Devri

Recherche 'stok...' : 20 mots trouvés

Page 1 : de stok-1 (1) à stoket (20) :
  • stok .1
    stok .1

    adj., prép. & adv.

    I. Attr. Bezañ stok : se toucher, être contigu, attenant.

    ●(1902) PIGO I 33. ken braz ha ken huel e oa [ar c'hastel], ma seblante bean stok. ●(1922) FHAB Kerzu 356. «Kroaz an Hanter-Leo», a dosta ouz hini sant Eflam, bep seiz vloaz, war hed eur c'hreunenn heiz : da zeiz diveza ar bed e vezint stok...

    II. Loc. prép.

    (1) Stok da : aux confins de, qui touche à.

    ●(1902) PIGO I 13. setu omp arru stok da Zant-Briek. ●(1905) BOBL 20 mai 35/3a. An Dansou a oa'barz en eur prat stok d'ar ger. ●(1910) MBJL 131. eun iliz parouz hag a zo stok da chapel Westminster. ●(1912) BUAZpermoal 922. stok da skeuden ar Werc'hez. ●(1935) BREI 421/3b. tremen stok da di an hini a zo o paouez skei he malloz warnout.

    ►[form. comb.]

    S3m stok dezhañ

    ●(1903) MBJJ 178. park an delten a zo 'stok d'ean.

    (2) Stok e = tre e-kichen.

    ●(1847) BDJ 7. Gand va zâl stok en doüar.

    ●(1907) PERS 293. ar vondianed hag ar beorien a vije stok an eil en egile. ●(1919) BUBR 10/266. stok er voched.

    (3) Stok ouzh : accolé à.

    ●(1904) SKRS I 231. Stok ouz an ti bihan e ioa eun tammik granch.

    ►[form. comb.]

    S3m stok outañ

    ●(1911) BUAZperrot 279. stok outan holl fallagriezou ar bed.

    III. Adv.

    A. Adv. Tout à côté, contigu.

    ●(1903) MBJJ 272. Aman, 'stok.

    B. Loc. adv.

    (1) A-lamm-stok : de tout son long.

    ●(1924) DIHU 155/68. Er voéz é hobér hent ar gein ur jaù lorhus / E goéhas a lam-stok én ur stad truhéus. ●(1970) GSBG 329. (Groe) lamm-stok, tr. «(tombé) de tout son long.»

    (2) War-stok-korf : de tout son long.

    ●(17--) FG II 5. ag e couëzis de zreït var stoôg va c'horff.

  • stok .2
    stok .2

    m. –où

    I.

    (1) Contact.

    ●(1838) OVD 147. Nen dé quet dré ou stoque, mæs quêntoh dré ou zolpe bras én hun importune er hélion.

    ●(1876) TDE.BF 592a. Stok, s. m., tr. «Choc, contact.» ●(1927) GERI.Ern 581. stok m., tr. «toucher, contact.»

    ●(1961) BAHE 29/39. Met n’houlan stok ebet dioutañ ken, achu’zo etrezomp.

    (2) Choc, collision.

    ●(1732) GReg 166a. Choc, tr. «Stocq. p. stocqou. Van[netois] stocq. p. stocqeü.» ●494a. Heurt, rude choc entre deux corps, tr. «stocq. p. stocqou.» ●(1744) L'Arm 56a. Choc, tr. «Stoque.. eu. m.»

    ●(1854) MMM 125. prest da derri dre an disterra stoc.

    ●(1905) BOBL 01 avril 28/3e. Eur stok a zo bet erruet disul er Sklerded, etre kar-dre-dan eur Parizian o veaji ha gwetur ar chaloni Thaos. ●(1927) GERI.Ern 581. stok m., tr. «Choc, heurt.» ●(1927) KANNkerzevod 13/18. gand an distera stok, ma kouêt ouz torgen.

    (3) Bataille.

    ●(1862) BSH 58. Bizcoaz na neus bet stocq evel ma vo hema.

    (4) Gouzout (diouzh) stok udb. : s'y connaître en.

    ●(1877) EKG I 270. ne c'houiemp ket stok ar brezeliou. ●309. Ar re a c'houie eun dra-bennag dioc'h stok an armou.

    ●(1919) KZVr 354 - 15/12/19. stok ar brezel, tr. «façon de faire la guerre, Loeiz ar Floc'h.»

    (5) Connaissance, usage. cf. stek

    ●(1906) BOBL 06 janvier 68/2e. evit dont aman d’ar c’hazarn, pell diouz Breiz-Izel, da zeski stok an armou.

    (6) [au plur.] Épreuves, afflictions.

