Recherche 'steud...' : 11 mots trouvés
Page 1 : de steud (1) à steudin (11) :- steudsteud
f. & adv. –où
I. F.
A.
(1) File.
●(c.1718) CHal.ms i. enfilade, tr. «sted, steudennat, stedennat.» ●(1752) PEll 836. Steüt, Selon M. Roussel, est cr quer les Latins entendent par Series, & nos Bretons l'enterndent communément de même.
●(1849) LLB 715-716. El-se, kent en emgann, é ma er soudarded / Peb unan én é leh, peb unan én é sted.
●(1906) HIVL 129. tri uigent mil a dud ar ziù sted. ●(1935) DIHU 292/250. ur mañné ritennet get stedeu rezin. ●(1939) DIHU 336/292. Ur sted kiri e zo én hor raok.
(2) Suite, série, enfilée.
●(1790) MG 365. ur stèd-complimanteu. ●371. ur stèd pedenneu. ●372. goudé ur stèd Covezioneu. ●(1792) CAg 17. Guet ur stæd à-bep sortt crime. ●(1792) HS 11. ur stet à dreu peré n'enn dint quet nécessér. ●15. ne laran quet enn e mèss perpet heliet enn amzér, er stèt ag er blæyeu. ●23. Enn torfæt-cé e hum gavass quent pèl heliet dré ur stèt à réral. ●(17--) VO 43. ur stèd pradeu tr. (GMB 654) «suite de prairies.»
●(c.1802-1825) APS 71. ur stæd a behedeu aral. ●(1854) PSA I 66. arrest er stèd a guement a victoérieu. ●(1855) BDE 813. Er stêd a fauteu e hran bamdé. ●(1861) BSJ 137. Tremein e hré Jesus-Chrouist é vuhé dré ur stèd a viracleu. ●230. ur stæd eahus a geuïér. ●(1867) BSSo 8. ou buhé ne oé meit ur stæd a lubricité.
(3) (agriculture) Andain.
●(1896) GMB 654. pet[it] tréc[orois] steut f., tr. «rangée de gerbes.»
●(1926) FHAB Du 436. me em eus trouc'het eur steud founnus, daoust ma n'eo ket ledan !
(4) (menuiserie) Tenon.
●(1876) TDE.BF 590a. Steud, s. m., tr. «Tenon de mortaise.»
B.
(1) Selaou gant steud : écouter avec attention.
●(1857) HTB 189. am chelaouet en deuz gant steud. ●(1896) GMB 654. gant steud (écouter) avec attention Histoariou 189.
(2) Reiñ steud d'ar gaoz : faire attention à la conversation.
●(1896) GMB 654. rein steut (et steu) d'ar goz, tr. «faire attention à la conversation.»
(3) Ober steud : faire attention.
●(1907) AVKA 56. Mestr, na refet steud ebed ha ni o vont da goll. Savateet anomp pe 'c'hom kollet ! ●(1920) KZVr 362 - 08/02/20. ober steud, tr. «faire attention.»
(4) Mont gant e steud : suivre son idée.
●(1790) MG 381. Eid-on-mé m'el lausquehai de berdêq, ha me yehai attàu guet ma stèd. ●400. Ne vehai quet gùel de beb-unan monèt drèd guet é stèd, hemb clasq quemènt-ce a droyeu.
(5) Ober e steud : faire des siennes.
●(1938) DIHU 330/180. deusto d'er glaù, d'en harnan ha der grezil derhel d'obér ou sted.
II. Adv.
(1) A-steud : en file.
●(c.1897) GUN.dihu 146/316. Kent pèl, ér park abéh, ne huélér a bep tu / Meit, a sted, én ou saù, bodelleu gunéhtu.
●(1904) LZBg Mae 107. donet e hra tud a sted de gavet iliz sant Viktor. ●(1905) DIHU 1/7. A sted é koéh er géaut ér prad. ●(1919) BSUF 23. ol er bobl hum dolpas a sted étal er stér.
(2) A-steudoù : par rangées.
●(1849) LLB 711-712. Lod, aveid ou lakat a stedeu pen der ben [er gué]. ●(1897) EST 9. E droh hag e zastum ol er foenn a stèdeu. ●(189?) SAU.DIHU 148/350. aranket a stédeu.
