Devri

Recherche 'strap...' : 17 mots trouvés

Page 1 : de strap-1 (1) à strapus (17) :
  • strap .1
    strap .1

    m., interj. & adv.

    I. M.

    (1) Claquement.

    (c.1500) Cb. strap, trepissement, l. strepitus. (d'après DEBm 386).

    (1732) GReg 172a. Claquement, bruit des choses qui frapent l'air avec violence, tr. «strap.» ●174a. Cliquetis, bruits des épées, des armes en se choquant, lorsqu'on se bat, tr. «strap ar c'hlezéyer.»

    (2) Fracas, bruit.

    (1732) GReg 432a. Fracas, bruit, desordre, tr. «strap

    (1876) TDE.BF 594a. Strap, s. m., tr. «Désordre, bruit et désordre dans une maison, cliquetis.»

    (3) Machine pour prendre des bêtes.

    (1876) TDE.BF 594a. Strap, s. m., tr. «machine pour prendre des bêtes.»

    (4) Estrapade.

    (1732) GReg 369b. Estrapade, suplice de soldats, tr. «strap

    (5) (météorologie) Strap dour : averse.

    (1906-1907) EVENnot 18. (Priel) Bet so eur strap dour goude kreiste.

    (6) fam. Mari strap-latenn : femme bavarde, pipelette.

    (1954) VAZA 58. Kaer o deveze Yann, Fañch ha Mari-strap-latenn pilat o genou.

    II. Interj. Onomatopée qui imite les applaudissements.

    (1910) MBJL 144. An oll a fell d'ê gwelet anean, evit hen saludi : ha hip ! ha hop ! ha strap ! Pell goude n'eman ken en gwel, e pad c'hoaz an dourni en diavêz.

    III. Loc. adv.

    (1) Ur strap : aucunement.

    (1575) M 1950. Nac euyt Roe na Pap, vn strap ne achappent, tr. «Et pour roi ni pape, d'un effort ils n'échapperaient.»

    (2) Lakaat a-strap : mettre à sac.

    (1964) LLMM 107/471. tud a ya da lakaat a-strap ar stalioù.

  • strap .2
    strap .2

    s.

    (1) Trappe.

    (1732) GReg 935b. Trape, tr. «strap. p. strapou

    (2) Poull-strap : chausse-trappe.

    (1732) GReg 159a. Chausse-trape, piège à prendre des loups &c., tr. «Poull-strap. p. poullou-strap

    (3) Taol-strap : coup de force.

    (1908) PIGO II 177. Ar re oa 'n em dennet divahagn eus an tol strap-man. ●(1926) FHAB Ebrel 126. Lakaomp e vefe bet eun taol strap ha mouget ar Revolusion.

  • strap-lapenn
    strap-lapenn

    Mari Strap-lapenn : Commère.

    (1942) DADO 14. Ya met, va Doue, gortozit’ta, ’m eus aon bras, c’houi ec’h eo Mari strap-lapenn ! ●(1976) BRUD 51/23. da gouezañ dindan krabanou eur Vari-Vastrouill pe Strabalapenn bennag.

  • strap-latenn
    strap-latenn

    Mari Strap-latenn : Marie Bon-bec.

    (1931) VALL 72a. Bon-bec ; Marie Bon-bec, tr. «Mari strap-latenn

  • strapad
    strapad

    m. –où

    (1) (météorologie) Période de mauvais temps.

    (1942) VALLsup 24a. Bout de mauvais temps, tr. «strapad

    (2) (pathologie) Accès, crise.

    (1931) VALL 5b. Accès d'un mal, tr. «strapad m.» ●(1942) VALLsup 24a. strapad, tr. «accès d'un mal.»

    (3) Ur strapad den : un faiseur d'embarras.

    (1876) TDE.BF 594a. ur strapad den, tr. «un faiseur d'embarras, un individu qui fait beaucoup de bruit et dont on a un peu peur.»

