Devri

Recherche 'strop...' : 14 mots trouvés

Page 1 : de strop-1 (1) à stropin (14) :
  • strop .1
    strop .1

    f. & adv. (agriculture)

    I. F.

    (1) Faucille.

    ●(1499) Ca 191a. Strop. g. estrepe. ●(1633) Nom 178b. Falx fœnaria, fœnifeca : pour couper le foin : vn strop.

    ●(1908-1910) VROJ Here-Kerzu. Troc'ha a ra keuneud a dro strob (…) Eur strep vat a oa gantañ ivez. (d'après KBSA 260).

    (2) Falz-strop : faucille.

    ●(1732) GReg 399b. Faucille, instrument courbé, à dents, ou sans dents, pour couper les blez, tr. «fals strop. p. filsyer strop.» ●(1766) MM 439. daou daol fals strop, tr. «deux coups de faucillon.»

    ●(1857) CBF 103. Fals-Strop, tr. «Faucille à couper le blé.» ●(1876) TDE.BF 201a. Fals-strob, fals-strob, s. f.., tr. «Faucille à couper les haies ou les blés à tour de bras.»

    II. Adv. A-strop : (faucher, moissonner) à tour de bras.

    ●(1857) CBF 105. Falc'hat a strop, tr. «Faucher le foin à tour de bras.» ●(1890) MOA 191a. Couper blé, etc., à tour de bras, tr. «mont a strop da…»

    ●(1913) KZVr 25 - 24/08/13. A-strop, tr. «(faucher) à tour de bras, L[éon].» ●(1931) VALL 162a-b. Couper ; (…) le blé, etc. à tours de bras (avec la faucille), tr. «medi a-strop.»

  • strop .2
    strop .2

    m. –où (marine) Estrope.

    ●(1876) TDE.BF 596a. Strop, strob, s. m., tr. «La corde qui retient l'aviron, corde qui retient une poulie, lien de plusieurs autres objets réunis.»

    ●(1925) BILZ 106-107. Saïg a ziske d'ar pôtr e vicher : ober skoulmou, spisa eur penn oser, eur grelin, eur raling, ober eur strop. ●(1979) VSDZ 33. (Douarnenez) ar strop a zo evit derc'hel an etak, tr. (p. 202) «l'estrope sert à retenir l'itague.»

  • strop .3
    strop .3

    s. Outillage.

    ●(1920) MVRO 31/1b. Roet en devoa e strop d'eur mignoun mat.

  • stropad
    stropad

    m. & adv. –où

    I. M.

    (1) Trousseau, paquet.

    ●(1876) TDE.BF 596b. Stropad, s. m., tr. «Trousseau, paquet ; pl. ou.»

    (2) Exploit.

    ●(1878) EKG II 174. Per hag he amezeien (…) a gounte pep hini he stropad.

    II. Adv. A-stropadoù : pêle-mêle.

    ●(1876) TDE.BF 26a. A-stropadou, adv., tr. «Pêle-mêle.»

  • stropadenn
    stropadenn

    f. –où Ce que l'on coupe en une fois.

    ●(1931) VALL 162b. ce que l'on coupe ainsi en une fois [à la faucille à tours de bras], tr. «stropadenn f.»

  • stropañ / stropiñ
    stropañ / stropiñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) (au jeu de quilles) = (?) Tirer en donnant de l'effet à la boule (?).

    ●(1985) AMRZ 259. Nanig, war-lerh, a glaskas stropa. «Kazeg» a reas. ●261. N'oa ket gwall eaz ober nao ! Evid-se e oa réd stropa ouz an tu kleiz da lakaad ar voul da ziskenn a-gorn ha da skuba an nao gill. ●262. Petra 'raio ?... Stropa pe mond war-eün ?...

    (2) (agriculture) Couper à la faucille à tours de bras.

    ●(1931) VALL 162a-b. Couper ; (…) le blé, etc. à tours de bras (avec la faucille), tr. «stropa.» ●(1943) FHAB Gwengolo/Here 350. (Kleder) Pa vezer o vedi strob-distrob, ez aer da genta war araok hed-a-hed d'ar c'hlas : stropa, ha goude-ze e teuer endro en eur zastum an dramm : distropa.

    (3) Se lancer.

    ●(1925) BILZ 171. An tôliou-mor a strope hag a frege war diarog ar Vran.

    (4) Claquer.

    ●(1907) PERS 167. an dorojou a strop, guer ar prenescher a zanz.