    ●(1872) ROU 83b. épreuves, afflictions, tribulations, tr. «stocou.»

    (7) Kaout gwall stok : avoir mauvaise fin, finir mal.

    ●(17--) ST 382. Riskl a zo kent ar fin ne devezo gwall stok, tr. «je crains fort que tout ceci ne finisse par tourner à son malheur.»

    (8) [au dimin.] C’hoari stokig : jouer aux osselets.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. Ioüer a la pierrette, tr. «hoari menic, Stoquic.»

    (9) Glav stok : pluie violente.

    ●(1943) FHAB Meurzh/Ebrel 269. Glao-stok = pluie qui tombe avec violence.

    II. fig. Éclat d’obus.

    ●(1942) DRAN 78. Dibradet krenn, e plav Erwan war e benn d’an douar, eur stok begek o pistiga e c’houzoug.

    III. Gouzout ar stok // Gouzout diouzh stok udb. : connaître. Cf. stek

    ●(1877) EKG I 270 (L) L. Inisan. Canclaux ne gollaz ket he benn. Kals tud a ioa diskaret d'ezhan, evit guir, mez guelet a reaz n'oa urz vad ebed enn hon touez, ha ne c'houiemp ket stok ar brezelioù. ●309. Ar re a c'houie eun dra-bennag dioc'h stok an armou, a veze lakeat e penn ar C'hard nasional. ●312. Red eo ive 'ta ma ve mestr var an oll unan-bennag hag a oar kerkouls stok an armou evel mac'h anavez doare ar vro.

  • stok .3
    stok .3

    voir stekiñ

  • stok-an-deiz
    stok-an-deiz

    adv. Tout le long du jour.

    ●(1870) FHB 264/19a. Bemdez e savont da ziveur euz ar mintin evit cana o ofis, e labouront stoc an dez.

  • stok-ha-stok
    stok-ha-stok

    adv. & prép.

    I. Loc. adv. Contigu, attenant.

    ●(1902) TMJG 349. ar méin bé oa éno quaji stok a stok. ●(1931) VALL 44a. Attenant l'un à l'autre, tr. «stok-ha-stok.» ●(1968) BAHE 58/23. stok-ha-stok edomp o chom. ●(1969) BAHE 62/29. Hon douaroù 'oa stok-ha-stok.

    II. Loc. prép.

    (1) Stok-ha-stok ouzh/oc'h : tout près de.

    ●(1874) FHB 488/143b. cas anezhan stok ha stok oc'h ar sybil.

    ●(1959) YGPB 79. Met ne oan ket dare d’ankounac’haat e oan em c’hoazez stok-ha-stok ouzh ur Yuzaz barnet ganin d’ar marv hep galv na distro abaoe dec’h ar beure.

    (2) Stok-ha-stok gant : contigu à.

    ●(1927) LZBt Meurzh 57. bevet am eus stok ha stok gant ar baganed.

  • stok-lostoù
    stok-lostoù

    plur. (zoologie) Galatées.

    ●(1931) VALL 417b. Langoustine, tr. «stok-lost m. pl. ed (surnom venant de ce qu'elle remue la queue).» ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 90. (Tregon ha tro-dro) Stok-lostou = Doare grilhed-sabl a stok o lostou. ●(1972) BLBR 190/24. Gantañ e tiskenn flourik-flourik an istr, ar hrilled-sabl pe stok-lost, hag ar meuziou eus ar seurd-se.

  • stok-ouzh-stok
    stok-ouzh-stok

    adv. & prép.

    (1) Loc. adv. Se touchant.

    ●(1837) GET 17. chetu hi stoq-ous-stoq, / Ha brema mesq-ha-mesq, ha brema crog-ous-crog. ●(1877) EKG I 125. he zaou benn stok-ouc'h-stok.

    ●(1942) DRAN 78. hag, en adreñv, an daou vatailhon all, stok ouz stok. ●(1944) EURW I 175. an tier brik ruz, stok-ouz-stok hag holl pimpatrom an eil d'egile.

    (2) Loc. prép. Stok-ouzh-stok gant : contigu à.

    ●(1890) MOA 105b. Adjacent, tr. «Stok-oc'h-stok gant…» ●184a. Contigu, tr. «stok-oc'h-stok gant.»

  • stok-stok
    stok-stok

    adv. & prép.

    (1) Adv. Se touchant.

    ●(1896) LZBt Mae 7. stok stok war an douar e oa krogennou penn an dud a nevoa lac'het Lukonge.

    (2) Loc. prép. Stok-stok ouzh : contigu à.