●(1907) VBFV.bf 72a. a stedeu, tr. «par files, par rangées.»
- steudadsteudad
f. & adv. –où
(1) F. File.
●(1907) VBFV.fb 4a. alignement, tr. «stedad, f.» ●(1931) VALL 18b. Alignement ; rangée, tr. «steudad f.» ●(1932) BRTG 141. stedadeu tud é sellet doc'hton. ●(1934) BRUS 189. Une rangée, tr. «ur stedad –eu.» ●(1996) VEXE 156. Le fumier est disposé en petits tas, dont l'alignement est appelé steujadou teil.
(2) Adv. A-steudad : en file.
●(1849) LLB 719. Lakeit ind [gué iouank] a stedad.
- steudañ
- steudellsteudell
f. –où
(1) Ficelle servant à fermer la barre d'une porte.
●(1970) GSBG 206. (Groe) Au sens de «ficelle» servant à tirer la barre qui ferme la porte de l'étable», steudelloù représente un pluriel normal.
(2) Attache de la coiffe sous le menton.
●(1970) GSBG 206. (Groe) steudell (m.) du[el] steudelloù, tr. «tresse servant à attacher la coiffe sous le menton.»
(3) Mortaise.
●(1938) WDAP 2/102. o toulla steunellou (lire : steudell) (toullou-steudenn) e postou eur gloued.
- steudennsteudenn
f. –où
(1) Pointe (de clou).
●(1896) GMB 654. pet[it] tréc[orois] tacho steuden ver, tr. «clous à pointe courte.»
(2) Canon, tige (de clef).
●(1962) TDBP II 14. An alhwez-mañ a zo re deo e steudenn, tr. «cette clef-ci a le canon trop gros.»
(3) Languette (de balance).
●(c.1500) Cb 21a. la languete de la balance. b. steudenn an balancc.
(4) File de gens.
●(1867) LZBt Gouere 317. eur steuden goarded euz ar vro.
(5) (agriculture) Andain.
●(1982) PBLS 240. (Sant-Servez-Kallag) steudenn, tr. «andain (d'herbe coupée, de foin…).»
(6) (menuiserie) Tenon.
●(1732) GReg 914b. Tenon, le bout d'une piece de bois qui entre dans une mortaise, tr. «Steudenn. p. steudennou. studenn. p. ou.» ●(1752) PEll 835. Steud, Tenon de mortaise. Sing. Steuden. C'est un terme de charpentier que M. Roussel m'a appris ; mais un homme de métier m'a assuré que c'est la moetaise même.
●(1876) TDE.BF 590a. Steudenn, s. f., tr. «Tenon.»
●(1982) TIEZ I 294. Tenon, tr. «steudenn.» ●(1982) PBLS 240. (Langoned) steudenn, tr. «tenon (assemblage de menuiserie).» ●(1987) GOEM 52. Les dispostifs d'emmanchage sont de deux types : à douille (lagadenn), à aiguille + anneau (steudenn + ruilhenn).
(7) Mortaise.
●(1876) TDE.BF 590a. Steudenn, s. f., tr. «mortaise.»
(8) sens fig. Fil (de la vie).
●(1912) MMPM 48. steuden va buez a zo torret ber evel neuden ar guiader.
- steudennadsteudennad
f. & adv. –où
I. F.
(1) Enfilade, alignement.
●(c.1718) CHal.ms i. enfilade, tr. «sted, steudennat, stedennat.»
●(1931) VALL 18b. Alignement ; rangée, tr. «steudennad f.»
(2) Ribambelle.
●(1974) YABA 14.09. ur stedennad bugalé dehon.
II. Adv. A-steudennadoù : en lignes, en enfilades.
●(1633) Nom 84b. Fœni striga : monceaux de foin par ordre : bernou foüen græt á steudennadou.
- steudennañ
- steudennetsteudennet
adj. Steudennet mat : bien monté, bien fixé.
●(1896) GMB 654. steudenet mat bien monté, bien fixé.
- steudet
- steudiksteudik
voir skeudik
- steudiñ