Devri

Recherche 'stlej...' : 21 mots trouvés

Page 1 : de stlej-1 (1) à stlejvil (21) :
  • stlej .1
    stlej .1

    adv.

    I. Adv. A-stlej.

    A. En rampant, en se traînant.

    (1829) CNG 103. Er Groéz a stleige anfin sàuet. ●(1835) CAg 11. a ùerço é homb ér bed à stleige, tr. «(GMB 658) depuis longtemps nous rampons ici-bas.» ●(1869) FHB 224/118b. Evelse (...) ez eomp a ruzou ac a daravou, a stlej hag a dreinou. ●(1896) GMB 658. à St-Mayeux a-skleñj, tr. «en traînant.»

    (1904) DBFV 13a. astléj, loc. adv., tr. «à la traîne, à la remorque.» ●(1913) KZVr 25 - 24/08/13. A-stlej, asklej, a-sklenj, tr. «en rampant, en traînant, à la traîne.»

    B. par ext. Éparpillés, en désordre.

    (1903) EGBV 43. stagelleu lor a stleij. ●(1913) KZVr 25 - 24/08/13. A-stlej, asklej, a-sklenj, tr. «en désordre.»

    C. sens fig.

    (1) En se traînant.

    (1903) MBJJ 236. Mes o mouez a zo moug : mont a ra war rauk kazi hep sevel na disken, hag a-stlej, koulz laret.

    (2) À contrecœur.

    (1913) KZVr 25 - 24/08/13. A-sklinj. Mont a-sklinj, tr. «aller à contre-cœur, Coadout.» ●(1935) BREI 395/1c. Al labour, e skeud se, a yae a-ruz, a-stlej.

    (3) Chom a-stlej : rester en suspens.

    (1896) GMB 658. à St-Mayeux (...) chomed e 'n afer-ze a-skléñj kaer, tr. «cette affaire est restée en suspens.»

    II. Loc. adv.

    (1) War stlej : en se traînant.

    (1902) PIGO I 170. Ar loen a jache, ha Personik a ye war sklij da heuilh.

    (2) Dre stlej : en se traînant.

    (1900) ANDP 10. kazi dre sklej oa êt heman da heuilh ar c'hemener.

    (3) Stlej-distlej : en se traînant.

    (1939) MGGD 81. Ranket em eus dont betek amañ stlej-distlej.

    III. [en apposition]

    (1) Douar-stlej : alluvions.

    (1929) FHAB C'hwevrer 53. etouez ar reier-rodell hag an douar-stlej.

    (2) (botanique) Kaol-stlej =

    (1659) SCger 136a. caul stlech, tr. «gros choux.» ●(1732) GReg 167a. Gros choux, tr. «Caul stlech

    (1876) TDE.BF 591b. kaol stlech, tr. «espèce de choux fourragers dont on arrache les feuilles à mesure des besoins.» ●(1896) GMB 658. espèce de choux qui monte toujours, et dont on arrache les feuilles pour les bestiaux, pet[it] Trég[uier] kôl skléñch.

    (1920) KZVr 361 - 01/02/20. sklej : pour skej ; kaol skelj.

    (3) (phycologie) Laminaria digitata.

    (1968) NOGO 220. Laminaria digitata. bezin skle:ʒ, «goémon d'épave» (traînant) : Ouessant. Cf. Laminaria hyperborea.

    (4) Loen-stlej : reptile.

    (1876) TDE.BF 591b. On dit loen stlej, tr. «reptile.»

  • stlej .2
    stlej .2

    s. (botanique) =

    (1970) GSBG 12. (Groe) stlej, tr. «plantes de marais.»

  • stlej-Ebrel
    stlej-Ebrel

    s. (phycologie) = Algues (?).

    (1968) NOGO 218. Laminaria hyperborea. skleʒ e:brel, de stlej probablement «(goémon qui) traîne en avril» ou goémon d'épave d'avril» : Ouessant.

  • stlejad
    stlejad

    m. –où

    (1) Traînée.

    (1732) GReg 935b. Trainée, tout ce qui s'épanche en long, tr. «stleja. p. stlejadou

    (1931) VALL 750a. Traîne, traînée, tr. «stlejad f.»

    (2) Tirade.

    (1732) GReg 923b. Tirade, longue suite de paroles, tr. «Ur stlejad compsyou.»