    (5) Stropañ ouzh ub. : s'emparer de qqn (fièvre).

    ●(1890) MOA 234b. La fièvre s'empara de lui, tr. «ann dersienn a stropaz out-han.»

    II. V. tr. d.

    (1) Frapper.

    ●(1906) BOBL 06 janvier 68/2b. Hag e skrogne e zent, en eur stropa er memez amzer e voutou prenn ouz al leurzi. ●(1913) FHAB Ebrel 125. Pa yea droug ennan, e tiskare unan ac'hanomp, e tape krog en e dreid, hag e stroppe ar re all gantan evel gant eur vaz-kloued.

    (2) Stropañ ouzh : jeter, lancer contre.

    ●(1925) BILZ 173. An tôl-mor an nevoa (...) stropet anean ouz al listenn.

    (3) Stropañ ub., udb. da, ouzh ub. =

    ●(1818) HJC 196. Ni e strope dehoh en huïan memp péhani e zo en hum stâguet doh hun treit en hou quèr.

    ●(1943) FHAB Gwengolo/Here 350. (Kleder) Stropa : stropa unan bennak pe eun dra bennak ouz ub. : en em zizober anezan en eur zamma pe garga eun all. Stropet em eus va c'hoar vihan ouz va breur. A vez lavaret c'hoaz pa vez gwerzet priz bihan, stropet em eus va marc'h outan.

    (4) Secouer.

    ●(1818) HJC 129. stropet en huïan en devehai guèlet stâguein doh hou potteu.

    (5) Claquer (une porte).

    ●(1907) PERS 246. o stroppa an or var he lerc'h.

    (6) (agriculture) Faucher à tours de bras.

    ●(1890) MOA 191a. Couper blé, etc., à tour de bras, tr. «stropa, v. a. et n.»

    III. V. pron. réfl. En em stropañ ouzh ub. : se mettre en ménage, en concubinage avec qqn.

    ●(1937) DIHU 310/248. Mechal, brema, più e gavein / Koutant d'en emstropein dohein.

  • stropata
    stropata

    v. tr. d. (agriculture) Couper avec une faucille à tours de bras.

    ●(1879) ERNsup 153. stropeta, couper avec une faucille, Trév[érec].

    ●(1927) GERI.Ern 141. stropeta, tr. «couper avec la faucille.» ●(1931) VALL 162a-b. Couper ; (…) le blé, etc. à tours de bras (avec la faucille), tr. «stropeta.»

  • stropellad
    stropellad

    f. –où Bande, groupe.

    ●(1970) GSBG 9. (Groe) stropellad, tr. «bande (d'enfants, etc., péjoratif).»

  • stropenn
    stropenn

    f. –ed Concubine.

    ●(1932) DIHU 249/38. Stropen (s. f.) en ur gonz ag ur voéz, ur plah = Concubine : é stropen é = c'est sa concubine. ●(1934) BRUS 197. Une concubine, tr. «ur stropen –ned.»

  • stropet
    stropet

    adj.

    (1) Bout stropet ouzh ub. : vivre en concubinage avec qqn.

    ●(1939) DIHU 332/228. Merh en ti léh mah omb, nen dé ket diméet, met stropet doh ur soudard e za du-man é permision.

    (2) Troad stropet : pied-bot.

    ●(1744) L'Arm 33b. Bot, pied bot, tr. «Troaitt stropétt.»

  • stropeta
    stropeta

    voir stropata

  • stropiet / stropet
    stropiet / stropet

    adj. Estropié.

    ●(1787) BI 3. er-ré-stropet, e querh. ●(1790) Ismar 119. mar dint stropiét pé mahaignét.

  • stropiiñ
    stropiiñ

    v. tr. d. Estropier.

    ●(1907) VBFV.fb 38b. estropier, tr. «stropiein.»

  • stropiñ
    stropiñ

    v.

    (1) V. tr. d. Rassembler.

    ●(1932) DIHU 248/26. stropein (act.), tr. «associer des gens ou des objets disparates.»

    (2) V. pron. réfl. fam. En em stropiñ ouzh : se marier à.

    ●(1937) DIHU 310/24. Mechal, breman, più a gavein / Koutant d'en emstropein dohein ? ●(1943) DIHU 382/236. Bretoned ha Bretonézed ! én un amzér ma huélet en dro deoh kement a dud a bep sort gouen, kredet mé, dioallet ag en em stropein dohté.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...