Devri

Recherche 'steud...' : 11 mots trouvés

Page 1 : de steud (1) à steudin (11) :
  • steud
    steud

    f. & adv. –où

    I. F.

    A.

    (1) File.

    ●(c.1718) CHal.ms i. enfilade, tr. «sted, steudennat, stedennat.» ●(1752) PEll 836. Steüt, Selon M. Roussel, est cr quer les Latins entendent par Series, & nos Bretons l'enterndent communément de même.

    ●(1849) LLB 715-716. El-se, kent en emgann, é ma er soudarded / Peb unan én é leh, peb unan én é sted.

    ●(1906) HIVL 129. tri uigent mil a dud ar ziù sted. ●(1935) DIHU 292/250. ur mañné ritennet get stedeu rezin. ●(1939) DIHU 336/292. Ur sted kiri e zo én hor raok.

    (2) Suite, série, enfilée.

    ●(1790) MG 365. ur stèd-complimanteu. ●371. ur stèd pedenneu. ●372. goudé ur stèd Covezioneu. ●(1792) CAg 17. Guet ur stæd à-bep sortt crime. ●(1792) HS 11. ur stet à dreu peré n'enn dint quet nécessér. ●15. ne laran quet enn e mèss perpet heliet enn amzér, er stèt ag er blæyeu. ●23. Enn torfæt-cé e hum gavass quent pèl heliet dré ur stèt à réral. ●(17--) VO 43. ur stèd pradeu tr. (GMB 654) «suite de prairies.»

    ●(c.1802-1825) APS 71. ur stæd a behedeu aral. ●(1854) PSA I 66. arrest er stèd a guement a victoérieu. ●(1855) BDE 813. Er stêd a fauteu e hran bamdé. ●(1861) BSJ 137. Tremein e hré Jesus-Chrouist é vuhé dré ur stèd a viracleu. ●230. ur stæd eahus a geuïér. ●(1867) BSSo 8. ou buhé ne oé meit ur stæd a lubricité.

    (3) (agriculture) Andain.

    ●(1896) GMB 654. pet[it] tréc[orois] steut f., tr. «rangée de gerbes.»

    ●(1926) FHAB Du 436. me em eus trouc'het eur steud founnus, daoust ma n'eo ket ledan !

    (4) (menuiserie) Tenon.

    ●(1876) TDE.BF 590a. Steud, s. m., tr. «Tenon de mortaise.»

    B.

    (1) Selaou gant steud : écouter avec attention.

    ●(1857) HTB 189. am chelaouet en deuz gant steud. ●(1896) GMB 654. gant steud (écouter) avec attention Histoariou 189.

    (2) Reiñ steud d'ar gaoz : faire attention à la conversation.

    ●(1896) GMB 654. rein steut (et steu) d'ar goz, tr. «faire attention à la conversation.»

    (3) Ober steud : faire attention.

    ●(1907) AVKA 56. Mestr, na refet steud ebed ha ni o vont da goll. Savateet anomp pe 'c'hom kollet ! ●(1920) KZVr 362 - 08/02/20. ober steud, tr. «faire attention.»

    (4) Mont gant e steud : suivre son idée.

    ●(1790) MG 381. Eid-on-mé m'el lausquehai de berdêq, ha me yehai attàu guet ma stèd. ●400. Ne vehai quet gùel de beb-unan monèt drèd guet é stèd, hemb clasq quemènt-ce a droyeu.

    (5) Ober e steud : faire des siennes.

    ●(1938) DIHU 330/180. deusto d'er glaù, d'en harnan ha der grezil derhel d'obér ou sted.

    II. Adv.

    (1) A-steud : en file.

    ●(c.1897) GUN.dihu 146/316. Kent pèl, ér park abéh, ne huélér a bep tu / Meit, a sted, én ou saù, bodelleu gunéhtu.

    ●(1904) LZBg Mae 107. donet e hra tud a sted de gavet iliz sant Viktor. ●(1905) DIHU 1/7. A sted é koéh er géaut ér prad. ●(1919) BSUF 23. ol er bobl hum dolpas a sted étal er stér.

    (2) A-steudoù : par rangées.

    ●(1849) LLB 711-712. Lod, aveid ou lakat a stedeu pen der ben [er gué]. ●(1897) EST 9. E droh hag e zastum ol er foenn a stèdeu. ●(189?) SAU.DIHU 148/350. aranket a stédeu.

    ●(1907) VBFV.bf 72a. a stedeu, tr. «par files, par rangées.»

  • steudad
    steudad

    f. & adv. –où

    (1) F. File.

    ●(1907) VBFV.fb 4a. alignement, tr. «stedad, f.» ●(1931) VALL 18b. Alignement ; rangée, tr. «steudad f.» ●(1932) BRTG 141. stedadeu tud é sellet doc'hton. ●(1934) BRUS 189. Une rangée, tr. «ur stedad –eu.» ●(1996) VEXE 156. Le fumier est disposé en petits tas, dont l'alignement est appelé steujadou teil.