  • stlejadeg
    stlejadeg

    f. –où Traction en commun.

    (1931) VALL 749a. Traction, tr. «stlejadeg f.»

  • stlejadell
    stlejadell

    f. –où

    (1) (en plt de qqc.) =

    (1904) LZBg Gouere 151. maleuriou hag e zou hoah merchet dré stleijadelleu er lestri flastret ar er garreg.

    (2) sens fig. (en plt de qqn) Vieille personne maigre.

    (1744) L'Arm 45b. Carcasse, vieille personne maigre, tr. «Stleijgeadeell. f.»

    (1904) DBFV 2b. stléjadel, f., tr. «carcasse, vieille personne maigre.» ●(1927) GERI.Ern 10-11. stlejadell V[annetais], tr. «vieille qui peine à se traîner.»

  • stlejadenn
    stlejadenn

    f. –où

    (1) Traction.

    (1931) VALL 749a. Traction, tr. «stlejadenn f.»

    (2) fam. Vieille personne qui peine à se traîner.

    (1876) TDE.BF 591b. Stlejadenn, s. f., tr. «Il se dit d'une vieille femme qui a de la peine à marcher (style familier).»

    (1927) GERI.Ern 10-11. stlejadenn, tr. «vieille qui peine à se traîner.»

  • stlejadur
    stlejadur

    m. Action de traîner, traction.

    (1732) GReg 935b. Action de traîner, tr. «stlejadur

    (1931) VALL 749a. Traction, tr. «stlejadur m.»

  • stlejañ / stlejal / stlejiñ
    stlejañ / stlejal / stlejiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Traîner, tracter.

    (1530) J p. 87a. Memeux dellezet en bet man / Bout stleget, quignet, losquet glan, / Eguyt doan (variante : douen) ma poan, hac an crouc, tr. «j'ai mérité en ce monde, pour mon châtiment, d'être traîné, écorché, brûlé vif et pendu.»

    (1659) SCger 120a. traisner, tr. «stlegea.» ●173a. stlegea, tr. «traisner.» ●(1688) MD II 36. Ouc'h va stlegea er fanc ac er g'houver. ●(1732) GReg 935b. Trainer, tr. «stleja. pr. stlejet. Van[netois] stlegeal. stlegeiñ. ppr. et

    (1825) COSp 78. é scleige ar é lerh un afin a zioustemant, a zisplijadur. ●(1829) CNG 101. Én ur ouah-deur en er stleigeant. ●(1839) BESquil 585.stleigeal dré zeu gohlay gouihue. ●(1849) LLB 1258. skleijal kiri.

    (1903) MBJJ 163. en em lakaz adarre da stlejal e zamm. ●(1909) FHAB Meurzh 72. an «dromm», a vez neuze stlejet gant ar vag d'an aod. ●(1923) ADML 110. stleja beteg ar mor doun, betek ma c'helje chom war neun, eul lestr ker pounner.

    (2) absol. Mener.

    (1790) MG 52. er fal implé e rér a nehai, e stleige d'en dannation.

    B. sens fig.

    (1) Traîner (son corps, etc.).

    (1792) HS 94. ha lod e hum greve, e hum zistruge int-memp ér gouréneu hac é ocasioneu aral, hac e stleinge er reste ag hou amzér ur horf tort ha bréet d'el lammeu.

    (2) Stlejañ ur vuhez : avoir, mener une vie.

    (1790) MG 34. ne rant meit stleigeal ur vuhé miserabl. ●(1792) CAg 122. Stleigeal ë-renn ur vuhé quen horrible.

    II. V. intr. Se traîner.

    (1838) OVD 21. stleigeal e rant quêntoh eit quêrhet.

    (1904) KANngalon Du 260. dinerzet e oa holl ha ne re mui nemed stlenja.

    III. V. pron. réfl. En em stlejañ : se traîner.

    (1659) SCger 101a. ramper, tr. «en em stlegea.» ●120a. se traisner sur ses genoux, tr. «en em stlegea voar e barlochou.» ●(1732) GReg 781a. Ramper, marcher comme les serpens, &c., tr. «èn em stlegea. pr. èn hem stleget

    (1854) PSA I 139. té hum stleigeou diar ha tor. ●(1867) BUE 165. ma ne oa evit en em stlejan nemet war diou fla. ●(1876) TDE.BF 591b. En em stleja, tr. «ramper comme font les reptiles.» ●(18--) SAQ I 266. En em stleja, 'ra gant poan.

