Devri

Recherche 'stankaat...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de stankaat (1) à stankaat (1) :
  • stankaat
    stankaat

    v.

    I. V. intr.

    (1) (en plt d'éléments dénombrables) Devenir plus nombreux, augmenter en nombre.

    ●(1861) BSJ 312. neoah stanquat e hra en nombr ag er Juiffèd péré hum gonvertis bremen. ●(1876) TDE.BF 587b. Stañkaat, v. n., tr. «Devenir plus nombreux, plus serré, plus épais.» ●(1896) LZBt Mae 33. Stankât a ra ar gristenien memez-tra.

    ●(1906) BOBL 21 juillet 96/3e. Ar mekanikou-dorna a gomanz stankaat ive e-touez an dud. ●(1907) FHAB Eost 166. dre ma teuint da stankaat [ar syndicajou].

    (2) Devenir abondant.

    ●(1732) GReg 357b. Épaissir, devenir abondant, tr. «Stancqaat. pr. stancqeët.» ●357b. Les blez s'épaississent, tr. «Stancqaat. a ra an edou, a drugarez Douë.»

    ●(1890) MOA 101a. Parce que l'iniquité abonde, tr. «dre ma stanka ann dud fall.» ●(18--) SAQ I 346$$$. stankaad a ra bemdez an niver anezho.

    ●(1982) PBLS 650. (Langoned) stankaad ra an ed, tr. «les rangs de blé se resserrent.»

    (3) Stankaat d'ober udb. : faire qqc. plus souvent.

    ●(1870) FHB 290/228a. Abaoue eo stankeat an dud da vond da govez.

    ●(1918) LZBt Mae 40. stankaât 'reont da zont.

    (4) (en plt de qqc. d'abstrait) Devenir plus habituel, plus courant.

    ●(1868) KMM 255. Abaoue m'eo stankeed ar gouzout lenn etouez an dud.

    II. V. tr. d. Rendre abondant.

    ●(1732) GReg 357b. Épaissir, rendre abondant, tr. «Stancqaat. pr. stancqeët.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...