Devri

Recherche '"strivañ"...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de strivan (1) à strivant (2) :
  • strivañ
    strivañ

    v. intr.

    (1) S'efforcer.

    (1499) Ca 191a. Striffaff. g. contender.

    (1876) TDE.BF 595b. Striva, strifa, v. n., tr. «Contester, quereller, s'efforcer.»

    (2) Strivañ ouzh : s'efforcer.

    (1732) GReg 323b. S'efforcer, tr. «stryva ouc'h.» ●Il faut s'efforcer à gagner la vie éternelle, tr. «red eo stryva ouc'h ar binigeñ evit gallout mônet da'r barados.»

    (3) Strivañ da : s'efforcer de, tâcher de.

    (1869) TDE.FB 315a. Faites des efforts pour prendre cette médecine, tr. «red eo d'e-hoc'h striva da eva al louzou-ze.»

    (1957) AMAH 41-42. Hag aner e vefe bet dezho strivañ d'en em wennañ en ur skuilhañ daeroù ki dirak ar re ma raent diouto moc'h ha gwashoc'h c'hoazh.

    (4) Se disputer, se quereller.

    (1732) GReg 203b. Contester, quereller, disputer, plaider, tr. «stryva ouc'h ur re.»

    (1862) JKS 335. Red eo kaout aoun rak va barnedigesiou-me, hag arabad striva diwar ho fenn.

  • strivant
    strivant

    adj. Assidu.

    (1732) GReg 11b. Actif, agissant, tr. «strivant.. oc'h ..ã.. p. tud stryvant.» ●56a. Assidu, exact, ponctuel, tr. «Stryvant.» ●323b. Qui fait ses efforts pour venir à bout de quelque chose, tr. «stryvant

    (1824) BAM 65. strivant e vezo, ha memes scrupulus bras oc'h en em acquita eus a certen reglennou bian. ●(1839) BSI 83. E vélet a ree bepret stryvant hac ampart el labour. ●(1876) TDE.BF 595b. Strivañt, adj. C[ornouaille], tr. «Assidu, exact, actif.» ●(18--) SAQ I 126. Deuit, strivant, da zelaou he gomzou.

    (1931) VALL 32a. appliqué, tr. «strivant

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...