    (1914) RNDL 47. E ma mé en em stleij é toul Hou tor azé. ●(1919) BSUF 26-27. er ré kam, er ré dal, e ridé pé hum stleijé keti ketan. ●(1921) BUFA 191. Franséz e oé ken goann ma n'hellé mui hum stleijal ar en henteu. ●(1942) VALLsup 96b. mar boa deut andraf, poan d'ezi o'n em stlejañ («Breiz»).»

    IV. Stlejañ an diaoul dre e lost : voir diaoul.

  • stlejell
    stlejell

    f. –où

    (1) Chevalet pour transporter une charrue.

    (1732) GReg 155a-b. Le chevalet pour supporter la charruë par les chemins, tr. «ar stlegell

    (1876) TDE.BF 591b. Stlejell, s. f., tr. «Chevalet de repos de charrue.» ●(1890) MOA 167b. Chevalet de repos, pour une charrue, tr. «stlejell, f.»

    (2) Traîneau.

    (1931) VALL 750a. Traîneau ; plate-forme roulante, tr. «stlejell f.»

  • stlejenn
    stlejenn

    f.

    (1) Personne qui se fait traîner.

    (1931) VALL 750b. personne qui se fait traîner, tr. «stlejenn f.»

    (2) Personne qui a peine à se traîner.

    (1931) VALL 750b. personne qui a peine à se traîner, tr. «stlejenn f.»

  • stlejennad
    stlejennad

    f. –où

    (1) Enchaînement de choses.

    (1744) L'Arm 131a. Enchainement, liaison qui se trouve entre les choses, tr. «Stleigeennad.» ●356a. Séquelle, tr. «Stleigennatt

    (2) Traînée.

    (1931) VALL 750a. Traîne, traînée, tr. «stlejennad f.»

  • stlejennañ
    stlejennañ

    v.

    (1) V. tr. d. Traîner.

    (1766) MM . (Brestad 17) crappa è coleryou va phaotret / ho stejenna (lire : stlejenna) evel moa dleet, tr. «les traîner, comme il le fallbait.»

    (2) V. pron. réfl. En em stlejennañ = (?) se laisser pendre à une corde... (?).

    (1766) MM 819-820. ac en em stlégenné / evel pa vi-jè ouc'h ar grouc.

  • stlejennek
    stlejennek

    adj. Qui traîne.

    (1744) L'Arm 159b. Flegme, tr. «Scopitell stleigennêc

    (1905) DIHU 4/64. Un dra hir, stléjennek / E dréz naù bod haleg ?

  • stlejer .1
    stlejer .1

    m. –ion sens fig. Traînard.

    (1732) GReg 936a. Traineur, trainard, qui est toujours après les autres, tr. «Stleger. p. yen

    (1868) FHB 162/43a. ar penn diveza euz ann engherz, da lavaret eo ar stlejerien hag ar c'hrumuzerien.

    (1972) SKVT I 18. en em lakaat a rae an daou stlejer da c'haloupat.

  • stlejer .2
    stlejer .2

    m. –ioù (transport)

    (1) Tracteur.

    (1931) VALL 749a. Tracteur, tr. «stlejer m. pl. iou

    (2) Locomotive.

    (1934) BRUS 275. La locomotive, tr. «er skleijer –ieu

  • stlejerez .1
    stlejerez .1

    f. –ed Traînarde.

    (1925) SATR 82. C'hanta, stlejerez, pelec'h ec'h oc'h manet ?

  • stlejerez .2
    stlejerez .2

    f. –ioù (transport) Locomotive.

    (1931) VALL 430b. Locomotive, tr. «stlejerez(-tren). f. pl. ed

  • stlejerezh
    stlejerezh

    m. Traction.

    (1931) VALL 749a. Traction, tr. «stlejerez f.»

  • stlejus
    stlejus

    adj. Traînant.

    (1732) GReg 935b. Trainant, ante, tr. «Stlejus

  • stlejvil
    stlejvil

    m. –ed (zoologie) Reptile.

    (1931) VALL 650b. Reptile, tr. «stlejvil m. pl. ed

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...