Devri

Recherche 'striv...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de striv (1) à strivus (8) :
  • striv
    striv

    m. & adv. –où

    I. M.

    (1) Effort.

    (1732) GReg 203a. Contention, forte application, tr. «Stryff.» ●323b. Effort, tr. «Stryff. p. stryffou, stryvyou.» ●(1792) BD 3121. men e hetchuy / gant ho courag ha gant ho stry, tr. «où allez-vous, avec votre courage et votre effort.»

    (1893) IAI 40. Arabat kredi gouskoude e ve echu he stri hag he zrevel gant an Iliz divar an tri c'hant vloaz kenta.

    (2) Lakaat e striv da : s'efforcer de, tâcher de.

    (1732) GReg 323b. S'efforcer, tr. «lacqaat e stryff da.» ●Il faut s'efforcer à gagner la vie éternelle, tr. «red eo lacqaat e stryff da c'hounit ar vuez eternal.»

    (1847) BDJ xv. a laka ho holl strif da zifen ho ïez Brezounec.

    (3) Controverse, estrif.

    (1732) GReg 203b. Contestation, tr. «stryff. p. stryffou, stryvou.» ●207a. Controverse contre quelque secte, tr. «stryff a-enep un diçzivoud-bennac.» ●263b. Demelé, different, contestation, tr. «stryff. p. stryvou.» ●294a. Dispute, contestation, tr. «Stryff. p. stryffou, stryvou

    (1862) JKS 269. heb ober dael, hep tregas na fouge, hep striv na kabal. ●(1867) FHB 135/243b. Pa zav eur striv bennag etre-z-ho. ●(1867) BBZ III 251. A zo kiriek da wall-strifou, tr. «qui est la cause de querelles terribles.» ●(1869) FHB 219/76a. Var gementse en devoue eun tam strif bennag oc'h eun eontr dezhan.

    (1907) AVKA 150. «Diwar bouez petra e zo striv etreoc'h ?» ●181. setu adare striv etouez ar Judevien. ●(1931) BAGA 7. Ma 'z eo d'imp-ni hon-daou, war se n'eus striv ebet.

    (4) Kaout striv da : avoir envie de.

    (1792) BD 3111. striu ameus ol do sacagan, tr. «J'ai envie de tous vous massacrer.»

    (5) Peine, tracas.

    (1530) J 188a (Resurrection). Ma emeux quement strif e diuout / Na alhe ma hyruout bout muy, tr. « Ah ! il me cause tant de trouble que ma douleur est à son comble. »

    (1895) GMB 662. pet[it] tréc[orois] stri, peine, tracas.

    II. Adv. A-striv : avec effort.

    (1557) B I 24. Ret eu astriff he poursuiuaff, tr. «il faut les pousser vaillamment.» ●593. Squegiet diff astriff he diu bronn / Quen disaczun ha da un gonn, tr. «arrachez-moi violemment ses mamelles, sans plus de façon qu'à une truie.» ●(1575) M 1024. Da labourat à striff, tr. «A travailler avec effort.»

  • strivad
    strivad

    m. –où Effort.

    (1923) SKET I 96. labour ha strivadou a-leiz. ●(1927) GWAL 10/4. doujans vras am eus ouz holl strivadou ar spered.

  • strivadeg
    strivadeg

    f. –où Concours, compétition.

    (1942) FHAB Du/Kerzu 225b. hag abred er zizun e stagor d'en em esa adarre evit ar strivadegou da zont.

  • strivadenn
    strivadenn

    f. –où Effort.

    (1960) BAHE 23/5. pal hor strivadennoù.

  • strivañ
    strivañ

    v. intr.

    (1) S'efforcer.

    (1499) Ca 191a. Striffaff. g. contender.

    (1876) TDE.BF 595b. Striva, strifa, v. n., tr. «Contester, quereller, s'efforcer.»

    (2) Strivañ ouzh : s'efforcer.

    (1732) GReg 323b. S'efforcer, tr. «stryva ouc'h.» ●Il faut s'efforcer à gagner la vie éternelle, tr. «red eo stryva ouc'h ar binigeñ evit gallout mônet da'r barados.»

    (3) Strivañ da : s'efforcer de, tâcher de.

    (1869) TDE.FB 315a. Faites des efforts pour prendre cette médecine, tr. «red eo d'e-hoc'h striva da eva al louzou-ze.»

    (1957) AMAH 41-42. Hag aner e vefe bet dezho strivañ d'en em wennañ en ur skuilhañ daeroù ki dirak ar re ma raent diouto moc'h ha gwashoc'h c'hoazh.

    (4) Se disputer, se quereller.

    (1732) GReg 203b. Contester, quereller, disputer, plaider, tr. «stryva ouc'h ur re.»

    (1862) JKS 335. Red eo kaout aoun rak va barnedigesiou-me, hag arabad striva diwar ho fenn.

  • strivant
    strivant

    adj. Assidu.

    (1732) GReg 11b. Actif, agissant, tr. «strivant.. oc'h ..ã.. p. tud stryvant.» ●56a. Assidu, exact, ponctuel, tr. «Stryvant.» ●323b. Qui fait ses efforts pour venir à bout de quelque chose, tr. «stryvant

    (1824) BAM 65. strivant e vezo, ha memes scrupulus bras oc'h en em acquita eus a certen reglennou bian. ●(1839) BSI 83. E vélet a ree bepret stryvant hac ampart el labour. ●(1876) TDE.BF 595b. Strivañt, adj. C[ornouaille], tr. «Assidu, exact, actif.» ●(18--) SAQ I 126. Deuit, strivant, da zelaou he gomzou.

    (1931) VALL 32a. appliqué, tr. «strivant

  • striver
    striver

    m. –ion Querelleur.

    (c.1836) COM I moj. 21. Hag euz ann diou Groguen, unan da bep Strifer.

  • strivus
    strivus

    adj. Qui fait des efforts.

    (1732) GReg 323b. Qui fait ses efforts pour venir à bout de quelque chose, tr. «Stryvus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...