  • strapadeg
    strapadeg

    f. –où Claquement collectif.

    (1923) SKET I 116. e skoont o armou en eur strapadeg vras.

  • strapadenn .1
    strapadenn .1

    f. –où Claquement.

    (1931) VALL 126b. (un) claquement, tr. «strapadenn f.»

  • strapadenn .2
    strapadenn .2

    f. –où

    (1) Estrapade.

    (1732) GReg 369b. Estrapade, suplice de soldats, tr. «strapadenn

    (2) Reiñ ar strapadenn : donner l'estrapade.

    (1732) GReg 370a. Estrapader, donner l'estrapade, tr. «rei ar strapadenn

  • strapañ / strapat
    strapañ / strapat

    cf. stlapañ

    I. V. tr. d.

    (1) Claquer, faire du fracas.

    (1499) Ca 191a. Strapaff. g. triper tresaillir.

    (1732) GReg 432b. Faire du fracas, tr. «Strapa. pr. strapet

    (1890) MOA 214a. Faire grand bruit dans un ménage, tr. «strapa, v. n.»

    (2) Jeter violemment.

    (1870) FHB 273/95a. Ar mor eonennuz, strapet gand ann aouel.

    (1907) AVKA 51. Hag an diaoul, hag o hija vil e verzer hag o strapa anehan etouez ar re a ao (lire : a oa) eno. ●150. en strap d'an douar (…) hag en strapas ouz an douar. ●203. e strapom mein ganit. ●(1920) KZVr 362 - 08/02/20. strapa, tr. «rejeter violemment.»

    (3) Estrapader, donner l'estrapade.

    (1732) GReg 370a. Estrapader, donner l'estrapade, tr. «Strapa. pr. strapet. strepa.pr. strepet

    (4) Faire grand bruit dans un ménage.

    (1876) TDE.BF 594a. Strapa, v. n., tr. «Faire grand bruit dans un ménage.»

    (5) (cuisine) Battre.

    (1925) FHAB Ebrel 132. strapa viou.

    II. V. intr. Bavarder.

    (1931) VALL 61b. Bavarder, tr. «strapat

  • strapellad
    strapellad

    voir strobellad

  • strapenn .1
    strapenn .1

    f. –où = (?) Trappe (?).

    (1939) KTMT 20. En noz warlerc'h e voe ar varrikenn sachet brao gant ar c'hrog beteg an traez ha kaset didrouzig da garr-di Fanch, ha dre eur strapenn kuzet eno diskennet er c'hao.

  • strapenn .2
    strapenn .2

    f. –où, strapinier

    I.

    (1) Piquet, pieu pour attacher le bétail en pâture.

    (1868) FHB 160/28b. ec'hiz eur c'hi oc'h he strapen... ●(1872) DJL 14. staga ar Fransizien / Gant re an Amerik deuz ar memez strapen. ●(1878) EKG II 169. stagit anezho [an daou velek-man] mad ouc'h eur strapenn gren.

    (1981) ANTR 113. staged mad ouz eur strapenn, eur peulig sanket don en douar. ●(1985) OUIS 191. Une cheville de bois ou de fer (strapenn) est plantée en terre, une courte corde la relie à un rectangle de bois (troel) percé de trois trous, l’un pour la corde, les deux autres pour les deux « bouts » qui enserrent le cou de chaque mouton. ●(1986) CCBR 65. (Brieg) les piquets, tr. «ar strapinier

    (2005) SEBEJ 210. (Ar Yeuc'h) J'assignais à chacune sa place dans le pré en y plantant un pieu, eur strappenn, autour duquel elles pouvaient brouter sur la surface que leur permettait la longueur de la chaîne qui les liait à ce pieu.

    (2) Crochet pour attacher le bétail à l'étable.