    (2) Adv. A-steudad : en file.

    ●(1849) LLB 719. Lakeit ind [gué iouank] a stedad.

  • steudañ
    steudañ

    v. tr. d. Aligner.

    ●(1931) VALL 18b. Aligner, tr. «steuda.»

  • steudell
    steudell

    f. –où

    (1) Ficelle servant à fermer la barre d'une porte.

    ●(1970) GSBG 206. (Groe) Au sens de «ficelle» servant à tirer la barre qui ferme la porte de l'étable», steudelloù représente un pluriel normal.

    (2) Attache de la coiffe sous le menton.

    ●(1970) GSBG 206. (Groe) steudell (m.) du[el] steudelloù, tr. «tresse servant à attacher la coiffe sous le menton.»

    (3) Mortaise.

    ●(1938) WDAP 2/102. o toulla steunellou (lire : steudell) (toullou-steudenn) e postou eur gloued.

  • steudenn
    steudenn

    f. –où

    (1) Pointe (de clou).

    ●(1896) GMB 654. pet[it] tréc[orois] tacho steuden ver, tr. «clous à pointe courte.»

    (2) Canon, tige (de clef).

    ●(1962) TDBP II 14. An alhwez-mañ a zo re deo e steudenn, tr. «cette clef-ci a le canon trop gros.»

    (3) Languette (de balance).

    ●(c.1500) Cb 21a. la languete de la balance. b. steudenn an balancc.

    (4) File de gens.

    ●(1867) LZBt Gouere 317. eur steuden goarded euz ar vro.

    (5) (agriculture) Andain.

    ●(1982) PBLS 240. (Sant-Servez-Kallag) steudenn, tr. «andain (d'herbe coupée, de foin…).»

    (6) (menuiserie) Tenon.

    ●(1732) GReg 914b. Tenon, le bout d'une piece de bois qui entre dans une mortaise, tr. «Steudenn. p. steudennou. studenn. p. ou.» ●(1752) PEll 835. Steud, Tenon de mortaise. Sing. Steuden. C'est un terme de charpentier que M. Roussel m'a appris ; mais un homme de métier m'a assuré que c'est la moetaise même.

    ●(1876) TDE.BF 590a. Steudenn, s. f., tr. «Tenon.»

    ●(1982) TIEZ I 294. Tenon, tr. «steudenn.» ●(1982) PBLS 240. (Langoned) steudenn, tr. «tenon (assemblage de menuiserie).» ●(1987) GOEM 52. Les dispostifs d'emmanchage sont de deux types : à douille (lagadenn), à aiguille + anneau (steudenn + ruilhenn).

    (7) Mortaise.

    ●(1876) TDE.BF 590a. Steudenn, s. f., tr. «mortaise.»

    (8) sens fig. Fil (de la vie).

    ●(1912) MMPM 48. steuden va buez a zo torret ber evel neuden ar guiader.

  • steudennad
    steudennad

    f. & adv. –où

    I. F.

    (1) Enfilade, alignement.

    ●(c.1718) CHal.ms i. enfilade, tr. «sted, steudennat, stedennat.»

    ●(1931) VALL 18b. Alignement ; rangée, tr. «steudennad f.»

    (2) Ribambelle.

    ●(1974) YABA 14.09. ur stedennad bugalé dehon.

    II. Adv. A-steudennadoù : en lignes, en enfilades.

    ●(1633) Nom 84b. Fœni striga : monceaux de foin par ordre : bernou foüen græt á steudennadou.

  • steudennañ
    steudennañ

    v. tr. d.

    (1) Fixer par un tenon et mortaise.

    ●(1931) VALL 480b. Mortaiser, tr. «steudenni, steudenna (prop. relier par tenon et mortaise).»

    (2) Installer.

    ●(1913) ARVG Eost 191. Ar bôtred a steuden eun tron d'ar Werc'hez a-dal d'an ôd.

    (3) Aligner.

    ●(1931) VALL 18b. Aligner, tr. «steudenna.»

  • steudennet
    steudennet

    adj. Steudennet mat : bien monté, bien fixé.

    ●(1896) GMB 654. steudenet mat bien monté, bien fixé.

  • steudet
    steudet

    adj. En file.

    ●(1910) ISBR 273. Stedet e oé er bobl a bep tu d'en hent. ●(1919) BSUF 26. en dud stèdet é prehésion. (...) en nivér bras a dud klan (...) stèdet a glei hag a zeheu. ●(1942) DHKN 132. er gué haleg-mor, stedet duzé.

  • steudik
    steudik

    voir skeudik

  • steudiñ
    steudiñ

    v.

    (1) V. intr. Être en file.

    ●(1932) BRTG 76. Er chudelladeu goastel e stedè ar en daul.

    (2) V. tr. d. Aligner.

    ●(1907) VBFV.bf 72a. stedein, v. a., tr. «aligner.» ●(1934) BRUS 44. Aligner, tr. «steudein.» ●78. Ranger, tr. «stedein.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...