Devri

Recherche 'strap...' : 17 mots trouvés

Page 1 : de strap-1 (1) à strapus (17) :
  • strap .1
    strap .1

    m., interj. & adv.

    I. M.

    (1) Claquement.

    ●(c.1500) Cb. strap, trepissement, l. strepitus. (d'après DEBm 386).

    ●(1732) GReg 172a. Claquement, bruit des choses qui frapent l'air avec violence, tr. «strap.» ●174a. Cliquetis, bruits des épées, des armes en se choquant, lorsqu'on se bat, tr. «strap ar c'hlezéyer.»

    (2) Fracas, bruit.

    ●(1732) GReg 432a. Fracas, bruit, desordre, tr. «strap.»

    ●(1876) TDE.BF 594a. Strap, s. m., tr. «Désordre, bruit et désordre dans une maison, cliquetis.»

    (3) Machine pour prendre des bêtes.

    ●(1876) TDE.BF 594a. Strap, s. m., tr. «machine pour prendre des bêtes.»

    (4) Estrapade.

    ●(1732) GReg 369b. Estrapade, suplice de soldats, tr. «strap.»

    (5) (météorologie) Strap dour : averse.

    ●(1906-1907) EVENnot 18. (Priel) Bet so eur strap dour goude kreiste.

    (6) fam. Mari strap-latenn : femme bavarde, pipelette.

    ●(1954) VAZA 58. Kaer o deveze Yann, Fañch ha Mari-strap-latenn pilat o genou.

    II. Interj. Onomatopée qui imite les applaudissements.

    ●(1910) MBJL 144. An oll a fell d'ê gwelet anean, evit hen saludi : ha hip ! ha hop ! ha strap ! Pell goude n'eman ken en gwel, e pad c'hoaz an dourni en diavêz.

    III. Loc. adv.

    (1) Ur strap : aucunement.

    ●(1575) M 1950. Nac euyt Roe na Pap, vn strap ne achappent, tr. «Et pour roi ni pape, d'un effort ils n'échapperaient.»

    (2) Lakaat a-strap : mettre à sac.

    ●(1964) LLMM 107/471. tud a ya da lakaat a-strap ar stalioù.

  • strap .2
    strap .2

    s.

    (1) Trappe.

    ●(1732) GReg 935b. Trape, tr. «strap. p. strapou.»

    (2) Poull-strap : chausse-trappe.

    ●(1732) GReg 159a. Chausse-trape, piège à prendre des loups &c., tr. «Poull-strap. p. poullou-strap.»

    (3) Taol-strap : coup de force.

    ●(1908) PIGO II 177. Ar re oa 'n em dennet divahagn eus an tol strap-man. ●(1926) FHAB Ebrel 126. Lakaomp e vefe bet eun taol strap ha mouget ar Revolusion.

  • strap-lapenn
    strap-lapenn

    Mari Strap-lapenn : Commère.

    ●(1942) DADO 14. Ya met, va Doue, gortozit’ta, ’m eus aon bras, c’houi ec’h eo Mari strap-lapenn ! ●(1976) BRUD 51/23. da gouezañ dindan krabanou eur Vari-Vastrouill pe Strabalapenn bennag.

  • strap-latenn
    strap-latenn

    Mari Strap-latenn : Marie Bon-bec.

    ●(1931) VALL 72a. Bon-bec ; Marie Bon-bec, tr. «Mari strap-latenn.»

  • strapad
    strapad

    m. –où

    (1) (météorologie) Période de mauvais temps.

    ●(1942) VALLsup 24a. Bout de mauvais temps, tr. «strapad.»

    (2) (pathologie) Accès, crise.

    ●(1931) VALL 5b. Accès d'un mal, tr. «strapad m.» ●(1942) VALLsup 24a. strapad, tr. «accès d'un mal.»

    (3) Ur strapad den : un faiseur d'embarras.

    ●(1876) TDE.BF 594a. ur strapad den, tr. «un faiseur d'embarras, un individu qui fait beaucoup de bruit et dont on a un peu peur.»