    (1732) GReg 236a. Crochet pour attacher le bétail, tr. «Strapenn. p. strapennou

    (1876) TDE.BF 594a. Strapenn, s. f. C[ornouaille], tr. «Crochet pour attacher le bétail à l'étable ; pl. ou.» ●(1890) MOA 126a. Attache, Le crochet, pour l'attache, tr. «strapenn f.»

    (1903) CDFi août-septembre. Ar Velen a vezo lakaet adarre en he c'hraou ouz he strapenn. (d'après KBSA 56). ●(1909) BOBL 09 janvier 211/1b. staga ar (lire : er) c'hreier, peb loen deuz e strapen. ●(1931) VALL 172a. Crochet ; pour attacher les bestiaux à l'étable, etc., tr. «strapenn

    II.

    (1) (Debriñ, lipat) e strapenn : faire banqueroute, faillite, dépenser tout son bien.

    (1942) VALLsup 44. Lipat e strapenn, tr. F. Vallée «être ruiné.» ●(1955) (K) Y. ar Gow STBJ 167. Ha, pa veze «debret e strapenn gantañ», e kleved diwar e benn : «Ne ra na koar na mel» ha «Ne oar ket eus pe goad ober loiaou», pe c'hoaz : «Dizale 'vo grêt ram-plam-plaoñ war e stal». ●225. Strapenn (debret gantañ e) : drastet gantañ e beadra. ●(1964) (K) Y. ar Gow LLMM 102/12. N'eo ket bet debret e strapenn gant Laou, emichañs !

    (2) Ober strapenn : rester attendre. Cf. poireauter.

    (1909) KTLR Jezegou 14. Hag abarz ar fin e vije lezet er blasen-foar da ober strapen d’he gazek. Den ebet mui na ginnige priz d’hezan. ●(1985) (L) V. Seite AMRZ 168. Ha ni, ar voused, e-keid-se, a veze karget da gregi e penn ar hezeg, da ober «strapenn» evel ma lavarem.

    (3) Bezañ mat an nask diouzh ar strapenn : voir nask.

  • strapennad
    strapennad

    f. Strapennad mat a zen : homme de bonne corpulence.

    (1870) FHB 287/202b. Eur strapennat mad a zen oa.

  • strapennañ / strapenniñ
    strapennañ / strapenniñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Fixer à l'aide d'un crochet.

    (1942) VALLsup 78a. Fixer une barrière ; etc., à l'aide du crocher ou mentonnet, tr. «strapenna

    (2) Attacher (un animal) à un piquet.

    (1957) BLBR 97/15. prenet eur vioc'h. Med (...) n'e-noa ket eur meutad douar d'he strapenna.

    II. V. pron. réfl. En em strapenniñ ouzh ub. : se mettre avec qqn.

    (1943) VKST Gwengolo 342. En deiz all adarre e savas kont ar merc'hed ganeomp, n'eo ket evit luc'hachi oa, tri pe bevar ykamiad oamp, met diwarbenn an troet m'eo ar merc'hed yaouank da glask en em strapenni ouz kêriz.

  • strapennet
    strapennet

    adj.

    (1) Attaché à un piquet.

    (1956) BLBR 92/10. Ne blije ket d'ezi beza strapennet.

    (2) sens fig. (en plt de qqn) Fixé par obligation.

    (1909) FHAB Meurzh 70. beza strapennet ouz rastell ar c'houarnamant. ●(1910) FHAB Meurzh 77. strapennet int ha strapennet berr. ●(1960) BLBR 128/19. strapennet en eur porz-skol.

  • strapoù
    strapoù

    plur. Montant de charrette.

    (1942) VALLsup 31a. Charrette (…) Les pieux de bois sur les côtés, tr. «strapou L[éon].»

  • strapus
    strapus

    adj. Qui éclate, éclatant.

    (1732) GReg 317a. Éclatant, ante, qui fait du bruit, tr. «strapus

    (1942) VALLsup 26a. Bruyant, tr. «strapus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...