Recherche 'strob...' : 26 mots trouvés
Page 1 : de strob-1 (1) à strobinellet (26) :- strob .1
- strob .2strob .2
f. (agriculture) Étrape.
●(1876) TDE.BF 595b. Strob, ou plutôt Fals-strob, s. f., tr. «Etrape, sorte de faucille pour couper à tours de bras.»
- strob .3strob .3
s. & adv.
(1) Lien pour pour enfiler (des perles).
●(1659) SCger 173b. strop, tr. «filet pour enfiler vn chapelet.» ●(1732) GReg 342b. De quoi enfiler un chapelet, des perles &c., tr. «Strop. p. stropou.»
(2) Adv. A-strob : par groupes.
●(1877) EKG I 167. e teuchont a benn-herr hag a strob var ar zoudarded.
- strob .4strob .4
s. Femme écervelée.
●(1982) PBLS 68-69. (Langoned / Langonnet) strob, tr. «femme à qui il manque un grain, écervelée.»
- strob-distrobstrob-distrob
adv. =
●(1943) FHAB Gwengolo/Here 350. (Kleder) Pa vezer o vedi strob-distrob, ez aer da genta war araok hed-a-hed d'ar c'hlas : stropa, ha goude-ze e teuer endro en eur zastum an dramm : distropa.
- strob-jakez
- strobadstrobad
m. –où
(1) Suite, enchaînement.
●(1732) GReg 338a. Enchaînement, sorte de liaison qui se trouve entre les choses, tr. «stropad. p. stropadou.» ●338b. Un enchaînement de malheurs, tr. «Ur stropad reuzyou.» ●412b. File, tr. «stropad. p. stropadou.»
●(1862) JKS.lam 81. e-kreiz eur stropad reusiou. ●(1872) ROU 83a. Enfilade, tr. «strobad.» ●(1876) TDE.BF 595b. Strobad, s. m., tr. «Enfilade, choses enfilées.»
●(1910-15) CTPV I 86. Stropadow boulouz doh ou souk, tr. «Des bandes de velours sur leur nuque.»
(2) Ensemble de choses diverses.
●(1732) GReg 943a. Trousseau de clefs attachées à un clavier, tr. «Ur stropad alc'huezyou.»
●(1910) MAKE 8. kuz anezan etouez eur stropad strouez.
(3) (agriculture) Ensemble de deux herses.
●(1920) KZVr 365 - 29/02/20. eur stropad se dit de deux herses accouplées.
(4) (pathologie) Mal épidémique.
●(1867) MGK 105. Laret em beuz d'ezo ho poa eur gwall stropad.
●(1944) DGBD 122. An holl, a bep tu, a zo gant ar paz : emañ ar stropad war ar vro. ●(c.1982) KERV 402. stropad m. –où, tr. «malaise, indisposition, rhume, grippe (tout mal épidémique qui frappe et gêne pendant qq temps.»
- strobadennstrobadenn
f. –où
(1) Enfilade, enchaînement.
●(1872) ROU 83a. Enfilade, tr. «Strobadenn.»
(2) Ober ar strobadenn : faire se connaître de futurs mariés.
●(1924) NFLO. liaison. faire la l[iaison] dans les fiançailles, tr. «ober ar strobadenn.» ●(1936) CDFi 2 mai. Per al Levriad eo a reas ar strobadenn gant Lizig ha Fanch.
- strobadurstrobadur
m. Action d'enfiler.
●(1732) GReg 342b. L'action d'enfiler ces choses [chapelet, perles], tr. «stropadur.»
- strobañstrobañ
v.
I. V. tr. d.
(1) Enfiler.
●(1659) SCger 50a. enfiler vn Chapelet, tr. «stropa vr chapelet.» ●173b. stropa, tr. «enfiler.» ●(1732) GReg 342b. Enfiler un chapelet, tr. «Stropa ur chapeled.» ●Enfiler des perles, tr. «Stropa perlès.»
●(1872) ROU 83a. Enfiler, tr. «Stroba.» ●(1876) TDE.BF 595b. Stroba, v. a., tr. «Enfiler, parlant des grrains d'un chapelet, etc.»
(2) Assembler.
●(1732) GReg 780a. Ralier, rejoindre plusieurs choses ensemble, tr. «Stropa. pr. stropet.»
●(1876) TDE.BF 595b. Stroba, v. a., tr. «lier plusieurs choses enemble, entourer.»