    ●(1922) LZBt Mezheven 22. skolaj Fortet, stok-stok eus Santez-Barba.

  • stokad
    stokad

    m. –où

    (1) Bataille, heurt, choc.

    ●(1792) HS 152. Hen-nenn enn doai bet ur gouèl stoccat ar enn douar à Israël, hac é armée e oai bet distruget.

    ●(1867) FHB 120/125b. Gant mil lam, mil stocad... ●(1878) EKG II 106-107. ni hon devezo bet eur stokad ouc'h Canclaux hag he zoudarded.

    ●(1915) MMED 200. d'ar stokad kenta.

    (2) Épreuve, affliction.

    ●(1872) ROU 83b. épreuves, afflictions, tribulations, tr. «stocadou.» ●102a. Il a eu plusieurs secousses, tr. «Meur a stocad en d-euz bet.» ●(1877) BSA 560. ne fell ket d'inn lavaret ne deffe ket bet ive meur a heurtad, mes e creiz he stocadou, an devosion da santes Anna a zo chomet beo-buezec.

    (3) Soubresaut.

    ●(1869) FHB 246/292b. eur bar amzer a behini e crede ervad en doa guelet ar stocadou diveza.

    (4) Crise de maladie.

    ●(1905) IVLD 15. D'an diskar-amzer e devoe ann eil stokad. ●(1932) BSTR 171. Pareet e oa bet. Mes abaoue en doa bet, c'hoaz, meur a stokad.

    (5) Reiñ ur stokad da ub. : frapper qqn, lui donner l'estocade.

    ●(1870) FHB 282/161b. daoust d'an oll stocadou a glask he enebourien da rei dezhi.

    (6) Choc.

    ●(1744) L'Arm 58a. Choc, tr. «Stoquatt.. adeu. m.»

    ●(1886) SAQ I 5. Eun neudennik netra ken, torret eaz gant an disterra stokat.

    ●(1906) HIVL 157. Er vagon ma oen mé abarh get tri aral a dud e resèu ur stokad hirisus hag e zou brehonet a dammeu. ●(1915) KANNlandunvez 44/334. An distera stokad a lakaï ar gouliou da zigeri, goad an ene da redek. ●(1927) GERI.Ern 481. stokad m., tr. «choc, poussée, coup violent.»

  • stokadenn
    stokadenn

    f. –où

    (1) Choc, heurt, collision.

    ●(1859) MMN 110-111. podou guer pere a zo bruzunet dre an disterra stokaden. ●(1869) HTC 75. ar stokaden a oue ker creñ ma roas dezhan taol ar maro.

    ●(1907) BOBL 26 janvier 122/3c. Stokaden marvel. ●(1927) GERI.Ern 481. stokadenn f., tr. «choc, poussée, coup violent.» ●(1939) MGGD 57. ne oa bet stokadenn ebet.

    (2) Ober ur stokadenn ouzh : donner un coup (de coude, etc.).

    ●(1908) PIGO II 57. Souden e welis Job oc'h ober eur stokaden ouz ar botaoer.

    (3) par ext. Bataille, accrochage.

    ●(1923) FHAB Genver 23. Ar stokaden a voe skrijus.

    (4) Épreuve, affliction.

    ●(1872) ROU 102a. Il a eu plusieurs secousses, tr. «Meur a stocadenn en d-euz bet.»

  • stokadur
    stokadur

    m. Baisure.

    ●(1910) EGBT 56. stokadur, tr. «baisure de pain.»

  • stokal
    stokal

    voir stekiñ

  • stokañ
    stokañ

    voir stekiñ

  • stokell
    stokell

    f. –où Ornière.

    ●(1927) GERI.Ern 581. stokell V[annetais] f., tr. «ornière.»

  • stokenn
    stokenn

    f. –où

    I. (pêche)

    (1) Touche.

    ●(1947) YNVL 28. Lezel da filañ, paotred, lezel da filañ, ha, dres p'eo dav, ar stokenn. ●115. dre forzh kailhaouiñ, ret eo esperout e raimp ur stokenn. ●(1972) SKVT I 128. Ur vrav a stokenn.

    (2) Ligne de pêche à la traîne.

    ●(1907) VBFV.bf 72b. stoken, f. pl. neu, tr. «longue ligne de pêche, à la traîne.» ●(1927) GERI.Ern 581. stokenn V[annetais] f., tr. «longue ligne de pêche, à la traîne.» ●(1970) GSBG 242. (Groe) pêcher avec la stokenn (f. = longue ligne de pêche à la traîne derrière un bateau).

    ►Ober ar stokenn : pêcher à la traîne.

