Devri

Recherche 'staol...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de staol (1) à staoligenn (5) :
  • Staol
    Staol

    n. de l. Étables-sur-Mer.

    (1732) GReg 370b. Etable, gros bourg au Diocese de saint Brieu. Staul. ●Ur personn guënn [= "un chanoine de Prémontré"] a so ê Staul. Parrès Staul.

    (1847) FVR 114. ann tad Robert, persoun Stol, e tu Sant-Briek, a varvaz e Gwengamp.

    (1899) LZBt Meurs 7. Tréguidel, Uzel, ar Roc'h, Binic, Pontreo, Sant-Ke-Porstreo, Etables, Plancoët, Quintin, Tréméloir, Sant-Barnabé, ha parouz Gouanac'h.

    (1926) FHAB Mae/182. ma weler breman enno Binik, Etables, Sant-Kêe ha Brehek.

  • staol
    staol

    f. –ioù

    (1) Étable, bouverie.

    (1499) Ca 190a. Staul. l. hoc bostar / aris. ●(c.1500) Cb. Staul. g. estable. l. hoc bostar / aris. ●(1521) Cc. Staul. g. estable. lat. hec mandra dre.

    (1659) SCger 173a. staul, tr. «etable.» ●(1732) GReg 113b. Bouverie, étable de bœufs, tr. «Staul an egenned.» ●370a. Etable, logement de beufs, & de vaches, tr. «Staul. p. staulyou

    (1876) TDE.BF 588a. Staol, s. f., tr. «Etable.» ●(1890) MOA 249b. Étable, tr. «Staol, f. pl. iou

    (1934) BRUS 240. L’étable, tr. «er staol –ieu

    (2) Staol ar gevr : chèvrerie.

    (1732) GReg 370b. Étable, logement des chevres, tr. «staul ar guevr

    (3) Mont d’ar staol : uriner.

    (c.1718) CHal.ms I Diuretique, tr. «er peh a laca un deen de lausquein a’s é zeur, er peh ara d'un den monet liés d’er staul

    (1931) VALL 767a. Uriner, tr. «mont d’ar staol C[ornouaille].»

  • staolad / staoliad
    staolad / staoliad

    f. –où Plein une étable.

    (1732) GReg 370b. Plein l'étable de toutes sortes de bêtes à cornes, tr. «Staulad. p. stauladou. staolyad. p. staulyadou

    (1876) TDE.BF 588a. Staoliad, s. f., tr. «La contenance, la plénitude d'une étable.» ●Eur staoliad saout, tr. «une étable pleine de bêtes à cornes.» ●(1890) MOA 249b. Ce que peut contenir une étable, tr. «staoliad, f. s. pl. ou

  • staoliañ
    staoliañ

    v. tr. d. Mettre à l'étable.

    (1931) VALL 274a. mettre à l'étable, tr. «staolia

  • staoligenn
    staoligenn

    f. Sexe féminin. cf. staotigenn (?).

    (c.1842) MAR 35-38. Ma staoligenn / Na baoues ket da serri da zigerri, / Gant kalz glaourenn, / Oh ! ia, gant kalz glaourenn !

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...