(3) Strobañ udb. ouzh ub. : flanquer.
●(1877) FHB (3e série) 6/47b. ar C'houarnamant (...) en deuz cavet a zoare stroba outhan daou vil lur amand.
(4) Gêner.
●(1911) BUAZperrot 262. ouz he stroba bep an amzer, en he bale, heb gellout he diskar morse.
(5) (en plt d'un problème) Gêner (qqn).
●(1986) PTGN 21. mestr bepréd da gaoud penn diouz lost da gement kudenn a deu da stroba anezho.
(6) Empêtrer.
●(1878) EKG II 176. Per a oue stropet e mesk ar sternach, ar c'har a droc'holias.
II. V. intr.
(1) Traîner (au travail).
●(1984) HYZH 154-155/38. veze ranket lakat daou zervezh kichemant aze hag arabat chom da strobañ c'hoazh.
(2) S'empêtrer.
●(1981) ANTR 52. Stroba a rafe gand e zae hir.
- strobellstrobell
f. = (?) Personne gênante, emmerdeuse (?).
●(1907) FHAB Gwengolo 219. Boursigel, eme Yann en eur skrabat e gof, e peleac'h e chom ar strobell goz-se.
- strobelladstrobellad
f. –où Troupe, bande.
●(1792) BD 4366. men bo eur strapellat eur bagat ma hunan, tr. «J'aurai une bande, une troupe à moi.»
- strobellañ
- strobellatstrobellat
v. tr. i. =
●(1932) BRTG 77. Nezé é ma bet ret d'er grampoèheréz strobellat doh er lostad devéhan.
- strobellek
- strobellet
- strobellus
- stroberstrober
m. –ion
(1) Enfileur.
●(1732) GReg 342b. Celui qui les enfile [chapelet, perles], tr. «Stroper. p. stropéryen.»
(2) = (?) Personne qui encombre, qui gêne (?).
●(1911) BUAZperrot 160. n'int ket tud a benn, stroberien n'int ket (lire : n'int ken) ; an dud a benn, a gar hag a oar stourm pa vez red.
- stroberez
- stroberezhstroberezh
m. Action d'enfiler.
●(1732) GReg 342b. L'action d'enfiler ces choses [chapelet, perles], tr. «stropérez.»
- strobetstrobet
adj.
(1) =
●(1943) FHAB Gwengolo/Here 350. Arabat kemerout ar ger-se [stropa] evit stroba, luga, strobet eo ar foenn.
(2) (en plt de qqn) =
●(1787) BI 3. er-ré-bouard, ë gleu : er-ré-stropet, ë querh : er-ré-dall ë ùéell.
►[empl. comme subst.]
●(1943) FHAB Gwengolo/Here 350. Eur strobet : a vale fall, en eur steki e dreid an eil ouz egile, en eur deurel e droad a-dreus.
(3) Troad strobet : pied bot.
●(1744) L'Arm 33b. Bot, pied bot, tr. «Troaitt stropétt.»
- strobiellañstrobiellañ
v.
(1) V. intr. Trébucher.
●(1941) SAV 20/20. (Pleiben...) Strobiella, verb. Streboti. Strobiella am eus graet gant eur maen na welen ket.
(2) V. pron. réfl. En em strobiellañ : se prendre, se coincer.
●(1939) MGGD 81. eo en em strobiellet va lost, n'ouzon dare penaos, e lagadenn eur benveg lugernus ha, kaer am eus bet ober ha dizober, n'oun ket bet gouest d'e ziluzia ac'hane.
- strobinell
- strobinellañstrobinellañ
v. tr. d. Ensorceler.
●(1732) GReg 595a. User de malefices, tr. «strobinella. pr. strobinellet.» ●877a. Jeter du sort sur quelqu'un, sur le bétail, tr. «Strobinella ur re, ou, anevaled.»
●(1876) TDE.BF 596a. Strobinella, v. a., tr. «Enchanter par sortilège ; p. et.»
●(1924) FHAB Mezheven 208. eur pikol pez den hag a ouie strobinella ar re a deue da glask stourm outan.
- strobineller
- strobinelletstrobinellet
adj. Ensorcelé.
●(1732) GReg 595a. Maleficié, tr. «strobinellet.» ●877a. Sa maladie ne vient que de sort, tr. «Strobinellet eo.»