    ●(1925) DIHU 171/327. (Groe) Stoken (gobér er), tr. «pêcher le maquereau en laissant le bâteau courir.» Dastumet de Vleimor.

    II. sens fig. Serriñ stokenn ub. : clouer le bec à qqn.

    ●(1929) MKRN 90. ha wechigou e vize dao da Soaz kemer an astall-ioud evit ober d'hon jarro e stokenn, tr. «celle-ci [Françoise] dut recourir au bâton qui servait à remuer la bouillie pour obtenir un peu de silence.»

  • stokenna / stokennat
    stokenna / stokennat

    v. intr. (pêche) Pêcher à la traîne.

    ●(1925) DIHU 171/327. (Groe) Stokenna, tr. «pêcher le maquereau en laissant le bâteau courir.» Dastumet de Vleimor. ●(1970) GSBG 242. (Groe) stokennat, tr. «pêcher avec la stokenn (f. = longue ligne de pêche à la traîne derrière un bateau).»

  • stoker .1
    stoker .1

    m. –ion Celui heurte, choque.

    ●(1927) GERI.Ern 581. stoker m. pl. ien, tr. «celui qui choque, qui heurte.»

  • stoker .2
    stoker .2

    m. –ioù

    (1) Piège à rats, ratière.

    ●(1868) FHB 201/360a. paket oa eno evel eul logoden en eur stoker. ●(18--) CST 41. Ar sklavour en doa stignet e stoker. ●111 stoker = ratière.

    ●(1914) FHAB Mae 146. emaint tapet aze evel eul logoden en eur stoker. ●(1927) GERI.Ern 581. stoker pl. ioù, tr. «trebuchet pour prendre souris, rats, oiseaux.» ●(1938) WDAP 2/125. (Pleiben, Ar C'hastell-Nevez, Gwezeg / Pleyben, Château-Neuf du Faou, Gouézec) Stoker, hano gourel, Eur griped pe eun trap da baka razed ha logod. Skouer : Stignet em eus ar stoker.

    (2) Trébuchet.

    ●(1633) Nom 165b. Decipulum : vn trebuchet : vn stocquer, pe vn drappet da coummeret labouçcet.

    ●(1659) SCger 121a. trebuchet a prendre des oyseaux, tr. «stoquer.» ●(1732) GReg 936b. Trebuchet à prendre les oiseaux, tr. «Stocqèr. p. stocqeryou.»

    (3) Coupe-gorge.

    ●(1732) GReg 223a. Couppe-gorge, lieu où l'on vole, où l'on assasine les gens, tr. «stocqer. p. stocqeryou.»

    ●(1927) GERI.Ern 581. stoker pl. ioù, tr. «coupe-gorge, lieu dangereux.»

  • stokerez
    stokerez

    f. –ioù Piège à rats, ratière.

    ●(1732) GReg 784b. Ratiere, trape à prendre des rats, tr. «stocqerès. p. stocqeresou.»

    ●(1857) CBF 81. It da brena eul logotouer, eur stokerez, tr. «allez acheter une souricière, une ratière.»

    ●(1927) GERI.Ern 581. stokerez pl. où, tr. «ratière, trebuchet.» ●(1931) VALL 755b. Trébuchet ; piège, tr. «stokerez f. pl. ed.»

  • stoket
    stoket

    adj.

    (1) = (?).

    ●(1958) BLBR 111/11. Pa veze stoket an amann, ez eed d'e weled... hag e paree an amann !

    (2) (en plt de blé, de plantes) Couché par le vent, versé.

    ●(1890) MOA 189b. Le blé est couché (versé), tr. «stoket eo ann ed.»

    ●(1909) BOBL 22 mai 230/2d-e. setu eta ar gwiniz stoket, ha stoket evit mad. ●(1939) MGGD 20. d'an ilio ha d'an hil treut hag hep dalc'h a oa stoket du-mañ ha du-hont. ●(1949) KROB 17/13. goude beza klasket tro war an ed stoket. ●(1959) BRUD 10/47. pa vez oll ar foenn en e zav. Med pa vez stoket, pilet...

    (3) (en plt d'une barbe) Très fournie, drue.

    ●(1924) NFLO. barbe. Votre barbe est très fournie, Pierre, tr. «ho paro 'zo stoket, Per.» ●(1959) BRUD 10/46. eun trohad baro stoket (…) Hir ha rouestlet, evel foenn re zruz.

    (4) (?) Choqué (?).

    ●(1861) BSJ 234. Jesus ne brezé quet rescond d'ur paillard ha d'ur multrér haval. Hérod hum gav forh stoquet a guement-cé.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...