19. Dèbrein e hras hé goalh ken ne oè stanbouhet.
(3) Écœuré.
●(1929) MKRN 98. ar paourkez Fridu a zo stamboc'het gant ar fler a ta eus ar forn vras, tr. «le pauvre Fridu était comme empoisonné par l'odeur nauséabonde qui sortait du grand four.»
(4) Diffus.
●(1732) GReg 288b. Diffus, tr. «stambouc'het.»
(5) (en plt d'un véhicule) Plein à craquer, bourré.
●(1960) BAHE 25/15. a-raok ma vefe stambouchet an treniou gant an hañverion o vont e koñje.
(6) Stambouc'het gant an ourgouilh : bouffi d'orgueil.
●(1732) GReg 679a. Très orgueilleux, bouffi d'orgueil, tr. «stambouc'het gad an ourgouilh.»
- stambouc'husstambouc'hus
adj. Bourratif.
●(1732) GReg 462b. Gonflant, parlant de certains aliments, tr. «Stambouc'hus.» ●Le millet gonfle, tr. «ar mell a so boëd stambouc'hus.»
●(1876) TDE.BF 587a. Stambouc'huz, adj., tr. «Qui gonfle dans l'estomac.» ●(1896) GMB 649. pet[it] Trég[uier] stañbouc'hus, tr. «qui bourre, qui fait s'engouer.»
●(1981) ANTR 41. eur yod stambouhuz.