  • strapadeg
    strapadeg

    f. –où Claquement collectif.

    ●(1923) SKET I 116. e skoont o armou en eur strapadeg vras.

  • strapadenn .1
    strapadenn .1

    f. –où Claquement.

    ●(1931) VALL 126b. (un) claquement, tr. «strapadenn f.»

  • strapadenn .2
    strapadenn .2

    f. –où

    (1) Estrapade.

    ●(1732) GReg 369b. Estrapade, suplice de soldats, tr. «strapadenn.»

    (2) Reiñ ar strapadenn : donner l'estrapade.

    ●(1732) GReg 370a. Estrapader, donner l'estrapade, tr. «rei ar strapadenn.»

  • strapañ / strapat
    strapañ / strapat

    cf. stlapañ

    I. V. tr. d.

    (1) Claquer, faire du fracas.

    ●(1499) Ca 191a. Strapaff. g. triper tresaillir.

    ●(1732) GReg 432b. Faire du fracas, tr. «Strapa. pr. strapet.»

    ●(1890) MOA 214a. Faire grand bruit dans un ménage, tr. «strapa, v. n.»

    (2) Jeter violemment.

    ●(1870) FHB 273/95a. Ar mor eonennuz, strapet gand ann aouel.

    ●(1907) AVKA 51. Hag an diaoul, hag o hija vil e verzer hag o strapa anehan etouez ar re a ao (lire : a oa) eno. ●150. en strap d'an douar (…) hag en strapas ouz an douar. ●203. e strapom mein ganit. ●(1920) KZVr 362 - 08/02/20. strapa, tr. «rejeter violemment.»

    (3) Estrapader, donner l'estrapade.

    ●(1732) GReg 370a. Estrapader, donner l'estrapade, tr. «Strapa. pr. strapet. strepa.pr. strepet.»

    (4) Faire grand bruit dans un ménage.

    ●(1876) TDE.BF 594a. Strapa, v. n., tr. «Faire grand bruit dans un ménage.»

    (5) (cuisine) Battre.

    ●(1925) FHAB Ebrel 132. strapa viou.

    II. V. intr. Bavarder.

    ●(1931) VALL 61b. Bavarder, tr. «strapat.»

  • strapellad
    strapellad

    voir strobellad

  • strapenn .1
    strapenn .1

    f. –où = (?) Trappe (?).

    ●(1939) KTMT 20. En noz warlerc'h e voe ar varrikenn sachet brao gant ar c'hrog beteg an traez ha kaset didrouzig da garr-di Fanch, ha dre eur strapenn kuzet eno diskennet er c'hao.

  • strapenn .2
    strapenn .2

    f. –où, strapinier

    I.

    (1) Piquet, pieu pour attacher le bétail en pâture.

    ●(1868) FHB 160/28b. ec'hiz eur c'hi oc'h he strapen... ●(1872) DJL 14. staga ar Fransizien / Gant re an Amerik deuz ar memez strapen. ●(1878) EKG II 169. stagit anezho [an daou velek-man] mad ouc'h eur strapenn gren.

    ●(1981) ANTR 113. staged mad ouz eur strapenn, eur peulig sanket don en douar. ●(1985) OUIS 191. Une cheville de bois ou de fer (strapenn) est plantée en terre, une courte corde la relie à un rectangle de bois (troel) percé de trois trous, l’un pour la corde, les deux autres pour les deux « bouts » qui enserrent le cou de chaque mouton. ●(1986) CCBR 65. (Brieg) les piquets, tr. «ar strapinier.»

    ●(2005) SEBEJ 210. (Ar Yeuc'h) J'assignais à chacune sa place dans le pré en y plantant un pieu, eur strappenn, autour duquel elles pouvaient brouter sur la surface que leur permettait la longueur de la chaîne qui les liait à ce pieu.

    (2) Crochet pour attacher le bétail à l'étable.

    ●(1732) GReg 236a. Crochet pour attacher le bétail, tr. «Strapenn. p. strapennou.»

    ●(1876) TDE.BF 594a. Strapenn, s. f. C[ornouaille], tr. «Crochet pour attacher le bétail à l'étable ; pl. ou.» ●(1890) MOA 126a. Attache, Le crochet, pour l'attache, tr. «strapenn f.»

    ●(1903) CDFi août-septembre. Ar Velen a vezo lakaet adarre en he c'hraou ouz he strapenn. (d'après KBSA 56). ●(1909) BOBL 09 janvier 211/1b. staga ar (lire : er) c'hreier, peb loen deuz e strapen. ●(1931) VALL 172a. Crochet ; pour attacher les bestiaux à l'étable, etc., tr. «strapenn.»

    II.

    (1) (Debriñ, lipat) e strapenn : faire banqueroute, faillite, dépenser tout son bien.

    ●(1942) VALLsup 44. Lipat e strapenn, tr. F. Vallée «être ruiné.» ●(1955) (K) Y. ar Gow STBJ 167. Ha, pa veze «debret e strapenn gantañ», e kleved diwar e benn : «Ne ra na koar na mel» ha «Ne oar ket eus pe goad ober loiaou», pe c'hoaz : «Dizale 'vo grêt ram-plam-plaoñ war e stal». ●225. Strapenn (debret gantañ e) : drastet gantañ e beadra. ●(1964) (K) Y. ar Gow LLMM 102/12. N'eo ket bet debret e strapenn gant Laou, emichañs !

    (2) Ober strapenn : rester attendre. Cf. poireauter.

    ●(1909) KTLR Jezegou 14. Hag abarz ar fin e vije lezet er blasen-foar da ober strapen d’he gazek. Den ebet mui na ginnige priz d’hezan. ●(1985) (L) V. Seite AMRZ 168. Ha ni, ar voused, e-keid-se, a veze karget da gregi e penn ar hezeg, da ober «strapenn» evel ma lavarem.

    (3) Bezañ mat an nask diouzh ar strapenn : voir nask.

  • strapennad
    strapennad

    f. Strapennad mat a zen : homme de bonne corpulence.

    ●(1870) FHB 287/202b. Eur strapennat mad a zen oa.

  • strapennañ / strapenniñ
    strapennañ / strapenniñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Fixer à l'aide d'un crochet.

    ●(1942) VALLsup 78a. Fixer une barrière ; etc., à l'aide du crocher ou mentonnet, tr. «strapenna.»

    (2) Attacher (un animal) à un piquet.

    ●(1957) BLBR 97/15. prenet eur vioc'h. Med (...) n'e-noa ket eur meutad douar d'he strapenna.

    II. V. pron. réfl. En em strapenniñ ouzh ub. : se mettre avec qqn.

    ●(1943) VKST Gwengolo 342. En deiz all adarre e savas kont ar merc'hed ganeomp, n'eo ket evit luc'hachi oa, tri pe bevar ykamiad oamp, met diwarbenn an troet m'eo ar merc'hed yaouank da glask en em strapenni ouz kêriz.

  • strapennet
    strapennet

    adj.

    (1) Attaché à un piquet.

    ●(1956) BLBR 92/10. Ne blije ket d'ezi beza strapennet.

    (2) sens fig. (en plt de qqn) Fixé par obligation.

    ●(1909) FHAB Meurzh 70. beza strapennet ouz rastell ar c'houarnamant. ●(1910) FHAB Meurzh 77. strapennet int ha strapennet berr. ●(1960) BLBR 128/19. strapennet en eur porz-skol.

  • strapoù
    strapoù

    plur. Montant de charrette.

    ●(1942) VALLsup 31a. Charrette (…) Les pieux de bois sur les côtés, tr. «strapou L[éon].»

  • strapus
    strapus

    adj. Qui éclate, éclatant.

    ●(1732) GReg 317a. Éclatant, ante, qui fait du bruit, tr. «strapus.»

    ●(1942) VALLsup 26a. Bruyant, tr. «strapus.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...